Skip to main content

Full text of "Lectiones Graecae, sive, Manu-ductio Hispanae juventutis in linguam Graecam"

See other formats 


Google 


This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 


Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 


Usage guidelines 
Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 


public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 


We also ask that you: 


Ἔ Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individual 
personal, non-commercial purposes. 


and we request that you use these files for 


Ὁ Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 


Ἢ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 


* Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 


About Google Book Search 


Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 
a[nttp: //books . google. con/] 


Google 


Google 


Google 


e E T 


ἊΝ C 24 


Ῥ 2.151) 


Ϊ 


(0 Aeoisedie M61 


LECTIONES GRJIECUE, 
SIVE 
MANU-DUCTIO HISPANAE JUVENTUTIS 
. IN 
. . LINGUAM GRAECAM. 
Composuit, concinnavit atque αὐτόχειρ typis 
expressit Doctor Lázarus Bardon et Gomez, 
Graecarum Litterarum in Matritensi Gymnasio 
professor ordinarius. 


MATRITI. MDCCCLVI. 


᾿- 


ET PERITISSIMO 


D; JOACHIMO GOMEZ DE LA CORTINA 
MARCHIONI DE MORANTE DOCTORI 
7 JURISCONSELTO ATQUE ARDENTISSIMO 
BIBLIOPHILO 


HUNC LIBRUM 


Google 


PRAEFATIO. 


Cyrus ille minor, praestantissimus Persarum 
Imperator, Graeco Lysandro, quüm à sociis dona. 
ferens ad eum venisset, inter alias comitatis et. 
benevolentiae significationes, etiam hortum, qui 
Sardibus est, ipsemet ostendisse dicitur. Lysan- 
drum verà admirantem arborum pulchritudinem, 
quód aequaliter essent omnes consitae, quód or- 
"dines earum recti, quàüd angulis rectis dispositae 
omnes, et quód odores multi ac suavissimi obam- 
bulantes ipsos comitarentur; dixisse, suspicere se 
multó tamen magis solertiam ejus, à quo illa di- 
mensa et descripta essent. Cyrum autem ei re- 
spondisse: «Atqui omnia haec, mi Lysander, ego 
dimensus sum: mei sunt ordines, mea descriptio: 
multae etiam istarum arborum mea manu sunt 
satae». 

Sic ego, Benevole Lector, hunc fasciculum, 
longe antehac confectum, in quo totius Graeciae 
scriptorum flores et fructus suavissimi continentur, 
etiamsi non recté et ordinate collegerim, magna. 
tamen patientia et constantia elaboravi. Deside- 


n 

rabantur typi graeci, neque aderant typothetae 
periti, ut hic miserculus liber Matriti typis excu- 
deretur. Typos graecos Lutetiae Parisiorum per 
Sebastianum de Araujo et Urbina, virum optimae: 
indolis, et amicum fidelissimum, qui tunc ibi de- 
gebat, acquisivi; prelum typographicum postea 
magnis sumptibus, pro viribus meis, comparavi; 
artem denique typographicam didici. Itaque ego 
ipse hujus libri auctor, ego typothetes, atque 
propriis manibus ipse prelo commisi. Nonne igitur 
Xlicere etiam ego possum: «Atqui omnia haec ego- 
*dimensus sum: mei sunt ordines, mea descriptio: 
multe etiam istarum arborum mea manu sunt 
sateho . 

jUtinam Hispanam juventutem ad litteras gr- 
«as allicere possem, quód ego semper in votis 
habui! 


Scr. Matriti XVI Kal. Jan. a. MDCCCLVII. 


Lázarus Bardon et Gomez. 


ELENCHUS. 
SCRIPTORES. TITULL Pag. 
LIBER PRIMUS. .CAPUT I. 
Lascaris: de litterarum divisione. 
de syllaba. 
de accentibus. 
de dictione. 
U . T II. 
Prodromus: de eodem argumento. 
CAPUT DII. 


Lascaris: de prepositionibus. : 
tuaginta interpretes: mundi creatio. 
Sepag "PCAPUT I 


Prodromus: deadverbio. — 
Lars de eodem argumento: à 
tuaginta interpretes: lisi- descriptio. 
P m CAPUT. V. T 


Prodromus: de conjunctione. 
Lascaris: de eodem argumento. . 
Septuaginta interpretes: serpentis μοὶ μα Dei m 
receptum primi parentes transgrediuntur. 
P ? CAPUT γι. ὰ 


Lascaris: de nomine. δ, 
. prima declinatio. 
Scriptores varii: exercitatio. 34 
Apollodorus: Achilles. ὅδ. 
Scriptores varii: exercitatio. 36 
Apollodorus: Melampus. 36 
Lascaris: secunda declinatio. 357 
Scriptores varii: exercitatio. 98 


NOH AX a aene 


ELENCHUS. 


SCRIPTORES. ' TITULI. Pag. 


Diodorus: Muse. 

Apollodorus: Bellerophon. 

Lascaris: tertia declinatio. 

Scriptores varii: exercitatio. 

Apollodorus: Sisyphus. 

Act. Apost., lingue ignita: Judeorum confusio. 

Lascaris: de contractis nominibus. 

Scriptores varii: exercitatio. 

Diodorus: erocodilus et hippopotamus. 
"CAPUT Vi. 


Lascaris: de speciebus nominum. 
de Patronynieis. 
de diminativi: 
de denominativis et verbalibus. 

Scriptores varii: exercitatio. 

Macab. I., Alexander magnus. 

Isocrates: praecepta nonnulla. 

CAPUT VIIT. 

Lascaris: de adjectivorum terminationibus. 

Strapo: totius Hispanic, qua ejus figura, lon- 

itudo et latitudo exponuntur. 

Lascaris: de comparativo et superlativo. 

Scriptores varii: exercitatio... 

Proclus: de sphaerz axe et polis... 

Apollodorus: δ ἢ "t 

APUT IX. 


Prodromus: de articulo et pronomine. 
Lascaris: de pronomine primitivo. 
Scriptores varii: exercitatio. 

Strabo: Egypti pyramides 


ELENCHUS. 


SCRIPTORES. TITULI. 
Lascaris: de possessivis. 

de demonstrativis. 

de relativo. 

de compositis. 
Scriptores varii: exercitatio. 
Lucianus: Iupiter et Vulcanus. 
Lascaris: de numeralibus. 
Scriptores varii: exercitatio. 
Arrianus: Cyri sepulcrum. 

CAPUT X. 

Lascaris: de verbo. 

de modis. 

de infinitivo. 

de vocibus. 

de verborum speciebus. 

de verborum figuris. 

de numeris. 

de personis. 

de temporibus. 


de conjugationibus (clases verborum). 85 
85 


Arrianus: septem Indorum genera. 
Lascaris: de circunflexis verbis. 
Isocrates: discendi studium. 
Lascaris: de in μι verbis. 
Isocrates: de amicitia. 

Lascaris: de augmentis. 


95 


deaugmento compositorum verborum. 99 


Proclus: quinque zonz. 


Lascaris: de verbis usque ad preteritum 


imperfectum declinatis. 


100 


ELENCHUS. 


SCKIPTORES. TITULI. Pag, 
-Diodorus: Pyrenzi montes. 102 
LIBER SECUNDUS. 

Arrianus: elephantorum venatio. 105 


Septuaginta Interpretes: Iacob matris consi- 
lio benedictionem loco Esau accepit. 1410 


Dion: Hierosolymá a Pompeio capta. 116 
Dion: Caesaris oratio ad milites qui in 
Placentia seditionem excitaverant. 119 


Lucianus: oraculum mortuorum consultum. 490. 
Xenophon: Cyrus major, imminente vit 
fine, agit diis gratias; filiis atque amicis 
arcessitis hujusmodi orationem exorsus 
.. est. . 149 
Demosthenes: Philippica 2*. 459 
Platon: quales sint orbis terrarum plagae 
. marrat Socrates. 
Thucydides: de Atheniensibus, qui in Pelo- 
Fonnesiaco bello primi mortem obierant, 
lunebris oratio. 1 
Thucyd. : Pestilens morbus Athenis ingruit. 198 
Hippocrates: de aere, aquis, et locis. 201 
Herodotus: Babylonis, clarissimae urbis, si- 
tus magnitudo et descriptio. 216 
LIBER TERTIUS. 
Pythagore aurea carmina. 225 
Apollinarii Psalm. 436: Judei captivi. 929 
Anacreontis Teii Odz., 230 
Erinnz Oda. 239 
Tyrtei carmina. 240 
Sapphus reliquis. 947 


| 
| 


ELENCHUS, 


SCRIPTORES. TITULL 
Theocriti carmina. t 
Bion: Epitaphium Adonidis. 
Moschus Syracusius. 
Pindari Olympia. 
Pindari Isthmia 
Áristophanis Aves. . 
Euripidis Hecuba: cum mactànda esset Po- 
lyxena Uem alloquitur. 
Talihybius Hecube narrat:Poly- 
xenz immolationem. . 
Euripidis Medea: Medea filius.suos;arces- 
sitos interficere conatur. 
Sophoclis Ajax: Ajax furens seipsum oceidit. 
Sophoclis Antigone: Antigone, ob fratrem 
Polynicem ab ea sepultum, a tyranno 
^ Creonte viva in mortuorum specum de- 
ducitur. 
Sophoclis OEdipus Rex: Iocastee interitus. 
OEdipus, effossis sibi oculis, 
tristissimum fatum suum deplorat. 
Eschyli Agamemno: bello Troiano confec- 
to, Agamemnonis pra-co terram patriam 
salutat. 
Casandra Orestis reditum et ul- 
tionem paterna ceedis suamque przdicit. 
KEschyli Prometheus: Vulcanus Prometheum 
rupi affigit invitus. 
Hesiodi Opera et Dies: Aurea hominum ztas. 
Argentea zetas hominum. 
nea etos hominum. 


ELENCHUS. 


SCRIPTORES. TITULI. Pag. 
JEtas heroum, 919 
Ferrea ztas hominum. 820 


Homeri Iliadis XXII: Hector et Achilles . 
singulari certamine congrediuntur: 
Hectoris czedes. 394 

Homeri Iliadis XXIII: Patroclus immen- 
so dolore lugetur ab Achille, cui ani- 
ma ejus in somniis apparet. 521 

Homeri Odyssez VI: Nausicaa, Alcinoi 
ps filia virgo, vestimenta lavatum 
vehitur cum ancillis ad litus insule, 
in quo naufragus et nudus Ulysses 
procubuerat; opere facto ludunt, quo 
strepitu experrectum. Ulyssem, veste 
et cibo recreatum, in urbem ducit. 932 


CORRIGENDA. 


. lin. dicit lege 
δ 9 πτήνη χτήνη 
29 24 ἀπὸ τοὺ ἀπὸ τοῦ 
30 B ἐπικατάρατος ἐπιχατάρατος 
951 17 ῥομφαίαμ. ῥομφαίαν 
δά 1ᾷ. ἐφρειν φέρειν 
$5 14 τροζήνεγκε προςήνεγχε 
48 20 Σιναίρεσις... Συναίρεσις μέν 


ἔστι δύο φωνηέντων φυλαττομένων συναλοιφή" οἷον 

Δημοσθένεϊ, ει. Κράσις δέἐστι δύο φωνηέντων με- 

ταθαλλομένων συναλοιφή: οἷον Δημοσθένεα, ἡ" 

ἣ τοῦ ἑνὸς, οἷον Δημοσθένεος, ους. 

40 419 διαφέρων διαφέρον 

81 1 πᾶνδὲ... Πᾶν δὲ πατρω- 

γυμιχὸν παραλήγει, d t, οἷον Κρονίδης, ἢ εἰ δὲ- 
ὄγίῳ, οἷον Σηλείδης, ἢ a, oiov Αἰνειάδης, ἢ or 


ἰφθόγίῳ, οἷον Πανθοίδης. 


6 9 ἄἔλιστος ἔχθιστος 
86 8 καὶ εἴτις χαὶ εἴ τις 
99 7 ἄφονον ἄφωνον 


321 7 πρό τὸν πρότεςον 


Googk 


XEIPAT Ω' 


THX 'IXIANIKHZ .NEOTHTOX 


ΤῊΝ TAQZZAN TON *EAAHNON. 
— — 9 — 
LIBER PRIMUS. 


CAPUT I. De litterarum divisione. 


4. Περὶ διαιρέσεως τῶν γραμμάτων. Γράμμα ἐστὲ 
μέρος ἐλάχιστον xo ἀδιαίρετον φωνῆς" εἰσὶ δὲ 
γράμματα εἴχοσε τέσσαρα" α, B, γ, ὃ, 6, ζ, ἡ, 
δὲ νυν κα, λν μὺνν, MP INDE. 
e. Τούτων φωνήεντα μὲν ἑπτά" a, ε (ψιλὸν), ἡ, 
t, ὁ (μικρὸν), ὦ (uiro, καὶ υ (VOdi)* σύμφωνα 
δὲ δεκαεπτά- β,γ, ὃ, ζ, θ, x, μον, Eom, 
» δ) τ, op V. Τῶν δὲ φωνηέντων μαχρὰ μὲν 
δύο" τὶ καὶ ὦ (μέγα). Βραχέα δὲ δύο" ε (ψιλὸν) 
2. o (μικρόν). Δίχρονα δὲ τρία“ x, v, o. Ἐξ ὧν 
δίφθογίοι χυρίως μὲν ἐξ γίνονται" αἰ, εἰν ot, αὖ 
εὐ, 09 ἐξ δὲ καταχρηστιχῶς" ᾳ, ἢ, 0, 0t 19, 


29 DE SYLLABA. 

sov. Τῶν δὲ συμφώνων ἄφωνα μὲν ἐννέα" x, τ, π᾿ 
Ἵν» ὃν E χ, θ, φ' ὧν ψιλὰ μὲν τρία" x, τ, m 
μέσα δὲ τρία" γ, ὃ, β’ δασέα δὲ τρία" χ, θ, φ΄ 
ἡμίφωνα δὲ ὀκτώ" λ, μ, v, pr o, E, C, V ὧν d- 
μετάδολα μὲν τέσσαρα" λ, μ, v, ρ' διπλᾶ δὲ 
πρία- ξ, ζ, ψ. Ἐχ τῶν διηρημένων δὲ τῶνδε 
γραμμάτων αἱ συλλαῤαὶ γίνονται" οἷον Πέ" ὅθεν 
αἱ λέξεις, οἷον Πέτρος- ἐξ ὧν ὁ λόγος" οἷον ὁ 


Πέτρος ἀναγινόσχει. 


De syllaba. 
2. Περὶ συλλαδῆς. Συλλαδὴ ἐστὶ σύλληψις edd 
Ἴιοτον δύο γραμμάτων’ xatd mod, δὲ καὶ 
“τὰ φωνήεντα συλλαδαὶ λέγονται. Διαιρεῖται δὲ ἡ 
συλλαδὴ εἰς τρία" εἰς μακρὰν, οἷον ἥρως" εἰς 
Ῥραχεῖαν, οἷον λόγος" εἰς κοινὴν, olov ἄρης. 
De accentibus. 

ὅ. Περὶ προσῳδιῶν. Προσῳδία ἐστὶ τάσις ἐγίραμ- 
gazon φωνῆς, ἢ τόνος πρὸς ὃν ᾷδομεν. Εἰσὶ δὲ 
“προσῳδίαι δέχα- ὀξεῖα (^), βαρεῖα (Ὁ), πε- 
ρισπωμένη ()" μακρὰ (7), βραχεῖα (7 
ψιλὴ (ἢ, δασεῖα (): ἀπόστροφος (ἢ, ὑφ- 


DE ACCENTIBUS. 5 
iv (2), καὶ ὑποδιαστολή (,). Καὶ διαιροῦν- 
ται εἰς τέσσαρα" εἰς τόνους, εἰς χρονόυς, εἰς 
πνεύματα, καὶ εἰς πάθη. 

Τόνοι εἰσὶ τρεῖς, ὀξεῖα, βαρεῖα, xol περι- 
σπωμένη, οἷς χρώμεθα ἐπὶ ταῖς λέξεσι. Πᾶσα 
γὰρ λέξις ἐπιδέχεταὶ τόνον ἕνα, ἢ ἐν τῇ ληγούσῃ 
ἢ παραληγούσῃ, ἢ προπαραληγούσῃ. ᾿Εν μὲν τῇ 
}ηγούσῃ ἐπιδέχεται ὀξεῖαν, βαρεῖαν, καὶ περισπω- 
μένην" ὀξεῖαν, ὅταν τὸ δεχόμενον ἦ ἀσυναίρετον, 
οἷον ϑεατής, ἀγαθός" βαρεῖαν δὲ ὁμοίως, ὡς 
ἐλαὼν, δαφνὼν, καὶ μάλιστα ἐν τῇ συνεπείᾳ" 
πᾶσα γὰρ ὀνομαστικὴ καὶ αἰτιατικὴ ἀσυναίρετος 
καθ᾽ ἑαυτὴν ὀξύνεται' ἐν δὲ τῇ συνεπείᾳ ἀντὶ τῆς 
ὀξείας βαρεῖαν ἐπιδέχεται. Περισπωμένην δὲ ὅταν 
τὸ δεχόμενον T μακρὸν ἀπὸ συναιρέσεως, οἷον ἀπὸ, 
τοῦ φάος φῶς, καὶ ἀπὸ τοῦ Ξενοφάον Ξενο- 
φῶν' πᾶσα γὰρ συναίρεσις ἐξ ὀξείας καὶ βαρείας 
περισπωμένην ποιεῖ, Ἐν τῇ παραληγούσῃ δὲ ὀξεῖ- 
ἂν xai περισπωμένην' ὀξεῖαν μὲν ὅταν ἢ τὸ δεχό- 
ϑενον 3 βραχὺ, ὡς λάχης, λόγος" ἐπάνω γὰρ 
βραχέος περισπωμένη οὐ τίθεται" ἢ ὅταν τὸ δεχό- 
μένον μακρὸν, καὶ τὸ μετ᾽ αὐτὸ μακρὸν, ὡς Ai- 
γείας, Χρύσης, μακρὸν γὰρ πρὸ μακροῦ παρ- 


avs 


4 DE ACCENTIBUS. 


οξύνεται" ἢ ὅταν ἢ 


ϑέσει μακρὸν, οἷον πέρση ς" 
ἐπάνω γὰρ ϑέσει μακροῦ περισπωμένη οὐ τίθεται. 

Περισπωμένη δὲ ὅταν τὸ δεχόμενον 5 φύσει 
μακρὸν καὶ τὸ μετὰ αὐτὸ βραχὺ, οἷον Μαῖα, 
Qe, μοῦσα" πᾶν γὰρ φύσει μακρὸν πρὸ βρα- 
Vi κείμιενον περισπᾶται" ἔτι χαὶ εἰ ἀπὸ συναΐ - 
μεικρὸν εἴη, οἷον βοᾶται, ποιεῖται. 
ἢ προπαραληγούσῃ δὲ ἀεὶ ὀξεῖαν τίθεμεν, ὡς 
φιλόσοφος, φιλόκαλος" πρὸ δύο γὰρ συλ- 
λαξῶν ἀεὶ ὀξεῖα τίθεται. 

Εἰς χρόνους μακρὰν wd βαρεῖαν" οἷς ἐ- 
χεῶντο οἱ παλαιοὶ ἐπὶ τοῖς διγρόνοις ὡς σημείοις 
δηλοῦντες τὸ μαχρὸν xal τὸ βραχὺ, οἷον ὀρίνω, 
ἄκχρῖτος. 


Εἰς πνεύματα δασεῖαν καὶ ψιλήν' οἷς χρώ-- 
quia. ἐπὶ τῶν φωνηέντων καὶ διφθόγίων, πᾶσα γὰρ 
λέξις ἀπὸ φωνήεντος ἢ διφθόγίου ἀρχομένη ἢ ψι- 
λοῦται ἢ δασύνεται. Πότε δὲ τοῦτο γίνεται, ἐν τῷ 
περὶ πνευμάτων βιδλίῳ Γεωργίου τοῦ Κοιροδοσκοῦ 
ζητητέον. Δασύνεται δὲ χαὶ τὸ p ἐν ἀρχῇ λέξεως, 
οἷον ῥήτωρ ῥητορική" δυοῖν δὲ ὄντοιν, ὅπου ἂν 
τύχωσι, τὸ πρῶτον ψιλοῦται, χαὶ τὸ δεύτερον δα-- 
σύνεται γατὰ τοὺς παλαιοὺς, οἷον ἄῤῥωστος. 


DE ACCENTIBUS. 5 

Εἰς πάθη, ἀπόστροφον, ὑφὲν, καὶ ὑπο- 
διαστολήν. Χρώμεθα δὲ τῇ ἀποστρόφῳ ἐν τοῖς 
πάθεσι τῶν λέξεων ἐν τέλει, ἑπομένου φωνήεντος, 
ἀντὶ τεσσάρων γραμμάτων" ἀντὶ βραχέος α, οἷον 
ἄρ᾽ οὗτος, ἀντὶ ἄρα οὗ τος ἀντὶ ej οἷον φέρ᾽ 


εἰπὲ, ἀντὶ φέρε εἰπέ" ἀντὶ o, οἷον τοῦτ᾽ ἐ- 
μὸν, ἀντὶ τοῦτο ἐμόν' ἀντὶ βραχέος t, οἷον 
ἐπ᾽ ἀχταῖς, ἀντὶ ἐπὶ ἀκταῖς. Οἱ ποιηταὶ δὲ 
32 ἀντὶ αι χαὶ ox διοθόγίου ταύτῃ χρῶνται, οἷ- 
ον βούλομ᾽ ἐγὼ, xx οἴμ᾽ ὡς ἄχθομαι. 

Τῇ δὲ ὑφὲν χρώμενα: ἐν συναφείᾳ δυοῖν λέξεων 

ἢ δὲ ὕφέν χρώμενα qua 5 

φύσει δεηρημένων, καὶ ἐν τοῖς συνθέτοις ὀνόμασιν, 
οἷον τηνταρχὴν, του πρῶτον, φιλόσσοφος, 
φιλό-δωρος. 

Τῇ ὑποδιαστολῇ δὲ γρώμεϑα ἐν ταῖς διαστο- 

ἴς τῶν συνημιένων λέξεων, οἷον ὅ, τι τό, τε" χαὶ 
λαῖς τῶν X " , " 
ἂν ταῖς ἐρωτήσεσι μετὰ στιγμῆς, οἷον «Σὺ, ταῦτα 
λέγεις:» 


Περὶ τόπων τῶν τόνων. Τόποι τῆς ὀξείας τρεῖς" 
ἡ χήγουσα, ἡ παραλήγουσα, χαὶ ἡ προπαραλή- 
γουσα. Τὸ ἔχον τὴν ὀξεῖαν ἐπὶ τῆς χηγούσης, χα-- 
λεῖται ὀξύτονον, οἷον ϑεατής" τὸ ἔχον ἐπὶ 
τῆς παραληγούσης, πα ροξύτονον καὶ βαρύτα- 


6 DE ACCENTIBUS. 

νον, olov Αἴας" τὸ ἔχον ἐπὶ τῆς προπαραληγούσης 
προπαροξύτονον xxi βαρύτονον, olov Φ ι- 
λόδημος. Τόπος τῆς βαρείας εἷς, ἡ λήγουσα- 
καὶ πᾶσα δὲ λέξις, αὐτὴν δεχομένη, καθ᾽ ὁμαλι- 
σμὸν ἀναγινώσκεται" ἔστι δὲ τόνος συλλαδιχῶς, 
χαὶ οὐ χυρίως. Τόποι τῆς περισπωμένης δύο, ἡ 
λήγουσα καὶ ἡ παραλήγουσα" τὸ ἔχον τὴν περι- 
σπωμένην ἐπὶ τῆς ληγούσης, καλεῖται περι σπώ- 
μένον, οἷον Δ μοφῶν' τὸ ἔχον ἐπὶ τῆς παρα- 
Χηγούσης, προπερισπώμενον, οἷον δῆμος. 


De dictione. 


^. Περὶ λέξεως xai λόγου. Λέξις ἐστὶ μέρος 
ἔλάχιστον τοῦ συνταχτικοῦ λόγου διαιρετικόν. 
Λόγος ἐστὶ λέξεων σύνθεσις, διάνοιαν αὐτοτελῇ 
δελοῦσα. Τοῦ λόγου δὲ μέρη ὀκτώ" ὄνομα, ῥἤ- 
μα, μετοχὴ, ἄρθρον, ἀντωνυμία, πρόθε- 
σις, ἐπίῤῥημα, σύνδεσμος. Τούτων χλιτὰ 
μὲν πέντε" ὄνομα, ῥῆμα, μετοχὴ, ἄρθρον, ἀντω- 
Ὑυμία- ἄχλιτα δὲ τρία, πρόθεσις, ἐπίῤῥημα, καὶ 
σύνδεσμος. 


DE SYLLABA et DICTIONE. ü 

Περὶ στιγμῆς. Στιγμὴ ἐστὶ διανοίας τελείας 
σημεῖον. Διαιρεῖται δὲ εἰς τελείαν στιγμὴν, μέσην. 
καὶ ὑποστιγμήν' τελεία στιγμὴ ἐστὶν ὅτε ἡ διά- 
νοια τελεία ὑπάρχει: μέση, ὅτε ἡ διάνοια μεσά-- 
ζουσα, καὶ ἀτελής" ὑποστιγμὴ, ὅτε κρεμασμένη, 
καὶ ζητεῖ τὸ ἐπίλοιπον. Κωνστ. Λασχ, Γραμμ. 


τ-“-»ο«.----- 
CAPUT II. De eodem argumento. 


5. Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Εἰσὶ δὲ, ὡς οἶμαι, τὰ ygn- 
σιμεύοντα ταῦτα. Τὸ δὲ εἰδέναι πόσα μὲν φωνήεντα. 
βραχέα, καὶ τίνα" πόσα μὲν φύσει, πόσα δὲ S6- 
σει" πόσοι τόνοι, καὶ πόσοι τόποι ἑχάστου αὐτῶν. 
Ἔτι δὲ τίς ἡ λήγουσα καὶ ἡ παραλήγουσα καὶ ἡ 
προπαραλήγουσα᾽ καὶ τί μὲν λόγος, τί δὲ λέξις, 
τί δὲ συλλαξὴ, τί στοιχεῖον. Βραχέα μὲν οὖν εἰσὶ 
τῶν φωνηέντων δύο, τὸ ε τὸ ψιλὸν, καὶ τὸ o τὸ 
μικρόν" μακρὰ δὲ δύο, τὸ ἡ, καὶ τὸ ὦ μέγα" δί- 
χρονα τρία, τὸ a, καὶ τὸ v, καὶ τὸ υ. Θέσει δὲ 
μαχρὰ εἰσὶν, ὅσα τῇ βὲν ἑαυτῶν φύσει βραχέα εἰσὶ. 
xoà ἀλλότρια τοῦ μακροῦ, δύο δὲ συμφώνων προς-- 
ελθόντων αὐτοῖς, καὶ ἑνὸς διπλοῦ, ἐμηχύνθησαν.. 


8 DE SYLLABA et DICTIONE. 

τόνοι δὲ εἰσὶ δύο, ἡ ὀξεῖα, καὶ ἡ περισπω- 
μένη" ἡ γὰρ βαρεῖα οὐχ ἔστι κυρίως τόνος" εἰσὶ 
δὲ τῆς μὲν ὀξείας τόποι τρεῖς" ὀξύτονος, παρ- 
οξύτονος, καὶ προπαροξύτονος" ὅταν μὲν 
γὰρ εἰς τὴν τελευταῖαν cual, ἢ τῆς φωνῆς 
qivesas κροῦσης, οἷον ὁ νικητής, ὁ βασιλεύς 
ὁ Κομνηνός, ὀξύτονον καλεῖται τοῦτο τὸ ὄνομα" 
ὅταν δὲ ἐν τῇ ὄπισθεν κειμένῃ τοῦ τέλους συλλα- 
δῇ τέθειται ἡ ὀξεῖα, παροξύτονον λέγεται, οἷον ὁ 
σεδαστοχράτωρ ὁ Κομνηνόπαις" ὁπηνίκα 
δὲ πρὸ δύο συλλαέῶν κεῖται ἡ ὀξεῖα, ποοπαροξύ- 
τονὸν χαλεῖται τοῦτο τὸ ὄνομα, οἷον ὁ εὐτυγέ- 
στατος ὁ Πορφυρογέννητος. Τῆς δὲ πε- 
ρισπωμένης τόποι εἰσὶ δύο, ὁ περισπώμενος 
τὲ καὶ ὁ προπερισπώμενος" περισπώμενος 
μὲν οὖν ἐστὶν, ὅταν ἐπὶ τέλους χεῖται ἡ περισπω- 
μένη, οἷον Θωμᾶς, Aoux&c προπερισπώμενος 
δὲ, ὅταν πρὸ μιᾶς τοῦ τέλους συλλαδῆς κεῖται ἡ 
περισπωμένη, οἷον Παῦχος, ὃ ἦμος, κῆπος. 

Λόγος δὲ ἐστὶ λέξεων ἄθροισις ἀκεραίαν δηλοῦ- 
σα τοῦ λέγοντος τὴν διάνοιαν, ποτὲ μὲν δυσὶ, πο- 
τὲ δὲ τρισὶ, ποτὲ δὲ τετράσιν,. ἐνίοτε καὶ πλείωσι. 
τούτων λέξεσι περαινόμενος" οἷον τὶ λέγω, ἐὰν 


DE SYLLABA et DICTIONE. 9 
mo, ζῆθι αὐτοχράτορ' αὐτοτελῆ ἐδήλωσα 
ἔννοιαν" ὅτι ὑπὲρ τοῦ αὐτοκράτορος εὔχομαι, xal 
ἐστὶ τὸ τοιοῦτον λόγος ἐχ δύο συγκείμενος λέξε- 
ων" ἐκ τοῦ ζῆθι καὶ τοῦ αὐτοκράτορ. Ὅταν δὲ 
προσθεὶς εἴπω, ζῆθι αὐτοκράτορ πάντοτε" 
ἀπὸ τριῶν λέξεων τὸν λόγον ἐποιησάμην" ἀπὸ τοῦ 
ζῆθι, τοῦ αὐτοκράτορ, καὶ τοῦ πάντοτε. Ἐὰν δὲ 
ἕτερον προσθήσω χαὶ εἴπω" ζῆθι αὐτοχράτορ 
πάντοτε χάριν ἡμῶν τῶν ὑπηχόων' πο- 
λυλεξέστερον τὸν λόγον ἐποιησάμην. Οὐ μόνον γὰρ 
ἐκ τοῦ ζῆθι καὶ τοῦ αὐτοκράτορ καὶ τοῦ πάντοτε 
σύγκειται, ἀλλὰ xad ἐκ τοῦ χάριν καὶ τοῦ 
χαὶ τοῦ ὑπηκόων: τοιοῦτον μὲν οὖν ἐστὶν ὁ λόγος. 

λέξις δὲ λέγεται ἕν ἕκαστον τοῦ λόγου μερῷν" 

οἷον λέξις τὸ ζῆθι, χαὶ λέξις τὸ αὐτοκράτορ, καὶ 
λέξις τὸ πάντοτε. Σύγκειται δὲ, ὥσπερ ὁ λόγος 
ἀπὸ λέξεων διαφόρων, ἢ δυοῖν ἢ τριῶν ἢ πλειόνων, 
οὕτω xxi ἑκάστη λέξις ἀπὸ διαφόρων σύγκειται 
συλλαδῶν, ἢ δυοῖν ἢ τριῶν ἢ πλειόνων, οἷον τὸ 
ζῆθι ἀπὸ τῆς ζῆ συλλαξῆς καὶ ἀπὸ τῆς θυ" καὶ 
τὸ αὐτοχράτορ λέξις ἐστὶ καὶ αὐτὸ, τέσσαρας 
τάυτας ἔχουσα συλλαξὰς, τὴν αὖ καὶ τὴν το καὶ 

, τὴν xod καὶ τὴν τορ' χαὶ ἔστι τελευταία αὐτοῦ 


10 DE SYLLABA et DICTIONE. 
συλλαδὴ ἡ «op, ἥ τις καὶ λήγουσα προσηγόρευται. 
Λήγουσα γὰρ ἐστὶ συλλαδὴ, ἐν ἦ ἡ λέξις 
λήγει, ἤτοι παύεται. "Omer δὲ ἡ παραλή- 
Ἴουσα, ἤγουν ἡ κρά. "Ὄπισθεν δὲ xod αὐτῆς τῆς 
παραλχηγούσης ἡ το, ἥτις προπαραλήγουσα 
καλεῖται" ὡς εἶναι μὲν λήγουσαν τὴν ἐπὶ τέλους 
συλλαδὴν" οἷον τοῦ ἄνθρωπος τὴν πος, τὴν δὲ 
ὄπισθεν αὐτῆς παραλήγουσαν, οἷον τὴν θρω, τὴν 
᾿ δὲ ἔτι ὄπισθεν προπαραλήγουσαν, οἷον ἄν. 
Στοιχεῖον δὲ ἐστὶ μέρος συλλαδῆς τὸ ἐλάχιστον, 
οἷον τοῦ ζῆθι δύο εἰσὶ συχλαδαί- τὸ μὲν ζῆ, καὶ 
τὸ θι. Καὶ ἑκάστη τούτων εἰς δύο στοιχεῖα τέ- 


νεται" ἡ μὲν ζῇ εἰς τὸ ζ χαὶ τὸ ἥ, ἡ δὲ θὲ εἰς | 


τὸ θ xoi τὸ ι. Ὁ μὲν οὖν λόγος διαιρεῖται εἰς 
λέξεις, ἡ δὲ λέξις εἰς συλλαδὰς, ἡ δὲ συλλαδὴ 
εἰς στοιχεῖα" xa αὖ κατ᾽ ἀνάλυσιν, τὰ μὲν στοι- 


γεῖα συντιθέμενα ποιεῖ συλλαδὴν, αἱ δὲ συλλαδαὶ ᾿ 


λέξιν, αἱ δὲ λέξεις λόγον. Θεοδώρ. Προδρόμ. 
Τραμμ. 


DE PRAEPOSITIONE. 4“ 


CAPUT III. De Prapositionibus. 

A. Πρόθεσις ἐστὲ μέρος λόγου ἄκλιτον προτιθέμε-- 
voy πάντων τῶν λόγου" μερῶν καὶ ἐν τῇ συνθέσες 
καὶ συντάξει. Τῶν δὲ προθέσεων ὀχτωχαίδεχα οὔ- 
Gov, ἕξ εἰσι μονοσύλλαθοι" ἐν, εἰς, ἐξ, σὺν, 
πρὸς, πρό" δυοχαίδεχα δὲ δισύλλαξοι- ἀνὰ, 
κατὰ, διὰ, μετὰ, παρὰ, ἀντὶ, ἐπὶ, περὶ, 
ἀμφὶ, ἀπὸ, ὑπὸ, ὑπέρ. 

Τίσι πτώσεσι συντάσσονται αἱ προθέσεις, xal 
πὶ σημαίνουσι. 
9, "Avi. Ἡ ἀντὶ γενικῇ συντάσσεται, οἷον ἀντὶ 
σοῦ, ἀντὶ ἐχείνου, ἀντὶ πολλῶν. Ἐν τῇ συνθέσει. 
ποτὲ μὲν τὸ ἴσον σημαίνει, ὡς ἀντίχριστος" καὶ 
ἀντίθεον δόγμα, τὸ ἐναντίον τῷ ϑεῷ. 

"'Amó. Ἡ ἀπὸ ἀεὶ τῇ γενικῇ συντάσσεται, 
τὴν ἀπὸ τόπου κίνησιν σημαίνουσα, οἷον ἀπὰ 
τῆς πολέως, ἀπὸ τοῦ διχαίου. 

Ἐξ. Ἡ ἐξ, ἥτις καὶ ἐκ λέγεται, ἀεὶ γενικῇ 
΄συντάσσεται, οἷον ἐξ ἀγορᾶς, ἐκ τοῦ βουλευτηρίου- 


ἔχει τὸ ξ, ἑπομένου ἥεντος, τὸ x δὲ, ἑπομέ- 
γ 08 69 κὔκλω, χαὶ TEE ποιητικόν, χαὶ συστα- 


12 DE PRAEPOSITIONE. 

Πρό. Ἡ πρὸ ἀεὶ γενικῇ συντάσσεται, τόπον, 
χαὶ χρόνον, σημαίνουσα, οἷον πρὸ τῆς ϑύρας, 
πρὸ τοῦ περσιχοῦ πολέμου ἐγένετο ὁ τρωϊχός. 

Ἐν. Ἡ ἐν ἀεὶ δοτινῇ συντάσσεται, τὸ ἔν τι- 
νι δηλοῦσα, οἷον ἐν οἴκῳ, ἐν ἀγρῷ’ ἀττιχῶς δὲ 
xoà γενικῇ xac? ἔλλειψιν τῆς δοτιχῆς, οἷον ἐν di- 
δου, ἀντὶ Ec τόπῳ τοῦ ἄδου. Παρὰ ποιηταῖς. 
δὲ λέγεται ἐν καὶ εἰν" τὸ δὲ ἔν τ δύναμιν τοῦ 
ἔστιν ἔχει. ν 

Σύν. Ἡ σὺν, ἥτις καὶ ξὺν ἀττιχῶς λέγεται, 
δοτικῇ μόνη συντάσσεται, ὁμόνοιαν σημαίνουσα, 
cloy σὺν ϑεῷ, σὺν τῷ ᾿Ιωάννῃ. 

᾿Ανά, Ἡ ἀνὰ αἰτιατικῆ γουνῶς συντάσσεται, 
οἷον ἀνὰ τὴν ὁδὸν, ἀνὰ τὸ στρατόπεδον, ἀνὰ τὴν 
πόλιν: ἀντὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, διὰ τοῦ στρατοπέδου, 
εἰς τὴν πόλιν. Τὸ δὲ χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ. 
ποιητιχὴν, ἀντὶ σὺν σχήπτρῳ κ. 7. d. 

Eig. Ἡ εἰς, ἥτις ἀττικῶς ἐς λέγεται, αἰτια-" 


τικῇ συντάσσεται, οἷον εἰς ναὺν, εἰς ἀγοράν" ἀτ- 
τικῶς δὲ καὶ γενικῇ κατ᾽ ἔλλειψιν τῆς αἰτιατικῆς, 
olov εἰς διδασκάλου, ἀντὶ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ δὲ- 
δασκάλου. Χρώμεθα δὲ ταύτῃ ἐπὶ ἀψύχων, οἷον. 


DE PRAEPOSITIONE. 18 

Ὑπέρ. Ἡ ὑπὲρ γενικῇ xai αἰτιατικῇ συντάσ-- 
σεται. Γενιχῇ μὲν ὅτε ἢ βοήθειαν σημαίνει, 
οἷον ὑπὲρ Κτησιφῶντος ὁ λόγος, ἣ αἰτίαν, οἷον 
ὑπὲρ ὧν ἔλεξα, πάλιν λέξω" ἢ ἐπάνω, οἷον ὑπὲρ 
χαπνοῦ τίθησι τὸ πηδάλιον. Αἰτιατιχῇ δὲ ὅτε τὸ 
πλέον ἣ ἐπ᾽ ἐχεῖνα δηλοῖ, οἷον ὑπὲρ ἀνθρώπων 
φρονεῖ, ὑπὲρ τὴν Θράχην ἡ Μαχεδονία., 

Κατά. Ἡ κατὰ γενικῇ, καὶ αἰτιατικῇ συντάσ-- 
σεται. Γενικῇ μὲν, ὅταν ἐπιφορὰν καὶ κατη- 
γορίαν σημαίνῃ, οἷον ὁ ἄθεος Νεστόριος κατὰ 
πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ σοφῶν λέγει καὶ γράφει" 
3j τὸ ἐπάνω καὶ περί.τι, οἷον χατὰ γῆς κάθημαι". 
τὸ δὲ «χατ᾽ οὐλυμπόιο καρήνων χωόμενος» ἀντὶ 
ἀπὸ χαρήνων x.t. d. Δἰτιατικῇ δὲ ὅτε ὁμοιό- 
τῆτα, οἷον xav Δημοσθένη γράφει, καθ᾿ Ὅμη- 
ρον" ἢ ὅτε χρόνον, οἷον xal ἑμᾶς ἐγένετο ἀνὴρ 
σοφό:" ἢ ὅτε κίνησιν, ὡς κατὰ νῆας ᾿Αχαιῶν. 

Διά, Ἢ διὰ γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ συντάσσε- 

αν, Γενικῇ μὲν ἐνέργειαν, ἢ τὸ μέσον ση- 
μαίνουσα, ὡς διὰ σοῦ τοῦτο γένοιτο, διὰ τῆς ἀ- 
ops ἐθάδιζεν. Αἰτιχτικῇ δὲ αἰτίαν, οἷον διὰ 
τὰ ρήματα πάντα eres χαὶ τὸ μέσον σπα- 
te τὸ κύχχλω, καὶ περὶ ποιητικὸν, καὶ συστα- 


14 DE PRAEPOSITIONE. 

Ἐπί. CH ἐπὶ γενικῇ xai δοτικῇ καὶ αἰτιατι- 
xij συντάσσεται. Τονικῇ μὲν, ὅτε τὸ ἐπάνω δηλοῖ, 
οἷον τὰ ζῶα ἐπὶ γῆς, ἢ ὅτε χρόνον, οἷον ἐπὶ, "ἄρχο- 
vro Πυθοχλέους" ἣ ὅτε τὸ περί τι καὶ ἔν τινι, οἷον 
ἐπὶ πολλῶν" ἣ ὅτε χίνησιν ἀττιχῶς, οἷον ἐπὶ τῆς 
χώρας. Aorudi δὲ ὅτε αἰτίαν, οἷον ἐπ᾽ ἀγαθῷ 
ἐδημηγόρει" ἢ τὸ ἐπάνω, οἷον ἐπὶ τρόπιδι ναῦς" 
ἢ τὸ ὕστερον, ὡς ἐπὶ τούτοις καὶ ἕτερα διηγεῖς- 
πο’ fj αὐτεξουσιότητά τινα, ὡς ἐπὶ τῷ doyw- 
φεῖ τὰ τῆς ἐχχλησίας πράγματα' d ἐπιδουλὴν, 
οἷον ἐπὶ τῷ δήμῳ, ἀντὶ κατὰ τοῦ δήμου. Αἰτια- 
πιχῇ δὲ ὅτε κίνησιν δηλοῖ, οἷον ἐπὶ τὴν ἀττι- 
xiv ἐπορεύετο: ἢ ὃ ὅλον, οἷον ἐφ᾽ ἡμᾶς ὥρμησε. 

Ὑπό. Ἡ ὑπὸ γενικῇ xo δοτιχῇ καὶ αἰτιατι- 
xij συντάσσεται. Τενικῇ μὲν ὅτε ἣ τὸ αἴτιον ση- 
ψμαίνει, οἷον ὑπὸ νόσου οὐ περιπατεῖ. ἣ τὸ ὑπο- 
κάτω, οἷον ὑφ᾽ εἵματος. Δοτικῇ δὲ καὶ αἰτιατι- 
xij τὸ αὐτὸ, οἷον ὑπὸ δένδρῳ, καὶ ὑπὸ δένδρον, 
καὶ ὁ στρατιώτης ὑπὸ τὸν στρατηγόν. 

Μετά. Ἡ μετὰ γενικῇ καὶ δοτικῇ καὶ αἰτια- 
τικῇ συντάσσεται. Γενιχῇ μὲν ὅτε ἔνωσιν δη- 


λοῖ, ὦ ὡς μετὰ σοῦ. Δοτικῇ ik τὸ αὐτὸ ποιητιχῶς, 
“- - ^ 


DE PRAEPOSITIONE. 15 

ὅτε τὸ ὕστερον, οἷον μετὰ σὲ ἐγὼ ἦλθον. 
᾿Αμφί. Ἡ ἀμφὶ ὁμοιόσημος, καὶ ὁμοιο- 
σύνταχτός ἐστι τῇ περί" συνηθεστέρα μέν τοι 

ἢ περί" πολλάκις δὲ παρὰ ποιηταῖς ὁμουκεῖνται, 
ὡς ἝἜχτωρ δὲ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας 
ἵππους. 

- Παρά, Ἡ παρὰ γενικῇ καὶ δοτικῇ καὶ αἰτια- 
τικῇ συντάσσεται. Γενικῇ μὲν ὅτε τὴν ἀπό τινος 
κίνησιν δηλοῖ, οἷον παρὰ τοῦ βασιλέως ἡ δικαιο- ^ 
σύνη. Δοτιχῇ δὲ ὅτε τὸ πλησίον μετ᾽ ἐμψύχου, 
oov παρὰ τῷ βασιλεῖ κάθηται, παρὰ σοὶ διατρί- 
Go. Αἰτιατικῇ δὲ ὅτε ἢ τὸ ἐγίὺς μετὰ ἀψύχου, 
ὡς παρὰ τὴν ϑάλατταν: ἢ κίνησιν ἐπί τι, οἷον 
παρὰ σὲ ἔρχομαι" ἣ τὸ διά τι, ὡς παρὰ τὸ ἀδικεῖν 
ἡ τιμωρία" ἣ τὸ ἔξω, οἷον παρὰ τὸ δίκαιον πράτ- 
τει, καὶ παρὰ γνώμην συμδαίνει. 

Περί. Ἡ περὶ γενικῇ xal δοτικῇ καὶ αἰτιατι- 
xj συντάσσεται. Γενικῇ μὲν ὅτε τὸ αἴτιον δη- 
λοῖ, οἷον μάχομαι περὶ σοῦ. Δοτικῇ δὲ σχεδὸν 
τὸ αὐτὸ ποιητιχῶς, οἷον δέδοικα περὶ ξανθῷ Με- 
νελάῳ" ἐτὶ καὶ τὸ « ἐρωήσει περὶ δουρὶ», ἀντὶ 
ἐν" καὶ περὶ πύργῳ, ἀντὶ κύκλω. Αἰτιατικῇ δὲ 
ὅτε τὸ χύκλω, καὶ περὶ ποιητικὸν, καὶ συστα- 


16 DE PRAEPOSITIONE. 
Tuv, olov περὶ τὴν πόλιν τὸ στράτευμα" τί τὸ 
περὶ ἐμὲ πρᾶγμα; 

Πρός. Ἡ πρὸς γενικῇ καὶ δοτικῇ καὶ αἰτιατι- 
xij συντάσσεται. Γενικῇ μὲν ὅταν τὴν ἀπὸ προσ- 
ώὦπου σημαίνῃ χίνησιν, οἷον πρὸς ϑεοῦ τ᾽ ἀγα- 
θὰ, ἀντὶ παρά’ ἢ ὅτε ἐπὶ ὅρκου κεῖται, οἷον ποί-. 
σον πρὸς Θεοῦ" 71 τὸ ἐνώπιον δηλοῖ, οἷον πρὸς 
πὲ ϑεῶν μακάρων, πρὺς τὲ Θνητῶν ἀνθρώπων: ἢ 
τὸ καθῆκον, οἷον οὐ πρὸς ἰατροῦ σοφοῦ. Δοτι- 
χῇ δὲ ὅτε τὸ πλησίον, οἷον moe τοῖς ποσὶ, πρὸς 
σπῷδε. Αἰτιατικῇ δὲ ὅταν κίνησιν πρός τι ἔμψυχον, 
ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, σημαίνῃ, οἷον πρὺς τὸν Ἰω- 
ἄννην" ἢ ἕνωσιν, ὡς poc τὸν Sev, ἀντὶ μετὰ 
Bi ἢ λόγον τινὰ, ὡς τὰ δύο πρὸς τὰ τέτταρα, 
οὕτω τὰ τέτταρα πρὸς τὰ ὀκτώ" ἢ παρ ἀδ εἰγ- 
μα, οἷον πρὸς αὐλὸν ἄδει. 

Σημείωσαι. Ὅτι παρέπονται ταῖς προθέσεσι 
πέντε" τὸ ὀξύνεσθαι: τὸ βραγυκαταληκτεῖν πλὴν 
τῆς εἰς καὶ ἐξ" τὸ μέχρι τῆς δισσυλλαδίας abe 
σϑαι" τὸ διὰ ψιλοῦ συμιφώνου ἐχφέρεσθαι πλὴν τῆς 
ἀμφί: τὸ ψιλοῦσϑαι πλὴν τῆς ὑπὸ χαι ὑπέρ. 
(T3 γὰρ υ προηγούμενον τῆς λέξεως δασύνεται). 

Εἰσὶ δὲ καὶ πολλὰ ἐπιῤῥήματα γενικῇ συν- 


WEN. GAL. I. et 1H. LU 
τασσόμενα, olov ἔξω, χωρὶς, ἄνευ, πλὴν, 
ἄλις, ἔνδον, εἴσω. Τὰ δὲ ἀθροιστιχὰ δο- 
ud τὰ δὲ θετικὰ δοτικῇ χαὶ αἰτιατικῇ καὶ 
αἷς ἂν πτώσεσι᾽ τὰ αὐτῶν συντάσσωνται ῥήματα. 
τὸ δὲ μὰ καὶ νὴ αἰτιατικῆ" καὶ τὸ ab μὰ, ὡς τὰ 
᾿πολλὰ, ἀποφάσκει" τὸ δὲ νὴ χαταφάσχει, Κωνστ. 
Λασκ. Τραμμ. 

——— 
De mundi creatione. 
᾿λνάγνωσις. Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ ϑεὸς τὸν οὐ 

φανὸν καὶ τὴν γῆν ἡ γῇ ἦν ἀόρατος χαὶ ἀκατα- 
σκεύατος" χαὶ σχήτος ἐπάνω τῆς ἀδύσου" χαὶ πνε- 
ὕμα ϑεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. Καὶ εἶπεν 
ὁ Sede: γενηθήτω φῶς" καὶ ἐγένετο φῶς" καὶ εἶδεν 
ὁ ϑεὴς τὸ φῶς, ὅτι χαλὴν καὶ διεχώρισεν ὁ Stc 
ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σχότους" 
καὶ ἐγιζλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν, xai τὸ σχότος 
ἐκάλεσε νύκτα. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ ἐγένετο 
πρωΐ, ἡμέρα μία. 

Καὶ εἶπεν ὁ ϑεός" γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ 
τοῦ ὕδατος" καὶ ἔστω διαχορίζον ἀνὰ μέσον ὅδα- 
τὸς καὶ ὕδατος. xoi ἔγένετο οὕτως. Καὶ ἔποίησεν 

3 


18 GEN. CAP. I. et TI. 

ὁ ϑεὺς τὸ στερέωμα" χαὶ διεχώρισεν ὁ Se ἀνὰ 
μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερέωματος" 
xa ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώ- 
“ματος: xod ἐχάλεσεν ὁ ϑεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. 


Καὶ εἶδεν ὁ 9, ὅτι καλόν. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, 


καὶ ἐγένετο πρωΐ ἡμέρα δευτέρα. 

Καὶ εἶπεν ὁ τεύς' συναχϑήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑπο- 
κάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συνχγωγὴν μίαν, καὶ ὀφθή-. 
τῶ ἡ ξηρά" καὶ ἐγένετο οὕτως. Καὶ συνήχθη τὸ ὅ- 
δὼρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς 
αὐτῶν, χαὶ ὄφϑη ἡ ξηρά. Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Sé τὴν 
ξηρὰν γῆν' καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλε-- 
σε ϑαλάσςας" xai εἶδεν ὁ ϑεὸς ὅτι χαλόν. Καὶ εἷ-- 
πεν ὁ θεύς' βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου 
σπεῖρον σπέρμα xav γένος χαὶ xad ὁμοιότητα, 
χαὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν χαρπὸν, οὗ τὸ σπέρμα 
αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς" χαὶ ἐγένε-- 
τὸ οὕτως. Καὶ ἐξήνεγχεν ὁ γῇ βοτάνην χόρτου 
σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ κάθ’ ὁμοιότητα, 
καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπὸν, οὗ τὸ σπέρμα 
αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ εἶδεν 
τὸ θεὶς ὅτι καλόν: καὶ ἐγένετο ἑσπέρα xai ἐγένετο 
πρωὶ, μέρα τρίτη. 


SEN. CAT. 1. et II. 19 

Καὶ εἶπεν à θεὸς" γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ 
στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, 
τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς 
νυχτός" ἔστωσαν εἰς σημεῖα, καὶ εἰς καιροὺς, εἰς 
ἡμέρας, καὶ εἰς ἐνιαυτοὺς" καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν 
ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ 
τῆς γῆς" xoi ἐγένετο οὕτως. Καὶ ἐποίησεν ὁ ϑεὸς 
τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους" τὸν φωστήρα 
τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας, καὶ τὸν φωστής- 
ga τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυχτὸς καὶ τοὺς ἀσ- 
τέρας. Καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ ϑεὸς ἐν τῷ στερεώματι 
τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἄρχειν 
τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυχτὸς, καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ 
μέσον τοῦ φωτὸς χἄν ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. Καὶ 
εἶδεν ὁ θεὸς, y ἑαλόν" χαὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ 
ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τετάρτη. 

Καὶ εἶπεν ὁ θεὸς" ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ 
ψυχῶν ζωσῶν, καὶ πέτείνα πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς 
κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ: xal ἐγένετο οὕ- 
Tox. Κλ ἐποίησεν ὁ ϑεὺς τὰ χήτη μεγάλα, xai 
πᾶσαν ψυχὴν ζώων ἑρπετῶν ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα 
κἀτὰ γένη αὐτῶν' καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν χα- 
τὰ γένος. Καὶ εἶδεν ὁ θεὸς, ὅτι χαλά" χαὶ εὐλόγη- 


39 WBN. CAF. I. et n. 
«ev αὐτὰ ὁ θεὸς, λέγων" αὐξάνεσθε καὶ πληθύνε- 
“σθε, xai πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις" 
χαὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ 
«ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ ἐγένετο πρωΐ ἡμέρα πέμπτη. 
Καὶ εἶπεν ὁ θεός" ἐξαγαγέτω ἡ γῇ ψυχὴν ζῶ- 
“σὰν χατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία 
τῆς γῆς κατὰ γένος" καὶ ἐγένετο οὕτως. Καὶ ἐποί- 
τῆσεν ὁ θεὺς τὰ θηρία τῆς γῆς χατὰ γένος, καὶ τὰ 
υπτήνη κατὰ γένος αὐτῶν, καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ 
τῆς γῆς κατὰ γένος. Καὶ εἶδεν ὁ θεὸς, ὅτι xai 
3 εἶπεν ὁ θεός" ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατὰ εἰκόνα. 
τἡμετέραν καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν" xmi ἀργέτωσαν τῶν 
"ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρα- 
νοῦ xa τῶν χτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς, καὶ πάν- 
τῶν τῶν ἑρπετῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ ἐποί- 
“σεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον᾽ χατὰ εἰχόνα θεοῦ ἐποί- 
σεν αὐτόν" ἄρσεν χαὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. Καὶ 
αὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Orbe, λέγων’ αὐξάνεσθε καὶ 
“πληθύνεσθε, καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατα- 
πυριεύσατε αὐτῆς" καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θα- 
λάσσης, καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, xui πάν- 
τῶν τῶν χτηνῶν, χαὶ πάσης τῆς γῆς, xui mde 
τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς: 


GEN. CAP. I. et II. 4: 
Καὶ εἶπεν ὁ θεός" ἰδοὺ δέδωχα ὑμῖν πάντα χόρτον 
σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὃ ἔστιν ἐκάνω πάσης 
τῆς γῆς" καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ χαρπὸν- 
σπέρματος σπόριμου ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν" καὶ 
πᾶσι. τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ παντὶ ἑρπετῷ . 
ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ ἔχεν ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς; 
καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν' xal ἐγένετο 
οὕτως. Καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὰ πάντα ὅσα ἐποίησε" καὶ 
ἰδοὺ καλὰ λίαν. Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ ἐγένετο... 
πρωΐ ἡμέρα ἔχτη. 

Καὶ συνετελέσθησαν à οὐρανὸς χαὶ ἡ γῆ, χαὶ΄. 
πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν' καὶ συνετέλεσεν ὁ θεὸς: ἐν τῇ, 
ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε. Καὶ. 
χατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐδδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν. 
ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε" καὶ εὐλόγησεν ὁ θεὸς τὴν - 
ἡμέραν τὴν ἑόδόμην, καὶ ἡγίασεν αὐτήν' ὅτι ἐν. 
αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔῤγων αὐτοῦ, 
ὧν ἤρξατο ὁ θεὸς ποιῆσαι. Γέν. xtp d, καὶ β΄... 

——— 


CAPUT IV. De Adverbio. 


Περὶ ἐπιῤῥήματος. Ἐπιῤῥήμα ἔστι λέξις ἄκλιν 
τὸς μετὰ τὸ ῥῆμα ταττομώνι, καὶ τρόπον, ἃ τά-- 


DE ADYERDIO. 
y ἣ σχέσιν δελοῦσα" οἷον ἀναγινώσχω καλῶς. 
Τὸ μὲν γὰρ ἀναγινώσχω ῥῆμα ἐστὶ, τὸ δὲ καλῶς 
ἐπίῤῥημα" καὶ σημαίνει τρόπον πῶς ἀναγινώσχω. 
τὸ δὲ οἴκαδε, καὶ ἄνω καὶ χάτω xal τὰ τοιαῦτα, 
ἐπιῤῥήματα εἰσὶ τόπον d σχέσιν δηλοῦντα. Θεο- 
δώρ. Προδρόμ. Γραμμ. 


De eodem argumento. 

Περὶ τοῦ αὐτοῦ. Ἐπίῤῥημά ἐστι μέρος λόγου 
ἄχλιτον, κατὰ ῥήματος λεγόμενον, ἣ ἐπιλεγόμιε- 
νον. Τούτου δὲ τὰ μὲν καλοῦνται χρόνου " οἷον 
νῦν, τότε, αὖθις, τόφρα, τέως, ἕως, πηνίκα, ἔς- 
max, μετέπειτα, σήμερον, αὔριον, χθὲς (ὃ καὶ 
ἐχϑὲς λέγεται), ἤδη, πάλαι, ἀεί, 

τὰ δὲ τόπου" οἷον ἄνω, κάτω, ἔξω, ἔσω, 
ἔνδον, ἐγγὺς, πόῤῥω, ἐναντίον, χαμαὶ, ἔνθα, ὅθεν 
ἀπέκχεινα, μακράν. 

Τὰ δὲ ποίότητος:" οἷον εὖ, χαλῶς, ἡδέως, 
σοφῶς, κυνηδὸν, βοτρυδὸν, ἀγεληδόν. (Τούτων δὲ 
ὅσα γίνονται ἀπὸ τῆς γενικῆς πληθυντικῆς, χαὶ 
μεσότητος προσαγορεύονται, οἷον σοφῶς, ἀπὸ 
τῶν σοφῶν, καλῶς, ἀπὸ τῶν καλῶν). 


EBRDIU. — 23 — — 

Τὰ δὲ ποσότητος" οἷον ἅπαξ, δὶς, τρὶς». 
τετράκις, Τὰ δὲ d pot ttc, οἷον ἅμα, ὁμοῦ, 
συλλήδδην, ἀθρόως. Τὰ δὲ παραχελεύσεως,. 
olov εἶα, ἄγε, φέρε, δεῦτε. Τὰ δὲ Ova igit 
ὡς, οἷον ἄνευ, χωρὶς, διχῆ. Τὰ δὲ ἐξαιρεσεως. 
οἷον πλήν. Τὰ δὲ τάξεως, οἷον ἑξῆς, ἐφεξῆς, 
Τὰ δὲ ὁμοιώσεως, οἷον ὡς, ὥσπερ, xal, xa.- 
θάπερ. Τὰ δὲ ἀποστάσεως, οἷον ὥστε. Τὰ δὲ 
συνχρίσεως, οἷον μᾶλλον, ἧττον. Τὰ δὲ ἐξη- 
Ὑηματικχὰ, οἷον δηλονότι, δηλαδὴ, ἤγουν, 
οἷον. Τὰ δὲ ποσότητος ἀορίστου, χαὶ ποι- 
ὅτητος, οἷον ἀμηγέπως, ὁπωσοῦν, ἀμηγέπη, 
ὅπως δήποτε, ὁπωςδηποτοῦν. Τὰ δὲ ὑφατιρέςσ ε- 
ὡς, οἷον σπανίως, ἐλάχιστα, μόγις. Τὰ 0s ἐχ- 
λογῆς, οἷον μενοῦνγε. Τὰ δὲ ἀποτρεπτιχά, 
οἷον ἡράκλεις, ἄπολλον. Τὰ δὲ ἐθνεκὰ, οἷον ἑλ- 
ληνιστὶ, ἑῤραιστὶ, συριστὶ, φρυγιστὶ, ἀρμενιστί, 
Τὰ δὲ ἀνέσεως, οἷον μόλις, μόγις. 

Τὰ δὲ διαθέσεως, οἷον σχεδόν. Τὰ δὲ ὁρ- 
γανι κὰ, οἷον ὁδάξ- Τὰ δὲ ἀποθετικχὰ, καὶ" 
προκαταστατιχὰ, οἷον εἶεν. Τὰ δὲ ἐπιτά- 
σεως, οἷον λίαν ἄγαν, πάνυ, μάλιστα, σφόδρα. 
τὰ δὲ ἀνέξεως, οἷον ἠρέμα, ἡσυχῇ. τὰ δὲ βε-- 


- £s25 ADYTERDIV. 

€avóctoc, olov δηλαδὴ, δήπουθεν, πάντως, 
ὄντως, ἧ. Τὰ δὲ καταφάσεως, οἷον ναί. Τὰ δὲ 
κατομώσεως, οἷον νὴ, μά. Τὰ δὲ ἀπομώ- 
σεως, οἷον μά. Τὰ δὲ ἀρνήσεως, οἷον o, οὐ- 
δαμῶς, ἥκιστα. Τὰ δὲ ἀπαγορεύσεως, οἷον 
μὴν, μηδαμῶς. Τὰ δὲ εἰκασμοῦ, οἷον ἴσως, 
τάγα, τυχόν. Τὰ δὲ ἐρωτήσεως, οἷον πόθεν, 
ποῦ, πηνίχα, πῶς. Τὰ δὲ ὃ εἰξεως, οἷον ἰδοὺ, 
ἠνί. Τὰ δὲ κλήσεως, οἷον ᾧ. Τὰ δὲ διασα- 
φήσεως, ὡς οἷον. Τὰ δὲ σχετλιασμοῦ, οἷον 
ὦ, ἰοῦ, οἴμοι, φεῦ. Τὰ δὲ θαυμασμοῦ, οἷον 
φεῦ, βαδαί. Τὰ δὲ ἐκπλήξεως, οἷον d. Τὰ δὲ 
θειασμοῦ, οἷον εὐοῖ, εὐάν. 

Παρέπεται δὲ αὐτῷ εἶδος, χαὶ σχῆμα. Τὸ 
μὲν γὰρ πρωτότυπον, οἷον νῦν,τὸ δὲ παρά- 
qopov, οἷον νυνί’ xal τὸ μὲν ἁπλοῦν, οἷον 
πάλαι, τὸ δὲ σύνθετον, οἷον πρόπαλαι. 
Κωνστ. Λασχ. Γραμμ. 

——— 
Paradisi descriptio. 

᾿λνάγνωσις. Καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρω- 
mov, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς" καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ 
πιώσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, xol ἐγένετο ὁ ἄν- 


| 


GEN CAP II. 25 
θρωπος εἷς ψυχὴν ζῶσαν. Καὶ ἐφύτευσεν à ϑεὸς 
παράδεισον ἐν ᾿Εδὲμ κατὰ ἀνατολάς" καὶ ἔθετο 
ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε. Καὶ ἐξανέτειλεν ὁ 
ϑεὺς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξόλον ὥραῖον εἰς ὅρασιν, 
καὶ xav εἰς βρῶσιν’ xal τὺ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν 
μέσῳ τοῦ παραδείσου, καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι 
quaai» χαλοῦ xai πονεροῦ. Ποταμὴς δὲ ἐκπορεύ- 
εται ἐξ ᾿Εδὲμ ποτίζειν τὺν παράδεισον" ἐκεῖθεν 
ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀργάς. "Ὄνομα τῷ BA. 
Φισῶν' οὗτος ὁ χυχλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Εὐιλάτ' 
ἐκεῖ οὗ ἐστι τὸ χρυσίον" τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς 
ἐκείνης καλόν" καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος 
ὁ πράσινος. Καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ 
Γεῶν" οὗτος ὁ κυχλῶν πᾶσαν τὴν γὴν Αἰθιοπίας. 
Καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις" οὗτος ὁ προπορε-- 
νόμενος κατέναντι ᾿Ασσυρίων. Ὁ δὲ ποταμὺς ὁ 
τέταρτο; Εὐφράτης. Καὶ ἔλαξε κύριος ὁ Ste τὸν 
ἄνθρωπον ὃν ἔπλασε, xxi ἔθετο αὐτὶν ἐν τῷ πα- 
ραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσ- 
σειν. Καὶ ἐνετείλατο κύριος ὁ Sé τῷ ᾿Αδὰμ, 
λέγων: ἀπὸ πάντος ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ 
βρώσει φαγῇ ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν 
καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φάγεσθε ἀπ᾽ αὐτοῦ" ἡ δὲ ἂν 


ἡμέρα φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ Θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. 
καὶ εἶπε κύριος ὁ ϑεός" οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρω- 
mov μόνον᾽ ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾽ αὐτὸν. 
Καὶ ἔπλασεν ὁ Seb, ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ 9η- 
ρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρα-- 
νοῦ" χαὶ ἤγαγεν αὐτὰ pis τὸν ᾿Αδὰμ,, ἰδεῖν τί 
χαλέσει αὐτά" xxi πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ ᾽Α- 
δὰμ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνομα αὐτῷ. Καὶ ἐκά- 
λεσεν ᾿Αδὰμ ὀνόματα πᾶσι τοῖς κτήνεσι, καὶ πᾶ- 
σι τοῖς πετεινοῖς TOU οὐρανοῦ, xal πᾶσι τοῖς 9η- 
ginis τοῦ ἀγροῦ. Τῷ δὲ ᾿Αδὰμ, οὐχ εὑρέθη βοηθὸς 
ὅμοιος αὐτῷ, Καὶ ἐπέβαλεν ὁ Se ἔκστασιν ἐπὶ 
τὸν "AX, καὶ ὕπνωσε" καὶ ἔλαδε μίαν τῶν πλε- 
τρῶν αὐτοῦ, xal ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾽ αὐτῆς" 
καὶ ᾧχοδόμησεν ὁ ϑεὸς τὴν πλευρὰν, ἣν ἔλαδε ἀ- 
πὸ τοῦ ᾿Αδὰμ, εἰς γυναῖκα" καὶ ἤγαγεν αὐτὴν 
πρὸς τὸν "Adda καὶ εἶπεν ᾿Αδάμ' τοῦτο νῦν ὁσ- 
τοῦν ix τῶν ὀστέων μον" καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρχός 
βου, αὕτη χληθήσεται γυνὴ, ὅτι ix τοῦ ἀνδρὸς 
αὐτῆς ἐλήφθη" ἕνεχεν τούτου χατελείψει ἄνθρωπος, 
τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, χαὶ προςχολε 
χηθήσεται πρὺς τὴν γυναῖχα αὐτοῦ" xai ἔσονται 
οἱ'δύο εἰς σάρκα μίαν. Γεν. κεφάλ. β΄. 


€— νυν ον δ νυ νιν 


CAPUT Y. De conjunctione. 

Ὁ δὲ σύνδεσμος μέρος ἐστὶ καὶ αὐτὸς λόγου 
ἄκλιτον' ὠνόμασται δὲ σύνδεσμος ἀπὸ τοῦ συν- 
δεσμεῖν χαὶ ἑνοποιεῖν τοὺς διαλελυμένους χαὶ ἀ- 
συνδέτους λόγους" οἷον τι λέγω ἐὰν εἴπω" ὁ βασι- 
λεὺς νενίκηκεν" ὁ ἐχθρὸς ἡττήθη" ἀσυνδέτως λέγω 
xa ἀπροςκολλήτως. ᾿Ἐὰν δὲ εἴπω, ὁ μὲν βαοιλε- 
Vg νενίχηχεν, ὁ δὲ ἐχθρὸς ἡττήθη καὶ ἡμεῖς ἑορ- 
τάζομεν, ἰδοὺ τὸν λόγον συνέδησα καὶ συνέῤῥαψα 
καὶ ἕνα ἐποιησάμην, τὸν μὲν, τὸν δὲ, καὶ τὸν καὶ 
προςϑέμενος σύνδεσμον. Θεοδώρ. Προδρόμ.. Γρ. 

—— 
De eodem argumento. 

Σύνδεσμός ἐστι μέρος λόγου ἄκλιτον συνδέον 
τὰ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου εἰς διάνοιαν μετὰ τάξε- 
ὡς. Τούτου δὲ οἱ μὲν συμπλεχτ τχοὶ; οἷον εἰν 

ἀτάρ' οἱ δὲ διαζευχτιχοὶ, 
συναπτιχοὶ, οἷον εἰ, εἴπερ, 
δὲ αἰτιολογιχοὶ, οἷον ἵνα, 
y οὕνεχα, γὰρ, ὅτι, διότι" οἱ 
»i, οἷον ὧρα, εἶτα, μῶν, μή" 
ικοὶ, οἷον ἄρα, ἀλλὰ, ἀλλα- 


38 DE CONJUNCTIONIBUS. 
μὴν, οὖν, τοίνυν, τοιγάρτοι, covyapoww: oi δὲ 
παραπληροματιχοὶ, οἷον δὴ, ποῦ, τοι, δῇ- 
τα, περ, T, μὴν, αὖ, οὖν, γε" οἱ δὲ δυνητι- 
xoi, οἷον ἄν" οἱ δὲ διαχριτικοὶ, εἴτ᾽ οὖν d- 
πιλεχτιχοὶ, οἷον γοῦν, γε οἱ δὲ ἐναντιω- 
ματικοὶ, οἷον ὅμοιως, καίτοι, καίπερ, ἔμπης. 
Παρέπεται δὲ αὐτῷ σχῆμα" ὁ μὲν γὰρ ἁπλοῦς, 
οἷον ἐπεί" ὁ δὲ σύνθετος, οἷον ἐπειδή. Κωνστ. 
ΔΛασχ. Γραμμ. 
—— 
Serpentis astutia Dei praeceptum prími parentes. 
transgrediuntur. 

᾿ανάγνωσις, Καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοὶ, d τε 
"AM. καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὖκ ἡσχύνοντο. Ὁ 
δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν ϑηρίων τῶν 
ἐπὶ τῆ; γῆς, ὧν ἐποίησε χύριος ὁ ϑεός. Καὶ εἶπεν 
ὁ ὄφις τῇ γυναικί" τί ὅτι εἶπεν ὁ χύριος ὁ ϑεὺς, 
οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ πάντος ξύλου τοῦ παραδείσου; 
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει" ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου. 
τοῦ παρδείσου φαγούμεθα" ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ 
τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν: 
ὁ ϑεὸς, οὐ φάγεσθε ἀπ᾽ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε 
αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῆ 


GEN. CAP. III. 40 
quaai οὐ ϑανάτῳ ἀποθανεῖσθε" ἤδει γὰρ ὁ Se- 
ὡς, ὅτι ἦ ἂν ἡμέρα φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ, διανοιγ- 
θήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ, καὶ ἔσεσθε ὡσ ϑεοὶ. 
γινώσχοντες χαλὸν χαὶ πονηρόν. Καὶ εἶδεν ἡ γυ- 
νὴ, ὅτι καλὴν τ᾿ ξύλον εἰς βρῶσιν, καὶ ὅτι dptc- 
τὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν, καὶ ὡραῖον ἐστι τοῦ 
χατανοῆσαι. Καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ χαρποῦ αὐτοῦ, 
ἔφαγε" καὶ ἔδωχε χαὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾽ αὐτῆς 
χαὶ ἔραγον. Καὶ δεηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν 
δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν" καὶ ἔδῥαψαν 
φύχλα συκῆς, καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα. 
Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς χυρίου τοῦ ϑεοῦ περιπα- 
τοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν" καὶ ἐκρύ-- 
ἔησαν ὅ τε ᾿Αδὰμ xo ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώ- 
ποὺ χυρίου τοῦ ϑεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παρα- 
δείσου. Καὶ ἐκάλεσεν χύριος ὁ ϑεὸς τὸν ᾿Αδὰμ, 
xai εἶπεν αὐτῷ" ᾿Αδὰμ. ποῦ dis καὶ εἶπεν αὐτῷ" 
τῆς φωνῆς σου ἤχουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ πα- 
μαδείσῳ, xai iens, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐς 
χρύδην. Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Sade τίς ἀνηγγειλέ 
σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοὺ ξύλου, οὗ ἐνετει- 
λάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾽ αὐτοῦ ἔ- 
φαγες; Καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αδάμ- ἡ γυνὴ, ἣν ἔδωκας 


30 GEN. CAP. III. 

μετ᾽ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν. ἀπὸ τοῦ ξύλου, κα 
ἔφαγον. καὶ εἶπε κύριος ὁ ϑεὸς τῇ γυναικί" τίτοῦ- 
τὸ ἐπονήσας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή᾽ ὁ ὄφις ἡπάτεσέ με 
χαὶ ἔφαγον. Καὶ εἶπε κύριος ὁ ϑεὺς τῷ ὄφει" ὅτι 
ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ dm πάντων τῶν 
χτηνῶν, χαὶ ἀπὴ πάντων τῶν ϑηρίων τῶν ἐπὶ τῆς 
qs ἐπὶ τῷ στήθει σοῦ καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῇ 
χαὶ γῆν ςαγῇ πάτας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου" 
xxi ἔχθραν ϑήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον 
τῆς γυναικὸς, καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου, 
καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς" αὐτός σου 
τηρήσει κεφαλὴν, χαὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρ- 
vay, Καὶ τῇ γυναιχὶ εἶπε" πληθύνων πληθυνῶ τὰς 
λύπας σοῦ χαὶ τὸν στεναγμόν σου" ἐν λύπαις τέ- 
ξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σοῦ ἡ ἀποστροφή 
σου" xai αὐτός σου χυριεύσει. Τῷ δὲ ᾿Αδὰμ εἷ- 
πεν" ὅτι ἤχουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναιχός σου, 
καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι 
τούτου μόνου μὴ φαγεῖν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἔφαγες, ἐπι- 
κατάρατος ἡ γῆ ἐν Τοῖς ἔργοις σοῦ" ἐν λύπαις φαγῇ 
αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου" ἀκάνθας καὶ 
πριθόλους᾽ ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ 
ἀγροῦ: ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σοῦ φαγῇ τὸν ἄρ- 


"GEN. CAP. ΠΙ. E/! 
^ov σοῦ, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν ἐξ 
ἧς ἔλήφθης" ὅτι γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπολεύσῃ. 
Καὶ ἐχάλεσεν ᾿Αδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναιχὸς αὐ- 
τοῦ Ζωὴ, ὅτι μήτηρ πάντων τῶν ζώντων. 

Καὶ ἐποίησε κύριος ὁ Sec τῷ ᾿Αδὰν. καὶ τῇ γυ- 
ναιχὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματύνους, xoi ἐνέδυσεν 
αὐτούς. Καὶ εἶπεν à ϑεὸς. ! ἰδοὺ ᾿Αδὰμ γέγονεν ὡς 
εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσχειν καλὸν καὶ πονηρόν !11. 

Καὶ νῦν μὴ ποτὲ ἐκτείνῃ τὴν χῆρα αὐτοῦ, καὶ 
λάβη ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς χαὶ φάγῃ, καὶ ζή- 
σεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν ὁ 
ϑεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσλαι 
τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήφθη. Καὶ ἐξέδαλε τὸν ᾿Αδὰμ, 
xai χατῴχισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου 
τῆς τρυφῆς. Καὶ ἔταξε τὰ Χερουδὶμ. χαὶ τὴν φλο- 
ίνην ῥομφαίαμ, τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν 
ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς. Γεν. κεφάλ. γ΄. 

——— 
CAPUT VI. De nomine. 
"Ὄνομα ἐστιν μέρος λόγου χλιτὸν σημαντικὸν 
οὐσίας" χοινῆς xal ἰδίας τῶν ὑποχειμένων σωμά- 
ὅτων τὲ χαὶ πραγμάτων. Παρέπονται δὲ αὐτῷ πέν- 


be *-n ΟΣ, 

τε" γένος, ἀριθμὸς, πτῶσις, σχῆμα, εἷ- 
δος. Γένη μὲν εἰσὶ πέντε" ἀρσενιχὸν, οἷον: ὁ 
ἀγαθός: 9ηλυχὸν, οἷον ἡ ἀγαθή: οὐδέτερον 
οἷον τὸ ἀγαθόν’ κοινὸν, οἷον ὁ καὶ ἡ ἄνθρωπος" 
ἐπίχοινον, ὁ ἀετὸς, καὶ ἡ χελιδών" ὅπερ μιᾷ 
φωνῇ, καὶ ἑνὶ ἄρθρῳ ἀρσενικῷ d ϑηλυχῷ δουλοῖ 
τὰ δύο γένη. "Αριθμοὶ δὲ τρεῖς" ἑνικὸς, οἷον ὁ 
ἀγαϑός- δυϊκὸς, οἷον τὼ ἀγαθώ" πληθυντι- 
κὸς, οἷον οἱ ἀγαθοί, Πτώσεις δὲ πέντε" ὀνομα- 
στιχὴ, γενιχὴ, δοτιχὴ, αἰτιατιχὴ, και 
χκλητιχή" ὧν ὀρθαὶ xai εὐθεῖαι δύο χαλοῦνται- 
ὀνομαστιχὴ καὶ χλητικὴ, ἀρθῶς γὰρ ἱστάμεναι, 
ὀρθὴν τὴν οὐσίαν σημαίνουσιν" αἱ ἄλλαι δὲ πλά- 
que. Σχήματα δὲ τρία. ἁπλοῦν, οἷον ἵππος- 
σύνθετον, οἷον Φίλιππος" παρασύνθετον, οἷ- 
ον Φιλιππίδης" Εἴδη δὲ δύο" πρωτότυπον, οἷ- 
0v μέγας" παράγωγον, οἷον μεγαλόψυχος. 

Τῶν ὀνομάτων, τὰ μὲν χλίνονται ἰσοσυλλά- 
Gus. οἷον Αἰνείας, Αἰνείου" τὰ δὲ περιττοσυλλά-- 
ῥως, οἷον "Aic, ᾿Αίαντος" καὶ τὰ μὲν ἰσοσύλλα-- 
ὅα κλίνονται τετραχῶς, τὰ δὲ περιττοσύλλαδα 
μοναχῶς" διὸ καὶ πέντε χλίσεις εἰσὶν,ὧν ἡ μὲν 
πρώτη καλεῖται, ἡ δὲ δευτέρα, ἡ δὲ τρίτη ἡ δὲ 


DE NOMINE. 
τετάρτη" ἡ δὲ πέμπτη περιττοσύχλαθος. 


Prima Declinatio. 

Πρώτη καὶ δευτέρα κλίσις, Πρώτη κλίσις 
ἐστὶ τῶν ἰσοσυλλάδων ἀρσεγιχῶν ὀνομάτων εἰς ας 
χηγόντων, καὶ εἰς t c ἀρσενιχῶν xal χοινῶν, ὧν ἡ 
γενικὴ εἰς ou, ἡ δοτικὴ εἰς ᾳ, ἢ εἰς  χατὰ τὸ 
φωνῆεν τῆς ὀνομαστικῆς, ἡ αἰτιατικὴ εἰς v μετὰ 
τοῦ φωνήεντος τῆς ὀνομαστιχῆς. 

Ἑὡρήσεις δὲ παρὰ ποιηταῖς ὀνομαστιχὰς τῶν εἰς 
ἂς καὶ εἰς ἧς ὀνομάτων τῆς πρώτης κλίσεως óuo- 
ίας ταῖς αὐτῶν χλητικαῖς, ληγούσας εἰς α βραχὺ 
ἔγει αἰολιχῷ καὶ βοιωτικῷ καὶ ϑεσσαλι: 
Ὑδραγόρα ἀντὶ Ὑβραγόρας, Θηέστα ἀντὶ Θηέσ- 
τῆς, νεφεληγερέτα ἀντὶ νεφεχηγερέτῃς, nmi 
ἀντὶ μητιέτης,. ἠχέτα ἀντὶ ἠχέτης, ἱππότα ἀντὶ 
ἱππότης. 

Δευτέρα χλίσις ἐστὶ τῶν ἰσοσυλλάξων ξ᾿ ηλυχῶν 
ὀνομάτων εἰς α καὶ εἰς ἡ χηγόντων, ὧν ἡ γενικὴ 
εἰς Ὡς, ἡ δοτιχὴ εἰς ἢν καὶ αἰτιατικὴ εἰς ν μετὰ 
τοῦ φωνήεντος τῆς ὀνομαστικῆς. 

Σημείωσαι ὅτι μόνα τὰ εἰς α μαχρὸν, καὶ εἰς 

$ 


à* οἷον 


δέ DE NOMINE. 
α χαβαρὸν, xai εἰς ρα, xo εἰς δα, xal εἰς θα λή- 
οντα ὀνόματα ϑηλυχὰ φυλάττουσι τὸ α ἐπὶ τῆς 
γενικῆς xal δοτικῆς, οἷον ᾽Αθηνᾶ, ᾿Αθηνᾶς, ᾽Αθη- 
νᾷ" Μαῖα, Μαῖας, Maía* ἡμέρα, ἡμέρας, ἡμέρᾳ" 
Λήδα, Λήδας, Ados Μάρθα, Μάρθας, Μάρθα. 

Τὰ δὲ ἄλλα πάντα τρέπουσι τὸ α εἰς ἡ ἐπὶ τῆς 
γενικῆς καὶ δοτικῆς, οἷον μοῦσα, μούσης, μούσῃ" 
δίψα, δίψης, δίψη" πεῖνα, πείνης, πείνῃ. Κωνστ. 
Λασχ, Γραμμ. 

Exercitatio. 

1 Τέχνη ἐστὶν ἀνθρώποις ἀτύχιας λιμήν. 9 
Πᾶσι βροτοῖς τιμὴ πέφυχε παιδεία. ὅ ᾿Ανθρώποις 
Ὑὰρ νόσον τίκτουσι λῦπαι. 4 Ὀργὴ δὲ πολλοὺς 
δρᾶν κακὴν ἀναγκάζει, ὅ Πενίαν έφρειν οὐ παντὸς 
ἀλλ᾽ ἀνδρὸς σοφοῦ. ὃ Βαχτήρια γάρ ἐστι βίου πα- 
tela. 1 Ὑπερηφανία μέγιστον ἀνθρώποις καχόν. 
8 Ψυχῆς νοσούσης φάρμακον ἐστὶ λόγος. 9 e«- 
γασσα καὶ πῦρ καὶ γυνὴ τρίτον καχόν. 10 Βουλῆς 
qo ὀρϑῆ; οὐδὲν ἀσφαλέστερον. 11 ᾿Αλαζονείας 
οὔτις ἐκφεύγει δίκην. 12. Ὁ μέντοι ᾿Αστυάγης 
ἐπεὶ ἔγνω Κῦρον λυπούμενον ἰσχυρῶς, βουλόμενος 
αὐτῷ χαρίζεσθαι, ἐξάγει ἐπὶ Θήραν: ^ 


BE NOMINE. ss 
Achilles. 

Ὡς δὲ ἐγένησε Θέτις ἐκ Πηλέως βρέφος, ἀθά-. 
νατὸν ϑέλουδα ποιῆσαι τοῦτο, χρύφα Πηλέως εἰς 
τὸ πῦρ ἐγχρυδοῦσα τῆς νυχτὸς, ἔφθειρεν ὃ ἦν αὐ- 
τῷ ϑνηφὸν πατρῷον' μεθ" ἡμέραν δὲ ἔχριεν ἀμ- 
(ροσίᾳ. Πηλεὺς δὸ ἐπιτηρήσας, καὶ. ἀσπαίροντα 
τὸν παῖδα ἰδὼν ἐπὶ τοῦ πυρὸς, ἐδότσε" καὶ Θέτις: 
κωλυθεῖσα τὴν προαίρεσιν τελειῷσαν, νήπιον τὸν. 
παῖδα ἀπολιποῦσα, πρὸς Νηρεΐδας ᾧχετο. Κομί- 
ζει δὲ τὸν παῖδα πρὸς Χείρωνα Πηλεύς" ὁ δὲ λα-- 
(ὧν αὐτὸν ἔτρεφε σπλάγνοις λεόντων καὶ συῶν ἀ-- 
ρίων καὶ ἄρχτων μυελοῖς" καὶ ὠνόμασεν "Ay 
Ma- πρότερον μὲν ἦν ὄνομα αὐτῷ Λιγύρων' ὅτι. 
τὰ χείλη μαστοῖς οὗ τροςήνεγκε. ᾿Απολλοδωρ᾽ 

Exercitatio. 

1 ϑῆδαις ἐγένοντο προστάται φιλόσοφοι. t 
Κάλπης λιμήν ἐστιν μὲν ἐν τῇ Θράχῃ τῇ ἐν τῇ 
᾿Ασίᾳ. ὅ Ποσειδῶν δὲ ᾿Αμφιτρίτην τὴν ᾿ΩὭχεανοῦ 
γαμεῖ: καὶ αὐτῷ γίνεται Τρίτων, καὶ Ῥόδη, ἦν 
Ἥλιος ἔγημε. 4 Λιδύης δὲ καὶ Ποσειδῶνος γί- 
voveo παῖδες δίδυμοι, ᾿Αγήνωρ καὶ Βῆλος. D 
Ἡρακλῆς δὲ παραγενόμενος εἰς Καλυδῶνα, τὴν 
Οἰνέως ϑυγατέρα Δηϊάνειραν ἐμνηστεύσατο. ᾶ 


3 DE NOMINE. 
Κύκλωπας «μὲν Οὐρανὸς δήσας, εἰς Τάρταρον ἔῤῥι- 
e^. τόπος δὲ οὗτος ἐρεδώδης ἐστὶν ἐν dio, τοσο- 
τον ἀπὸ γῆς ἔχων διάστημα, ὅσον ἀπ᾽ οὐρανοῦ 
-Υῇ. 7 Καλλίας ὁ Ἱπονίκου τῶν ᾿Αθηναίων ὁπλι- 
τῶν ἦν στρατηγῶν, χαὶ Ἰφιχράτης τῶν πελτασ- 
τῶν ἄρχων. 8 Κρήνη ἦν παρὰ τὴν ὁδὸν ἡ Μίδου 
-χαλουμένη τοῦ Φρυγῶν βασιλέως, ἐφ᾽ ἡ λέγεται 
“Μίδας τὸν Σάτυρον ϑηρεῦσαι οἴνῳ κεράσας αὐτὴν. 
Melampus. 

᾿Αμυθάων μὲν οὖν οἰκῶν Πύλον, Εἰδομένην γα-- 
TRA τὴν Φέρητος, καὶ γίνονται παῖδες αὐτῷ Βίας 
χαὶ Μελάμπους, ὃς ἐπὶ τῶν χωρίων διατελῶν, οὔ-- 
"σης πρὸ τῆς οἰκόσεως αὐτοῦ δρυὸς, ἐν ᾧ φωλεὸς ὄφε- 
ὧν ὑπῆρχεν, ἀποχτεινάντων τῶν ϑεραπόντων τοὺς 
ὄφεις, τὰ μὲν ἑρπετὰ, ξύλα συμφορήσας, ἔχαυσε, 
ποὺς δὲ τῶν ὄφεων νεοσσοὺς ἔθρεψεν" οἱ δὲ γενόμε- 
νοι τέλειοι, περιστάντες αὐτῷ χοιμωμένῳ τῶν die 
μων ἐξ ἑκατέρου, τὰς ἀκοὰς ταῖς γλώσσαις ἐξεχά- 
θαιρον. Ὁ δὲ ἀναστὰς, xo γενόμενος περιδεὴς, 
τῶν ὑπερπετομένων ὀρνέων «τὰς φωνὰς συνίει" καὶ 
παρ᾽. ἐχείνων͵ μανθάνων, προὔλεγε τοῖς ἀνθρώποις 
πὰ μέλλοντα. Πρρσέλαξε δὲ καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ἰὲ- 


DE NOMINE. $T 
ρῶν, μαντικήν. Περὶ δὲ τὸν ᾿Αλφειὸν σσντυχῶν- 
᾿Απόλλωνι, τὸ λοιπὸν ἄριστος ἦν μάντις. "Amo" 
λοδώρου Βιδλιοθήχη. 

—— 
Secunda Declinatio. 

Τρίτη καὶ τετάρτη κλίσις. Τρύτη κλίσις ἐστὲ. 
τῶν ἰσοσυλλάξων ἀρσενιχῶν καὶ ϑηλυχῶν, xotwüv 
καὶ ἐπιχοίνων ὀνομάτων, ἀττιχῶν ληγόντων εἰς ὡς. 
καὶ οὐδετέρων εἰς ὧν" ὧν-ἡ γενικὴ εἰς ὦ, ἡ δοτι- 
x εἰς o, ἡ αἰτιατικὴ εἰς v μετὰ τοῦ φωνήεντος: 
τῆς ὀνομαστικῆς" οἷον ὁ Μενέλεως, τοῦ Μενέλεω, 
τῷ Μενέλεῳ, τὸν Μενέλεων. Σημειώσῃ δὲ ὅτι οἱ 
᾿ασττιχοὶ τῶν εἰς og χαθαρὸν κοινῶν ὀνομάτων τῆς. 
τετάρτης κχλίσεως τὴν λήγουσαν ἐχτείνοντες, καὶ 
τὴν παραλήγουσαν᾽ συστέλλοντες, σχηματίζουσι. 
τὰ εἰς wx, φυλάττοντες τὸν αὐτὸν τόνον" οἷον ὁ. 
Μενέλαος, Μενέλεως" ἐξαιρεῖται ὁ κάλος, κάχως, 
ὁ τάλος, τάλως τὴν αὐτὴν φυλάξαντες παραλήγο-- 
υσαν" χαὶ. ὁ ὄρφος, ὀρφὼς, και ὁ λάγος, λαγὼς, 
μετήλλαξαν τὸν τόνον. 

Τετάρτη χλίσις ἐστὶ τῶν ἰσοσυλλάδων dpce- 
νικῶν xal ϑηλυχῶν, χοινῶν, καὶ ἐπιχοίνων ὀνομά- 
τῶν, ληγόντων εἰς oc, χαὶ οὐδετέρων εἰς ον" ὧν ἡ 


38 DE NUMINE. 

“γενικὴ εἰς ou, ἡ δοτικὴ εἰς ῳ, ἡ αἰτιατοκὴ εἰς vw 
μετὰ τοῦ φωνάεντος τς ὀνομαστιχῆς" οἷον ὁ λό- 
"qos, τοῦ λόγου, τῷ λόγῳ, vov λόγον. Σεμείωσαι" 
ὅτι ἐν τοῖς οὐδετέροις ὀνόμασι τρεῖς πτώσεις εἰσὶν 
ὅμοιαι ἐν παντὶ ἀριθμῷ" ὀνομαστιχὴ, αἰτιατιχὴ, 
χαὶ χλητικό. Κωνστ. Λάσχ. Τραμμ. 

Exercitatio. 

1 "Ανδρὸς πονεροῦ φεῦγε συνοδίαν ἀεί, 2 Ka- 
xw φέρουσι καρπὸν οἱ xaxot φίλοι. ὅ Aube μέ- 
Ἴιστον ἄλγος ἀνθρώποις ἔφυ. 4 Μακάριος ὅστις 
οὐσίαν χαὶ νοῦν ἔχει. 5 Νόμος γονεῦσιν ἰσοθέους 
τιμὰς νέμειν. ὃ Βροτοῖς ἅπασι ἡ συνείδησις ϑεός. 
Χρόνος δίκαιον ἄνδρα δεικνύει μόνος. 8 "Apte 
φίλοι χαὶ σύμμαχοι, τοῖς μὲν ϑεοῖς μεγίστη γάρις 

«ἅτι ἔδοσαν ἡμῖν τυχεῖν ὧν ἐνομίζομεν ἄξιοι εἶναι. 
9. ᾿Ὠχεανοῦ χαὶ Τηθύος γίνεται παῖς Ἴναχος, ἀφ᾽ 
“αὖ ποταμὸς ἐν "Apyt Ἴναχος καλεῖται. 0 Ἡ- 
σίοδος δὲ φῆσιν αὐτόχθονα εἶναι τὸν Πελασγόν. 
14 Ὁ Κέρδερος, ὁ τοῦ ἄδου φρουρὸς, εἶχε τρεῖς 
μὲν κυνῶν χεφαλὰς, τὴν δὲ οὐρὰν δράκοντος, χατὰ 
“δὲ ταῦ νώτου παντοίων ὄφιων κεφαλάς. 
Musa. 
Ai Μοῦσαι Διὸς χαὶ Μνημοσύνης Ξυγατέρες εἴ- 


ph NURBIND. o9 
ναι λέγονται, Ἡσίοδος τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἀπο- 
φαίνεται οὕτως" 

Κλειώ τ᾽ Εὐτέρπη τε, Θάλειά τε Μελπομένη τε 
Τερψιχόρη τ᾽ Ἐρατώ τε, Πολύμνιά τ᾽ Οὐρανίη τε 
Καλλιόπη θ᾽- ἡ δὲ προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων. 
Διοδώρ. τῆς Σικ. 
—— 
Bellerophon. 

Βελλεροφόντης δὲ ὁ Γλαύχου τοῦ Σισύφου, χτεί- 
νας ἀχουσίως ἀδελφὸν Δηλιάδην, ὡς δὲ τινές φασι, 
Πειρῆνα, ἄλλοι δὲ ᾿Αλχιμένην, πρὸς Προῖτον ἔλ- 
θὼν καθαίρεται" xal αὐτοῦ Σθενέδοια ἔρωτα ἴσχει 
καὶ προςπέμπει λόγους περὶ συνουσίας. Τοῦ δὲ ἀ- 
παρνουμένου, λέγει πρὸς Προῖτον, ὅτι Βελλεροφόν- 
τῆς αὐτὴ περὶ φθορᾶς προςεπέμψατο λόγους. Προῖ- 
τος δὲ πιστεύσας, ἔδωχεν ἐπιστολὰς αὐτῷ πρὸς 
᾿Ἰιοέάτην κομίσειν, ἐν αἷς ἐνεγέγραπτο Βελλεροφόν- 
τὴν ἀποχτεῖναι. Ἰοβάτης δὲ ἐπιγνοὺς, ἐπέταξεν 
αὐτῷ Χίμαιραν κτεῖναι, νομίζων αὐτὸν ὑπὸ τοῦ 
ϑηρίου διαφθαιρήσεσθαι" ἦν γὰρ οὐ μόνον ἑνὶ, ἀλ- 
λὰ πολλοῖς οὐχ εὐάλωτον" εἶχε δὲ προτομὴν μὲν 
λέοντος, οὐρὰν δὲ δράκοντος, τρίτην δὲ κεφαλὴν, 
μέσην αἰγὸς, δι᾿ ἧς πῦρ ἀνίει" καὶ τὴν χώραν δὲ- 


LJ . DE NUMINE. 
ἔφθειρε, καὶ τὰ βοσκήματα ἐλυμαίνετο" μία γὰρ 
φύσις τριῶν θηρίων εἶχε δυνάμιν. Λέγεται δὲ καὶ 
τὴν Χίμαιραν ταύτην τραφῆναι μὲν ὑπὸ ᾽᾿Αμισω- 
δάρου, καθάπερ εἴρηκε καὶ Ὅμηρας, γενηθῆναι δὲ 
ἐκ Τυφῶνος καὶ Ἐχίδνης, καθῶς Ἡσίοδος ἱστορεῖ, 
᾿Αναδιδάσας οὖν ἑαυτὸν ὁ Βελλεροφόντης ἐπὶ 
τὸν Πήγασον, ὃν εἶχεν ἵππον ἐκ Μεδούσης πτηνὸν 
γεγεννημένον καὶ Ποσειδῶνος, ἀρθεὶς εἰς ὕψος, ἀ- 
πὸ τούτου χατετόξευσε τὴν Χίμαιραν" Μετὰ δὲ 
τὸν ἀγῶνα τοῦτον ἐπέταξεν αὐτῷ Ξολύμοις μαχέ- 
σασθαι" ὡς δὲ ἐτελεύτησε καὶ τοῦτον, ᾿Αμαζόσιν 
ἐπέταξεν ἀγονίζεσθαι αὐτὸν. Ὡς δὲ καὶ ταύτας 
ἀπέκτεινε, τοὺς τῇ νεότητι Λυχίων διαφέρειν Oo 
ποῦντας ἐπιλέξας, ἐπέταξεν ἀποχτεῖναι λοχήσαν-- 
τὰς" ὡς δὲ καὶ τούτους ἀπέχτεινε πάντας, ϑαυ- 
μάσας τὴν δύναμιν αὐτοῦ ὁ Ἰοδάτης, τά τε γράμ.-- 
pasa ἔδειξε, καὶ παρ᾽ αὐτῷ μένειν ἠξίωσε, δοὺς 
τὴν Ξυγανέρα Φιλονόην᾽ χαὶ ϑνήσκων, τὴν βασι- 
λείαν χατέλιπεν αὐτῷ, ᾿Απολλοδώρ. Βιδλιοθνκ. 
. — 
Tertia Declinatio. . 
Πέμπτη xMew. Πέμπτη κλίσις ἐστὶ πάντων: 
τῶν περιττοσυλλάξων ὀναμάτων," ἀρσενικῶν καὶ; 


DE NOMINE. αἱ 
ϑηλυκῶν καὶ οὐδετέρων, χοινῶν καὶ ἐπιχοίνων, 
διαφόρους καταλήξεις ἐχόντων, ὧν ἡ γενικὴ εἰς ex 
ἡ δοτιχὴ εἰς v, καὶ ἡ αἰτιατικὴ εἰς a. οἷον Αἴας, 
τοῦ Αἴαντος, τῷ Αἴαντι, τὸν Αἴαντα, ὦ Αἴαν 
κοινῶς, καὶ ὦ Αἴας ἀττικῶς. Καὶ. ταῦτα μὲν 
περὶ τῶν ἁπλῶν κλίσεων, εἶτα δὲ περὶ τῶν συνῃ- 
ρημένων λέξομεν" 

Exercitatio. 
1 Χαραχτὴρ ἀνδρὸς ἐκ λόγου γνωρίζεται. 9 Bo 
τοῖς ἅπασιν ἀποθανεῖν. ὀφείλεται. ὅ Γέλως ἄκαιρος 
ἐν βροτοῖς δεινὸν κακόν, & Κέρδος πονηρὸν μηδέ- 
ποτε βούλου λαθεῖν. ὅ Ξίφος τιτρώσκει σῶμα, τὸν 
δὲ νοῦν λόγος. 6 πατὴρ οὐχ 6 γοννήνας, ἀλλ᾽ ὁ 
σε ϑρέψας: φθείρουσι ἤθη γρήσθ᾽ ὁμιλίαι κα-. 
καί. 8 Τρίχας μὲν ἔχει τῶν ζώων ὅσα κεζὰ καὶ 
ζωοτόχα, φολίδας δὲ ὅσα πεζὰ καὶ ὠοτόκα, λοπί- 
δας δ᾽ ἐχθύες μόνοι, ὅδοι ὠοτοχοῦσι τὸ ψαθυρὸν 
óv. 9 Μεταδάλλουσι δ᾽ ἔνια τῶν ζώων τὰς χρότ᾽ 
ἃς τῶν τριχῶν κατὰ τὰς τῶν ὑδάτων μεταδολάς" 
ἔνθα μὲν. γὰρ λευκὰ Ὑίνονται; ἔνθα δὲ μέλανα. 10 
Ἐνυπνιάζειν Φαίνονται. αὐ ᾿βόνον ἄνθρωποι, ἀλλὰ 
Jud, ἵππὸι χαὶ κύνες χαὶ βόες, ἔτὶ δὲ πρόδατα καὶ 
αἶγες καὺ πἂν τὸ τῶν ζωοτόχων καὶ πετραπόδιον. 


43 DE XNUBMINE. 
és. 14 Ὁ δὲ γὺψ νεοττεύει μὲν ἐπὶ πέτραις 
ἀπροσδάτοις- διὸ «πάνιον ἰδεῖν νεοττείαν γυπὺς 
καὶ νεοττούς" χαὶ διὰ τοῦτο Ἡρόδωρος ὁ Βρύσω- 
νος τοῦ σοφιστοῦ πατὴρ φῆσιν εἶναι τοὺς γύπας 
ἀφ᾽ ἑτέρας γῆς ἀδήλου ἡμῖν. 

Sisyphus. 

Σίσυφος δὲ Αἴολου κτίσας ᾿Εφύραν τὴν νῦν λε- 
ομένην Κόρινθον γαμεῖ Μερόπην τὴν ΓΑτλαν- 
τος" ἐξ αὐτῶν παῖς γίνεται Γλαῦχος, ᾧ παῖς Βελ- 
λεροφόντης ἐξ Εὐρυμέδης ἐγεννήθη" ὃς ἔκτεινε τὴν 
πυρίπνουν Χίμαιραν" Κολάζεται δὲ Σίσυφος ἐν d- 
δου, πέτρον ταῖς χερσὶ καὶ τῇ χεφαλῇ κυλίων, 
καὶ τοῦτον ὑπερθάλλειν ϑέλων" οὗτος δὲ ὠθούμε- 
νος ὑπ᾽ αὐτοῦ, ὠθεῖται πάλιν εἰς τοὐπίσω. Τίνει 
δὲ ταύτην τὴν δίκην διὰ τὴν ᾿Ασωποῦ ϑυγατέρα 
Alqwaw: ἁρπάσαντα γὰρ αὐτὴν χρύφα τὸν Δία 
᾿Ασωπῷ μηνύσαι ζητοῦντι λέγεται. ᾿Απολλοδώρ. 

Lingue ignitz: Judaeorum confusio. 

Ἦσαν ἐν Ἱερουσαλὴμ. κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, 
ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν 
οὐρανόν" γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης, συνῆλθεν 


bois boli d - 

τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤχουον εἷς ἔχαστος 
᾿ τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν λαλούντων. Ἐξίσταντο 
à πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες. Oby ἰδοὺ ἅ- 
πάντες οὗτοι οἱ λαλοῦντές εἰσιν Γαλιλαῖοι; Καὶ 
πῶς ἡμεῖς ἀχούομεν ἕκαστος τὴν διάλεκτον ἡμῶν 
ἐν ἦ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι xai ᾿Ελαμί- 
ται, χαὶ el χατοιχοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰου- 
δαίαν τε χαὶ Καππαδοχίαν, Πόντον καὶ τὴν ᾽Α- 
σίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον xai 
τὰ μέρη τῆς Λιδύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ 
ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε xai προσή- 
λυτοι, Κρῆτες καὶ "Λραύες, ἀκούομεν λαλούντων 
αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα, τοῦ 
3e; Tí ϑέλει τοῦτο εἶναι; Πράξεις τῶν ἦΑποστ. 

——— 
De contractis nominibus. 

Περὶ τῶν συνηρημένων χλίσεων. Εἰσὶ xoi ἄλ- 
λαι πέντε κλίσεις συνηρημέναι καλούμεναι, ἀπὸ 
τῆς πέμπτης κλίσεως κατά συναίρεσιν xdi χράσιν 
γινόμεναι. Συναίρεσις μέν ἐστι δύο φωνηέντων qu- 
λαττομένων συναλοιφὴ" οἷον Δημοσθένεα, ἡ" ἣ 
τοῦ ἑνὸς, οἷον Δημοσθένεος, ους. 

Πρώτη κλίσις. Πρώτη κλίσις ἐστὶ τῶν auvaga- 


ΕΠ 


4 (DE NUMINE. 

μένων ἀρσενικῶν χαὶ ϑηλυκῶν καὶ κοινῶν ὀνομά- 
των, χηγόντων εἰς ἡς" xal οὐδετέρων εἰς ες, χαὶ 
εἰς ος" ὧν ἡ γενικὴ, διὰ τοῦ enc οὖσα ἰωνιχῶς, εἰς 
ους χοινῶς κιρνᾶται" οἷον ὁ Δημοσθένης, ἡ τριήρης, 
ὁ καὶ ἡ ἀληθὴς καὶ τὸ ἀληθὲς, τὸ τεῖχος. 

Δευτέρα κλίσις. Δευτέρα χλίσις ἐστὶ τῶν συν- 
ηρημένων ἀρσενικῶν xal ϑηλυχῶν, χοινῶν xo ἐπι- 
χοίνων ὀνομάτων εἰς t ληγόντων, καὶ οὐδετέρων 
εἰς τ᾿ ὧν ἡ γενικὴ διὰ τοῦ toc χοινῶς, χαὶ sos ἰω- 
γιχῶς, καὶ tc ἀττικῶς γίνεται" οἷον ὁ ὄφις, ἡ πό- 
λις, τὸ σίνηπι. Σημείωσαι δὲ ὅτι συναιρουμένης 
τῆς ἑνικῆς γενικῆς, ὥσπερ ἐπὶ τῆς πρώτης χλίσε- 
ὡς συναιρεῖται xod ἡ γενικὴ δυϊκὴ, καὶ πληθυντι- 
xà. ἐκείνης δὲ μὴ συναιρουμένης ὥσπερ ἐπὶ τῆς 
δευτέρας χλίσεως, οὐδὲ αὗται συναιροῦνται. 

Τρίτη κλίσις. Τρίτη κλίσις ἐστὶ τῶν συνηρη- 
μένων ἀρσενιχῶν ὀνομάτων εἰς eue ληγόντων᾽ ὧν 
ἡ γενικὴ διὰ τοῦ soc χοινῶς, καὶ noc ἰωνικῶς, καὶ 
tic ἀττιχῶς γίνεται" οἷον ὁ βασιλεύς. 

Τετάρτη χλίσις. Τετάρτη χλίσις ἐστὶ τῶν συν- 
ῃρημένων θηλυχῶν “ὀνομάτων εἰς ὦ καὶ εἰς ὡς λη- 
γόντων" ὧν ἡ γενικὴ διὰ τοῦ οος οὖσα, εἰς ους xa- 
τὰ κρᾶσιν γίνεται" οἷον ἡ Λητὼ, ἡ αἰδώς. 


—— ct nnd 

Tigre χλίσις. Πέμπτη χλίσις ἐστὶ τῶν συν- 

ηρημένων οὐδετέρων ὀνομάτων εἰς ας xdi εἰς μας 

᾿ ηγόντων: ὧν ἡ γενικὴ διὰ τοῦ ἀτος κοινῶς, καὶ 

aoc ἰωνικῶς, καὶ tog ἀττικῶς γίνεται" οἷον τὸ 
χρέας, τὸ χέρας. 

Σημείωσαι" ὅτι τὰ εἰς oo; ὀνόματα συναιροῦγ- 
ται ἐν πάσαις ταῖς πτώσεσιν᾽ οἷον ὁ νόος, ὁ πλόος. 
Ἔτι συναιροῦνται χαὶ τὰ εἰς υς xoi o, ὀξύτονα 
χαὶ βαρύτονα᾽ οἷον ὁ ἡδὺς, ὁ βότρυς, ἡ ναῦς, τὸ 
δάκρυ. Κωστ. Λασχ. Γραμμ. 

: Exercitatio. . 

1 Ἥφαιστος τὼ πύδε χωλὸς ἦν. 2 Ἢ ὀργὴ 
χαὶ ἡ ἀσυνεία, δύο μεγίστω καχὼ, πολλοὺς ἀπώ- 
Jaya. ὅ ᾿Ακήκοε τῶν ὁδουπόρων τις, ὅτι ληστο- 
ὕεται ἡ ὁδός. & Οἱ μὲν νέοι τὰ ἤθη εἰσὶν ἐπιθυ-- 
ματικοὶ, καὶ οἷοι ποιεῖν ὧν ἄν. ἐπιθυμήσωσι. ὅ 
"Avi Συδαρίτης, εἰς ἀγρόν ποτε πορευόμενος, ἔφη, 
ἰδὼν τοὺς ἐργάτας σχάπτοντας, αὐτὸς ῥῆμα λα- 
θεῖν. 9 Ἢ Μήδεια γράφέται τὼ παῖδε δεινὸν ὑ- 
ποδλέπουσα" ἔχει δὲ ξίφος ἐν γερσί- τὼ δὲ ἀθλίω 
χάθησθον γελῶντε, μηδὲν τῶν μελλόντων εἰδότε 
καὶ ταῦτα ὁρῶντε τὸ ξίφος ἐν ταῖν χεροῖν τῆς μη- 
τρός. 7 Χαρίξειγος ὁ Σικυωνίος φίλος ὧν πὐδαμί- 


ἜΝ " v MUTN n RAN 
χρείαν καὶ κἀτηναγχασμένην ἐνεργῶν εἰς ἀνθρώ: 
quay εὐεργεσίαν. 

Ὁ δὲ «χαλούμενος ἵππος τῷ μεγέθει μέν ἐστιν 
οὐκ ἐλάττων πηχῶν πέντε" τετράπους δ᾽ ὧν xal 
δίχηλος παραπλησίως τοῖς βουσὶ, τοὺς χαυλιόδο- 
ντας ἔχει μείζους τῶν ἀγρίων ὑῶν, τρεῖς ἐξ ἀμφο- 
τέρων τῶν μερῶν" ὦτα δὲ καὶ κέρκον καὶ φωνὴν 
ἵππῳ παρεμφερῇ, τὸ δ᾽ ὅλον κύτος τοῦ σώματος. 
οὐκ ἀνόμοιον ἐλέφαντι, xod δέρμα πάντων σχεδὸν 
τῶν ϑιηρίων ἰσχυρότατον. Ποτάμιον γὰρ ὑπάρχον 
χαὶ χερσαῖον, τὰς μὲν ἡμέρας ἐν τοῖς ὕδασι δια- 
τρίδει γυμναζόμενον χατὰ βάθους, τὰς δὲ νύκτας 
ἐπὶ χώρας κατανέμεται τόν τε οἶτον καὶ τὸν χόρ- 
τον. Ὥς τε εἰ πολύτεκνον ἦν τοῦτο τὸ ζῶον καὶ 
κατ᾽ ἐνιαυτὸν ἔτικτεν, ἐλυμαίνετο ἂν ὁλοσχερῶς 
τὰς γεωργίας τὰς χατ᾽ Αἴγυπτον. ᾿Αλίσχεται δὲ 
καὶ τοῦτο.τὸ ζώον πολυχειρίᾳ τῶν τυπτόντων τοῖς 
σιδηροῖς ἐμδολίοις, “Ὅπου γὰρ ἂν φανῇ, συνάγου- 
σιν ἐπ᾽ αὐτὸ πλοῖα, καὶ περιστάντες κατατραυ- 
ματίζουσιν ὥσπέρ τισι χοπεῦσιν ἐπὶ σιδηροῖς ἀγ- 
κίστροις, εἶθ᾽ ἑνὶ τῶν ἐμπαγέντων ἐνάπτοντες ἀρ- 
χὰς στυπίνας, ἀφιᾶσι μέχρις ἂν ὅτου παραλυθῇ, 
γενόμενον ἔξαιμην. Τὴν μὲν οὖν σάρκα σχληρὰν 


Db NURBIND. - 
ἔχει καὶ δύσπεπτον' τῶν δ᾽ ἔντοσθεν οὐδὲν ἐδώ- 
Sw, οὔτε σπλάχνον, οὔτ᾽ ἐγκοίλιον. Διοδώρ. 


— — Aa — — 
CAPUT VII. De speciebus nominum. 

Περὶ τῶν ὑποπεπτωχότων εἰδῶν τῷ ὀνόματι, 
Ἔτι τῶν ὀνομάτων τὰ μὲν κύρια καλοῦνται, οἷον 
Σωχράτης, Πλάτων" τὰ δὲ προσηγορικὰ, οἷον ὁ 
xai ἡ παρθένος. Τὰ δὲ πρός τι, οἷον πατὴρ, υἱὸς, 
δοῦλος, δεσπότης" τὰ δὲ ὡς πρός τι, οἷον νὺξ, ἡ- 
μέρα, ϑάνατος, ζωή. Τὰ δὲ περιληπτιχὰ, οἷον 
δῆμος, χορὸς, ὄχλός: τὰ δὲ περιεκτικὰ, οἷον δαφ- 
wv, χοιτὼν, ἐλαιών' τὰ δὲ ὡς περιεκτικὰ, οἷον 
ἀπατεὼν, χυχεών. Τὰ δὲ Mere οἷον pi 
σβος, ῥοῖζος. τὰ δὲ eroi, οἷον ζῶον, φυτόν 
δὲ εἰδιχὰ, οἷον βοῦς, ἵππος, κύων. Τὰ δὲ dre. 
λυμένα, οἷον Se, λόγος, ἄγίελος" τὰ δὲ ἐθνικὰ, 
οἷον Φρὺξ, Πέρσης. 

Τὰ δὲ ὁμώνυμα, οἷον Αἴας ὁ τοῦ Τελαμῶνος, 
καὶ Αἴας ὁ τοῦ ᾿Οἴλέως' τὰ δὲ συνώνυμα, εἴτε πο- 
λυώνυμα; οἷον ἄορ, ξίφος, σπάθη, μάχαιρα, φάσ- 
ανον" τὰ δὲ φερώνυμα, olov μεγαπένθης" τὰ δὲ 
διώνυμα, οἷον ᾿Αλέξανδρος ὁ χαὶ Πάρις, Σκάμαν- 

Li 


v DE NUMINE. . 
ὅρος ὁ καὶ Ξάνθος" τὰ δὲ ἐπώνυμα, οἷον "Evost- 
χθὼν ὁ Ποσειδῶν, καὶ Φοῖδος ὁ ᾿Απόλλων. 

De Patronymicis. 

Περὶ πατρωνυμιχῶν. Πατρωνυμιχὸν ὄνομα xu- 
“Ῥίως ἐστὶ τὸ ἀπὸ πατρὸς ἐσχηματισμένον, καὶ vi- 
ὃν πατρὸς σημαίνει, οἷον ἀπὸ τοῦ Πηλεὺς Πηλεί- 
On, ὁ ᾿Αχιλλεύς" καταχρηστιχῶς δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ 
πάππου λέγεται, οἷον ἀπὸ τοῦ Alt, Δἰακίδης, 
αὐτός. Τούτου δὲ τὰ μὲν ἀρσενικὰ, τὰ δὲ ϑηλυ- 
χά" καὶ τῶν μὲν ἀρσενιχῶν τρεῖς καταλήξεις εἰσί" 
ns κοινὴ, οἷον Πηλείδης" ων ἰωνικὴ, οἷον Πηλεί- 
"ov: αδιος, οἷον Ὑῤῥάδιος. Ὅτε ἡ γενικὴ τοῦ à- 
νόματος λήγει εἰς ὡς, ἢ εἰς ους, ἢ εἰς oc, τότε εἰς 
XB χοινῶς σχηματίζεται τὸ πατρωνυμικόν" Πη- 
"λεὺς ἕως, Πηλείδης" Δημοσθένης ἕνους, Δημοσθε- 
Due ᾿λγαμέμνων ονος, ᾿Αγαμεμνονίδης. Ἔτι 
«εἰ ἡ γενικὴ λήγει εἰς ou, τῆς τετάρτης χλίσεως οὖ- 
"σα, μὴ παράληγομένη τῷ t, εἰς ιδὴς σχηματίζε- 
παι τὸ πατρωνυμικόν" οἷον Πρίαμος ov, Πριαμί- 

δὴης" Τάνταλος ou, Τανταλίδης" εἰ δὲ αὕτη παρα- 
"λήγει τὸ t εἰς αδης σχηματίζεται τὸ πατρωνυμι- | 
xbv, οἷον ἥλιος ον, ἡλιάδης" ἔτι τὰ τῆς πρώτης | 


χλίσεως εἰς adn; σχηματίζουσιν, οἷον Αἰνείας ou, | 


inis desi nid "s 
Αἰνειάδης" Ἱππότης ου, Ἱπποτάδης, Πᾶν δὲ πα- 
τρωνυμιχὸν παραχήγει ἢ v, οἷον Κρονίδης, ἢ οἱ 
διφθόγίῳ κατὰ συναίρεσιν, οἷον Πανθαίδης " 

Τῶν δὲ ϑηλυχῶν τρεῖς χαταλήξεις εἰσίν" ας, 
16, νη, xal αἱ μὲν εἰς ας xoi ts ἀπὸ τῶν ἰδίων dp- 
σενιχῶν σχηματίζονται ἀποδολῇ τοῦ δη, οἷον Ἡ- 
λιὰς ἀπὸ Ἡλιάδης, Πριαμὶς ἀπὸ Πριαμίδης" “ἡ 
δὲ εἰς vn, αἰολικὴ οὖσα, ἀπὸ τῆς γενικῆς σχημα- 
τίζεται, οἷον ᾿Αδραστίνη ἀπὸ τοῦ ᾿Αδράστου, "A- 
κρισιώνη ἀπὸ τοῦ ᾿Αχρισίωνος. 

De Diminutivis. 

Περὶ ὑποχοριστικῶν. Ὑποχοριδτιχὸν ὄνομα ἐσ- 
πὶ τὸ μείωσιν τοῦ πρωτοτύκου δηλοῦν. Τούτου δὲ 
τὰ μὲν ἀρσενικὰ, τὰ δὲ ϑηλυχὰ, τὰ δὲ οὐδέτερα, 
ἀπὸ κυρίων καὶ προσηγορικῶν παραγόμενα. Καὶ 
τῶν μὲν ἀρσενικῶν χαταλήξεις εἰσὶ πέντε" ας, οἷον 
μηνᾶς, ὧν, οἷον μωρίων, a, οἷον λίθαξ, σκος, ol- 
ον ἀνθρωπίσκος, καὶ λος, οἷον ναυτίλος. Τῶν δὲ 
ϑηλυχῶν δύο" τς, οἷον ϑεραπαινὶς, καὶ σκη, οἷον 
παιδίσχη. Τῶν δὲ οὐδετέρων παραλήξεις ἐννέα. εἰς 
ον ληγόντων' γε, οἷον ὀψώνιον, κι; οἷον μειράκιον, 
3p, οἷον λογόδριον,, X, οἷον μειρακύχλιον, φι, 
οἷον ζωύφιον, χνι, olov πολίχνιον, πι, οἷον ἀνϑρώ- 


πίον, pu οἷον παιδάριον, δὶ, οἷον κρεάδιον. 
De denominativis et verbalibus. 

Περὶ παρωνύμων. Παρώνυμον ὄνομα ἐστὶ ἀπὸ 
τὀνόματος παραγόμενον, οἷον Θέων ἀπὸ τοῦ eis, 
ττρύφων ἀπὸ τῆς τρυφῆς, Πλάτων ἀπὸ τοῦ πλατύς. 

Περὶ ῥηματιχῶν. Ῥηματιχὸν ὁμοίως τὸ ἀπὸ 
τοῦ ῥήματος παραγόμενον, οἷον νοήμων ἀπὸ coU 
νενόημαι, καὶ Φιλήμων ἀπὸ τοῦ πεφίλημαι. 
Φωνστ. Λασχ. Γραμμ. 

Exercitatio. 

1 0i τὸ πένεσθαι χατὰ φύσιν αἰσχρὸν" ἀλλὰ 
πὸ δι’ αἰσχράν αἰτίαν πένεσθαι ὄνειδος. 4 ᾿Αρχε- 
“σἴλαος τὴν πενίαν λυπερὰν μὲν ἔλεγεν εἶναι, ὥσ- 
περ καὶ τὴν ᾿Ιθάχην, ἀγαθὴν δὲ χουροτρόφον ἐθί- 
ζουσαν συνεῖναι λιτότητι, χαὶ καρτερίᾳ, χαὶ χαθ- 
ὅλου Topic ἀρετῆς ἔμπρακτον. ὅ Ζηλωτὸς 
“ὅστις εὐτύχησεν ἐν τέχνοις. ᾧ Ἢ Λάκχαινα, πρός 
πινα ἰωνικὴν δείξασαν αὐτῇ τὸν κόσμον, ἀνταπέ- 
δειξε τὰ τέχνα, εἰποῦσα" ὁ δὲ ἐμὸς κόσμος τοιοῦ- 
τος. D "Aayov οὖν τι πρᾶγμα γίνεται γαμετὴ 
υνὴ καὶ νόμιμος, ἂν ἐν ἑαυτῇ πάντα ϑεμένη, καὶ 
προῖχα, καὶ γένος, χαὶ φάρμακα, χαὶ τὸν χεστὸν 
αὐτὸν, ἤθει καὶ ἀρετῇ χατεργάσηται τὴν εὔνοιαν. 


DE NOMINE. . τ. 
6 Λυχοῦργος ἐκέλευσε Λαχεδαιμονίοις ie πολλά- 
xt τοῖς αὐτοῖς πολεμεῖν, ἵνα μὴ ἄκοντας πολεμεῖν" 
διδάξωσιν. Ἴ Ἐν τῷ πολέμῳ τούς τε πρώτους ἀ- 
ρίστους δεῖ τάττειν καὶ τοὺς τελευταίους" ἐν μέ- 
σῳ δὲ τοὺς χείρους, ἵνα ὑπὸ μὲν τῶν ἄγωνται, ὑ- 
πὸ δὲ τῶν ὠθῶνται. 8 Ξενοφῶν ὁ Σωχρατιχὸς φι- 
λόσοφος ἔφη" τῷ βασιλεῖ κάλλιον εἶναι: τὸ τῶν» 
χαρίτων ἀπολιπεῖν, ἢ τροπαίων πλῆθος.. 


Alexander Magnus.. 

Συνεστήσατο ᾿Αλέξανδρος πολέμους πολλοὺς, 
xdi ἐκράτησεν ὀχυρωμάτων πολλῶν, xal ἔσφαξε: 
βασιλεῖς τῆ: γῆς" χαὶ διῆλθεν ἕως ἄχρων τῆς γῆς. 
xa ἔλαδε σχῦλα πλήθους ἐθνῶν" καὶ ἡσύχασεν ἡ 
ὙἹ ἐνώπιον αὐτου" xa ὑψόθη, καὶ ἐπήρθη. ἡ χαρ-- 
δία αὐτοῦ, καὶ συνήγαγε δύναμιν ἰσχυρὰν σφόδρα - 
καὶ ἦρξε χωρῶν xal ἐθνῶν καὶ τυράννων, χαὶ ἐγέ-- 
νοντο αὐτῷ εἰς φόρον. Καὶ μετὰ ταῦτα ἔπεσεν ἐπὶ. 
τὴν χοίτην, καὶ ἔγνω ὅτι ἀποθνήσκει. Μαχχ. πρωτ.. 


Pracepta nonnulla. 
Μιμοῦ τὰ τῶν βασιλέων ἤθη, καὶ δίωχε τὰ: 
ἐχείνων ἐπιτηδεύματα" δόξεις γὰρ αὐτοὺς ἀποδέ-- 


84 DE NOMINE. 

γεσθαι, καὶ ζηλοῦν. Ὥσ τέ σοι συμθήσεται παρά 
τε τῷ πλήθει μᾶλλον εὐδοκιμεῖν, xal τὴν παρ᾽ d- 
χείνων εὔνοιαν βεδαιοτέραν ἔχειν. -«Πείθου μὲν xal 
τοῖς νόμοις τοῖς ὑπὸ τῶν βασιλέων κειμένοις" ἰσ- 
χυρότατον μέν τοι νόμον ἡγοῦ, τὸν ἐχείνων τρό-- 
πον. Ὥσπερ γὰρ τὸν ἐν δημοχρατίᾳ πολιτευόμε- 
νὸν τὸ πλῆθος δεῖ ϑεραπεύειν, οὕτω xol τὸν ἐν 
μοναρχίᾳ κατοικοῦντα, τὸν βασιλέα προσήχει ϑαυ- 
μάζειν. Εἰς ἀρχὴν κατασταθεὶς μηδενὶ χρῶ πο- 
νηρῷ πρὸς τὰς διοικήσεις" ὧν γὰρ ἂν ἐχεῖνος ἄ- 
μάρτοι, σοὶ τὰς αἰτίας ἀναθήσουσιν. Ἐχ τῶν χοι- 
νῶν ἐπιμελειῶν ἀπαλλάττου vil πλουσιώτερος, 
ἀλλ᾽ hls: πολλῶν γὰρ χρημάτων χρείτ- 
τῶν ὁ παρὰ τὸ πλήθους ἔπαινος. Μηδενὶ πονηρῷ 
πράγματι μήτε παρίστασο, μήτε συνηγόρει" δό- 
Tec γὰρ καὶ αὐτὸς τοιαῦτα πράττειν, οἷα περ ἂν 
"τοῖς ἄλλοις πράττουσι βοηθῆς. Παρασχεύαζε σε- 
αὐτὸν πλεονεκτεῖν μὲν δυνάμενον, ἀνέχου δὲ τὸ ἴ- 
cov ἔχειν" ἵνα, δοχῆς ὀρέγεσθαι τῆς δικαιοσύνης, 
μὴ δύ᾽ ἀσθένειαν, ἀλλὰ δι᾽ ἐπιείχειαν. Μᾶλλον ἀ- 
«ποδέχου δικαίαν πενίαν, ἣ πλοῦτον ἄδικον" τοσ- 
οὔτῳ γὰρ χρείττων δικαιοσύνη χρημάτων, ὅσῳ τὰ 
᾿μὲν ζῶντας μόνον ὠφελεῖ, ἡ δὲ καὶ τελευτήσασι 


᾿ DE ADIJEULIYO. ww 
| δόξαν παρασχευάζει, Κἀκείνων μὲν τοῖς φαύλοις 
μέτεστι, ταύτης δὲ τοῖς μοχθηροῖς ἀδύνατον με-- 
παλαδεῖν. Μηδένα ζήλου τῶν ἐξ ἀδικίας χερδαι- 
γόντων, ἀλλὰ μᾶλλον ἀποδέχου τοὺς μετὰ διχαι- 
οσύνης ζημιωθέντας" οἱ γὰρ δίκαιοι τῶν ἀδίχων, 
εἰ μηδὲν ἄλλο πλεονεκτοῦσιν, ἀλλ᾽ οὖν ἐλπίσι γε 
σπουδαίαις ὑπερέχουσι. Ἰσοχρατ. πρὸς Δημονιν.. 
-------ακ᾿ῆοο- — 

. CAP. VIII. De adjectivorum terminationibus; . 
Περὶ τῶν καταλήξεων τῶν ἐπιθέτων. Τῶν ἐπι» 
θέτων τὰ μὲν εἰς ne, ες» οἷον ὁ καὶ ἡ ἀληθὴς, καὶ 
τὸ ἀληθὲς τὰ δὲ εἰς ἣν, ἐν, οἷον ὁ καὶ ἡ τέρην, 
καὶ τὸ τέρεν" τὰ δὲ εἰς εἰς, ἐσσα, ti, οἷον χα- 
Ῥφίεις, χαρίεσσα, χαρίεν" τὰ δὲ εἰς ες, c, οἷον ὁ χαὶ 
ἡ φιλόπατρις, καὶ τὸ φιλόπατρι.. Τὰ δὲ εἰς ος, ον, 
οἷον ὁ xz ἡ φιλόσοφος, καὶ. τὰ φιλόσοφον, ὁ xai ἡ, 
φιλόκαλος, xal τὸ φιλόκαλον" τὰ δὲ εἰς oc, m, ov, 
οἷον σοφὸς, σοφὴ, σοφὸν, ἀγαθὸς, ἀγαθὴ, ἀγαθόν. 
Δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι τὰ εἰς ος καθαρὸν ἐπίθετα, καὶ. 
τὰ ἔχοντα τὸ p, ποιοῦσι ϑηλυχὰν εἰς a, οἷον ἀν-- 
dioc, ἀιδρμία, ἀνδρεῖον, rns, λογία, λόγιον, 
qufep, fu, qfi. Τὰ δὲ εἰς ue, ον, ti 
ον ὁ xai ἡ πολήτους,. χαὶ τὸ πολύπουν τὰ δὲ εἰς 


DE ADJEUIIYO. 
vc, ἢ ἢ α, υν, οἷον ἁπλοῦς, ἁπλῆ, ἁπλοῦν, χρυ- 
σοῦς, χρυσῇ, χουσοῦν, χαλχοῦς, χαλχῇ, γαλχοῦν, 
μολιδδοῦς, μολιδδῇ, μολιδδοῦν, ἀργυροῦς, ἀργυ- 
ρᾶ, ἀργυροῦν" ἅτινα ἰωνικῶς χρύσεος, χρυσέα, 
χρύσεον λέγεται, καὶ ἀργύρεος, ἀργυρέα, ἀργύρε- 
ον. Τὰ δὲ εἰς us, υ, οἷον ὁ καὶ ἡ ἄδακρυς, xoi τὸ 
ἄδαχρυ" τὰ δὲ εἰς x, tux, υ, οἷον ἡδὺς, ἡδεῖα, 
ἡδύ. Τὰ δὲ εἰς cv, ον, οἷον ὁ καὶ ἡ εὐδαίμων, καὶ 
τὸ εὔδαιμον" τὰ δὲ εἰς ὡς, ὧν, οἷον ὁ χαὶ ἡ εὔγε- 
ὡς; καὶ τὸ εὔγεων. Κωνστ. Λασκ. Γραμμ, 
Exercitatio. 

1 Ὁ τύχῃ βίος συμπεπλέγμενος ἔοιχεχειμάῤ-. 
ἐῳ ποταμῷ" καὶ γὰρ ταραχώδης, καὶ ἰλύος ἀνά-- 
μέστος, xai δυσέμδατος, καὶ τυραννικὸς, καὶ πο- 
λύηχος, καὶ ὀλιγοχρόνος. 2 Ῥυχὴ ὁμιλοῦσα ἀρε- 
τῇ, ἔοικεν ἀεννάιῳ πηγῇ" χαὶ γὰρ καθαρὸν, καὶ 
ἀτάραχον, xai πότιμον, καὶ νόστιμον, καὶ xotwa- 
νικὸν, xa πλούσιον, καὶ ἀδλαδὲς, καὶ ἀνώλεθρον. 
S ᾿Ιδήρων αἱ γυναῖκες κατ᾽ ἔτος ὅ, τι ἂν ἐξηφά- 
νωσιν ἐν χοινῷ δεικνύουσιν" ἄνδρες δὲ χειροτονη- 
τοὶ κρίναντες τὴν πλεῖστα ἐργασαμένην προτιμῶ- 
61v. Ἔχουσι δὲ καὶ μέτρον τι ζώνης, ἦ τὴν γασ- 
τέρα περιλαδεῖν ἂν μὴ δυνήθωσιν, αἰσχρὸν ἡγοῦ-- 


DE ADJECTIVO. δ᾽ 
νται. ἅ Ἔθος ἐστὶν τοῖς ἀποθνήσκουσι πᾶσι πίνειν 
τὸ Λήθη: ὕδωρ. ὅ Κλεάνθης ἐρωτώμενος, πῶς ἄν 
τις εἴη πλούσιος, εἶπεν" εἰ τῶν ἐπιθυμιῶν εἴη πε- 
νής. 6 Τῶν μὲν Κροΐσου καὶ Κύρου ϑησαυρῶν πε- 
νίαν ἐσχάτην καταψηφιούμεθα- ἕνα δὲ καὶ μόνον 
πιστεύομεν εἶναι πλούσιον καὶ σοφὸν, τὸν δυνάμε- 
νον χτήσασϑαι τὸ ἀνενδεὲς πανταχοῦ. 


"Totius Hispanic, qua ejus figura, longitudo 

et latitudo exponuntur. 

Πρῶτον δὲ μέρος τῆς Εὐρώπης ἔστι τὸ ἑσπέρε- 
v, ὡς ἔφαμεν, ἡ Ἰδηρία. Ταύτης δὴ τὸ μὲν πλό- 
ον οἰκεῖται φαύλως" ὄρη γὰρ χαὶ δρυμοὺς xai πε- . 
δία λεπτὴν ἔχοντα γῆν, οὐδὲ ταύτην ὁμαλῶς εὔ- 
ὄρον οἰκοῦσι τὴν πολλήν' ἡ δὲ πρόσδοῤῥος ψυχρά 
τέ ἐστι τελέως πρὸς τῇ τραχύτητι, xu παρωχεα- 
νῖτις, προσειληφυῖα τὸ ἄμικτον xo ἀνεπίπλεχτον 
τοῖς ἄλλοις" ὥσθ᾽ ὑπερδάλλει τῇ μοχθηρίᾳ τῆς οἱ- 
κήσεως" ταῦτα μὲν δὴ τὰ μέρη τοιαῦτα. Ἢ δὲ 
νότιος πᾶσα εὐδαίμων σχεδόντι, καὶ διαφερόντως 
ἡ ἔξω στηλῶν" ἔσται δὲ δῆλον ἐν τοῖς καθ᾽ ἑκασ- 
τα" ὑπογράψασιν ἡμῖν πρότερον τό τε σχῆμα, xat 
τὸ μέγεθος. "Ἔοικε γὰρ βύρσῃ κατὰ μὲν μῆκος 


DE ADJECTIVO. 
ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἐπὶ τὴν ἕω, τὰ πρόσθια ἐχούσῃ 
μέρη πρὸς τῇ ἕω" κατὰ πλάτος δὲ ἀπὸ τῶν ἄρ- 
χτῶν πρὸς νότον. Ἔχει δὲ σταδίων ἑξακισχιλίων 
ὁμοῦ τὸ μῆχος" πλάτος δὲ πενταχισχιλίων, τὸ 
μέγιστον" ἔστι δὲ ὅπου πολὺ ἔλαττον τῶν τρισ- 
χιλίων: καὶ μάλιστα πρὸς τῇ Πυρήνη τῇ ποιούσῃ 
τὴν ἑῶαν πλευράν. Ὄρος γὰρ διηνεχὲς ἀπὸ νότου 
πρὸς βοῤῥᾶν τεταμένον, ὁρίζει τὴν Κελτικὴν ἀπὸ 
τῆς Ἰβηρίας. Οὔσης δὲ xai τῆς Κελτικῆς ἀνωμά-. 
Ju τὸ πλάτος, καὶ τῆς Ἰδηρίας" τὸ δὲ στενώτα- 
τὸν τοῦ πλάτους ἑκατέρας ἀπὸ τῆς ἡμετέρας 9α- 
λάττης ἐπὶ τὸν Ὠχεανόν ἐστι, τὸ τῇ Πυρήνῃ mn 
σιάζον, μάλιστα ἐφ᾽ ἑκάτερον αὐτης τὸ μέρος καὶ 
ποιοῦν χόλπους τοὺς μὲν ἐπὶ τῷ Ὠχεανῷ, τοὺς δὲ 
ἐπὶ τῇ xa ἡμᾶς ϑαλάττη" μείζους δὲ τοὺς Κελ- 
τοὺς, οὖς δὴ xad Γαλατικοὺς καλοῦσι, στενώτερον 
τὸν ἰσθμὸν ποιοῦντας παρὰ τὸ Ἰδηριχόν. Καὶ δὴ 
τὸ μὲν ἑῶον πλευρὸν τῆς Ἰδηρίας ἡ Πυρήνη ποιεῖ- 
τὸ δὲ νότιον i τε xad? ἡμᾶς ϑάλαττα ἀπὸ τῆς 
“Πυρήνης μέχρι στηλῶν, καὶ ἡ ἐκτὸς τὸ ἑξῆς μέχρε 
"τοῦ Ἱεροῦ ἀκροτηρίου καλουμένου" τρίτον ἐστὶ τὸ 
ἑσπέριον πλευρὸν, παραλληλόν πως τῇ Πυρήνῃ, τὸ 
ἀπὸ τοῦ Ἱεροῦ ἀκρωτηρίου μέγρι τῆς πρὸς ᾿Αρτά- 


DE ADJECTIVO. 59 
βροῖς ἄχρας ἣν καλοῦσε Nepiov* τέταρτον δὲ τὸ ἐν- 
θένδε μέχρι τῶν βορείων ἄκρων τῆς Πυρήνης, "A- 
ναλαδόντες δὲ λέγωμεν τὰ καθ᾽ ἕκαστα ἀπὸ τοῦ 
Ἵεροῦ ἀχρωτηρίου ἀρξάμενοι. Τοῦτο δὲ ἐστὶ δυτι- 
κώτατον οὐ τῆς Εὐρώπης μόνον, ἀλλὰ χαὶ τῆς οἰ- 
χουμένης ἁπάσης σημεῖον. 

Περατοῦται μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν δυοῖν ἠπείρων 
ἡ οἰκουμένη πρὸς δύσιν, τοῖς τε τῆς Εὐρώπης ἄ- 
ἄροις, xol τοῖς πρώτοις τῆς Λιδύης: ὧν τὰ μὲν 
Ἰδηρες ἔχουσι, τὰ δὲ Μαυρούσιοι" πρδύχει δὲ τὰ 
᾿δηρικὰ ὅσον χιλίοις πενταχοσίοις σταδίοις xarà 
τὸ λεχθὲν ἀκρωτήριον" xol δὴ χαὶ τὴν προσεχῆ 
τούτῳ χώραν τῇ Λατίνῃ φωνῇ καλοῦσι Κούνιον, 
σφῆνα σημαίνειν βουλόμενοι. Στραῦ. Γεωγραφ. 


De comparativo et superlativo. 

Περὶ συγκριτιχοῦ. Συγχριτιχὸν ὄνομα ἐστὶ, 
δὺ οὗ σύγκρισις γίνεται πρὸς ὁμοφυεῖς, καὶ ἐτε- 
opti χκαταλήξεις δὲ αὐτοῦ δύο" ὧν ἀνώμαλος, 
οἷον μείζων, βελτίων" xai ἐρος χοινὸς, οἷον πλου- 
σιώτερος, φρονιμώτερος᾽ σχπματίζεται δὲ ἀπὸ 
“τῶν τριγενῶν ὀνομάτων, ὅσα τὴν τοῦ piov E ini- 
τασιν ἀναδέγονται" ἀπὸ δὲ τῶν χηγόντων εἰς 06, 


bud DE ADIEUIIVU.- 
ἐκβολῇ τοῦ σ, καὶ προσθέσει τοῦ τερος σχηματίζω- 
νται, οἷον πρᾷος, πραᾳότερος" παλαιὸς, παλαιότε- 
gos? ὠφέλιμος, ὠφελιμώτερος" φρόνιμος, φρονιμώ-: 
τέρος. Ἔτι ἀπὸ τοῦ οὐδετέρου τῶν εἰς ἧς διγενῶν, 
οἷον ἀληθὲς, ἀχηθέστερος" ἀχριδὲς, ἀχριθέστερος. 
Ἔτι ἀπὸ τῶν εἰς ὧν, καὶ εἰς εἰς, xai εἰς 996, 
αἷον σώφρων, σώφρονος, σωφρονέστερος" χαρίεις, 
χαρίεντος, χαριέστερος" εὔνους, εὐνούστερος" καὶ 
ἀπὸ μετοχῆς, οἷον ἐῤῥομενέστερος. Ἔτι ἀπὰ τῶν 
εἰς we, μὴ φυλαττομένου τοῦ σ, οἷον ἡδὺς, ἡδύ- 
τερος" ὀξὺς, ὀξύτερος" βαρὺς, βαρύτερος. Καὶ τὰ 
ἀπὸ ῥημάτων γινόμενα, οἷον φέρτερος, xoi βέλτε- 
gos καὶ τὰ ἀπὸ προθέσεων καὶ ἐπιῤῥημάτων, οἷον 
ὑπέρτερος, ἐγγύτερος. Συντάσσονται δὲ γενικῇ, 
οἷον à ᾿Αχιλλεὺς ἦν ἀνδρειότερος τοῦ Αἴαντος, χαὶ 
ὁ αὐτὸς Tiv ἰσχυρότερος τῶν Τρῴων" xai τῇ δοτι- 
xij ὑπερδολὴν σημαινούσῃ, οἷον ὁ Κροῖσος ἦν πλου- 
σιώτερος Κύρου ἑκατον ταλάντοις. 

Περὶ ὑπερθετιχοῦ. Ὑπερθετιχὸν ὄνομα ἐστὶ 
δι οὗ ὑπέρθεσις γίνεται: χαταλήξεις δὲ αὐτοῦ 
δύο" τατος τοῦ εἰς τερος συγχριτοῦ, ἀπὸ τοῦ αὐ- 
τοῦ σχηματιζομένη, οἷον πρᾶος, πραότερος, πρα- 
ὅτατος" φρόνιμος, φρονιμώτερος, φρονιμώτατος" 


UB AUSEBNWEETVV. «x 
ἀχριδὲς, ἀχριδέστερος, ἀκριδέστατος. Καὶ εἰς στος 
τοῦ εἰςων συγχριτιχοῦ ἀνώμαλος, οἷον καλὸς, καλ- 
May, κάλλιστος" χαχὸς χαχίων ἢ χείρων, κάχιό- 
τος" μέγας, μείζων, μέγιστος" ἀγαθὸς, βελτίων, 
ἀρείων, χρείων, χρείττων, ἀμείνων" βέλτιστος, 
ἄριστος, χράτιστος" πολὺς, πλέων, πλεῖστος" di- 
δὺς, ἡδίων, ἥδιστος" ταχὺς, ταχίων τάχιστος" 
μικρὸν, μείων καὶ ἥττων, ἐλάττων, ἐλάχιστος" 
ἐχθρὸς, ἐχθίων, ἔχιστος" αἰσχρὸς, αἰσχίων, αἴ- 
σχίστος" ῥάδιος, idu, ῥᾷστος" φίλος, φίλτερος, 
φίλτατος. Συντάσσονται δὲ τὰ ὑπερθετιχὰ γενιχῇ, 
οἷον ὁ Ὅμηρος ἐγένετο σοφώτατος πάντων "τῶν 
ποιητῶν. Ἔτι τὰ διὰ τοῦ οτερος καὶ οτατος, εἰ 
μὲν ἔχωσι τὴν πρὸ τοῦ o συλλαδὴν βραχεῖαν, διὰ 
τοῦ ὦ (μεγάλου) γράφονται, οἷον φρόνιμος, φρονυ- 
μώτερος, φρονιμώτατος" εἰ δὲ μακρὰν φύσει ἢ θέ-- 
σει, διὰ τοῦ o (μικροῦ), οἷον πρᾷος, πραύτερος, 
πραότατος" ἔνδοξος, ἐνδοξότερος, ἐνδοξότατος. 
Κωνστ. Λασχ. gap. 
Exercitatio. 

1 Τυρανὰς χρῆμα μὲν σφαλερὸν, πολλοὶ δὲ αὖ- 
«ἧς ἐρασταί εἰσιν. 2 Πιστὸν ἡ γῇ, ἄπιστον ἡ 9ά- 
λασσα. ὅ Πόλεμος ἔνδοξος εἰρήνης αἰσχρᾶς αἷρε- 


πώτερος. ἃ ᾿Αρετῆς οὐδὲν χρῆμα σεμνότερον οὐδὲ 
βεόαιότερόν ἐστιν. D Χαλεπὸν τὸ ποιεῖν, τὸ χέ- 
λευσαι ῥάδιον. 6 Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει 
δὲ τὰ βελτίω. 7 Ὁ μέλας οἶνός ἐστι ϑρεπτικώ- 
τατος, ὁ δὲ λευχὸς λεπτότατος. 8 Πρεσξύτατον 
τῶν ὄντων ϑεὸς, ἀγέννητος γὰρ᾽ κάλλιστον χόσ- 
Voc, ποίημα γὰρ Θεοῦ" μέγιστον τόπος; πάντα 
γὰρ χωρεῖ" τάχιστον νοῦς, διὰ παντὸς γὰρ τρέχει" 
ἐσχυρότατον ἀνάγκη, κρατεῖ γὰρ πάντων" σοφώ-- 
τατον χρόνος, ἀνευρίσκει γὰρ πάντα. 9 Ὁ ϑάνα- 
τος κοινὸς xai τοῖς χειρίστοις xoi τοῖς βελτίστοις" 
οὔτε τοὺς πονηροὺς ὑπερορᾷ, οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς 
ϑαυμάζει. 1τ0 ᾿Αριστοτέλης ἔφη, τῆς παιδείας 
τὰς μὲν ῥίζας εἶναι πιχρὰς, γλυχεῖς δὲ τοὺς χαρ- 
πούς. 11 Ἡ μυῖα ἑξάπους οὖσα, τοῖς μὲν τέσσαρ- 
σι βαδίζει μόνοις, τοῖς δὲ προσθίοις δυσὶν ὡς χερ-- 
σὶ χρῆται. 42 Ἕπεσθαι δὲ δοκεῖ μάλιστα τῇ 
ἀχαριστίᾳ ἀναισχυντία" καὶ γὰρ αὕτη δοχεῖ εἶναι 
μεγίστη ἐπὶ πάντα τὰ αἰσχρὰ ἡγεμών. 
- DeSphare Axi et Polis. 
Περὶ ἄξωνος καὶ πόλων. ἤλξων χαλεῖται τοῦ 
. κόσμου ἡ διάμετρος αὐτοῦ, περὶ ἣν στρέφεται. Τὰ 


νυ να να δια 
δὲ πέρατα τοῦ ἄξωνος πόλοι λέγονται τοῦ κόσμου. 
Τῶν δὲ πόλων ὁ μὲν λέγεται βόρειος, ὁ δὲ νότιος" 
βόρειος μὲν ὁ διὰ παντὸς φαινόμενος, ὡς πρὸς τὴν 
ἡμετέραν οἴκησιν" νότιος δὲ ὁ διὰ παντὸς ἀόρατος, 
ὡς πρὸς τὸν ἡμέτερον ὁρίζοντα. Εἰσὶ μέν τοι τό- 
ποι τινὲς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου συμαίνει τὸν παρ᾽ 
ἡμῖν πόλον τὸν ἀεὶ φανερὸν, ἐκείνοις ἀόρατον εἶναι" 
τὸν δὲ παρ᾽ ἡμῖν πόλον ἀόρατον, ἐκείνοις φανερὸν 

- εἶναι. Καὶ πάλιν, ἐστί τις τόπος ἐπὶ τῆς γῆς, ὅ- 
ποὺ δύο πόλοι ὁμοίως ἐπὶ τοῦ ὁρίζοντος κεῖνται. 
Προκλ. Σφαίρ. 


Cecrops. 

Κέκροψ αὐτόχθων συμφυὲς ἔχων σῶμα ἀνδρὸς 
καὶ δράκοντος τῆς ᾿Αττικῆς ἐδασίλευσε πρῶτο" 
xa τὴν γῆν, πρότερον λεγομένην ᾿Αχτὴν, ἀφ᾽ ἐ- 
αὐτοῦ Κεχροπίαν ὠνόμασεν. "Emi τούτου φασὶν ἔ- 
δοξε τοῖς θεοῖς πόλεις καταλαθδέσθαι, ἐν αἷς ἔμελ- 
λον ἔχειν τιμὰς ἰδίας ἔχαστος. Ἧχεν οὖν πρῶτος 
Ποσειδῶν ἐπὶ τὴν ᾿Αττικὴν, καὶ πλήξας τῇ τρι- 
αἴνη, κατὰ μέσην τὴν ἀκρόπολιν ἀνέφηνε ϑάλασ- 
σαν, ἣν νῦν Ἐρεχθηΐδα καλοῦσι. Μετὰ δὲ τοῦτὸν 
ἧκεν ᾽Αθηνᾶ" καὶ ποιησαμένη τῆς καταλήψεως 


πε δνόνα 
Κέκροπα μάρτυρα, ἐφύτευσεν ἐλαίαν, ἢ νῦν ἐν τῷ 
Πανδροσίῳ δείκνυται. Γενομένης δὲ ἔριδος dug 
περὶ τῆς χώρας, ᾿Αθηνᾶν καὶ Ποσειδῶνα διαλύσας 
Ζεὺς, κριτὰς ἔδωκεν᾽ οὐχ, ὡς εἶπον τινὲς, Κέκρο- 
πα καὶ Κραναὸν, οὐδὲ Ἐρεχθέα" ϑεοὺς δὲ τοὺς 
δώδεκα. Καὶ τούτων διχαζόντων ἡ χώρα τῆς 'A- 
θηνᾶς ἐχρίθη, Κέκροπος μαρτυρήσαντος, ὅτι πρώ- 
τον τὴν ἐλαίαν ἐφύτευσεν. ᾿Αθηνᾶ μὲν οὖν ἀφ᾽ ἐ- 
αὐτῆς τὴν πόλιν ἐχάλεσεν ᾿Αθήνας. Ποσειδῶν δὲ, 
Sui ὀργισθεὶς, τὸ Θριάσιον πεδίον ἐπέχλυσε χαὶ 
τὴν ᾿Αττιχὴν ὕφαλον ἐποίησε. ᾿Απολλ. Βιόλ. 
— —á»e«-— — 
CAP. IX. De articulo et pronomine. 

Περὶ ἄρθρου. " Agüpov οὖν ἐστι μέρος λόγου μο- 
νοσύλλαθδον προτασσόμενον εἰς ἀεὶ τῶν ὀνομάτων. 
*"Aplpoy δὲ λέγεται, κατ᾽ ἐμὴν χρίσιν, ἀπὸ τοῦ 
ἐνάρθρως ὑποδειχνύειν τὸ γένος τοῦ ὑποχειμένου 
ὀνόματος" οἷόν τι λέγω, ἐὰν εἴπω, ἦλθεν ἄνθρω-- 
πος, οὐχ ἐδήλωσα τὸ γένος εἴ τε ἀρσενιχόν ἐστι, 
εἴ τε ϑηλυχόν' ἔστι γὰρ ἄνθρωπος ἀρσενιχὸν xe 
ἄνθρωπος ϑηλυχόν" "Exv δὲ προσθήσω καὶ τὸ ἄρ- 
Üpov τὸ ὁ χαὶ εἴπω, ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος, ἰδοὺ διὰ 
τοῦ ἄρθρου τὸ γένος ἐνάρθρως ἐδήλωσα, ὅτι ἔστι 


DE PRONOMINE, 6s 
ἀςσεν:χόν" ἢ ἐὰν εἴπω πάλιν ἡ Ev) pomes,, ἐδήλοσα 
τὸ γένος ὅτι ἔστι ϑηλυχόν. Εἰσὶν οὖν τὰ ἀρΊρα 
τοσαῦτα, ómica δηλαδὴ xal αἱ πτώςεις τῶν ὄνο- 


μάτων. Θεοδώρ. Προδρώμ. Γραμμ... 


De Pronomine primitivo. 


Περὶ ἀντωνυμιι ᾿Αντωγυμία τοίνυν ἐστὶ 
βέρο: λόγου πτοτικὴν ἀντὶ ὀνόματος παραλαμέα; 
νόμενον. Τῶν γὰρ ὀνομάτων τρίτον πρόσωπον 
φαινόντων, αὕτη παρησήχθη o ἵνα τὰ πάντα OX: 
σῃ; τῶν μὲν πτώσεων τοῦ ὀνόματος χεχοινωνηκυῖα 
xa τῶν προσώπων τοῦ ῥήματος" ταύτης δὲ ἀρ 
χτιχὰ εἴδη mice πρωτότυπον, χτητιχὺν, δει- 
χτικὺν, ἀνχφγριχὸν, χαὶ σύνθετον, περὶ ὧν λεχτέην. 

Πρωτότυποι εἰσὶ τρεῖς" τοῦ πρώτου προσώπου 
ἡ ὀνομαστικὴ μὲν ἐγὼ, ἀττικῶς δὲ ἔγωγε, δωρι- 
κῶς δὲ ἐγὼν χαὶ ἐγώνη" ἡ γενικὴ ἐμοῦ καὶ μοῦ; 
ἰωνιχῶς; ἐμέο ἐμοῖο ἐμέογεν καὶ ἐμέθεν, δωρ. xal 
αἰολιχῶς ἐμεῦ: ἡ δοτικὴ ἐμοὶ καὶ μοί" ἡ αἰτια- 
τικὴ ἐμὲ καὶ μέ". ἡ ὀνομαστικὴ χαὶ αἰτιατικὴ δυ- 
Vx νῶϊ καὶ νῷ, Sup. xal αἰολ. ἄμμε" ἡ γενιχὴ 
καὶ δοτικὴ νῶϊν χαὶ νῷν" ὁ ὀνομαστικὴ πληθυντι- 

5 


t6 DE PRONOMINE. 
x3 ἡμέες ἡμεῖς, δὼρ. χαὶ αἴολ. ἄμμες" ἡ γενκὴ 
ἡμέων ἡμῶν καὶ ἡμείων, αἰολ. ἀμμέων" ἡ δοτι- 
κὴ ἡμῖν, ποιητιχῶς δὲ ἡμὶν, Dup. ἄμιν, καὶ αἰ- 
ολιχῶς ἄμμι" ἡ αἰτιατικὴ ἡμέας ἡμᾶς, αἰολ. ἄμ- 
με. 
Τοῦ δευτέρου προσώπου ἡ ὀνομαστικὴ σὺ δω- 
udis τὺ καὶ τηύν ἡ γενιχὴ σοῦ, ποιητ. σεῖο, ἰὼ- 
νικῶς σέω, ἀττ. σεύθεν σέθεν, δωρ. xa αἰολ. σεῦ" 
ἡ δοτικὴ σοὶ, Dp. τοί ἡ αἰτιατικὴ σὲ, δωρ. có 
ἡ ὀνομαστιχὴ καὶ αἰτιατιχὴ δυϊκὴ σφῶϊ σφὼ, δω- 
pu, αἰολιχῶς ὕμμε' ἡ γενικὴ καὶ δοτικὴ σφῶϊν 
-καὶ σφῷν" ἡ ὀνομαστιχὴ πληβυντιχὴ ὑμέες ὑμεῖς, 
Dp. ὕμες και αἰολ. ὕμμες' ἡ γενικὴ ὑμέων ὑμῶν, 
"αἰολ. ὑμείων καὶ ὑμέων’ ἡ δοτικὴ ὑμῖν, ποιητ. 
ὑμὶν, δωρ. ὕμιν, καὶ αἰόλ. ὕμμιν" ἡ αἰτιατιχὴ 
ὑμέας ὑμᾶς, δωρ. καὶ αἰολ. ἄμμε. 
ποῦ τρίτου προσώπου ἡ ὀνορμαστιχὴ κατὰ πα- 
“αιοὺς t, χαὶ ὅς" ἡ γενικὴ οὗ, luv. Fo καὶ elo, 
δωρ. εὖ, ἀττ. ἔθεν" (τὸ δὲ ἐμοῖο χαὶ σοῖο xai οἷο 
“οὐ γίνονται ἀπὸ τῶν πρωτοτύπων, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν 
χτητικῶν ἐμοῦ σοῦ οὗ ἔδει ἰωνικῷ“) ἡ δοτικὴ οἵ, 
xi ἔοι" ἡ αἰτιατικὴ $ χαὶ Ee ἡ ὀνομαστικὴ καὶ 
αἰτιατικὴ δυϊχὴ σφώε cei ἡ γενικὴ καὶ δοτικὴ 


DE PRONOMINE. 61 
σφώϊν, σφοῖν, καὶ σφίν' ἡ ὀνομαστιχὴ πληθυντι- 
κὴ σφέες σφεῖς, χαὶ δὼρ. σφές" ἡ γενικὴ σφέων 
σφῶν, καὶ σφείων" ἡ δοτικὴ σφίσι χαὶ σφῖν' ἡ 
αἰτιατικὰ σφέας σφᾶς. Καὶ αὗται μὲν αἱ πρωτό- 
τυποι ἀντονυμίαι. Κωνστ, Λασκ. Γραμμ. 

Exercitatio. 

i1 Διαλέγῃ σὺ νῦν ἄλλῴ τινι ἢ ἐμοί; οὐχοῦν 
χαὶ ἐγὼ σοί; 2 "Apri μὲν ἐπεπαύμην εἰς τὰ δὲ- 
δασχαλεῖα φοιτῶν, ἤδη τὴν ἡλικίαν πρόδηδος ὧν, 
ὁ δὲ πατὴρ ἐσχοπεῖτο μετὰ τῶν φίλων ὅ τι χαὶ 
διδάξαιτό με. ὅ Ἡμεῖς δὲ οἱ ἐς τὰ πλήθη παρί- 
οντες xai τὰς τοιαύτας τῶν ἀκροάσεων ἐπαγίῶ.- 
λοντες εἴδωλα ἄττα ἐπιδειχνύμεθα. ᾧ Οὐδὲν ὑ- 
μῶν δέομαι, μὴ ἐνοχλεῖτέ μοι. D Μέτρια τὰ πε- 
gk σαυτοῦ λέγεις, ἡμεῖς δὲ ἀχάριστοι ἂν εἴημεν 
᾿ἀμνημονοῦντες. θ ᾿Αλλὰ κἂν ὑμεῖς γε κατελεή- 
σετέ με παρὰ τὴν ἀξίαν δυστυχοῦντα. 7 Διδά- 
exxAt, δέομαί σου ἐπίδλεψαι ἐπὶ τὸν υἱόν μον, 
ὅτι μονογενής ἐστίν μοι" ἀποχριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς 
εἶπεν. Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως 
πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς καὶ ἀνέξομαι ὑμῶν; προα-- 
ἄγαγε ὧδε τὸν υἱόν σου. B Κορῶναι ἀλλήλαις εἰ- 

αὶ πιστόταται χαὶ πάνυ σφόδρα ἀγαπῶαι σφᾶς. 


*8 DE PRONOMINE. 
Agypti Pyramides. 
Τετταράχοντα δ᾽ ἀπὸ τῆς (Μέμςις) πόλεως 
“σταδίους προελθόντι, ὀρεινή τις ὀφρύς ἐστι, ἐφ᾽ ἡ 
πολλαὶ μὲν Πυράμιδες εἰσὶ, τάφοι τῶν (ασιλέων- 
τρεῖς δ᾽ ἀξιόλογοι, τὰς δὲ δύο τούτων xal ἐν τοῖς 
ἑπτὰ ϑεάμασι καταριθμοῦνται. Εἰσὶ γάρ σταδι- 
ata τὸ ὕψος, τετράγωνοι τῷ σχήματι, τῆς πλευ- 
ρᾶς ἑκάστης μικρῷ μεῖζον τὸ ὕψος ἔχουσαι, μιχρῷ 
δὲ καὶ ἡ ἑτέρα τῆς ἑτέρας ἐστὶ μείζων" ἔχει δ᾽ ἐν 
τῦψει μέσως πως τῶν πλευρῶν λίθον ἐξαιρέσιμον- | 
«ἀρθέντος δὲ, σύριγξ ἐστὶ σχολιὰ μέχρι τῆς ϑήκης. 
Αὗται μὲν οὖν ἐγίὺς ἀλλήλων εἰσὶ τῷ αὐτῷ ἐπε- 
-πέδῳ. ᾿Αποτέρω δ᾽ ἐστὶν ἐν ὕψει μείζονι τῆς ὁ-- 
»ρεινῆς ἡ τρίτη πόλὺ ἐλάττων ταῖν δυοῖν, πολὺ δὲ, 
μείζονος δαπάνης κατεσκευασμένη" ἀπὸ γὰρ Se. 
“μελίων μέχρι μέσου σχεδόντι μέλανος λίθου ἐστίν" 
ἐξ οὗ χαὶ τὰς ϑυΐας κατασχευάζουσι χομίζοντες 
-πόῤῥωθεν ἀπὸ τῶν τῆς Αἰθιοπίας ὁρῶν" ὃς τῷ σχλη- 
«ὡς εἶναι καὶ δυσκατέργαστος, πολυτελῆ τὴν πραγ- 
“ματείαν παρέσχε" λέγεται δὲ τῆς ἑταίρας τάφος 
τ Ὑγεγονὼς ὑπὸ τῶν ἐραστῶν, ἣν Σαπφὼ μὲν ἡ τῶν 
μελῶν ποιήτρια, χαλεῖ Δορίχαν. Στραθών. εζ΄. 


—— οὶ. 


va TBRUVNUIMITZ. θυ: 
De possessivis. 

Περὶ χτητιχῶν, ᾿Απὸ τῶν πρωτοτύπων ἀντω-- 
τομίων παράγονται ὀχτὼ χτητιχαὶ τριγενῶς χλι- 
νόμεναι. "Am τῆς ἐμοῦ γενικῆς παράγεται ἐμὸς, 
ἡ, ὄν" ἀπὸ τῆς σοῦ γενικῆς σὸς, σὴ, σὸν, ἢ καὶ 
ποιητιχῷς τεὺὴς, τεὰ, τεὴν, λέγεται'" dro τῆς οὗ. 
γενιχῆς ἑὸς, dn, ἑόν. "Amb τῆς ὀνομασῃικῆς. 
διϊκῆς νωΐτερος, a, ον' ἀπὸ τῆς σφῶϊ ὀνομαστι- 
χῆς σφωΐτερος, α, ov* (ἀπὸ τοῦ τρίτου προσώπου. 
ἀντωνυμία οὐ παράγεται, οὐ γάρ ἐστιν ὀνομαστι- 
xà ἀφ᾽ ἧς παραχβήσεται, τὸ γὰρ Got αἰτιατι- 
xí ἐστιν). ᾿Απὸ τῆς ἡμέες, εἴς, ὀνομαστικῆς πλη-᾿ 
θυντικῆς ἡμέτερος, α, ον" ἀπὸ. τῆς ὑμέες, εἴς, ὑ-- 
Βέτερος, α, ov: ἀπὸ τῆς σφέες, εἴς, σφέτερος, α, 
ev. Παρὰ ποιηταῖς δέ εἰσι xoi ἄλλαι χτητιχαὶ 
ἀντωνυμίαι χατὰ τὴν ἀχολουθίαν τούτων" uis, 
3, ὃν, ἀντὶ ἡμέτερος" ὑρὸς, ἡ, ὃν, ἀντὶ ὑμέτερος". 
καὶ σφὸς, ἡ, ὃν, ἀντὶ σφέτερος.. 


De demonstrativis.. 
Περὶ δειχτιχῶν. Δειχτικαὶ δὲ ἀντωνυμίαι eot. 
δύο τρυγενῶς κλινόμεναι" οὗτος, αὕτη, τοῦτο" xol. 
ἐκεῖνος,. ἐκείνη, ἐκεῖνο, 7 χεῖνος, ἢ, 0, ποιητικῶς. 


"T0 DE PRONOMINE. 

Οἱ ᾿Αττιχοὶ δὲ εἰώθασι προστιθέναι τὸ ι, v 
πλείω τὴν δεῖξιν ἐχφαίνωσι᾽ οἷον οὑτοσὶ, αὑττῖ, 
τουτοῖ, xal τουτί: ἐχεινοσὶ, ἐχεινηὶ, ἐχεινοῖ" ἠδὲ 
Δωριεῖς τρέποντες τὸ x εἰς τ xoi τὸ ε τῆς εἰ εἰς ἢ 
ὑπογράφοντες xai τὸ « τῆνος, τήνη, τῇνο, ἀντὶ 
χεῖνος, Ἢ, ον, λέγουσι. 

᾿Απὸ δὲ τοῦ ἄρθρου ὁ, ἡ, τὸ, καὶ δὲ, καὶ γὲ 
συνδέσμων γίνονται ἀντωνυμία ὅδε καὶ ὁδὶ, fide, 
τόδε καὶ τοδὶ, καὶ ὅγε, ἦγε, τόγε" ἔτι ὃ γίνεται 
ἀντὶ οὗτος. Εὑρίσκεται δὲ καὶ ὃ εἶνα ἐπὶ τρίτου 
προσώπου μόνον πάντα τὰ ἄρθρα προσλαμδάνουσα. 


De relativo. 

Περὶ ἀναφορικῆς. ᾿Αναφοριχὴ δὲ μία, ἥτις χαὶ 
ἐπιταγματιχὴ καλεῖται, κλίνεται τριγενῶς οὕτω" 
αὐτὸς, αὐτὴ, αὐτό, Λαμάνεται δὲ αὐτὸς ἀντὶ i- 
qi, σὺ, ὃς, καὶ ἐκεῖνος, καὶ ψιλοῦται ἀεί- τὰ δὲ 
αὑτοῦ, ᾧ, bv δασυνόμενα, ἀπὸ τοῦ ἑαυτοῦ κατὰ 
ἀφαίρεσιν, ὅθεν xai ἡ δασεῖα φυλάττεται. 


De compositis. 
Περὶ συνθέτων. Σύνϑετοι δὲ τρεῖς, ἀπὸ τῶν 
πρωτοτύπων γινόμεναι, περὶ ὧν εἰδέναι δεῖ ὅτε οἱ 


ἀρχαῖοι, μὴ ἔχοντε; συνϑέτους ἀντωνυμίας, ἀνε- 
πλήρουν τὴν χρείαν αὐτῶν διὰ τῶν πρωτοτύπων». 
καὶ τῆς ἀναφοριχῆς, ἐμοῦ αὐτοῦ λέγοντες, σοῦ. αὖ- 
τοῦ, οὗ αὐτου, xai ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως:οἱ. δὲ 
μεταγενέστεροι συνέϑηχαν. Κλίνονται δὲ. τριγενῶς 
ὀνομαστικὰς οὐχ ἔχουσαι διότι αὐτοπάθειαν ση- 
guxívouci καὶ αἱ μὲν τοῦ πρώτου χαὶ δευτέρου 
προσώπου ἑνιχῶς μόνον χλίνονται: ἐμαυτοῦ, ἐμαυ- 
τῆς, ἐμαυτοῦ" σεαυτοῦ, σεχυτῆς; σεαυτοῦ, ἥτις 
καὶ χατὰ χρᾶσιν σαυτοῦ, σαυτῆς, σαυτοῦ λέγεται. 
Τοῦ δὲ τρίτου προσώπου ἑαυτοῦ, ἑαυτῆς, ἑαυτοῦ, . 
καὶ πληθυντικῶς παρὰ Ἰόγον. ἔθει ἀττικῷ αυνθέ- 
τῶς καὶ διῃρημένως τριγενῶς χλίνεται avri, 
χαὶ σφῶν αὑτῶν. Εὐρήσεις δὲ καὶ παρὰ παιηταῖς 
ἄχλας ἀντονυμίας μονοπτώτους, χαὶ μοναδιχὰς 
χαλουμένας, otav. ἐμὴν di ἀντὶ ἐμοὶ, τὶν xai πεν ἀν- 
πὶ σοὶ, σφὲ χαὶ μὲν χαὶ viv ἀντὶ αὐτὸν χαὶ αὐτοὺς. 
Εἰαὶ. δὲ χαὶ ἄλλαι ἀντωνωμίαν. σύνθετοι, olov 
ἀπὸ ὃς, ἢ, ὃ xal τὶς, τὶ, ὅστις, ἥτις, ὅτε" xxt 
παραγώγοι,. οἷαν ἀπὰ ὃς, ἢ,.ὃ, οἷας π, ον ὅσος, 
x, ον" ἡλίκος, ἢ, ον" τοῖος, ἢ, οὖν τόσος, ἢ, ὃν" 
πηλίκος, ἡ, ὧν" xal míos, πόσος, πηλίχος" xal 
ὁποῖος, à ἁπόσᾳ;, ἁκηλίχος καὶ ποιοῦτος, τοσοῦτος... 


BUE Σ ΣΣΟΣΞΌΣ ΕΣ ΣΣΥ δ. 
τηλιχοῦτος, ὁποσοσταῖ)ς, ὁποσόστος" xal ἀπὸ τῆς 
πᾶς, σα, ἄν, ἅπας, σύμπας, ἁπάξαπας" καὶ ἀπὸ 
εἷς, μία, ἕν, καὶ ἀμὸς, μηδεὶς, μηδαμός" καὶ d- 
πὸ τῆς ἄλλος, ἀχλήλων, ἀλλήλοις, ate, otc, ἀλ- 
λήλους, ac, α. Κωνστ, Λασχ. Γραμμ. 
Exercitatio. 

1 διδύμων ἀδελφῶν εἶς ἐτελεύτησε" σγόλαστι- 
zc οὖν ἀπαντήσὰς τῷ ζῶντι ρώτα" σὺ ἀπέθανες 
ἢ ὁ ἀδελφός σου; 2 Ὦ παῖδες, ὅτι μὲν ἐστὲ πα- 
πέξων ἀγαθῶν, αὐτὸ μηνύει τὸ νῦν παρόν' ἡμῖν 
δὲ ἐξὸν ζῆν μὴ καλῶς, χἀλῶς αἱρούμεθα μᾶλλον 
τελευτᾶν, πρὶν ὑμᾶς τε xad τοὺς ἔπειτα εἰς ὀνείδη 
χαταστῆσαι, χαὶ πρὶν τοὺς ἡμετέρους πατέρας, 
καὶ πᾶν τὸ πρόσϑεν γένος αἰσχύναι. ὅ Καθὼς 9έ- 
λετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς mrot- 
εἴτε αὐτοῖς ὁμοίως. ἅ ᾿Αγνιλλεὺς χαδὼν δὲ ἡφαι- 
στότευχτον πανοπλίαν, ἄλλους τὲ πολλοὺς, χαὶ 
τελευταῖον ἀνεῖλεν Ἕχτορα. ὅ Οἱ δὲ τῶν Βαχτρί- 
ὧν ἱππεῖς, ὡς φεύγειν ἔμαθον Βῆσσον, ἄλλος ἄλ- 

1a ἐπὶ τὰ σφῶν ἕκαστοι ἀπηλλάγησαν. 6 Λέγε- 
ταν δὲ Λαχεδαιμονίους ἀποχρίνασθαι ᾿Αλεξάνδρῳ, 
μὴ εἶναι σφίσι πάτριον ἀκολουθεῖν ἄλλοις, ἀλλ᾽ 
* αὐτοὺς ἄλλων ἐξηγεῖσθαι. 7 Οἱ δὲ πολέμοι, πάν- 


DETRUBNURMIND. 4o 
τῶν ἐπὶ σφᾶς ἐλαυνόντων, ἐγχλίναντες ἔφευγον. 
8 Μαχησόμεθα δὲ, εἰσόκε δαίμων ἄμμε διακχρίνη, 
δῴη δὲ ἑτέροις νίχην. 9 Νῶϊ δὲ, ἐγὼ καὶ Σθένελος, 
μαχησόμεθα. 


Tupiter et Vulcanus. 

*Ho. Τί με, ὦ Ζεῦ, δεῖ ποιεῖν; ἤχω γὰρ, ὡς 
ἐχέλευσας, ἔχων τὸν πέλεκυν ὀξύτατον, εἰ χαὶ λί- 
θους δέοι μιᾷ πληγῇ διατεμεῖν. 2. Εὖ γε, ὦ *H- 
φαιστε. ᾿Αλλὰ δίειλέ μου τὴν κεφαλὴν ἐς δύο χα- 
τενεγκών. "Ho. Πειρᾷ μου, εἰ μέμηνα; Πρόστατ- 
τε δ᾽ οὖν τἀληθὲς, ὅπερ Θέλεις σοι γενέσθαι. Z. 
Τοῦτ᾽ αὐτὸ, διαιρεγῆναί μοι τὸ χρανίον' εἰ δὲ ἀ- 
πειθήσεις.... , οὐ νῦν πρῶτον ὀργιζομένου πειρά-- 
σῃ μου. ᾿Αλλὰ χρὴ καθιχνεῖσθαι παντὶ τῷ Supp, 
μηδὲ μέλλειν" ἀπόλλυμαι γὰρ ὑπὸ τῶν ὠδίνων, 
αἵ μοι τὸν ἐγκέφαλον ἀναστρέφουσιν. "Ho. Ὅρα, 
ὦ Ζεῦ, μὴ καχόν τι ποιήσωμεν" ὀξὺς γὰρ ὁ πέλε- 
χύς ἐστι, καὶ οὐχ ἀναιμωτὶ οὐδὲ κατὰ τὴν Εἰλεί- 
Boy μαιώσεταί σε. Ζ. Κατένεγνε μόνον, ὦ Ἥ- 
φαιστε, Sappüv: οἶδα γὰρ ἐγὼ τὸ συμφέρον. 
"Hg. "Axov μὲν, κατοίσω δέ’ τί γὰρ χρὴ ποιεῖν, 
σοῦ" κελεύοντος; Τί τοῦτο; χόρη ἔνοπλος! ...... 


Im OEGANINMVEEAE 
κισχιλίους, ἐλέφαντας δὲ ἑξήχοντα. & Ὁ Πλάτων 
ἐτελεύτησε τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς ὀγδόης xol ἑχατο- 
«τῆς Ὀλυμπιάδος, δεοὺς ἔτο; ἐν πρὸς τοῖς ὀγδο- 
ἥκοντα. δ᾽ ᾽᾿Αθροίσας γὰρ Ξέρξης ἑδδομήχοντα μυ- 
μιάλας ἐπὶ τοὺς Ἕλληνα;, καχῶς ἀπήλλαξεν" εἷ- 
τὰ ἐπανεληὼν, αἴσχιστα ἀνλρώπων ἀπέθανεν, ἀ- 
ποσφαγεὶς νύχτωρ ἐν τῇ εὐνῇ ὑπὸ τοῦ υἱοῦ. Ó "Α- 
σπονδὸς ἦν Θετταλοῖς πρὸς Φωχέας πόλεμος" οἱ 
μὲν γὰρ ἄρχοντας αὐτῶν xai τυράννους ἐν ταῖς 
Φωχιχαῖς πόλεσιν ἡμέρᾳ μιᾷ πάντας ἀπέχτειναν, 
οἱ δὲ πεντήκοντα χαὶ διαχοσίους ἐκείνων ὁμήρους 
χατηλήησαν. 7 Φιλήμων ὁ χωμιχὴς ἔγραψε δρά- 
ματα ἑπτὰ καὶ ἐννενήχοντα. 8 Σιλουΐου ἑνὸς δέο-: 
vix τριάχοντα ἔτη βασιλεύσαντος, Αἰνείας, υἱὸς 
αὐτοῦ, ἑνὶ πλείω τριάκοντα ἐτῶν τὴν δυναστείαν 
εἶχεν. 9 Οἱ Λακεδαιμόνιοι τοῖς ᾿Αθηναίοις: βοη- 
θήσοντες ἐν τρισὶν ἡμέραι; χαὶ τοσαύταις νυξὶ àv 
αχύσια καὶ χίλια στάδια διῆλθον. 
Cyri sepulcrum. 

Εἶναι γὰρ (φασὶ) ἐν Πασαργάδαις iv τῷ πα-- 
φαδείσῳ τῷ βασιλικῷ Κύρου ἐκείνου τάφον' xal 
περὶ αὐτὸν ἄλσος ἐμπεφυτεῦσθαι δένδρων παντοίσ. 


Ὁ IRUNUMINL. Lu 
ων, καὶ ὕδατι εἶναι χατάῤῥυτον, καὶ πόαν βαϑεῖ- 
ἂν πεφυχέναι ἐν τῷ λειμῶνι" καὶ αὐτὸν δὲ τὸν τά- 
φον τὰ κάτω λίθῳ τετραπέδῳ ἐς τετράγωνον σχῆ- 
μα πεποιῆσϑαι" ἄνωθεν δὲ οἴκημα ἐπεῖναι λίθινον 
ἐστεγασμένον, ϑυρίδα ἔχον φέρουσαν ἔσω στενὴν, 
ὡς μόλις ἂν ἑνὶ ἀνδρὶ οὐ μεγάλῳ, πολλὰ χακοπα- 
θοῦντι παρελθεῖν ἐν δὲ τῷ οἰκήματι πύελον χρυ-- 
Gv κεῖσθαι, ἵνα τὸ σῶμα τοῦ Κύρου ἐτέθαπτο, 
xal χλίνην παρὰ τῇ πυέλῳ" πόδας δὲ εἶναι τῇ 
χλίνῃ χρυσοῦς σφυρηλάτους, καὶ τάπητα ἐπιόλη- 
μάτων Βαξυλωνίων, καὶ καυνάκας παρφυροῦς: ὑπο-- 
στρώννυσθαι" ἐπεῖναι δὲ χαὶ χάνδυς, καὶ ἄλλους 
χιτῶνας τῆς Βαδυλωνίου ἐργασίας. καὶ ἀναξυρί-- 
δὲς Μηδικαὶ καὶ στολαὶ ὑχκινθενοξαφεῖς ἔκειντο" 
αἱ δὲ πορφύρας, αἱ δὲ ἄλλης καὶ ἄλλης γρύας" 
xa στρεπτοὶ, xal ἀχινάχκαι, καὶ ἐνώτια γρυσοῦ 
τε χαὶ λίθων κολλητά" καὶ τράπεζα ἔχειτο. "Ev 
μέσῳ δὲ τῆς κλίνης ἡ πύελος ἔχειτο, ἡ τὸ σῶμα 
τοῦ Κύρου ἔχουσα" εἶναι δὲ ἐντὸς τοῦ περιδόλου, 
πρὸς τῇ ἀναβάσει τῇ ἐπὶ τὸν τάξον φερούσῃ, di- 
χημα σμικρὸν τοῖς μάγοις πεποτημένον, οἱ δὴ ἐ- 
φύλαπσον τὸν Κύρου τάφον, ἔτι ἀπὸ Καμέύαου 
τοῦ Κύρου, παῖς παρὰ πατρὸς ἐχδεχόμενοι τὸν 


“δ DE YERBO. 

φυλαχήν. Καὶ τούτοις πρόθατόν τε ἐς ἡμέραν ἐδί- 
Soro ἐκ βασιλέως, καὶ ἀλεύρων τε xal οἴνου τε- 
ταγμένα, καὶ ἵππος χατὰ μῆνα ἐς ϑυσίαν τῷ 
Κύρῳ. Ἐπεγέγραπτο δὲ ὁ τάφος Περσικοῖς γράμι- 
μᾶσι, καὶ ἐδήλου Περσιστὲ τάδε" « Ὦ ἄνθρωπε, 
ἐγὼ Κύρος εἰμι ὁ Καμδύσου, ὁ τὴν ἀρχὴν Πέρ- 
σαις χαταστησάμενος, χαὶ τῆς ᾿Ασίας βασιλεύσας" 
μὴ οὖν φθόνει μοι τοῦ μνήματος». "Appius. ς΄. 


— — dá» Φ α:»- 
CAPUT X. De Verbo. 

περὶ ῥήματος. Ῥῆμα ἐστὶ λόγου μέρος ἄπτω- 
τον, ἦτοι μὴ ἔχον πτώσεις, διαφόρους χρόνους. δὴ- 
λοῦν ἐν ἰδίοις. βετασχηματισμεῖς. Οὕτω χαὶ τῷ 
ὑήματι ὀχτὼ τινὰ παραχολουθοῦσιν" ἐγαλίσεις, 
διαθέσεις, εἴδη, σχήματα, ἀρθμὰν πρόσωπα, 
χρόνοι, καὶ dria. : 


Περὶ ἐγχλίσεων" phun μὲν οὖν ἐστι βον- 
λήματος ψυχῆς ἔμφασις. Τὰ δὲ βουλήματα τῆς 
ψυχῆς κεφαλαιωδῶς εἰσὶ τέσσαρα" ἢ γὰρ ἀχηθέυ- 
εἰν καὶ ψεύδεσθαι βούλεται ἡ id xd λέγεται 
αὕτη βούλησις ὁριστιχὴ, ὡς ὁρίζουσα τὸ ψεῦδος 
καὶ τὴν ἀλήθειαν" ἢ προστάσσειν βούλεται, καὶ 


DEL YERDBU. 4v 
λέγεται ἡ βούλησις αὕτη προσταχτιχή" ἣ εὔχε- 
σθαι ϑέλει, χαὶ λέγεται αὕτη ἡ ϑέλησις εὐχτιχή" 
ἢ αἰτίαν τινὰ παριστάνειν βούλεται, καὶ λέγεται 
αὕτη ἡ βούλησις ὑποταχτική. ᾿Ἐπεὶ γοῦν τέσσα- 
ges εἰσὶν αἱ τῆς ψυγῆς ϑελήσεις, τέσσαρες dxo- 
λούθως xz αἱ τῶν ῥημάτων ἐγκλίσεις. Οὐ γὰρ ἅ-- 
πλῶς ἡ γλῶσσα ἐξ ἑαυτῆς τὰ παρατυχόντα λαλεῖ- 
ἀλλὰ τὰ τῆς ψυχῆς θελήματα διαφωτίζει καὶ ἐξ-- 
αγίξλλει. Ἔγκλισις δὲ τὸ τοιοῦτον λέγεται, διό- 
τι περὶ ἑκάστου Θέλησιν ἐγκλίνεται, Jioc τρέπε- 
ται ἡ ψυχή" ὅταν οὖν εὔξασϑαι ἡ ψυχὴ βουληθῇ, 
καὶ ἐγκλιθῇ πρὸς τὴν εὐγὴν καὶ τῥαπῇ, τηνιχαῦ- 
τὰ χαὶ ἡ γλῶττα εὐχτικὰ προδάλλει τὰ ῥήματα" 
χαὶ λέγομεν τὰ τοιαῦτα ἔγκλισιν εὐχτυκήν. Του- 
οὗτον μὲν ἡ ἔγχλισις. Μέρη δὲ αὐτῆς κυρίως μὲν 
τέσσαρα, ὡς προείπομεν" τὸ ὁριστικὸν, οἷον τὸ λό- 
Θ᾽ τὸ προσταχτιχὴν, οἷον λέγε' τὸ εὐχτικὸν, οἷ- 
ον γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥήμα σου" καὶ τὸ ὑποτα- 
χτιχὴὸν, ὅπερ αὐτίαν τινὰ ὑπεμφαίνει, οἷον ἐὰν εἴ- 
o μὲν ὅτι ἐδόθη σοι γάρτης, ἵνα μανθάνῃς. 

De Infinitivo. 
Περὶ ἀπαρεμφάτων. Ἡ δὲ ἀπαρέμφατος οὐκ 
ἐστὶ κυρίως ἔγχλισις, ἀλλὰ καταχρηστικῶς" διό- 


bed Ὁ YLADUV. 

τι οὐ δὲ βούλημα ψυχῆς διλοῖ. Διὰ τοῦτο γὰρ 

καὶ ὁ Tj vod, ἀπαρέμφατον αὐτὴν προσηγόρευσεν, 

ὡς μὴ παρεμφαίνουσαν ποῖον οὖν ψυχῆς βούλημα. 
De Vocibus. 

Περὶ διαθέσεων. Διάθεσις δέ ἐστι δήλωσις ἢ 
τοῦ ἐνεργεῖν, ἃ τοῦ πάσχειν, ἣ τοῦ μέσως ἔχειν: 
Εἰ μὲν γὰρ εἴπω ἰατρεύω, ἰδοὺ ἐδήλωσα ὅτι 
διάχειμαι κατ᾽ ἐνέργειαν" χαὶ ἐγὼ ἐνεργῶ τῷ πά- 
σχοντι τὴν ὑγείαν. Εἰδὲ εἴπω ὅτι ἰατρεύομαι, 
ὑπέφηνα ἅτι κατὰ πάθος διάχειμαι, καὶ πάσχω 
τὴν ὑγείαν παρὰ τοῦ ἰατρεύοντος. Τὸ δὲ la τρευ- 
σάμην μέσον ἐστὶ" δηλοῖ γὰρ καὶ τὸ ἰατρεύω 
ἐνεργητιχῶς, δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἰατρεύθην παθητι- 
χῶς, ὡς ἂν αὐτῷ τὶς χρήσηται. Εἰ μὲν γὰρ εἴπῃς 
ὅτι ἐγὼ ἰατρευσάμην τὸν ἄρρωστον, ἐνεργητική 
ἔστι ἡ σημασία τοῦ ἰατρευσάμην" ἀντὶ γὰρ τοῦ 
ἰάτρευσα τέτακται. Εἰ δὲ εἴπης ὅτι ἐγὼ ἰατρευ- 
σάμην ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ, παθητιχή ἐστιν ἡ σημα- 
σία τοῦ ἰατρευσάμην- ἀντὶ γὰρ τοῦ ἰατρεύθην 
λαμβάνεται. Τρεῖς οὖν αἱ διαθέςεις, ἐνέργεια, πά- 
θος, μεσότης. Παρακολουθοῦσι δὲ αὗται ἐξ ἀνάγ- 
xw τῷ ῥήματι: πᾶσα λέξις ἑηματικὴ, 5 ἐνεργη- 
Topf dom, $ παθητικὴ, ἢ μέ. Θ6ὃϑ9Ν ὁ 


5 YERDU. er 
De verborum speciebus. — 

Περὶ εἰδῶν. Εἴδη δὲ ῥημάτων εἰσὲ δύο“ πρώ- 
τότυπον χαὶ παράγωγον. Πρωτότυπον μὲν τὸ" μὴν 
ἀφ᾽ ἑτέρου τινὸς γινόμενον, οἷον λέγω" παράγω- 
qv δὲ τὸ ἀπὸ πρωτοτύπου cie παραγόμενον, 
οἷον τὸ εὐλογῶ. Τὸ μὲν γὰρ᾽ λέγω ἀπὸ τινὸς οὗ 
παράγεται, καὶ διὰ τοῦτο ἐστὶ πρωτότυπον" τὸ 
δὲ εὐλογῶ ἀπὸ τοῦ εὖ παράγεται καὶ τοῦ λόγος, 
χαὶ διὰ τοῦτο παράγωγον λέγεται. Οὐ μόνον δὲ 
ἡ ὄγκλισις καὶ ἡ διάθεσις ἐξ ἀνάγκὴς παρέπεται 
τῷ ῥήματι, ἀχλὰ δὴ καὶ τὸ εἶδος" πᾶσα γὰρ λέ- 
Vis ῥηματικὴ ἢ προτότυπος ἐστὶν, ἢ παράγωγος. 

De verborum figuris. 

Περὶ σχημάτων. Σγήματα δὲ ῥημάτων εἰσὶ 
τρία τὸ ἁπλοῦν, τὸ σύνθετον, χαὶ τὸ παρασύνθε- 
τὸν. Καὶ ἁπλοῦν μὲν ῥῆμα λέγεται τὸ ἀσύνθετον, 
ὅπερ μίαν ἔχει λέξιν, οἷον τὸ λέγω x φιλῶ" σόν- 
θετον. δὲ τὸ ἀπὸ δύ» συγχείμμενόν λέξεῳν, οἷον εὸ- 
λογῶ, φιλοσοφῶ" xui γὰρ τὸ εὐλογῶ ἀπὸ fc εὖ 
καὶ τοῦ λόγος σύγκειται; xui. τὸ φιλοσοφῶ ἀπὸ 
τοῦ. QUU καὶ τοῦ σοφός. ΠΑρασύόνθατον δὲ, 30 μὴ 
Μόνον ἀπὸ δύο, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τριῶν. epit 

. m δ᾽ ᾿ . 


Miu», οἷον τὸ ὑκερουλογῶ, xai τὸ ὑπερφίλοσο- 
«φῶ". τούτων γὰρ τὸ piv ἀπὸ τοῦ ὑπὲρ καὶ τοῦ 
τεὖ καὶ τοῦ λόγος σύγκειται" τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ ὑ- 
zip καὶ τοῦ φιλῶ x«l τοῦ φοφός. Παρέπεται 
οὖν χαὶ τὸ σχῆμα ἐξ ἀνάγκης τῷ ῥήματι" πᾶσα 
qp λέξις ῥηματικὴ ἢ ἁπλῇ ἐστι καὶ ἀσύνθετος, 
ἤγουν μονόλεξος, ἢ σύνδετος x2. δίλεξος, à παρα- 
σύνθετος χαὶ πολύλεξος. 
De mumeris. 

«Περὶ -dpdüpiv. ᾿Αριθμοὶ δέ εἰσι τρεῖς" ὁ ἕνι- 
χὸς, ὁ δυϊκὸς, aud ὁ πληθυντικός. Παρέπονται δὲ 
x«i οὗτοι τῷ ῥέματι- ἅπαν γὰρ ῥῆμα ἢ ἑνικῶς 
ἐχφέρεται, ὡς «τὸ λέγω, λέγεις, λέγει" (ἕκαστον 
4o τούτων ἕνα ἄνθρωπον εἰσάγει λέγοντα, τὸ μὲν 

7o. ἐμὲ, τὸ δὲ λέγεις σὲ, τὸ δὲ λέγει ἐκεῖνον)" 
ἢ δυϊκῶσ, ὡς «τὸ λέγετον, τοῦτο γὰρ δύο μόνους 
εἰσάγει λέγοντας. ἢ πληθυντικῶς, ὡς τὸ λέγομεν, 
“λέγετε, λέγουσι" ταῦτα γὰρ πολλοὺς εἰσάγει τοὺς 
“λέγοντας. 

. Te. personis. 

Περὶ πιροσίγπων, ξιγόσεππα τρία, πρῶτον, ,διό- 
τον, μον»: ταὶ “πρᾷον. μέν ἐστι πρόσωπον, 
ὅταν ὁ λέγων περὶ Ἰαυτοῦ τὸν λόγον ποιῆται, οἷον 


DE YERDU. 
ἐγὼ τύπτω, ἐγὼ γράφω" δεύτερον δὲ πρόσωπόν 
ἐστι, ὅταν περὶ τοῦ ὁκιλοῦντος αὐτῷ λέγῃ, οἷον 
€) ἀχούεις, σὺ λέγεις" τρίτον πρόσωπόν ἐστι, ὅ- 
ταν περί τινος ἐχτὸς ὁ λόγος γίνηται, οἷον ἐκεῖνος 
γράφει, ἐκεῖνος διαλέγεται. Παραχολουβοῦσι δὲ 
καὶ ταῦτα τῷ ῥήματι" ἅπαν γὰρ ῥῆμα ἢ πρωτο- 
προτώπως, ἢ δευτεροπροσώπως, ἣ τριτοπροσώπως 
ἐχφέρεται. Θεοδώρ. Προδρώμ. Γραμμ. 

De temporibus. 

Περὶ χρόνων. Xpóvo δὲ ἕξ: Ἐνεστὼς, οἷον 
τύπτω" Παρατατιχὸ;, οἷον ἔτυπτον᾽ Παρακείμε- 
νος, οἷον τέτυφα᾽" Ὑπερσυντέλιχος, οἷον ἐτετύφειν" 
λλόριστος, οἷον ἔτυψχ" Μέλλων, οἷον τύψω. 

De conjugationibus (classes verborum). 

Περὶ συζυγιῶν. Συζυγίαι δὲ δεκατρεῖς. ἐξ 
τῶν βαρυτόνων ῥημάτων' τρεῖς τῶν περισπωμέ- 
νων" xai τέσσαρες; τῶν εἰς μι. 

Πρώτη. Πρώτη συζυγία ἐστὶ τῶν βαρυτόνων 
ῥημάτων, τῶν χηγόντων εἰς 6, m, φ, m, οἷον 
λείξω, τέρπω, γράφω, τύπτω" ὧν ὁ μέλλων εἰς 
ᾧ, οἷον λείψω, “τέρψω, γράψω, τύψω" ὁ παρακεί- 
Μενος εἰς 9, οἷον λέλειφα, τέτερφα, γέγραφα, τές 
τυφα" 


Δευτέρα. Δευτέρα ἐστὶ τῶγ χηγόντων εἰς ps - 
X, y, χτ, οἷον λέγω, πλέκω, τρέχῳ, τίκτω" ὧν 
τὸ μέλλων. εἰς E, οἷον λέξῳ, πλέξω, τρέξω, ila 
ὁ παρακείμενος εἰς χ, οἷον λέλεχα, πέπλεχα, τέ- 
τρέχα, τέτεχα" 

Τρίτη. Τρίτη ἐστὶ τῶν χηγόντων εἰς δ, 6, τ, 
καὶ ττ ἀττιχῶς, οἷον. ἄδῳ, πλήθω, ἀνύτω" ὧν ὁ 
“μῶλλων εἰς c, οἷον ἄσω, πλήσω, ἀνύσω". ó παρα,- 
«πείμενος εἰς x, οἷον ἦκα, πέπλογια, ἤνυχα. 

Τετάρτη, Ὕετάρτη ἐστὶ τῶν εἰς ζ, καὶ δύο 
τος κοινῶς, οἷον φράτῳ, picco" καὶ và μὲν. εἰς 
To, ποτὲ μὲν τὸ P5 τῷ ψῶλοντι ἢ ἔχουσιν, αἷον 
παίζω παίξῳ, σφάζω σφάξω, ὧν ὁ παραχείμενος 
τὸ y ἔχει ποτὲ δὲ τὸ q ἐν τῷ μέλλοντι, ἔγουσι, 
οἴον͵ φράζω φράσω, βαδίζω βαδίσω, ὧν ὁ παρα- 
᾿χείμενος τὸ x ἔχει᾽ τὰ δὲ εἰς qoo, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖε 
στον, εἰς ξω τὸν μέλλοντα ποιρῦσιν, οἷον πλήσαῳ 
πλήξω, ὀρύσσω ὀρύξῳ, ὧν d παρακείμενος τὸ y, ἔ- 
χει, οἷον πέπληχα, ὥρυχα. Ἐξαιρεῖται͵ τὰ. εἰς 
^60, τὸν μέλλοντα ποιοῦντα, οἷον ἱμάασω ἱμάσω, 
coo. πλάφω, Aejaso, λεύᾳῳ, mágom vano, &y 
ἁ | goes. τὸ x See 

πέμπτη. Πέμπτη ἐστὶ τῶν τεσσάρων [rd 


ΡῈ VERBO. 8s: 
Gov 5, μι, v, p, οἷον ψάλλω, νέμω, xciv, σπεί- 
po ὧν à μέλλων διὰ τοῦ αὐτοῦ ἀμεταθβόλου περι- 
στώμενός ἔστι, τὴν παραλήγουδαν βραλ εἴαν ἔς 
γὼν dec eov, τὸ τ τῆς διφθάγίου ἐχδάλλων,. 
οἷον ψαλῶ, stg, wow Gig. ὁ παρακείμενος. 
εἰς χ, οἷδν ἔψαλχα, νενέμεηλα, χέκβιχα, ἔσπαρχα. 

"Exrh. Ἕχτη ἐστὶ τῶν εἰς ὦ χαθαρὸν, ὀΐον- 
ὑππέύω, πλέω, βασιλεόω, ἀκούω, ὧν ὁ μέλλων. 
εἰς ὁ οἷον ἱπκεύσω, ἀλεύσω, βασιλεόσω, ἀχούσω" 
ὁ παρακείμενος εἰς X, οἷον ἵπππευχα, βεθασίλευχα, 
ἤχουχα χοινῶς, χαὶ ἀχήχοχ ἀττιχῶς. 

Φούτων οὕτως ἐχόντων, εἰδέναι δῖ ὅτι κᾶν. 
ῥῆμα ἢ εἰς ὦ βαρύτονον λήγει, ἢ εἰς ὦ περεσπώ-- 
ξένον, ἢ di μι. Kovot. Λάσχ. Γράμμ. 

ΘΝ 
Sept Ἰεϊδοταϊο geherá. 

Νινέμηνται δὲ οἱ dye; ᾿νδοὶ ἐς ἑπτὰ ἀᾶ-- 
λιότα γενεᾶς" ἐν μὲν αὐτοῖδεν di συρισξαί εἰσὶ, 
πἰχήθει μὲν po; τῶν kv, Bé δὲ καὶ τιμῇ 
ἡεραρώτατοι. Θὔτε γάῤ τι τῷ δρατὶ ἐργάζεσθαε. 
ἀναγχαίΐη σφὶν προδχέλται" οὔτέ ξι ἀποφέρειν ἀφ᾽ 
ὅτου πονξουσιν E, τὸ ποινόν' οὐδέ τι ἄλλο ἀνάγ-- 


x; ἁπλῶς ἐπεῖναι. τοῖσι σοφιστῇσι, ὅτε μὴ ϑύειϊν- 


eo DEL YVERDU. 

τὰς ϑυσίας τοῖσι ϑεοῖσιν ὑπὲρ τοῦ χοινοῦ τῶν "Iv- 
δῶν" καὶ ὅστις δὲ ἰδίᾳ ϑύει, ἐξηγητῆς αὐτῷ τῆς 
ϑυσίας τῶν τις σοφιστῶ, τούτων γίνεται, ὡς οὐκ, 
ἂν ἄλλως χεχαρισμένα τοῖς ϑεοῖς ϑύσαντας. Εἰσὶ 
δὲ καὶ μαντιχῆς οὗτοι μηῦνοι Ἰνδῶν δαήμονες, 
οὐδὲ ἐφεῖται ἄλλῳ μαντεύεσθαι, ὅτι μὴ σοφῷ ἀν- 
Spi. Μαντεύουσι δὲ ὅσα ὑπὲρ τῶν ὡραίων τοῦ ἔς- 
τεὸς, καὶ εἴ τις ἐς τὸ χοινὸν συμφορὴ χαταλαμ- 
(άνει. Τὰ ἴδια δὲ ἑκάστοισιν οὔ σφιν μέλει μαν- 
τεύεσθαι' ἢ ὡς οὐκ ἐξιχνεομένης τῆς μαντιχῆς ἐς 
τὰ μικρότερα, ἣ ὡς οὐχ ἀξιον ἐπὶ τούτοισι πονέε-. 
σθαι. Ὅστις δὲ ἁμάρτοι ἐς τρεῖς μαντευσάμενος, 
τούτῳ δὲ ἄλλο μὲν χαχὴν γίγνεσθαι οὐδὲν, σιω- 
πᾶν δὲ εἶναι ἐπάναγκες τοῦ λοιποῦ" χαὶ οὐχ ἔστιν 
ὅστις ἐξαναγκάσει τὸν ἄνδρα τοῦτον φωνῆσαι, ὅ-΄ 
του ἡ σιωπὴ κατακέχριται. Οὔτοι γυμνοὶ διαιτῶ- 
νται οἱ σοφισταὶ, τοῦ μὲν χειμῶνος ὑπαίθριοι ἐν 
τῷ ἡλίῳ, τοῦ δὲ ϑέρεος ἐπὴν ὁ ἥλιος χατέχη, ἐν 
τοῖσι λειμῶσι καὶ τοῖσιν ἕλεσιν ὑπὸ δένδρεσι μέ- 
γαλοισιν" ὧν τὴν σχιὴν Νέαρχος λέγει ἐς πέντε 
πλέθρα ἐν κύκλῳ ἐξιχνέεσθαι, xo ἂν μυρίους ὑπὸ 
ἑνὶ δένδρεϊ σκιάζεσθαι" τηλικαῦτα εἶναι ταῦτα τὰ 
δένδρεα, Σιτέονται δὲ ὡραῖα, καὶ τὸν φλοιὸν τῶν 


Dn YDLRDU. 9 
δίνδρων, γλυκύν τε ὄντα᾽ τὸν φχριδν' χαὶ τρόφι- 
μον, οὐ μεῖον ἥπερ αἱ βάλανοι τῶν φοινίκων. 

Δεύτεροι δ᾽ ἐπὶ “τούτοισιν οἱ γεωργοί εἰσιν" 
οὗτοι πλήθει. πλεῖστοι. ᾿μδῶν biet". xa τούτοι- 
σιν οὔτε ὅπλα ἐστὶν dpi, οὔτε μέλει τὰ τολέ- 
μια ἔργα, ἀλλὰ τὴν χώρην οὗτοι ἐργάζονται" χαὺ. 
τοὺς φύρους τοῖς τε βασιλεῦσι καὶ τῇσι πόλεσιν,. 
ὅσαι αὐτόνομοι, οὗτοι ἀποφέρουσι. Καὶ εἰ miM. 
μος ἐ; ἀχχήλους τοῖσιν Ἰνδοῖσιν τύχοι, τῶν ἐργα- 
ζομένων τὴν γῆν οὐ Ξόμις -σφὶν. ὥπτεσθαι, οὐδὲ. 
αὐτὴν τὴν T τέμνειν" ἀλλὰ οἱ μὲν πολεμοῦσι 
καὶ χαταχαίνουσιν ἀλλήλους ὅπως τύχοιεν" οἱ δὲ. 
πλησίον αὐτῶν κατ᾽ ἡσυχίην ἀροῦσι, ἢ seem, 
à χλαδοῦσιν, ἢ Suns. Uc 

Τρίτοι δέ εἰσιν ᾿᾿νδοῦφιν οἱ ομέες, οἱ ποιμέ- 
νες τε xal βουχόλοι, xai οὕτοι οὔτε χκτὰ πόλιας; 
οὔτε ἐν τῇσι χώμῃσιν οἰκέουσι" νομάδες τέ εἰσι; 
χὰ ἀνὰ. τὰ ὄρει βιονεύουσι. “Φύρον δὲ καὶ ὀὕτοι. 
ἀκὸ τῶν κτηνέων ἀκοφέρουσι" καὶ ᾿'ϑηρεύουσιν οὖς. 
τοι ἀνὰ τὴν χώρην ὄρνιθάς τε καὶ ἄγρια ϑηρία. 

Τέταρτον δέ ἐστι τὸ δημιουργιχόν τε καὶ κα-- 
πηλιχὼν γένος. Καὶ οὗτοι λειτουργοί εἰσι, καὶ φό-- 
gov. ἀποφέρουσι ἀπὸ. τῶν. ἔγγων φῶν σφετέρων, 


An ὙΔΣΙ 

p" Á δὴ ὅσοι τὰ ἀρήϊα ὅπλα ποίεουαιν οὗτοι 
δὲ καὶ μυοθὰν ἐκ τοῦ χοιναῦ προσλαμβάνουσιν, Ἐν 
δὲ τρύτῳ τῷ γένει οὗ τε νανπηγοὶ χαὶ οἱ ναῦταί 
εἰσι, ὅσον κατὰ τοὺς ποταμοὺς πλώουσι. 

Ἐέμπτον δὲ γένος ἐστὶν ᾿νδοῖσιν, οἱ πολε- 
aa vai πλήθει μὲν δεύτερον μετὰ τοὺς γεωργοὺς, 
πλείστῃ δὲ ἐλευθερέη τε καὶ εὐθυμίᾳ ἐπεχρεάμενον: 
χαὶ οὕτοι ὠσχηταὶ μόνων τῶν πολεμικῶν ἔργων 
εἰσί. τὰ δὲ ὅπλα. ἄλλοι αὐτοῖς ποιέουσι, καὶ ie 
τοὺς ἄλλοι παρέχουσι" xai διακονοῦσιν ἐπὶ στρα- 
τοδέδου ἄλλοι, οἱ τούς τε ἵππους αὐτοῖς ϑεραπεύ- 
φύσι, καὶ: τὰ ὅπλα ἐχχαθαίρουσι, xal τοὺς ἔλέφα-. 
ντας ὥγουσι, xol τὰ ἄρματα χοσμέουσί τὸ χαὶ ἡ- 
γιοχεύουσιν. Αὐτοὶ δὲ, ἔστ᾽ ἂν μὲν πολεμεῖν δεῖ, 
πολεμοῦχιν" εἰρήνης δὲ γενομένης, εὐθυμέουσι" 
346. σφιν" γεσθὸς ἐκ τοῦ χοινοῦ τοδόσδε ἔργεται, 
ὡς sal ἄλλους τρέφειν ἀπ᾽ αὐτοῦ εὐμαρέως. 

- Ἕκχτοι δέ εἰσιν Ἰνδοῖσιν οἱ ἐπίσκοποι χαλοό- 
qvo. Οὐτοι ἐφορῶσι. τὰ γινόμενα χατά τε τὴν 
χώρην, καὶ χατὰ τὰς πολίας" καὶ ταῦτα ἀναγίῶ- 
φυσι τῷ βασιλεῖ, ἵναπερ βασιλεύονται Ἰνδοί: ἢ 
τοῖς τέλραιν, ἵναπερ αὐτόκμοι εἰσί. Καὶ τούτοις 
ᾧ Ξέμις ψεῦδος ἀναγίεϊλαι οὐδὲν, οὐδέ τις Ἰνδῶν 


.- 
αἰτίην ἔσχε ψεύσασθαι. Ἕβδομοι δέ εἶδιν οἱ ὑπὲρ 
τῶν κοινῶν βουλευόμενοι ὁμοῦ τῷ βασιλεῖ, ἣ κατὰ 
πόλιας, ὅσαι αὐτόνομοι, σὺν τῇσιν ἀργῆσι. Πλή- 
θει μὲν ὀλίγον τὸ γένος τοῦτό ἐστι, σοφέῃ δὲ καὶ 
δικαιότητι ἐκ πάντων προκεχρεμένον" ἔνθεν οἵ τε 
ἄρχοντες αὐτοῖσιν ἐπιλέγονται, καὶ ὅσοι νομεέρχαι 
xai ὕπαρχοι, καὶ ϑησαυγσφύλαλές τε xai στρατο- 
φύλακες, ναύαρχοί τε καὶ ταμίαι, xal τῶν κατὰ 
“ωξγίην ἔργων ἐπιστάται. Γαμέειν δὲ ἐξ ἑτέρου, 
γένεος οὐ ϑέμες" οἷον τοῦσι γεωργοῖσιν dx τοῦ δὴ- 
Μιουργιχοῦ, 3 ἔμπαλιν" οὐδὲ δύο τέχνας ittm 
δεύειν τὸν αὐτὸν, οὐδὲ τοῦτο ϑέμες" οὐδὲ ἀμεί- 
ὅν ἐξ ἑτέρου γένους οἷς ἕτερον" οἷν γϑωργοιὸν 
ix νομέως γενέσθαι, ἢ νομέα ἐκ δημιουργικοῦ. 
Μοῦνον σφίσιν ἀνεῖται σοφιότὴν dx παντὸς Ὑένφος 
γενέσθαι" ὅτι οὐ μαλβαχὰ τοῖσι σοφιστῇσιν εἰεὶ 
τὰ πρήγματα, ἀλλὰ πάντων ταλαιπωρόταφα. 

Lame. ?b3oc. 


De dircenflesis vestis. 


Περὶ τῶν περισπωμένων ῥημάτων. Τὰ περι 
φπώμενα ῥήματα ἀπὸ τῆς ἔχτης συζυγίας τῶν 
. βαρυτόμων κατὰ ουναίρεσιν γίνεται, οἷον ἀπὸ τοῦ 


» DE VERBO. 

ποιέω ποιῶ. Εἰσὶ δὲ τούτων αἵ. συζυγίαι τρεῖς, 
ὧν ἡ πρώτη διὰ τοῦ et προφέρεται, οἷον moie 
ποιῶ: xxi ἐν τῇ παραλυηγούση τοῦ μέλλοντος καὶ 
πάντων τῶν παρῳχημένων πλὴν τοῦ παρατατιχοῦ 
τὸ ἡ ἔχει, οἷον πεποίηκα, ἐπεπονήκειν, ἐποίησα, 
ποιήσω, πλὴν τινῶν διὰ τοῦ £c τὸν μέλλοντα 
ποιούντων, οἷον τελῶ: τελέσω, ὁλῶ Mew. 

Ἡ δευτέρα συζυγία τῶν πιρισπωμένων διὰ 
τοῦ at) προφέρεται, olov βοάω βοῶ, δράω δρῶ" 
xai. ἐν τῇ παραληγούσῃ τοῦ μέλλοντος τὸ ἡ, à τὰ 
α ἔχει, οἷον βοήσω, δράσω. 

“Ἢ τρίτη συζυγία διὰ τοῦ οὐ προφέρεται, ol- 
ον χρυσόω pus καὶ ἐν τῇ παραληγούσῃ τοῦ 
μέλλοντος τὸ ὦ ἔχει, οἷον χρυσώσω, πλὴν τοῦ ἀ- 
φώω poii Spóo ὁμόσω, bra bí, βόω βόσων 


Δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι σπανίως εὑρίσκωνταν μέ- 
σοι παραχείμενοι xal δεύτεροι ἀόριστοι ἐπὶ τῆ; 
πρώτης καὶ δευτέρας συζυγίας τῶν περισπωμένων, 
οἷον χτυπῶ ἔχτυκα, ἔχτυπον, δουπῶ δέδουπα ἔ- 
δουπον, μυχῷ μέμυκα ἔμυκον, χραισμῶ ἔν ῥαισ- 
pov, ὀλισθῶ ὥλισθον, ἁμαρτῷ ἥμαρτον, βλαστῶ 
ἔδλαστον" ἐπὶ δὲ τῆς τρίτης οὐδαμῶς. Δασκ. 


DE VERBO: » 
Discendi studium. 

Ἐὰν ἧς φιλομαθὴς, ἔσῃ πολυμαθής. *A μὲν 
ἐπίστασαι, διαφύλαττε ταῖς μελέταις: ἃ δὲ μὴ 
μεμάϑηχας, προσλάμδανε ταῖς ἐπιστήμαις. Ὁ- 
μοίως γὰρ αἰσχρὸν ἀχούσαντα χρήσιμον λόγον μὴ 
μανθάνειν, καὶ διδόμενόν τι ἀγαθὸν παρὰ τῶν φί- 
λων μὴ λαξεῖν. Κατανάλισχε τὴν ἐν βίῳ σχολὴν 
εἰς τὴν τῶν λόγων φιληχοΐαν" οὕτω γὰρ τὰ τοῖς 
ἄλλοις χαλεπῶς εὑρυμένα, συμδήσεταί σοι ῥαδίως 
μανθάνειν. Ἡγοῦ τῶν ἀχουσμάτων πολλὰ πολλῶν 
εἶναι χρημάτων κρείττω" "τὰ μὲν γὰρ ταχέως ἀ- 
πολᾶπει, τὰ δὲ πάντα τὸν χρόνον παραμένει. Σο- 
φία γὰρ μόνη τῶν χτημάτων ἀθάνατον. Μὴ χα- 
τόκνει μαχρὰν ὁδὸν πορεύεσθαι πρὸς τοὺς διδάσ-- 
xev τὶ χρήσιμον ἐπαγίἐλλομένους- αἰσχρὸν γὰρ 
τοὺς μὲν ἐμπόρους τηλικαῦτα πελάγη διαπερᾷν 
ἕνεχα τοῦ πλείω ποιῆσαι τὴν ὑπάρχουσαν οὐσίαν, 
τοὺσ δὲ νεωτέρους μηδὲ τὰς κατὰ γῆν πορείας ὑ- 
πομένειν ἐπὶ τῷ βελτίω καταστῆσαι τὴν ἑαυτῶν 
διάνοιαν. Τῷ μὲν τρόπῳ γίνου φιλοπροσήγορος, 
τῷ δὲ λόγῷ εὐπροσήγορος" ἔστι δὲ φιλοπροσηγο- 
ρίας μὲν τὸ προσφωνεῖν τοὺς ἀπαντῶντας, εὐπροσ- 
πγαρίας δὲ τὸ τοῖς λόγοις αὐτοις οἰκείως ἐντυγγά- 


-9 ΒῈ VERBO. 
νεῖν, Ἡδέως μὲν ἔχε πρὸς ἅπαντας, χρῶ δὲ τοῖς 
βελτίστοις. Οὕτω xo τοῖς μὲν οὐχ ἀπεγϑὴς & ἔση, 
τοῖς δὲ φίλο; γενήση. Τὰς ἐντεύξεις μὴ πυχνὰς 
ποιοῦ τοῖς αὐτοῖς, μηδὲ μακρὰς περὶ τῶν αὐτῶν" 
ἀληδμονὴ γὰρ πάντων. Ἰσοχρατ. πρὸς Δημονικ. 
ir i — 

De in μι verbis. 

Περὶ τῶν εἰς μι ῥημάτων. τὰ εἰς μ' ῥήρατα 
Lx ripioinotiérae uin qva. Ei 
δὲ τούτων αἱ δυΐυγίαι τέσδαρε:" ὧν ἡ πρώτη ἀχὸ 
τῆς πρώτης τῶν Ἐεριστιωμένων γίνεται, οἷον τι- 
ϑέαν ὥ, τίθημι" ἔχει δὲ τὸ ἡ ἐν τῇ παραληγούσῃ, 
τοῦ ἐνεργητικηῦ, τὸ ε δὲ ἐὺ χῇ τοῦ παθητιχοῦ, 
οἷον τίθημι, τίθεμάι. 

δευτέρα σοζυγία τῶν εἰς μι γίνεται ἀπὸ τῆς 
δευτέρας τῶν περισπωμένων, οἷον ἱστάω ὥ, ἴστη-. 
gu ἔχει δὲ τὸ ἡ ἐν τῇ πὰραχηγούσῃ τοῦ ἔνεργη- 
ταιοῦ, τὸ ἃ δὲ ἕν τῇ τοῦ παθητικοῦ, οἷον ἔστημι; 
ἴσταμαι. 

Ν τρίτη συζυγία τῶν εἰς " γίνεται ἀπὸ τῆς 
τρίτης τῶν ξερισπωμένων, οἷον δεδόω à, δίδωμι" 
ἔχει δὲ τὸ o ἐν τῇ παραληγούση τοῦ ἐνεργητικηῦ, 
τὸ δὲ o ἐν τῇ τοῦ παθητικοῦ, ὡς δίδωμι, δίδομαι. 


- 

Ἧ τετάρτη συζυγία τῶν. εἰς μα γίνεσαι ἀπὸ 
τῆς ἕκτης τῶν βαρυτόνων ἑεμάτων εἰς uo ληγά- 
γτων, olov ζευγνύω, ζεύγνυμι, Ἔχε δὲ τὸ υ ἐν 
τῇ παραληγούση τοῦ ἐνεργητικοῦ, xal πᾳθητιχοῦ, 
«(ον ζεύγνυμα, ζεύγνυμαι" καὶ μόνην ugs. παρκο 
τατιχρῦ χλίνεται. 

Κοινὸν, δὲ αὐταῖς ταῖς ουζνηίαις ἐν τᾷ μᾷλ- 
λοντι ἀποβάλλειν τὴν πρώτην συχλαδὴν; τίθημε, 
ϑήσῳ, ἴστημε στήσω, δίδωμι δώσῳ" xe) ἐν μὲν 
τοῖς ἐνεργητικαῖς μαχρῷ παρᾳλεήγειν, ἐν. δὲ τοῖς 
παθητιχοῖς βραχείᾳ" εἰ μή που ποιητικῇ ἀδείᾳ 
τοὐναντίον. ἐν τοῖς παθητικοῖς γένοιτο, ὡς τίθη- 
μαι, ἀχάγημαι, δίζημαι, καὶ “ἄλλα ums Οἱ 
δὲ, Αἰολεῖς τίθεμε, ἴσταμι λέγουσι, χαὶ τὰ περν- 
σπώμενα ῥήματα εἰς μὰ ποιοῦσι, οἷον νόημι dri 
νοῶ, φίλημαι ἀντὶ φιλῶν αἴνιμι (παρ᾽ "Houde) 
ἀντὶ αἰνῶ. Καὶ τὰ μὲν εἰς μι ἐν μὲν τῷ ἐνεστῶτι 
xal παρατατιχῷ καὶ ἀορίστῳ. δεμτέρῳ᾽ ἰδέαν. ἔλα- 
γον κλίσιν" ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις. χρόνοις ἁμοιρτρόπως 
τοῖς βαρυτόνοις. χλίνῳνται, ἂι πρὸ τῶν. ἄλλων dt 
3:5; vali), ΝΞ mE Tyapqh. 


Μρδῷς, Pid epe τῶ 


v rc 
κέχρηται τοῖς προτέροις φίλοις" ἔλπιζε γὰρ αὐτὸν 
χαὶ περί σε γενέσϑαι τοιοῦτον, οἷος xo περὶ ἐκεί- 
νοὺς γέγονε. Βραδέως μὲν φίλος γίνον, γενόμενος 

. δὲ πειρῶ διαμένειν" ὁμοίως γὰρ aiofr ρὸν μηδένα 
φίλον ἔχειν, καὶ πολλοὺς ἑταίρου; μεταλλάττειν, 
Μήτε μετὰ βλάθης πειρῶ τῶν φίλων, μήτε ἄπει- 
gos εἶναι τῶν ἑταίρων ϑέλε" τοῦτο δὲ ποιήσεις» 
ἂν μὴ δεύμενος τὸ δεῖσθαι προσποιῇ. Περὶ τῶν 
ῥητῶν d; ἀποῤῥήτων ἀναχοΐνου. Μὴ τυχὼν μὲν 
qo οὐδὲν βλαδήσῃ" τυχὼν δὲ, μᾶλλον τὸν τρό- 
mov αὐτῶν ἐπιστήσῃ. Δοχίμαζε τοὺς φίλους ἔκ τε 
τῆς περὶ τὸν βίον ἀτυχίας, καὶ τῆς ἐν τοῖς κινδύ- 
νοῖς χοινωνίας" τὸ μὲν γὰρ χρυσίον ἐν τῷ πυρὶ δο- 
κιμάτομεν, τοὺς δὲ φίλους ἐν ταῖς ἀτυχίαις δια- 
γινώσχομεν. Οὕτω δ᾽ ἂν ἄριστα χρήσῃ τοῖς φί- 
λοις, ἂν μὴ περιμένης τὰς παρ᾽ ἐχείνων δεάσεις" 
ἀλλ᾽ αὐτεπάγ[ελτος ἐν τοῖς καιροῖς αὐτοῖς βοηθῇς. 
Ὁμοίως αἰσχρὸν νόμιζε τῶν ἐχθρῶν νικᾶσθαι ταῖς 
χαχοποιΐαις, καὶ τῶν φίλων ἡττᾶσθαι ταῖς εὐερ- 
quoius. ᾿Αποδέχου τῶν ἑταίρων μὴ ud τοὺς 
ἐπὶ τοῖς καχοῖς δυσχεραίνοντας, ἀχλὰ καὶ τοὺς ἐ- 
«πὶ τοῖς ἀγαθοῖς μὴ φθονοῦντας" πολλοὶ μὲν γὰρ 
ἀτυχοῦσι τοῖς φίλοις συνάχθονται, καλῶς δὲ πράτ- 


LITT bh 
πουσι φθονοῦσι. Τῶν ἀπόντων φίλων μέμνησο πρὸς 
τοὺς παρόντας, ἵνα δοκῇς μήτε τούτων di 
ὀλιγωρεῖν. Ἰσοχρατ. πρὸς Δημονικ. 


De augmentis. 

Πᾶν δὴ ῥήμα ἃ ἀπὸ φωνήεντος ἄρχεται, ἢ d- 
πὸ διφθόγίου, ἢ συμφώνου- εἰ μὲν ἀπὸ φωνήεντος, 
ἢ μεταθολικοῦ, ἢ ἀμεταθόλου. Εἰ μὲν ἀπὸ dus 
ταδῶλου, δηλονότι ἡ, t, v, c, οὐδεμία τροπὸ γί- 
νεται ἐν τοῖς παρῳχτημένοι;" ταῦτά τοι καὶ ἀμε- 
τάξολα προσηγόρευται, à; μὴ τρεπόμενα. 

Εἰ δὲ τὸ ῥήμα ἄρχεται ἀπὸ φωνήεντας μετα- 
(ολικοῦ, εἴτουν τρεπτοῦ, δηλονότι α, εν ὁ, qe 
ται τροπὴ ἐν τοῖς παρῳχυμένοις, ἢ ἣν χρονικὴν αὖ: 
Enc καλοῦμεν. Καὶ εἰ μὲν ἄρχεται ἀπὸ τοῦ α, 
τρέπεται χοινῶς τὸ LJ εἰς "i, olov ἀνύω, ἤνυον, i 
νυχα, ἠνύχειν, ἤνυσα᾽ ἐξαιρεῖται τὸ ἀηθέσσω, xxi 
ἀηδίζομαι διὰ τὴν ἐπαλληλίαν τῶν δύο πη, καὶ 
dio. (τὸ πνέω), καὶ die (τὸ ἀκούω) ἵνα μὴ συνεμ- 
πέσωσι τῷ Tov, xci τῷ ἤϊον (τὸ ἐπορευόμην). 

Εἰ δὲ ἀπὸ. τοῦ ε ἄρχεται, ὁμηίως τρέπεταν τὸ 
ε εἰς γ᾽ πλὴν τῶν σεσημειωμένων ἔχω, Er, ἕλω, 
ἑστήχω, ἕπομαι, ῥάω, ἑστίω, ἑρπύζω, ἕρπω, ἔλ- 


3, δικύω, ὁρόω, ἐθίζω, o, ἕω, ἐψγάζομαι, ἐν 
οἷς μένον τὸ & προσλαμέάνεν xal v. 

Εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ o, τρέπεται τὸ o οἷς ὦ, οἷον 
Svid, ὠνόμαζον, ὠνόμακα, ὠνομάκχειν, ὠνό- 
μασα. Παρὰ ποιηταῖς δὲ τὰ τοιαῦτα ἀναύξητα, 
εἴτε ἄτρεπτα μένουσι διὰ τὸ μέτρον ἔθει ἰωνιχῷ. 

Εἰ δὲ ὠπὸ δυφθόγίου ἄργϑναι τὸ ῥέμα, ἢ ἀ- 
πὸ τρεπτιχῆς ἢ ἀπὸ ἀτρέπτον" εἰ μὲν ἀπὸ ἀτρέπ- 
τοῦ, δηχονότι εἰ, tu, ou, οὐδεμία τροπὴ γίνεται" 
εἰ δὴ ἀπὸ τρεπτικῆς, δηλονότι. αι, αν, ot, γίνεται 
ἡ αὐτὴ τροπὴ τῶν μεταδολικῶν φωνηέντων' εἰ μὲν 
ἀπὴ τοῦ αε, τρέπεται τὸ α εἰς ἡ καὶ τὸ τ ὑπογρά- 
φεται, οἷον, ἀΐρω, ἧρον, ἧρκα, ἥρκειν᾽ εἰ δὲ ἀπὸ 
πῆς αὖ, τρέπεται τὸ. α εἰς ἡ, οἷον αὐλέω, πὔλδυν, 
πόχηκα,, wies, τὔχησα. εἰ δὲ ἀπὸ τῆς ot, τρέ- 
πεται τὸ ο εἰς ὠ, χαὶ τὸ t ὑπογράφεται, οἷον oi 
κτείρω, ᾧχτειρον, ᾧχτειρα, πλὴν τῶν cen Tto 
Βένων ἀτρόπτων οἰῶμαι, οἰμῶ, oiv, οἰνίζω, οἷν 
«τρῶ,. αἰωνίζομαι, οἰωνορχοπῶ, οἰωνοκολῶ, οἷα» 
χίζω, οἰκκονομῶν οἰακοστροφῶν ὄνοι δὲ καὶ τὸ 
οὐδαίνω, καὶ; οἰκονρῶ: ἐξα μφμιώταντον 

Ὅσο δὰ; τὸ. ῥμρυ ἄρχννοαι ἀπὸ νῶν qual 
Asisy-goren (etis οἱ ᾿Αττεχοὶ mna gent voy παρα. 


DE VERBO. ,7 
χείμενον ἐνεργητιχὴν, καὶ παϑητιχὸν, καὶ μέσον, 
τὰ ἀρχτιχὰ δύο Ἰράμματα τοῦ ἐνεστῶτος προςτι- 
θέντες τῷ χοινῷ παραχειμένῳ xai τὴν τρίτην συλ- 
λαδὴν συστέλλοντες τοῦ τετρασυλλάξου, εἰ μαχρὰ 
εἴη" οἷον ἀκούω ἤχουκα χοινῶς, καὶ ἀκήκοα ἀττι- 
χῶς" ἀλείφω ἤλειφα χοινῶ;, καὶ ἀλήλιφα ἀττι» 
s ἔλεύθω ἤλευθα χοινῶς, xxi ἐλήλυθα ἀττιχῶς 
μέσος παραχείμενος. Ἐνέγκω ἤνεγκα χοινῶς, καὶ 
ἐνήνογα ἀττικῶς" Opi. ὥμωκχα χοινῶς, xa ὀμό- 
βοχα ἀττιχῶς" Mo ὥλεχα καὶ ὀλώλεχα, ὀρύσσω 
ὥρυχα καὶ ὀρώρυγα" ὄλλω ὧλα μέσος παρακείμε. 
Vos, χαὶ ἀττιχῶς ὅλωλα. Ὁμοίως xal ἐν τοῖς πα- 
θητιχοῖς, οἷον ἤλειμμαι ἀλήλιμμαι, ἤρεισμαι d» 
ρήρεμαν. Ἔν ἐνίοις δὲ μόνον προστιθέασιν ε, οἷον 
ὥσμαι ἔωσμαι, ὥνημαι ἐώνημαι, ὠνούμην ἑωνού- 
Very, ὥρακα ἑώρακα, ὥρων ἑώρων, ἀνῶγα svp 
LI ἔυνδηκε καὶ ἔειπε ποιητικά, Ἑὔρηται δὲ χαί 
τινὰ ὧν ἡ τρίτη συλλαδὴ οὐ συστέλλεται, olov.d- 
Mong, ἐρήρεικα ἀπὸ τοῦ ἐρείδῳ, καὶ Spi 
ξώρηκα ἀπὸ τοῦ ὁρῶ. 

Εἰ ἀπὸ συμφώνων ἄργεται τὸ ῥῆμα, ὁ καρα- 
τατιχκὸς καὶ ἀόριστος πρῶτος μὰ δεύτερα, πίοφ- 


Lj 9Ὲ YERDU. 

λαμβάνουσι 8, ὅπερ συλλαθιχὴν αὔξησιν καλοῦμεν 
olov γράφω ἔγραφον ἔγραψα. 

εὐ Ὅτε δὲ ὁ παρατατιχὸς τούτων ἄρχεται ἀπὸ 
μακρᾶς φύσει 3 ϑέσει, ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἄρχεται ὁ 
παρακείμενος, οἷον ἠγόραζον ἠγόρακα, ἔφθειρον ἔς 
φβαρχα, ἔσπειρον ἔσπαρχα. Ὅτε δὲ ἄρχεται ἀπὸ 
βραχείας. ἢ χοινῆς ἀναδιπλασιάζεται ὁ παρακεί- 
{μένος διὰ τοῦ συμφώνου τοῦ ἐνεστῶτος, οἷον ἔτυ- 
rov τέτυφα, ἔλεγον λέλεχα, ἔπλυνον πέπλυχα: 
πλὴν τῶν ἀρχομένων ἀπὸ τοῦ bu καὶ "gn, οἷον 
“Ρωρίζω ἐγγώρικα, γρπγορέω ἐγρηγόρηκα (διὰ 
γὰρ καποφωνίαν οὐκ vadis σιάτονται)" καὶ τῶν 
ἀξγαμένων ἀπὸ ρ, οἷον ῥητορεύω ἐῤῥητόρευκα, (τὸ 
"δὲ ῥερυπωμένα, καὶ ἄλλα, ποιητικά)" χαὶ τῶν 
ἀρχομένων ἀπὸ διπλῶν C, E, ᾧ, οἷον ζάω ἔζηκα, 
ξέω ἐ ἔξεκα, ψάλλω ἔφαλκα. Τὰ δὲ ἀπὸ δαδέων 
3, e; y, ἀρχόμενα ἀναδιπλασιάζονται μὲν, τρέ- 
ἄονναι δὲ τὰ δασέα εἰς ψιλά" ὧν τὸ 9 εἰς τ τρέ- 
εται, τὸ φ εἰς m, τὸ X εἰς x, οἷον ϑεωρέω τεθε- 
ὥρηκα, φωνέω πεφώνηχα, χωνεύω χεχώνευκα. 

- 15: ΠὍτε δὲ; ὁ ἐνεστὼς ἄρχεται ἀπὸ τοῦ λ, ἢ qn, 
"ai^ A«cuxol παιοῦσι, τὰν ἴδιον- παρακείμενον ἐκέο- 
λῇ τοῦ πρώτου Δ χαὶ yu καὶ πλεονασμῷ τοῦ ι, 


." 
οἷον λήξω χήψω λέλεφα κοινῶς, xal εἴληφα ἀτ- 
τικῶς, )Yye λήξω λέληχα, xxb εἴληχα, μείρο-- 
μαι μέμαρμαι, καὶ. εἵμαρμαι, ὅθεν εἱμαρμένη. 

Ὅτε δὲ ὁ παρακείμενος ἄρχεται ἀπὸ συμφώς-. 
vou, βραγ εἴαν ἔχει τὴν ἄργουσαν, ἢ χοινήν᾽ σεση-- 
ξείωνται τὸ πέπταμαι, πέπτωχα, πέχτημαι, μέ- 
βνημαι" εἰ γὰρ καὶ οὐκ ἔχουσιν ἄφονον πρὸ ἀμε- 
ταδόλου, πλὴν ποιοῦσι κοινὴν συλλαθήν. 

Ὁ ὑπερσυντέλικος δὲ λαμθάνει. τὸ ε αὔξησιν, . 
οἷον γέγραφα ἐγεγράφειν, τέτυφα ἐτετύφειν" 

De augmento compositorum verborum. 

Περὶ τῆς αὐξήσεως τῶν συνθέτων ῥημάτων. 
Τούτων οὕτως ἐχώτων, δεῖ εἰδέναι ὅτι ὅτε αἱ προ-- 
θέσεις οὐδὲν πλέον τοῦ ῥήματος σημαίνουσιν ἐν τῇ 
συνθέσει, γίνεται ἡ συνήθης αὔξησις ἐν τῇ ἀρχῇ 
τοῦ ῥήματος πρὸ τῆς προθέσεως, οἷον ἐνέπω ἦνε-- 
πον, καθεύδω ἐκάθευδον, καθαίρω ἐκάϑαιφον. Ὅτι 
δὲ πλέον αὐτοῦ σημαίνουσι, γίνεται ἡ sire 
μετὰ τὴν πρόθεσιν ἐν ἀρχῇ τοῦ ῥήματος, olov πα- 
βαχούω παρήχουον, ἐπομνύω ἐπώμνυον, ἐπαινέω. 
ἐπίνουν, χαταγράφω χατέγραφον, ἐπιστέλλω ἐ-- 
πέστελλον: ἐν τούτοις γὰρ εἰσεργομένης τῆς αὐξή- 
φεως, ἀποξάλλεται τὸ φωνήεν τῆς προθέσεως. Τὰ. 


DE YERBO. 
«δὲ ἀρχόμενα ἀπὸ προθέσεων ἔθει ἀττιχῷ ἔξωθεν 
“ποιοῦσι τὴν αὔξησιν, οἷον ἀντιξολάω ἠντυβόλουν, 
«ἀμφισθητέω ἠμφισβήτουν: τὸ δὲ ἐνογλέω ἡνώ- 
"aun, xh ἀνορθέω ἠνώρθουν, καὶ ἀνέχομαι ἦνοι- 
τχόμην, καὶ παροινέω ἐπαρῴνουν πεπαρῴνηχα, καὶ 
“διαιτέω δεδιήτηκα διπλῆν τὴν αὔξησιν ποιοῦσιν. 
“Ἔτι ἔνια τὰ ἀπὸ τοῦ δυς χαὶ tu ἀρχόμενα ἔσ- 
“θεν αὐξάνουσι, οἷον δυσαπιστέω δυσηπίστουν, 
«ὐορχέω εἰώρχουν, εὐαγ[ελίζομαι εὐηγ[ελιζόμην. 
Κωνστ. Αασκ. Τραμμ. 


De quinque Zoais. 
Περὶ τῶν πέντε ζωνῶν. Ἥ τῆς συμπάσης ἐ- 
-πειφάνεια σφαιροειδὰς ὑπάρχουσα, διαιρεῖται εἰς 
ζώνας πέντε" ὧν δύο μὲν αἱ περὶ τοὺς πόλους, ποὺ- 

^ φώτατα δὲ χείμεναι τῆς τοῦ ἡλίου παρόδου, xa- 
πιψυγμέναι λέγονται, xo ἀοίχητοι διὰ τὸ ψύχος 
ἰσὶν. ᾿Αφορίζονται δὲ ὑπὸ τῶν ἀρχτιχῶν πρὸς 
ποὺς πόλους. Αἱ δὲ τούτων ἑξῆς, συμμέτρως μὲν 
κείμεναι πρὸς τὴν τοῦ ἡλίου πάροδον, εὔκρατοε 
-χαλοῦνται" ἀφορίζονται δ᾽ αὖται ὑπὸ τῶν ἐν τῷ 
κόσμῳ Spec χαὶ τροπιχῶν χύχλων, μεταξὺ 
ϑιεύμεναι αὐτῶν. Ἢ δὲ λοιπὴ, μέδη τῶν spin 


DE VERBO. bd 
ἱένων κειμένη δὲ ἐπ᾽ αὐτὴν τὴν τοῦ ἡλίου πάρο--. 
δον, διακεκαυμένη χαλεῖται" διχοτομεῖται δ᾽ αὐ-- 
τὴ ὑπὸ τοῦ ἐν τῇ γῇ ἰσημερινοῦ χύχλου, ὃς κεῖται. 
ὑπὸ ci» ἐν τῷ κόσμῳ ἰσημερινὸν χύχλον, Τῶν δὲ. 
εὐχράτων δύο ζωνῶν ἢ, ὑπὸ τῶν ἐν τῇ καθ᾽ ἡμᾶς. 
οἰχουμένῃ κατοιχεῖσθαε συμδέβηκεν, ἐπὶ μὲν τὸ. 
μῆκος οὖσα ὡς ἔγίιστα περὶ δέκα μυριάδας στα-- 
δίων, ἐπὶ δὲ τὸ πλάτος ὡς ἐγίιστα τὸ ἥμισυ. 

Tigoxh. Σφαῖρ.. 


De verbis usque ad prateritum imperfectum: 
declinatis. . 

Περὶ τῶν ῥημάτων τῶν μέχρι παρατατιχοῦ; 
χλινομένων, Τὰ διὰ τοῦ ave ῥήματα βαρύτονα, 
μέγξι τοῦ παρατατικοῦ χλίνονται, οἷον λαυιξάνω. 
ἔλάμδανον, μανθάνω ἐμάνθανον, χανθάνω ἐλάνϑα.- 
νον. Ἔτι τὰ διὰ τοῦ ao, xoi εθω, xai ὑθω, 
οἷον ἀμυνάθω ἡμύναθρν, φλεγέθω ἐφλέγενον, μι- 
νύθω ἐμίνυθον. Ἔτι τὰ εἰς 60, ἔχοντα πρὸ τοῦ 
6 σύμφοιον,. ἢ e, οἷον ἕμθω ἔρεμέον, σέξω ἔσε-- 
ἔον. Ἔτι τὰ εἰς σχῶ, οἷον ἀρέρκω ἤρεσχον, πι-- 
πράσχω ἐπίπρασχον, χορὶς τοῦ ϑυήσχῳ Ξνήξω, 
καὶ ἀλύακῳ ἀλύξω’ τὸ δὶ 3d οὐχ ἀπὸ τοῦ 


1 , DE VERBO. 
διδάσκω, ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ διδάγω. "Ert τὰ διὰ τοῦ 
“εἴν ὑπερδισήλλαδα, οἷον ἐρεείνω ἠρέεινον, φαείνω 
ἐφάεινον. Ἔτι τὰ διὰ τοῦ £10 παράγωγα ἀπὸ ἐνε- 
στῶτος, ἢ μέλλοντος: οἷον ἀπὸ τοῦ χίχω, χιχείω 
᾿ἐκίχειον' τελέω, τελείω ἐτέλειον: ἀπὸ τοῦ βρώσω, 
βρωσείω ἐδρώσειον: πολερήσω πολεμτησείω" ὄψω 
ὀψείω. Ἔτι τὰ διὰ τοῦ ve ὑπερδισύλλαθα ποι- 
οὔντα εἰς μι παράγωγα, καὶ ἔτι τὰ ἀπ᾽ αὐτῶν 
παραγόμενα, οἷον πηγνύω πήγνυμι, ὀμνύω ὄμνυ- 
“μιν ὀλύω ὄλυμι. Ἔτι πάντα τὰ τῆς πέμπτης συ- 
ζυγίας κατὰ παλαιοὺς τὴν πρώτην συλλαξὴν δὲ- 
πλασιαζομένην ἔχοντα, οἷον μαρμαίρω ἐμάρμαι- 
"gov, μορμύρω ἐμόρμυρον, Ἔτι τὰ πρὸ τοῦ Odo 
ὀύμφωνα ἔχοντα κατ᾽ ἐπιπλοχην, ὧν τὸ δεύτερον 
“ἀμετάξολον εἴη, οἷον μέμόχω, ὄφλω, ἔγρω, δά- 
vo, Ἔτι τὰ εἰς ὦ καθαρὸν τῇ νι διφθόγίῳ πα- 
τφαληγόμενα, οἷον ὀπυίω, ἀγυίω. Ἔτι τὰ εἰς δὼ, 
- περὸ τοῦ ὃ ἔχοντα v, olov χυλίνδω, σπένδω. 
Κωνστ. Λασχ. Γραμμ.-. 
—— 
Pyrenzi montes. 

"Τὰ ὄρη τὰ χαλούμενα Πυρηναῖα καὶ κατὰ τὸ 

yos καὶ χατὰ τὸ μέγεθος ὑπάρχει διάφορα τῶν 


DE YSRDU. τὸ 
ἄχλων. Παρήχει γὰρ ἀπὸ τῆς κατὰ μεσημέρίαν 
ϑαλάττες σχεδὸν ἄχρι πρὸς τὸν ὑπὸ τὰς ἄρκτους 
ὠκεανὸν, διείργοντα τὴν Γαλατίαν xai τὴν Ἰδη- 
ρίαν, ἔτι δὲ τὴν Κελτιθηρίαν, παρεκτείνει σταδέ- 
Qu; ὡς τρισχιλίους. Πολλῶν δὲ ὄντων ἐν αὐτοῖς 
δρυμῶν καὶ πυκνῶν τοῖς δένδρεσι, φασὶν ἐν τοῖς 
παλαιοῖς γρόνοις ὑπό τινων νομέων, ἀφέντων πῦρ, 
χαταχαῆναι παντελῶς ἅπασαν τὴν ὀρεινὴν "y paw. 
“Διὸ xal συχνὰς ἡμέρας συνεγῶς πυρὸς ἐπιφλέγο- 
ντος, καῖῆναι τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς. Καὶ τὰ μὲν 
ὄρη διὰ τὸ συμβεξηχὸς χληθῆναι Πυρηναῖα" τὴν 
δ᾽ ἐπιφάνειαν τῆς χατακεκαυμένης χώρας ἀργύζῳ 
ὑνῖναι πολλῷ, xai γωνευθείσης τῆς. φύσεως, ἐξ "ἧς 
ὁ ἄργυρος χατασχευάζεται, ῥύαχας γενέσθαι πολ- 
λοὺς ἀργύρου καθαροῦ: “Ὑῆς δὲ τούτου yctías ἀ- 
“Ῥνοουμένης παρὰ τοῖς ἐγχωρίοις, τοὺς Φοίνικας 
ἐμπορίαις χρωμένους, καὶ τὸ γεγονὸς μαθόντας. 
ἀγοράζειν τὸν ἄγγυρον μικρᾶς τινος ἀντιδόσφως 
ἄλλων φορτίων. Διὸ δὴ τοὺς Φοίνικας μεταχομί- 
ζοντας εἴς τε τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ᾿Ασίαν, χαὶ 
τἄλλα πάντα ἔθνη, μεγάλους περιποιήσασθαι 
πλούτους. Ἐπι τοσοῦτο δὲ τοὺς ἐμπόρους διατεῖ- 
ναι τῆς φιλοχερδίας, ὥστε ἐπειδὰν, χαταγόμων 


Lid DE YLRADU. 

ὄντων τῶν πλοίων, περιττεύῃ πολὺς ἄργυρος, die 
κόπτειν τὸν ἐν ταῖς ἀγκύραις μόλιόδον, καὶ dx 
«oU ἀργύρου τὴν ἐκ τοῦ μολίόδου γρείαν ἀλλάτι. 
«εσθαι. Διόπερ ἐπὶ πολλοὺς χρόνους οἱ Φοίνικες διὰ 
τῆς τοιαύτης ἐμπορίας ἐπὶ πολὺν λαθόντες χρόνον 
αὔξησιν, ἀποικίας πολλὰς ἀπέστειλαν, τὰς μὲν 
εἰς Σικελίαν xal τὰς σύνεγίως ταύτῃ νήσους, τὰς 
δὲ εἰς τὴν Λιδύην, καὶ Σαρδόνα, χαὶ τὴν Ἰδηρίαν. 
Ὕστερον δὲ πολλοῖς χρόνοις οἱ μὲν Ἰδηρες, μαθό- 
ντες τὰ περὶ τὸν ἄργυρον ἰδιώματα, χατεσχεύασαν 
ἀξιόλογα μέταλλα" διόπερ d ἄργυρον κάλλιστον καὶ 
σχεδόν τι πλεῖστον χατασχευάζοντες, μεγάλας d 
λάμθανον προσόδους. Διοδώρ. τοῦ Σικελιωτ. ε΄. 


ΧΕΙΡΑΓΩΓΊΑ 
ΤῊΣ ἽΣΠΑΝΙΚΗΣ NEOTHTOZI ἘΠῚ 


ΤῊΝ TAQZXAN ΤΩΝ ἙΛΑΉΝΩΝ. 


----»...--- —— 


ΜΙΒΕᾺ SECUNDUS. 


Elephantorum venatio. 

Θηρῶσι δὲ Ἰνδοὶ τὰ μὲν ἄλλα ἄγρια Θηρία, 
χατάπερ καὶ Ἕλληνες" ἡ δὲ τῶν ἐλεφάντων «φὶν 
ϑέρα οὐδέν τι ἄλλῳ ἔοικεν’ ὅτι καὶ ταῦτα τὰ ϑη- 
φία οὐδαμοῖσιν ἄλλοισι ϑηρίοις ἐπέοικεν. ᾿Αλλ 
πόπον γὰρ ἐπιλεξάμενοι ἄπεδον, xxi χαυματώδεα, 
ἐν χύχλῳ τάφρον ὀρύσσουσιν, ὅσον μεγάλῳ στρατο- 
πέδῳ ἐπαυλίσασθαι. Ti; db τάφρου τὸ εὗρος ἐς 
πέντε ὀργυΐας ποιέονται, βά)ος τε ἐς τέσραρας. 
Τὸν δὲ χοῦν ὄντινᾳ ἐχβάλλουσιν ἐκ τοῦ ὀρύγμα- 
τος; ἐπὶ τὰ γείλεα ἑκάτερα τῆς τάφρον ἐπιφορήσα- 
Yit, ἀντὶ τείχεος διαχρέονται; Αὐτοὶ δὲ ἐπὶ τῷ 
“όματι "ro ἐπὶ τοῦ χείλεος τοῦ ἔξω τῆς τάφρου, 
wis σφιν ὀρυχτὰς ποιέονξαι, χαὶ διὰ τουτέων 
Sas ὑπολείπονται" δι᾿ ὧν φῶς πε αὐτοῖο ovt fg 


106 ARMANI 
χεται, καὶ τὰ Sagíis προσέγφντα: χαὶ ἐπελαύνοντα 
ἐς τὸ ἕρχος σχέπτονται. Ἐνταῦθα ἐντὸς τοῦ ἔρχε- 
«ς΄ χἀταότῆσαντες τῶν τίνας ϑηλέων τρεῖς ἃ τέσ - 
σαρας, ὅσαι μάλιστα τὸν ϑυμὸν γειροήθεες, μίαν 
εἴσοδὰν ἀπολιμπάνουσι κατὰ τὸν τάφρον, γαφυρώ- 
σαντες τὴν τάφρον’ xài ταύτῃ χοῦν τε χαὶ πόαν 
πολλὴν ἐπιφέρουσι, τοῦ μὴ ἀρίδηλον εἶναι τοῖσι. 
ϑηρίοισι τὴν γέφυραν, μή τινα δόλον οἰσθῶσι. 

Αὐτοὶ μὲν οὖν ἐχποδὼν σφᾶς ἐοῦσι χατὰ τῶν 
σκυηνέων τῶν ὑπὸ τῇ τάφρῳ δεδυχότες. Οἱ δὲ ἄ- 
"gio. ἐλέφαντες ἡμέρης μὲν οὐ πελάζουσι τοῖσιν 
οἰχουμένοισι, νύκτωρ δὲ πλανῶνταί τὲ πάνξη, καὶ 
ἀγεληδὸν νέμονται, τῷ μεγίστῳ καὶ γενναιοτάτῷῳ 
σφῶν ἑπόμενοι, κατάπερ αἱ βόες τοῖσι ταύροισιν" 
"Enti ὧν τῷ ἔρχει πελάσωσι, τήν τε φωνὴν ἀ- 
πούοντες τῶν ϑηλέων, καὶ τῇ ὁδμῇ αἰσθόμενοι, 
δρόμῳ ἴενται ὡς ἐπὶ τὸν χῶρον τὸν περραῆ μένον" 
ἐχπεριελθόντες δὲ τῆς τάφρου τὰ χείλεα, εὖτ᾽ ἂν 
τῇ γεφύρῃ ἐπιτύχωσι, κατὰ ταύτην εἰς τὸ ip 
ὠθέονται. 

οἱ δὲ ἄνθρωποι. αἰσθέμενν. τὴν ἔσοδον τῶν ἐ- 
λεφάντων τῶν ἀγρίων, οἱ μὲν αὐτῶν τὴν γέφυραν 
ὀξέως ἀφεῖλον, οἱ δὲ ὀπὶ τὰς πῦλας κώμας ἀπο- 


HIST. INDICA. 401 
δραμήντες, ἀγγέλλουσι τοὺς ἐλέφαντας ὅτι ἐν τῷ 
ἔρχει ἔχονται" οἱ δὲ ἀχούσαντες ἐπιξαίνουσι τῶν 
χρατίστων τε τὸν ϑυμὸν καὶ τῶν γειροηθεστάτων. 
ἐλεφάντων" ἐπιδάντες δὲ, ἔλαύνουσιν ὡς ἐπὶ τὸ 
ἕρκος" ἔλάσαντες δὲ, οὐχ αὐτίκα μάχης ἅπτονται" 
ἀλλὰ ἐῶσι γὰρ λιμῷ τε ταλαιπωρηθῆναι τοὺς d 
ρίους ἐλέφαντας, καὶ ὑπὸ τῷ δίψει δουλωθῆναι. 
Εὗτ᾽ ἂν δὲ σφίσι κακῶς ἔχειν δοχέωσι, τηνικαῦτα 
ἐπιστήσαντες αὖθις τὴν γέφυραν ἐλαύνουσί τε ὡς 
ἐς τὸ ἕρκος, καὶ τὰ μὲν πρῶτα μάγη ἵσταται κρα-- 
τερὴ τοῖσιν ἡμέροισι τῶν ἐλεφάντων πρὸς τοὺς ἕα- 
λωχότας" ἔπειτα χρατέσνται μὲν κατὰ τὸ εἰχὴς οἱ 
ἄγριοι, ὑπό τε τῇ ἀθυμίῃ καὶ τῷ λιμῷ ταλαιπω- 
ρούμενοι. Οἱ δὲ ἀπὸ τῶν ἔλεφάντων καταξάντες, 
παρειμένοισιν ἤδη τοῖς τ᾽ ἀγρίοισι τοὺς πήδας ἄ- 
χροὺς συνδέουσιν" ἔπειτα ἐγχελεύονται τοῖσιν d- 
gott πληγαῖς σφᾶς χολάζειν πολλαῖς, ἔστ᾽ ἂν 
ἐχεῖνοι ταλαιπωρούμενοι ἐς γῆν πέσωσι" παραστά-. 
ντες δὲ, ἐρόχους περιβάλλουσιν αὐτοῖτι κατὰ τοὺς 
αὐχένας, καὶ αὐτοὶ ἐπιξαίνουσι κειμένοισι. Τοῦ 
δὲ μὴ ἀποσείεσθαι τοὺς ἀμδάτας, μηδέ τι ἄλλο 
ἀτάσθαλον ἐργάζεσθαι, τὸν τράχηλον αὐτοῖσιν, ἐν 
χκύχλῳ, μαχαιρίῳ ὀξεῖ ἐπιτέμοουσι, xai τὸν βρό- 


ἅν Δ Βὲ ΒΕ λεΥ δ 
Dd χατὰ τὴν τομὴν περιδέουσιν, à ὡς ἀτρέμα ἔχενε 
τὴν χεφαλήν τε χαὶ τὸν τράχηλον i ὑπὸ τοῦ ἕλχεος, 
Εἰ γὰρ περιστρέφοιντο ὑπὸ ἀτασθαλίης, τρίδεται 
ᾳὐτοῖςσι τὸ ἔλχος ὑπὸ τῷ xdi οὕτω μὲν ἀτρέμα 
ἴσχουσι, καὶ αὐτοὶ γνωσιμαχέοντες ἤδη, ἄγονταν 
κατὰ τὸν δεσμὸν πρὸς τῶν ἡμέρων. 

“Ὅσοι δὲ νήπιοι αὐτῶν, ἢ διὰ χαχότητα οὐκ 
ἄξιοι ἐκτῆσθαι, τούτους ἑῶσρν ἀπαλλάττεσθαι ἐς 
τὰ σφέτερα ἤθεα. " Aqovrt; δὲ εἰς τὰς χώμας τοὺς 
ἁλόντας, τοῦ τε χλωροῦ χαλάμου xai τῆς πόας 
τὰ πρῶτα ἐμφαγεῖν ἔδοσαν" οἱ δὲ ὑπὸ ἀθυμίης οὐχ 
Sive: οὐδὲν αιτέεσθαι, τοὺς δὲ περιϊστάμενος. 
οἱ Ἰνδοὶ, ὠδαῖσί τε xal τυμπάνοισι καὶ χυμιξάλοι- 
σιν ἐν χύχλῳ χρούοντές τε xal ἐπάδοντες, χατευ- 
νάζουσι. Θυμύαοςον γὰρ, εἴπέρ τι ἄλλο ϑηρίον, ὁ 
ἐλέφας" χαί τινες ἤδη αὐτῶν τοὺς ἀμέάτας σφῶν 
ἐν πολέμῳ ἀποθανόντας ἄραντες αὐτοὶ ἐξήνεγκαν 
ἐς ταφήν’ οἱ δὲ xod ὑπεράσπισαν χειμένους᾽ οἱ δὲ 
xxi πεσόντων προεχινδύνευσαν" ὁ δέ τις πρὸς ὁρ- 
γὴν ἀπρχτείνας τὰν ἀμξάτην, ὑπὸ μετανοίης τε 
34. ἀθυγίης ἀπέθανεν. Εἶδων δὲ ἔγωγε καὶ χυμ- 
αλίζοντα ἤδη ξέφαντα, καὶ ἄλλους à; εομένους, 
AN ow τῷ wu ai ove. πρὸς τοῖν σχέλοῖν 


HIST. INDICA. 1:5 
τοῖν ἔμπροσθεν προσηρτημένοιν, καὶ πρὸς τῇ προ- 
ἐοσκίδι καλεομένη ἄλλο κύμξαλον" ὁ δὲ ἐν μέρει 
τῇ προδοσκίδι ἔκρουε τὸ κύμέαλον ἐν ῥυθμῷ πρὸς 
ἑκατέρον τοῖν σχελοῖν" οἱ δὲ ὁργ εὔμενοι ἐν κύχλῳ 
τε ἐχόρευον, καὶ ἐπαίροντές τε καὶ ἐπιχάμπτοντες 
τὰ ἔμπροσθεν σκέλεα ἐν τῷ μέρει, ἐν ῥυθμῷ καὶ 
οὗτοι ἔξαινον, καθότι ὁ χυμέαλίζων σφίσιν ὑφὴ- 
γέετο. Βαίνεται δὲ ἐλέφας ἦρος ὥρη, χατάπερ ἔοῦς 
ἢ ἵππος, ἐπεὰν τῆσι ϑηλέεσιν αἱ παρὰ τοῖσι χρο- 
τάφοιοιν ἀναπνοαὶ ἀνοιχϑεῖσαι ἐχπνέωσι" χύει δὲ 

. τοὺς ἐλαχίστους μὲν ἑκκαίδεκα μῆνας" τοὺς πλεί- 
στοὺς δὲ, ὀχτωχαίδεχα- τίχτει δὲ iv, χατάπερ 
ἵππος" χαὶ τοῦτο ἐχτρέφει τῷ γάλαχτι ἐς ἔτος ὅγ-- 
oov. Ζῶσι δὲ ἐλεφάντων οἱ πλεῖστα ἔτεα ζῶντες, 
ἐς διηκόσια" πολλοὶ δὲ νόσῳ προτελευτῶσιν αὐτῶν" 
γάρ δὲ ic τόσον ἔρχονται. 

Καί ἐστὶν αὐτοῖσι τῶν ond ὀφθαλμῶν ἴ ἴαμα 
τὸ βόειον γάλα ἐγγεήμειον" πρὸς δὲ τὰς ἄλλας vi- 
ὅους, ὁ μέλας οἶνος, πινὔμενος" ἐπὶ δὲ τοῖσιν ἔλ- 
χεσι, τὰ ὕεια χρέα ὀπτώμενα xa καταπασσόμενα. 
Ταῦτά παρ Ἰνδοῖσίν leri αὐτοϊοὶν ἰάματα. 
"Alpis. Ἰνδυκέ, 


. . 


Iacob matris consilio benedictionemr. 
loco Esau accepit. 

Ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ γηράσαι τὸν Ἰσαὰκ, καὶ 
ἀμθλύνθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοῦ dp" καὶ ἐ- 
᾿χάλεσεν. Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ "τὸν πρεσξύτερον, 
xà εἶπεν αὐτῷ" υἱέ μου" καὶ εἶπον ἰδοὺ ἐγώ" 
au εἶπεν" ἰδοὺ γεγήρακα, καὶ οὐ γινώσχω τὴν 
ἡμέραν τῆς τελευτῆς μου" νῦν οὖν λάξε τὸ σχεῖός 
τ σου, τήν τε φαρέτραν, καὶ τὸ τόξον: καὶ ἔξελθε 

εἰς τὸ πεδίον, καὶ ϑήρευσόν μοι ϑήραν" xod ποίη- 

σόν οι ἐδέσματα, ὡς φιλῶ ἐγώ; χαὶ ἔνεγχέ gos 
ἵνα φάγω" ὅπως εὐλογήσῃ σε. ἡ ψυχή μου πρὶν ἀ- 

ποβανεῖν με. Ῥεβέχκα δὲ ἤκουσε λαλοῦντος Ἰσαὰκ 

πρὸς Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. Ἐπορεύϑη δὲ Ἡσαῦ 
ἰς τὸ πεδίον ϑηρεῦσαι ϑήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. 

Ῥεθδέχκα δὲ εἶπε πρὸς τὸν Ἰαχὼδ τὸν υἱὸν 
αὐτῆς τὸν ἐλάσσω" ἴδε, ἤχουσα τοῦ πατρός σου 
λαλοῦντος πρὸς Ἡσαῦ τὸν ἀδελφόν σου, λέγοντος" 
«αἴνεγκόν μοι ϑήραν' καὶ ποίησόν une ἐδέσματα, 

ἵνα φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον χυρίου πρὸ τοῦ 
ἀπολανεῖν μειν Νῦν οὖν υἱέ μου ἄχουσόν μου, 
καύὰ ξγώ σοι ἐντόλλομαι" xol πορευθεὶς εἰς τὰ. 


GENESIS CAP. $T. en 
πρόδατα χάδε μοι ἐκεῖθεν δύο ἐρίφους ἁπαλοὺς, 
καὶ χαλού:. Καὶ ποιήδω αὐτοὺς ἐδέσματα τῷ ma- 
τρί σου, ὡς φιλεῖ’ xai εἰσοίσεις τῷ πατρί σου xal 
φάγεται, ὅπως εὐλογήση σε ὁ πατήρ δου πρὸ τοῦ 
ἀποθανεῖν αὐτόν. Εἶπε δὲ Ἰακὼδ πρὸς Ῥεβέκκαν 
τὴν μητέρα αὐτοῦ. Ἔστιν Ἡσαῦ ὁ ἀδελψρός μου 
ἀνὴρ δασὺς, ἐγὼ δὲ ἀνὴρ λεῖος" μή ποτε ψηλαφή- 
σῃ με ὁ πατὴρ, xai ἔσομαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡς xa- 
ταφρονῶν: χαὶ ἐπάξω ἐπ᾽ ἐμαυτὸν κατάραν, καὶ 
oix εὐλογίαν. Εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ μήτηρ" ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ 
κατάρα σου τέχνον' μόνον ἐπάχουσόν μου τῆς φω- 
viis" καὶ πορευθεὶς ἔνεγχέ μοι. 

Πορευϑεὶς, δὲ Eae, καὶ ἤνεγκε τῇ μητρί" καὶ 
ἐποίησεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδέσματα, καθὰ ἐφίλει ὁ 
«πατὴρ αὐτοῦ. Kal λαδοῦσα Ῥεδέχκα τὴν στολὴν 
Ἡσαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσδυτέρου τὴν χαλὴν, 
ἢ ἦν παρ’ αὐτῇ ἐν τῷ οἴχῳ, ἐνέδυσεν αὐτὴν Ἰαχὼδ 
τὸν υἱὸν αὐτῆς. τὸν νεώτερον" καὶ τὰ δέρματα τῶν 
ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ τοὺς py ovas αὐτοῦ, καὶ 
ἐπὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ" καὶ ἔδωχε τὰ 
ἐδέσματα xoi τοὺς ἄρτου; οὖς ἐποίησεν εἰς τὰς 
γεῖρας. "aai τοῦ υἱοῦ αὐτῆς. Καὶ -εἰσήνεγκε τῷ 
πωνρὶ αὐτοῦ- eire Bá. Πάτερ" ὁ δὲ je" ἰδ ἐγώ. 


.» ἌΣ ὌΝ. δὲς 

τίς εἶ συ τέχνον; Καὶ εἶπεν Ἰαχὼδ τῷ πατρί’ 
qi Ἡσαῦ ὁ πρωτότοχά, cou πεποίηκα καθὰ ἔλά- 
λησάς μοι" ἀναστὰς χάθισον καὶ φάγε ἀπὸ τῆς Efe 
qus μου, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σον. Εἶπε δὲ 
᾿Ναὰχ τῷ υἱῷ αὐτοῦ: τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρες ὦ 
τέχνον; Ὁ δὲ εἶπεν" ὃ παρέδωχε χύριος ὁ Sek, 
Φου ἐναντίον μου. Εἶπε δὲ Ἰσαὰκ τῷ Ἰαχώδ' ἔγ- 
σάν μοι, xu ψηλαφήσω σε τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ 
νἱός μου Ἡσαῦ, ἢ οὐ. Ἤγγισε δὲ Ἰαχὼδ πρὸς 
᾿Ἐαὰχ τὸν πατέρα αὐτοῦ" χαὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν, 
καὶ εἶπεν" ἡ μὲν φωνὴ, φωνὴ Ἰαχώδ΄ αἱ δὲ γεῖ- 
ες, χεῖρες Ἡσαῦ. Καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτόν" ἦσαν 
qo αἱ χεῖρες αὐτοῦ, ὡς αἱ χεῖρες Ἡσαῦ τοῦ d- 
δελφοῦ uim δασεῖαι. 

Καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν, καὶ εἶπε. Σὺ εἶ ὁ νἱός 
pov Ἡσαῦς ὁ δὲ εἶπεν" ἐγώ. Καὶ eine: προσάγα- 
τέ μοι, καὶ φάγομαι ἀπὸ τῆς ϑήρας σου, τέκνον, 
ἵνα εὐλογήσῃ δὲ ἡ Voy μου. Καὶ προσήνεγκεν 
αὐτῷ, χαὶ yes καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ 
fma. Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰσαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ" ἔγ- 

Άσόν μοι, xmi φύχησόν μὲ τέκνον᾽ καὶ ἐγγίσυς 
«ἀφίλησεν αὐτόν. Καὶ ὠσφράνθη τὸν ὀσμὴν τῶν i- 
haero αὐτοῦ, χαὶ εὐλόγησεν αὐτόν" χαὶ εἶπεν: 


UERESIS CAP. 51. us 

τ Ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου, ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πληή- 
oue, ὃν εὐλόγησε κύριος. Καὶ δῴη σοι ὁ Sei ἀπὸ 
τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς, 
γῆς, καὶ πλῆθος σίτου, καὶ οἴνου. Καὶ δουλευσά-- 
τωσάν σοι ἔθνη, xci προσχυνησάτωσάν σοι ἄρχο-- 

ὑντες" καὶ γίνου "κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου" καὶ προσ- 
κυνήσουσί᾽ σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. Ὁ χαταρώ- 
μενός σε, ἐπικατάρατος" ὁ δὲ εὐλογῶν σε, εὖὐλο- 
Ὑλμένος. 

UU Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ παύσασθαι Ἰσαὰκ εὖλο- 
᾿γοῦντα "lado τὸν υἱὸν αὐτοῦ’ καὶ ἐγένετο, ὡς ἂν 
ἐξῆλθεν Ἰαχὼδ ἀπὸ προσώπου Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸς 
αὐτοῦ, καὶ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆς 
ϑήρας. Καὶ ἐποίησε χαὶ αὐτὸς ἐδέσματα, καὶ πρὸσ-- 
ἤνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. Καὶ εἶπε τῷ πατρί" ἀνα-- 
στήσω ὁ πατήρ μου" καὶ φαγέτω ἀπὸ τῆς ϑήρας 
τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. 

Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰσαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. Τίς e 
σύ; ὁδὲ εἶπεν" ἐγώ εἰμι ὁ υἱός δου ὁ πρωτότοχος 
Ἡσαῦ. Ἐξέστη δὲ Ἰσαὰκ ἔχστασιν μεγάλην σφό- 
δρα..... Καὶ εἶπε" τίς οὖν ὁ ϑηρεύσας μοι ϑήραν 
xai εἰσενέγκας μοι, καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ 

8 


114 GENESIS CAP. fT. 
τοῦ Düs σε; Καὶ εὐλόγησα αὐτὸν, καὶ εὐλογη- 
ψένος ἔσται. Ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤχουσεν Ἡσαῦ τὰ 
ῥήματα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἰσαὰκ, ἀνεβόησε φω- 
νὴν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα" xod εἶπεν. Εὐ- 
λόγησον δὴ κἀμὲ πάτερ. Εἶπε δὲ ἀντῷ" DOR ὁ 
ἀδώλφός σου μετὰ δόλου, Das τὴν ἐυλογίαν σον. 
Καὶ εἶπε’ δικαίως ἐχλήθη τὸ ὄνομα ἀντοῦ Ἰακῴβξ- 
ἐπτέρνικε γάρ με ἰδοὺ δεύτερον τοῦτο. Τά τειπρῳ- 
ποτόκιά μου εἴληφε" καὶ νῦν ἔλαδε τὴν ἐυλογίαν 
yov. Καὶ εἶπεν Ἡσαῦ τῷ πατρὶ ἀντοῦ" ὀνχ ὑπε- 
λίπου μοι ἐυλογίαν, πάτερ; ᾿Αποχριθεὶς δὲ Ἰσαὰκ 
εἶπε τῷ Ἡσαῦ" εἰ κύριον ἀυτὸν πεποίηκά δου, καὶ 
πάντας τοὺς ἀδελφοὺς ἀυτοῦ πεποίηκα ἀυτοῦ οἷ- 
χέτας" σίτῳ xxi οἴνῳ ἐστήριξα ἀντόν" σοὶ δὲ τί 
ποιήσω τέκνον; Εἶπε δὲ Ἡσαῦ πρὸς τὸν πατέρα 
ἀυτοῦ- μὴ ἐυλογία μία σοι ἔστι πάτερ; ἐυλόγησον 
δὴ κἀμὲ πάτερ. Κατανυχθέντος δὲ Ἰσαάκ, ἀνε- 
δόησε φωνῇ Ἡσαῦ, καὶ ἔχλαυσεν. 

᾿Αποχριθεὶς δὲ "loudx ὁ πατὴρ ἀυτοῦ, εἶπεν 
duri ἰδοὺ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς ἔσται ἡ χα- 
ποίκησίς σου, xal ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ ὀυρανοῦ d- 
νωθεν" χαὶ ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ σου ζήσῃ, καὶ τῷ ἀ- 
δελφῷ σου δουλεύσεις" ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν xol 4 


GENESIS CAP. 27. 145 
καὶ ἐκλύσης τὸν ζυγὸν ἀυτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου 
σου. Καὶ ἐνεκότει Ἡσαῦ τῷ Ἰαχὼδ περὶ τῆς ἐυ- 
λογίας, ἧς ἐυλόγησεν ἀυτὸν ὁ πατὴρ ἀυτοῦ. Εἶπε 
δὲ Ἡσαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ ἀυτοῦ- ἐγγισάτωσαν αἱ 
ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου, ἵνα ἀποχτεί-- 
νὼ Ἰακὼδ τὸν ἀδελφόν μου. 

᾿Απηγίδλη δὲ Ῥεβέκκᾳ τὰ ῥήματα Ἡσαῦ 
τοῦ υἱοῦ ἀυτῆς τοῦ πρεσδυτέρου" καὶ πέμψασα ἐ- 
κάλεσεν Ἰαχὼ τὸν υἱὸν ἀυτῆς τὸν νεώτερον, xod 
εἶπεν ἀντῷ. ᾿Ιδοὺ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφός σου ἀπειλεῖ σοι 
τοῦ ἀποχτεῖναι σε. Νῦν οὖν, τέκνον, ἄχουσόν μου 
τῆς φωνῆς, καὶ ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσο- 
ποταμίαν πρὸς Λάθαν τὸν ἀδελφόν μου εἰς Χαῤῥάν- 
xci οἴκησον μετ᾽ ἀυτοῦ ἡμέρας τινὰς, ἕως τοῦ ἀ- 
ποστρέψαι τὸν ϑυμὸν, καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ 
σου ἀπὸ σοῦ, xal ἐπιλάθηται ἃ πεποίηκας dur 
καὶ ἀποστείλασα μεταπέμψομαί σε ἐκεῖθεν, voi 
ποτε ἀποτεχνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ἡμῶν ἐν ἡμέρα 
QR. Teo. ven. χζ΄. ᾿ 


416  DIONIS COCCEH 
— — ái» 9 ane — 
Hierosolyma a Pompeio capta. 

᾿Αρέτας δὲ ᾿Αραδίων. μὲν τῶν νῦν τοῖς Ῥω- 
μαίοις δουλευόντων μέχρι τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης 
incisos" πλεῖστα δὲ τὴν Συρίαν πρότερον λυπή- 
σας, καὶ διὰ τοῦτο μάχῃ πρὸς τῶν, Ῥωμαίων ἀ-- 
ψϑυνόντων αὐτῇ νικηθεὶς, ὅμως καὶ τότε ἔτ᾽ ἐπο- 
λέμει. "Em οὖν τοῦτον τούς τε πλησιοχώρους a 
τῷ ὁ Πομπήϊος ἐλάσας, ἀχονιτί τε αὐτοὺς προση-- 
ἡάγετο, xal φρουρᾷ παρέδωκε. Κἀντεῦθεν ἐπὶ τὴν 
Συρίαν τὴν Παλαιστίνην, ὡς καὶ τὴν Φοινίκην xa- 
χώσαντας, ὥρμησεν' ἦρχον δὲ αὐτῶν Ὑρχανός τε 
καὶ ᾿Αριστόδουλος ἀδελφοὶ, xai ἐτύγχανον ὑπὲρ 
τῆς τοῦ σφετέρου ϑεοῦ, ὁστίς ποτε οὗτός ἐστιν, 
ἱερωσύνης (οὕτω γὰρ τὴν βασιλείαν σφῶν ὠνόμα- 
, Toy) αὐτοί τε διαφερόμενοι, καὶ τὰς πόλεις στασιά-. 
ζοντες. Ὁ οὖν Πομπήϊος Ὑρκανὸν μὲν οὐδεμίαν ἀξι-- 
ὄχρεων ἰσχὺν ἔχοντα, ἀμαχεὶ εὐθὺς προσέθετο" ᾽Α-- 
ριστόδουλον δὲ ἐς χωρίον τὶ κατακλείσας ὁμολογῆ- 
σαί οἱ ἠνάγκασε. Καὶ ἐπειδὲ μήτε τὰ χρήματα, μή- 
τετὸ φρούριον παρεδίδου, ἔδησεν αὐτόν’ κἀκ τούτου 
τοὺς μὲν ἄλλους ῥᾷον προσεποιήσατο. Τὰ δὲ Ἱεροσό- 
λυμα πολιορχῶν πράγματα ἔσχε" τὴν μὲν γὰρ ἄλλην 


HISTORIA ROMANA. Anm 
πόλιν, ἐσδεξαμένων αὐτὸν τῶν τὰ τοῦ Ὑρκάνου 
φρονούντων, ἀπραγμόνως ἔλαθεν: αὐτὸ δὲ τὸ ἱερὸν 
προχατασχόντων τῶν ἑτέρων, οὐκ ἀπόνως εἴλεν. 

Ἐπί γε γὰρ μετεώρου ἦν, καὶ περιδόλῳ ἰδίῳ 
ὠχύρωτο, καὶ εἴγε ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ὁμοίως 
ἠμύνοντο, οὐκ ἂν αὐτὸ ἐχειρώσαντο. Νῦν δὲ τὰς 
τοῦ Κρόνου δὴ ὠνομασμένας ἡμέρας διαλείποντες 
καὶ οὐδὲν τὸ παράπαν ἐν αὐταῖς δρῶντες, παρέ- 
δωχαν τοῖς Ῥωμαίοις καιρὸν ἐν τῷ διακένῳ τού- 
τῳ τὸ τεῖχος διασεῖσαι" μαθόντες γὰρ τὴν ἐμποί- 
σιν αὐτῶν ταύτην, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον οὐδὲν 
σπουδῇ ἔπραττον. Ταῖς δὲ δὴ ἡμέραις ἐχείναις ὁ- 
πότε ix τῆς περιτροπῆς ἐπέλθοιεν, ἐντονώτατά οἱ 
προσέδαλον" καὶ οὕτως ἑάλωσάν τε ἐν τῇ τοῦ Κρό- 
νοῦ ἡμέρᾳ μηδ᾽ ἀμυνόμενοι, καὶ πάντα τὰ χρή- 
parra: διηρπάσθη" ἥ τε βασιλεία τῷ Ὑρκάνῳ ἐδό- 
θη, καὶ ὁ ᾽᾿Αριστόδουλος ἀνηνέχθη. Ταῦτα μὲν τό- 
τε ἐν τῇ Παλαιστίνῃ ἐγένετο" οὕτω γὰρ τὸ σύμ.- 
παν ἔδνος ὅσον ἀπὸ τῆς Φοινίκης μέχρι τῆς Αἰγύ- 
Trou παρὰ τὴν ϑάλασσαν τὴν ἔσω παρήκει, ὑπὸ, 
παλαιοῦ κέκληται. Ἔχουσι δὲ xad ἕτερον ὄνομα 
ἐπίκτητον" ἥ τε γὰρ χώρα Ἰουδαία, xai αὐτοὶ 

ἡ Ἰουδαῖοι ὠνομάδαται. Ἡ δὲ ἐπίκλησις αὕτη ἐκεί-- 


418 DIONIS COCCEII 
νοις μὲν οὐκ οἶδ᾽ ὅθεν ἤρξατο γενέσθαι" φέρει δὲ 
xal ἐπὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὅσοι τὰ νόμιμα 
αὐτῶν, xat περ ἀλλοεθνεῖς ὄντες, ζηλοῦσι, καί ἐσ-- 
τι καὶ παρὰ τοῖς Ῥωμαίοις τὸ γένος τοῦτο, χο- 
λουσθὲν μὲν πολλάκις, αὐξηθὲν δὲ ἐπὶ πλεῖστον, 
ὥστε καὶ ἐς παῤῥησίαν τῆς νομίσεως ἐχνικῆσαι. 
Κεχωρίδαται δὲ ἀπὸ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων, 
ἔς τε τὰ ἄλλα τὰ περὶ τὴν δίαιταν πάνθ᾽, ὡς εἰν 
πεῖν, καὶ μάλισθ᾽ ὅτι τῶν μὲν ἄλλων Θεῶν οὐδένα 
τιμῶσιν" ἕνα δέ τινα ἰσχυρῶς σέδουσι- οὐδ᾽ ἄ- 
γαλμα οὐδὲν ἐν αὐτοῖς ποτε τοῖς Ἱεροσολύμοις 
ἔσχον. “Αῤῥητον δὲ δὴ καὶ ἀειδῇ αὐτὸν νομίζοντες 
εἶναι περισσότατα ἀνθρώπων ϑρησχεύουσι, καὶ αὖ-- 
τῷ νεών τε μέγιστον χαὶ περικαλλέστατον, πλὴν 
xal ὅσον ἀχανής τε καὶ ἀνώροφος div, ἐξεποίησαν. 
Καὶ τὴν ἡμέραν τὴν τοῦ Κρόνου καλουμένην ἀνέ- 
θησαν, χαὶ ἄλλα τὲ ἐν αὐτῇ ἰδιαίτατα οὐ ποιοῦσι, 
καὶ ἔργου οὐδενὸς σπουδαίου προσάπτονται. Καὶ 
τὰ μὲν xav! ἐκεῖνον τίς τέ ἐστι, καὶ ὅθεν οὕτως 
ἐτιμήθη, ὅπως τὲ περὶ αὐτὸν ἐπτόηνται, πολλοῖς 
τε εἴρηται, χαὶ οὐδὲν τῇδε τῇ ἱστορίᾳ προσήκει. 
Διώνος ἽἼστορ. Βιόλ. λζ΄. 


—— 


HISTORIA ROMANA. “9 
— —- ——————— 

Caxoris oratio ad niilites, qui in Placentia 
seditionem excitaverant. 

Ἐγὼ, ὦ ἄνδρες στρατιῶται, βούλομαι μὲν 
φιλεῖσθαι ὑφ᾽ ὑμῶν, οὐ μέντοι καὶ συνεξαμαρτά-. 
νεῖν ἂν ὑμῖν διὰ τοῦθ᾽ ἑλοίμην" ἀγαπῶ τε γὰρ ὑ- 
μᾶς, καὶ ἐθέλοιμ᾽ ἂν ὡς πατὴρ παῖδας, καὶ σώ- 
ζεσθαι καὶ εὐθηνεῖν χαὶ εὐδοξεῖν. Mà γάρ τοι vo- 
μίσητε φιλοῦντος ἔργον εἶναι, τὸ συγχωρεῖν τισιν 
& μὴ προσήκει πράττειν, ἐξ ὧν κινδύνους xai d- 
δοξίας ἀνάγκη πᾶσα αὐτοῖς συμύαίνειν- ἀλλὰ τό 
τε τὰ ἀμείνω αὐτοὺς διδάσκειν, xoi τὸ τῶν χει-- 
ρόνων ἀπείργειν, καὶ νουθετοῦντα, xo σωφρονίζο-- 
ντα: Γνάσασθε δὲ ὅτι τἀληθῆ λέγω, ἂν μήτε πρὸς, 
τὸ αὐτίκα ἡδὺ τὸ συμφέρον χρίνητε μᾶλλον, ἢ 
πρὸς τὸ ἀεὶ ὠφέλιμον" μήτε τὸ τὰς. ἐπιθυμίας ἐκ- 
πιμπλάναι γενναῖον μᾶλλον, ἢ τὸ κρατεῖν αὐτῶν, 
νομίσητε εἶναι. Αἰσχρὸν μὲν γὰρ παραχρῆμά τι 
ἡσθέντας ὕστερον μεταγνῶναι" δεινὸν δὲ, τὸ τῶν 
πολεμίων κρατοῦντας, ἡδονῶν τινων ἡττᾶσθαι. 

Πρὸς οὖν τί ταῦτα λέγω; ὅτι τὰ ἐπιτήδεια 
ἀφθόνως ἔχοντες (λέξω γὰρ μετὰ παῤῥησίας, με-- 
δὲν ὑποστειλάμενος) τήν τὲ γὰρ μυσϑοφορὰν ἐντελῇ, 


120 ,DIQNIS, COCCETI 
o χατὰ καιρὸν λαμβάνετε, χαὶ τῆς τροφῆς ἀεὶ 
ui πανταχοῦ πολλῆς ἐμπίπλασθε, xal μήτε πό- 
voy τινὰ ἄδοξον μήτε κίνδυνον ἀνωφελῆ ὑπομένο- 
ντες, xal προσέτι τῆς μὲν ἀνδραγαθίας πολλὰ καὶ 
μεγάλα γέρα καρπούμενοι, τῶγ δ᾽ ἁ μαρτημάτων 
σμικχρὸν οὐδὲ ἐπιτιμώμενοι, οὐκ ἀξιοῦτε τούτοις 
ἀρκεῖσθαι. Λέγω δὲ ταῦτα οὐ πρὸς πάντας ὑμᾶς, 
(οὐδὲ γὰρ τοιοῦτοι ἐστὲ) ἀλλὰ πρὸς ἐκείνους μό-- 
νους, οἵτινες τῇ ἑαυτῶν πλεονεξίᾳ χαὶ τοὺς ἄλλους 
διαδάλλουσιν. Ὑμεῖς μὲν γὰρ οἱ πολλοὶ καὶ πά- 
νυ ἀχριδῶς καὶ χαλῷς τοῖς τε παραγ [ἔλμάσι τοῖς 
ἐμοῖς πείθεσθε, wal τοῖς ἤθεσι τοῖς πατρῴοις ἐμ- 
μένετε: καὶ διὰ τοῦτο χαὶ χώραν τοσαύτην καὶ 
πλοῦτον χαὶ δόξαν ἐκτήσασθε. ᾿Ολίγοι δέ τινες 
πολλὴν αἰσχύνην xo ἀδοξίαν ἅπασιν ἡμῖν προσ- 
πρίθονται. Καίτοι ἔγωγε πρότερον σαφῶς ἐπιστά- 
έένος τοιούτους αὐτοὺς ὄντας (οὐδὲν. γάρ μοι τῶν 
ὑμετέρων ἀμελές ἐστι), οὐ προσεποιούμην εἰδέ-- 
ναι, νομίζων σφᾶς ἀμείνους ἐκ τοῦ λαθεῖν ἂν δοκῇ 
ἁμαρτόντας τινὰ, γενήσεσθαι, τοῦ μὴ πλεονάσα- 
ντάς ποτε χαὶ ἐφ᾽ οἷς συνεγνώσθησαν κολασθῆναι. 
Ἐπεὶ μέντοι αὐτοί τε xal ὡς ἐξὸν σφίσι. -πάν- 
τὰ ὅσα βούλονται πράττειν, ὅτι͵ μὴ χατὰ πρώτας 


HISTORIA ROMANA. 124 
εὐθὺς ἐδικαιώθησαν, ὑπερθρασύνονται, καὶ τοὺς dA- 
λους τοὺς μηδὲν πλημμελοῦντας προστασιάζειν 
ἐπιχειροῦσιν, ἀναγκαῖόν ἐστί μοι ϑεραπείαν τέ τι- 
να καὶ ἐπιστροφὴν αὐτῶν ποιήσασθαι. Οὔ τε γὰρ 
ἄλλο τὶ σύστημα ἀνθρώπων συμμεῖναι καὶ σωθῆ- 
vaa. δύναται, ἂν μὴ τὸ καχουργοῦν σωφρονίζηται. 
"Τὸ γάρτοι νοσῆσαν ἂν μὴ τὴν προσήχουσαν ἴασιν 
λάξη, συγκάμνει καὶ τὸ λοιπὸν πᾶν, ὥς περ ἐν 
τοῖς σώμασι παιεῖ. Ἐν δὲ δὴ ταῖς στρατιαῖς οὐχ, 
ἥχιστα, διότι αὐτοί τε ἰσχὺν ἔχοντες, τολμηρό- 
τεροι γίγνονται, χαὶ τοὺς ἀγαθοὺς προςδιαφθεί- 
ρουσιν, ἀθυμοτέρους ποιοῦντες, ὡς οὐδὲν ὄφελος ἐκ 
τοῦ δικαιοπραγεῖν ἕξοντας. Παρ᾽ οἷς γὰρ ἂν τὸ 
ϑρασυνόμενον πλεονεχτῇ, παρὰ τούτοις ἀνάγκη τὸ 
ἐπιειχὲς ἐλαττοῦσθαι" καὶ ἐν οἷς ἀδικία ἀτιμώρη- 
τὸς ἧ, καὶ τὸ σωφρονοῦν ἀγέραστον γίγνεται. Τί 
μὲν γὰρ ἂν ὑμεῖς ἀγαθὸν ποιεῖν φήσετε, εἰ μηδὲν 
οὗτοι κακὸν δρῶσι ; πῶς δὲ ἂν εἰκότως τιμᾶσθαι 
ἐθελήσητε, ἂν μὴ τὴν δικαίαν οὗτοι τιμωρίαν ὑ- 
πόσχωσιν; ἢ ἀγνοεῖτε τοῦθ᾽ ὅτι ἂν τὸ μὲν τῶν 
φόδων τῆς δίκης ἐλευθερωθῇ, τὸ δὲ τῆς ἐλπίδος 
τῶν ἄθλων στερηθῇ, ἀγαθὸν μὲν οὐδὲν, κακὰ δὲ 
μυρία ἀπεργάζεται ; ὥστ᾽ εἴπερ ἀρετὴν ὄντως ἀ- 


42. -  DIONIS COCCEII 

σκεῖτε, μισήσατε μὲν τούτους ὡς πολεμίους" οὗ 
4p πω φύσει τινὶ τὸ φίλιον ἀπὸ τοῦ ἐχθροῦ δια- 
χέκριται, ἀλλὰ τοῖς τε τρόποις καὶ ταῖς. πράξεσι 
διορίζοται. Ὧν ἀγαθῶν μὲν ὄντων, πᾶν xal τὸ 
ἀχλότριον οἰκειοῦται" πονηρῶν δὲ πᾶν χαὶ τὸ συγ-- 
[ενὲς ἀλλοτριοῦται. 

ῬΑπολογίσασθε δὲ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν. ᾿Ανάγκῃ 
γάρ τις πυνθανόμενος τό τε πλῆθος ἡμῶν xai τὴν᾽ 
ὁρμὴν, ἐς πάντας ἡμᾶς καὶ τὰ τοῖς ὀλίγοις πλεμ.-" 
μελοὔμενα ἀναφέρει. Καὶ οὕτω τῶν πλεονεξιῶν οὐ 
συμμετέχοντες αὑτοῖς, τῶν ἐγκλημάτων τὸ ἶσον 
φερόμεθα. Τίς γὰρ ἂν οὐκ ἀγανακτήσειεν ἀκούων 
ὄνομα μὲν ἡμᾶς Ῥωμαίων ἔχοντας, ἔργα δὲ Kee 
τῶν δρῶντας ; Τίς δ᾽ οὐκ ἂν ὁρῶν ὠδύρετο τὴν Ἶ- 
ταλίαν ὁμοίως τῇ Βρεττανίᾳ πορθουμένην ;. Πῶς 
δ᾽ οὐ δεινὸν. τὰ μὲν τῶν Γαλατῶν τῶν χαταπολε- 
μηθέντων μηκέθ᾽ ἡμᾶς λυπεῖν, τὰ δὲ ἐντὸς τῶν 
ἤλλπεων, ὥς τινας ἠπειρώτας, ἣ Καρχηδονίους, 
ἢ Κίμόρους πορθεῖν; Πῶς δ᾽ οὐκ αἰσχρὸν σεμνύ-- 
d ἡμᾶς, καὶ λέγειν ὅτι ἡμεῖς πρώτοι Ῥω- 
μαίων καὶ τὸν Ῥῆνον Sn, χαὶ τὸν ὠκεανὸν 
ἐπλεύσαμεν, τὸν δὲ οἰκείαν ἀπαθῆ καχῶν ἀπὸ τῶν 
πολεμίων οὖσαν διαρπάσαι, xoi ἀντὶ μὲν ἐπαίνου 


HISTORIA ROMANA. L-.] 
μέμψιν, ἀντὶ δὲ τιμῆς ἀτιμίαν, ἀντὶ δὲ χερδῶν 
ζημίας, ἀντὶ δὲ ἄθλων τιμωρίας λαθεῖν; 

“Μὴ γάρτοι νομίσητε μήθ᾽ ὅτι στρατεύεσθε, 
κρείττους παρὰ τοῦτο τῶν οἴκοι πολιτῶν εἶναι- 
Ῥωμαῖοι γὰρ ἐστὲ ἀμφότεροι, καὶ ὁμοίως ὑμῖν 
κακουργεῖν. Οἵτε γάρ νόμοι χυριώτεροι ὑμῶν εἰσι" 
χαὶ πάντως ποτὲ χαὶ ταῦτα χαταθήσεσθε. Μὴ 
μέντοι μηδὲ τῷ πλήθει Θαρσεῖτε" πολὺ γὰρ πλεί-- 
ou ὑμῶν οἱ ἀδικούμενοι, ἄν γε xo συστραφῶσιν, 
εἰσί. Συστραφήσονται δὲ ἐὰν τοιαῦτα ποιῆτε. Mod? 
ὅτι τοὺς βαρόάρους ἑνικήσατε, καὶ τούτων χατα- 
φρονεῖτε, ὧν οὐδὲν κατὰ γένος οὔτε χατὰ παιδεί-. 
ἂν, οὖκ ix «τῆς τροφῆς, οὐχ ἐκ τῶν ἐπιτηδευμά- 
τῶν διαφέρετε" ἀλλ᾽ ὥσπέρ που χαὶ προσῆχον xat 
συμφέρον ἐστὶν ὑμῖν, μήτε βιάζεσθέ τινα αὐτῶν, 
us! ἀδικεῖτε, ᾿Αλλὰ τὰ μὲν ἐπιτήδεια παρ᾽ ἐ- 
χουσίων σφῶν λαμθάνετε, xui τὰ γέρα παρ᾽ ἑχόν-- 
τῶν προσδέγετε. Πρὸς γὰρ δὴ τοῖς εἰρημένοις, 
τοῖς τε ἄλλοις ὅσα ἂν τις μηκύνων περὶ τῶν τοιού-- 
τῶν διεξέλθοι, καὶ ἐκεῖνο δεῖ ὑμᾶς προσλογίζεσθας 
ὅτι νῦν ἡμεῖς ἐνταῦθ᾽ ἥχομεν, ἵνα τῇ τε πατρίδε 
ἀδιχουμένη βοηθήσωμεν, καὶ τοὺς χαχουργοῦντας 
αὐτὴν ἀμυνώμεθα. Ἐπεὶ εἴγε ἐν μηδενὶ δεινῷ ἦν, 


124 DIONIS CeCCEII .- 

οὔτ᾽ ἂν ἐς τὴν- Ἰταλίαν μετὰ τῶν ὅπλων ἤλθομεν 
(οὐ γὰρ ἔτ᾽ ἐστὶν), οὔτ᾽ ἂν τά τε τῶν Κελτῶν καὶ 
τὰ τῶν Βρεττανῶν ἀτέλεστα κατελίπομεν, δυνη-- 
θέντες ἂν καὶ ἐχεῖνα προςχατεργάσασθαι., 

Οὐκοῦν πῶς μὲν dux ἄτοπον, ἐπὶ τῇ τῶν ἀδι- 
πούντων τιμορίᾳ παρόντας ἡμᾶς μιηδὲ ἧττον πλε- 
ονεκτοῦντας ἐκείνων φανῆναι ; Πῶς δ᾽ οὐ σχέτλιον, 
πρὸς ἐπικουρίαν τῆς πατρίδος ἀφιγμένους, συμ.-᾿ 
μάχων αὐτὴν ἑτέρων ἀναγκάσαι xad! ἡμῶν δεη- 
θῆναι ; Καίτοι ἔγωγε τοσοῦτον περιεῖναι τοῖς δὲ- 
καιώμασι τοῦ Πομτηΐου νομίζω, ὥστε χαὶ ἐς δί-- 
χὴν πολλάχις αὐτὸν προχαλέσασθαι. Καὶ ἐπειδυή 
γχε μὴ ἠθέλησεν εἰρηνικῶς ὑπὸ τοῦ συνειδότος δια-- 
χριθῆναι, πάντα μὲν τὸν δῆμον, πάντας δὲ τοὺς 
συμμάχους ἐλπίσαι διὰ τοῦτο προσθήσεσθαι. "AX- 
A. νῦν ἄν γε χαὶ τοιαῦτα ποιῶμεν, οὔτ᾽ αὐτὸς d- 
πιτήδειόν τι ἕξω προΐσχεσθαι, οὔτ᾽ ἐκείνοις ἂν ἐ-- 
πιειχὲς ἐγκαλέσαι. Δεῖ δὲ δὴ καὶ τοῦ δικαίου πᾶ- 
σαν ἡμᾶς πρόνοιαν ποιεῖσθαι. Μετὰ μὲν γὰρ τού- 
του, xol ἡ παρὰ τῶν ὅπλων ἰσχὺς εὔελπίς ἐστιν" 
ἄνευ δ᾽ ἐκείνου βέδαιον οὐδὲν, κἂν παραυτίκα τις 
κατορθώσῃ τὶ, ἔχει. Καὶ ὅτι ταῦθ᾽ οὕτω πέφυχε, 
καὶ ὑμῶν οἱ πλείους ἐπίστανται" πάντες γοῦν τὰ 


HISTORIA ROMANA. 1425 
προσήκοντα ἀπαρἄχλητοι πράττετε. Ὅθεν που xal 
ἐγὼ συνεχάλεσα ὑμᾶς, ἵνα καὶ μάρτυρας καὶ ἐπό- 
πτας τῶν τε λεγομένων χαὶ πραττομένων ποιήσω-- 
μαι. ᾿Αλλ᾽ ὑμεῖς οὐ τοιοῦτοι ἐστὲ, καὶ διὰ ταῦτα 
καὶ ἐπαινεῖσθε. Ὀλίγοι δὲ δή τινες, ὁρᾶτε, ὅπως 
'πρὸς τῷ πολλάκις καχουργηχέναι, καὶ μηδεμίαν 
«δίκην δεδωχέναι, καὶ προσεπαπειλοῦσιν ἡμῖν. 

Οὐ μέντοι καὶ ἐγὼ οὔτ᾽ ἄλλως καλὸν εἶναι νο-- 
μίζω ἄρχοντά τινα τῶν ἀρχομένων ἡττᾶσθαι, οὔτ᾽ 
-ἂν σωτήριόν τι- γενέσθαι ποτὲ, εἰ τὸ ταχθὲν ὑπη- 
ρετεῖν τινι, κρατεῖν αὐτοῦ ἐπιχειρήσειε. Σκέψασθε 
δὲ ποῖος μὲν κόσμος οἰκίας γένοιτο, ἂν οἱ ἐν τῇ ἡ- 
λικίᾳ ὄντες τῶν πρεσδυτέρων χαταφρονήσωσι" ποῖ- 
oc δὲ τῶν διδασκαλείων, ἂν οἱ φοιτῶντες τῶν παι-- 
δευτῶν ἀμελήσωσι" τίς ὑγίεια νοσοῦσιν, ἂν μὴ 
πάντα τοῖς ἰατροῖς οἱ κάμνοντες πειθαρχῶσι" τίς 
δὲ ἀσφάλεια ναυτιλλομένοις, ἂν οἱ ναῦται τῶν κυ- 
δερνητῶν ἀνηχουστῶσι. Φύσει τὲ γὰρ ἀναγκαῖά 
τινα καὶ σωτήρια, τῷ μὲν ἄρχειν ἐν τοῖς ἀνθρώ-- 
ποις, τῷ δὲ ἄρχεσθαι, τέταχται. Καὶ ἀδύνατόν 
ἐστιν ἄνευ αὐτῶν χαὶ ὁτιοῦν καὶ ἐφ᾽ ὁποσονοῦν δια-. 
γενέσθαι. Προσήκει τὲ τῷ μὲν ἐπιστατοῦντί τινος 
ἐχφροντίζειν τὲ τὰ δέοντα, καὶ ἐπιτάττειν" τῷ δὲ 


495 DIGNIS COGCEII 
ὑποτεταγμένῳ πειθαρχεῖν τε ἀπροφασίστως, καὶ 
ἐχπονεῖν τὸ κελευόμενον. Ἔξ οὗ xai μάλιστα τό 
τε ἔμφρον τοῦ ἄφρονος, xai τὸ ἐπιστῆμον τοῦ ἀνε- 
πιστήμονος ἐν παντὶ προτετίμηται. Οὕτω δὴ οὖν 
πούτων ἐχόντων, οὐκ ἄν ποτε οὔτε συγχωρήσαιμέ 
σι τούτοις τοῖς v, ἀναγκασθεὶς, οὔτ᾽ 
ἂν ἐπιτρέψαιμι, βιασθείς, ἭἬ τί μὲν ἀπό τε τοῦ 
Αἰνείου καὶ ἀπὸ τοῦ Ἰούλου γέγονα ; Τί δὲ ἐστρα- 
nox; τί ὑπάτευσα; Ἐπὶ τί δὲ ὑμᾶς τοὺς 
μὲν οἴκοθεν ἐξήγαγον, τοὺς δ᾽ ὕστερον -προσχατέ- 
Juba; "Emi τί τοσοῦτον ἤδη χρόνον τὴν ἐξουσίαν 
τὴν ἀνθύπατον ἔχω λαδὼν, ἄν γε δουλεύσω coi 
ὑμῶν, καὶ γικηθῶ τινος ὑμῶν ἐνταῦθα ἐν τῇ Ἰτα- 
λίᾳ, πρὸς τὴν Ῥώμην, δι᾽ ὧν καὶ Γαλάτας ἐχει- 
φώσασθε, καὶ Βρεττανῶν ἐχρατήσατε ; Τί δείσας, 
aui τί φοδηθείς; Μή με τὶς ὑμῶν ἀποχτείνῃ; 
"AX εἰ μὲν πάντες ταῦτ᾽ ἐφρονεῖτε, ἑκὼν ἂν ἀ- 
ποθανεῖν εἱλόμην, ἣ τό τε ἀξίωμα τῆς ἡγεμονείας 
χαταλύσαι, καὶ τὸ φρόνημα τὸ τῇ προστατείᾳ 
προσῆχον ἀπολέσαι. 

Πολὺ γάρ που πλείω πολὺ χινδυνεύεται τοῦ 
ἕνα ἄνδρα ἀδίκως ἀποθανεῖν, ἂν ἐθισθῶσιν οἱ στρα- 
"rra τοῖς τε στρατηγοῖς σφῶν προστάττειν τινὰ, 


HISTORIA ROMANA. Eri 
καὶ τὰ δίχαια τὰ τῶν νόμων ἐν ταῖς χερσὶ ποιεῖ- 
σθαι. ᾿Αλλὰ τοῦτο μὲν οὐδὲ ἐπηπείληχέ τις αὐ- 
τῶν" καὶ γὰρ ἄν...) καὶ παραχρῆμα, εὖ οἶδα, 
ὅτι πρὸς ὑμῶν τῶν ἄλλων ἀπέσφακτο. Τὴν δὲ δὴ 
στρατιὰν ὡς κεκμηκότες ἐξίστανται, καὶ τὰ ὅπλα 
ὡς καὶ πεπονημένοι χατατίθενται" xal πάντως dv 
4t μὴ παρ᾽ ἑκόντος μου τούτου τύχωει, καὶ τὴν 
τάξιν ἐχλείψουσι, καὶ πρὸς τὸν Πομπήϊον μετα- 
στήσονται, ἅπέρ που καὶ παραδηλοῦσί τινες. Καὶ 
υπἷίς μὲν οὐκ ἂν ἐθελήσειε τοιούτων ἀνθρώπων στε- 
ψφηθῆναι; Τίς δὲ οὐκ ἂν εὔξαντο τονούτους ἐκείνῳ 
στρατιώτας ὑπάρξαι, οἵ τινες μήτε τοῖς διδομέ- 
- ot ἀρχοῦνται, μήτε τοῖς προσταττομένοις πείθο- 
νται, ἀλλ᾽ ἐν ἡλικίᾳ γῆρας, καὶ ἐν ἰσχύϊ ἀσθένει- 
αν προδαλλόμενοι, δεσπόζειν τὲ τῶν ἀρχόντων, 
καὶ τυραννεῖν τῶν ἡγουμένων σφῶν ἀξιοῦσιν ; 

Ἐγὼ γὰρ μυριάκις ἂν καὶ πρὸς τὸν Πομπήϊ- 
ον ὁπωσδή ποτε καταλλαγῆναι, καὶ ἄλλο ὁτιοῦν 
παθεῖν ἑλοίμην, ἤ τι ἀνάξιον τοῦ τε πατρίου φρο- 
γήματος καὶ τῆς ἐμαυτοῦ προαιρέσεως πρᾶξαι. 
᾿Αγνοεῦτε ὅτι οὔτε δυναστείας οὔτε πλεονεξίας ἐ- 
πιθυμῶ ; Οὐδέ μοι πρόκειται πάντως τὶ καὶ ἐκ 
παντὸς τρόπου χαταπράξαι, ὥς τέ τι ἐπὶ τούτῳ 


7128 LUCIANI 
χαὶ ψεύσασθαι, καὶ ϑωπεῦσαι χαὶ χολακεῦσαί τι- 
νας; Παύσασθε μὲν δὴ διὰ ταῦτα τῆς στρατιᾶς, 
ὦ, τί ἂν ὑμᾶς ὀνομάσαιμι ; Οὐ μέντοι ὡς καὶ αὖ-- 
τοὶ xal βούλεσθε καὶ φατὲ, ἀλλ᾽ ὡς τῷ χοινῷ καὶ 
ἐμοὶ συμφέρει. Τῶν Δίων. Ῥωμαικ. "lov. μα΄. 


— — ám «m— —— 
ORACULUM MORTUORUM CONSULTUM. : 
Menippus et Philonides. 
MEN. ὯὮ χαῖρε μέλαθρον πρόπυλά θ᾽ ἑστίας ἐμῆς, 
ὡς ἄσμενός σέ γ᾽ εἶδον ἐς φάος μολών. ΦίΑ. Οὐ 
Μένιππος οὗτός ἐστιν ὁ κύων ; οὐ μὲν οὖν ἄλλος, 
εἰ μὴ ἐγὼ παραδλέπω" Μένιππος ὅλος. Τί οὖν αὖ-- 
τῷ βούλεται τὸ ἀλλόχοτον τοῦ σχήματος, πῖλος, 
καὶ λύρα, καὶ λεοντῇ ; προσιτέον δὲ ὅμως αὐτῷ. 
Χαῖρε, ὦ Μένιππε' πόθεν ἡμῖν ἀφῖξαι ; πολὺν γὰρ 
χρόνον οὐ πέφηνας ἐν τῇ πόλει. 
1 MEN. Ἥχω νεχρῶν. χευθμῶνα καὶ σχότου πύλας 
λιπὼν, ἵν᾽ "Ac χωρὶς ᾧκισται ϑεῶν. 
ΦΙΛ. Ἡράκλεις, ἐλελήθει Μένιππος ἡμᾶς ἀπο- 
, θανὼν, xd? ἐξ ὑπαρχῆς ἀναδεδίωχεν ; ΜΕΝ. Οὐχ, 
ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἔμπνουν "Aid μ᾽ ἐδέξατο. 9IA. Τίς δ᾽ 
ἡ αἰτία σοι τῆς καινῆς καὶ παραδόξου ταύτης ἀ- 
ποδημίας; MEN. Νεότης μ᾽ ἐπῇρε καὶ ϑράσος 


NECROMANTIA. 129 
τοῦ νοῦ πλέον. IA. Παῦσαι, μακάριε, τραγῳ- 
δῶν καὶ λέγε οὑτωσί πως ἀπλῶς καταδὰς ἀπὸ τῶν 
ἰαμδείων, τίς ἡ στολή; τί σοι τῆ; κάτω πορείας, 
ἐδέησεν; ἄλλως γὰρ οὐχ ἡδεῖά τις οὐδὲ ἀσπάσιος 
ἡ ὁδός. ΜῈΝ. Ὦ φιλότης, χρειώ με κατήγαγεν 
εἰς ᾿Αἶδαο ψυχῇ χρησόμενον Θηδαΐου Τειρεσίαο. 
ΦΙΑ. Οὗτος, ἀλλ᾽ ἣ παραπαίεις ; οὐ γὰρ ἂν οὕτως 
ἐμμέτρως ἐβῥαψῴδεις πρὸς ἄνδρας φίλους. ΜΕΝ. 
MÀ ϑαυμάσης, ὦ ἑταῖρε" νεωστὶ γὰρ Εὐριπίδῃ 
χαὶ Ὁμήρῳ συγγενόμενος οὐχ οἶδ᾽ ὅπως ἀνεπλή- 
GÜnv τῶν ἐπῶν καὶ αὐτόματά μοι τὰ μέτρα ἐπὶ 
τὸ στόμα ἔρχεται. 

(Sie εἰπέ got, πῶς τὰ ὑπὲρ γῆς ἔχει, out 

τί ποιοῦσιν οἱ ἐν τῇ πόλει ; 

MA. Κανὼν οὐδὲν, ἀλλ᾽ οἷα καὶ πρὸ τοῦ dp« 
πάζουσιν, ἐπιορχοῦσι, τοχογλυφοῦσιν, ὀδολοστα- 
ποῦσον. ΜῈΝ. λθλιοι καὶ χαχοδαίμονες" οὐ γὰρ 
ἴσασιν οἷα ἔναγχος κεχύρωται παρὰ τοῖς κάτω xai 
οἷα κεχειροτόνηται τὰ ψηφίσματα χατὰ τῶν πλου- 
δίων, ἃ μὰ τὸν Κέρδερον οὐδεμία μηχανὴ τὸ Duc 
φυγεῖν αὐτοὺς. LA. Τί φής; δέδοχταί τι νεώτερον 
τοῖς κάτω περὶ τῶν ἐνθάδε; ΜῈΝ. Νὴ Δία, καὶ πολ- 

9 


130 LUCIANI 

λάγε" ἀλλ᾽ ob ϑέμις ἐχφέρειν αὐτὰ πρὸς ἅπαντας 
οὐδὲ τὰ ἀπόῤῥητα ἐξαγορεύειν, μὴ χαί τις ἡμᾶς 
“ράψηται γραφὴν ἀσεβείας ἐπὶ τοῦ Ῥαδαμάνθυος. 
ΦΙΔ. Μεδαμῶς, ὦ Μένιππε, πρὰς τοῦ Διὸς, μὴ 
φθονήσῃς τῶν λόγων φίλῳ ἀνδρί" πρὸς γὰρ εἰδότα, 
σιωπᾷν ἐρεῖς, τά τ᾽ ἄλλα xai πρὸς μεμυημένον. 
MEN. Χαλεπὸν μὲν ἐπιτάττεις τοὐπίταγμα xad 
οὐ πάντη ἀσφαλές: πλὴν ἀλλὰ coU γε ἕνεχα τολ- 
ψητέον. Ἔδοξε δὴ τοὺς πλουσίους τούτους xal 
πολυχρημάτους καὶ τὸ χρυσίον χατάχλειστον digo 
περ τὴν Δανάην φυλάττοντας... 


ΦΙΑ. Μὴ πρότερον εἴπης, rati, τὰ δεδογμέν | 


να, πρὶν ἐκεῖνα διελθεῖν, ἃ μάλιατ᾽ kv ἡδέως d. 
πούσαιμί σου, τίς ἡ ἐπίνοιά σου τῆς χαθόδου nés 
vero, τίς δὲ ὁ τῆς πορείας ἡγεμὼν, εἶθ᾽ ἑξῆς d τα 
εἶδες ὦ τε ἤχουσας παρ᾽ αὐτοῖς" εἰκὸς γὰρ δὴ Que 
λόκαλον ὄντα σε μηδὲν τῶν ἀξίων ϑέας ἣ ἀχοῖς 
παραλιπεῖν. 

ὅ ΜΕΝ. Ὑπουργητέον καὶ ταῦτά σοι" τί γὰρ 
ἂν χαὶ πάθοι τις, ὁπότε φίλος ἀνὴρ βιάζοιτο) 
Καὶ δὴ πρῶτά σοι δίειμι τὰ περὶ τῆς γνώμης τῆς 
ἐμῆς καὶ ὅθεν ὡρμήθην πρὸς τὴν κατὰύααιν’ ἐγὼ 


γὰρ, ἄχρι μὲν ἐν παισὶν ἦν, ἀμούων Ὁμήρου καὶ | 


» 


NECROMANTIA. 154 
Ἡσιόδου πολέμους καὶ στάσεις διηγουμένων οὐ 
Ῥόνον τῶν ἡμιθέων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἤδη τῶν S1- 
ὧν, ἔτι δὲ καὶ μοιχείας αὐτῶν καὶ βίας καὶ ἄρπα- 
“ὰς καὶ δίκας καὶ πατέρων ἐξελάσεις καὶ ἀδελφῶν 
γάμους, πάντα ταῦτα ἐνόμιζον εἶναι καλὰ καὶ οὐ 
παρέργως ἐκνώμην πρὸς αὐτά" ἐπεὶ δὲ εἰς ἄνδρας 
τελεῖν ἠρξάμην, πάλιν αὖ ἐνταῦθα ἤκουον τῶν νό- 
pev τἀναντία τοῖς ποιηταῖς κελευόντων, μήτε 
μοιχεύειν μήτε στασιάζειν μήτε ἁρπάζειν. ἘΝ 
μεγάλῃ οὖν χαθειστήχειν ἀμφιδολίᾳ οὐκ εἰδὼς d 
t χρησαίμην ἐμαυτῷ" οὔτε γὰρ ἄν ποτε τοὺς Se- ^ 
οὺς μοιχεῦσαι καὶ στασιάσαι πρὸς ἀλλήλους ἡγού- 
μην, “αἰ μὴ ὡς περὶ καλῶν τούτων ἐγίγνωσχον, 
οὔτ᾽ ἂν τοὺς νομοθέτας" τἀναντία τούτοις παραι- 
νεῖν, εἰ μὴ λυσιτελεῖν ὑπελάμβανον. : 
ἃ Ἐπεὶ δὲ διηπόρουν, ἔδοξέ μοι ἐλθόντα παρὰ 
ποὺς καλουμένους τούτους φιλοσόφους ἐγχειρίσαι 
τε ἐμαυτὸν καὶ δεηθῆναι αὐτῶν χρῆσθαί μοι ὅ τι 
βούλοιντο xa τινα ὁδὸν ἁπλῆν καὶ βέδαιον ὑπο- 
δεῖξαι τοῦ βίου. Ταῦτα μὲν’ δὴ φρονῶν προσύειν 
αὐτοῖς, ἐλελήθειν δ᾽ ἐμαυτὸν ἐς αὐτὸ, φασὶ, τὸ" 
πῦρ ἐκ τοῦ καπνοῦ βιαζόμενος" παρὰ γὰρ δὴ τού- 
τοῖς μάλιστα εὕρισκον ἐπισκοπῶν τὴν ἄγνοιαν καὶ 


132 LUCIANI 

τὴν ἀπορίαν πλείονα, ὥστε μοι τάχιστα χρυσοῦν 
ἀπέδειξαν οὗτοι τὸν τῶν ἰδιοτῶν βίον’ ἀμέλει ὁ 
μὲν αὐτῶν παρήνει τὸ πᾶν ἥδεσθαι χαὶ μόνον τοῦ- 
τὸ ix παντὸς μετιέναι' τοῦτο γὰρ εἶναι τὸ εὔδαι- 
μον" ὁ δέ τις ἔμπαλιν, πονεῖν τὰ πάντα καὶ ua 
χθεῖν xai τὸ σῶμα καταναγκάζειν ῥυνῶντα χαὶ 
αὐχμῶντα καὶ πᾶσι δυραρεστοῦντα καὶ λουδορού-- 
μένον, συνεχὲς ἐπιῤῥαψῳδῶν τὰ πάνδημα ἐκεῖναι 


τοῦ. Ἡσιόδου περὶ τῆς ἀρετῆς ἔπη καὶ τὸν ἱδρῶτα. 


καὶ τὴν ἐπὶ τὸ ἄκρον ἀνάδασιν" ἄλλος χαταφρο-, 


νεῖν χρημάτων παρεκελεύετο καὶ ἀδιάφορον οἴεσθαι, 
. τὴν χτῆσιν αὐτῶν" ὁ δέ τις ἔμπαλιν ἀγαϑὸν εἶναι 
καὶ τὸν πλοῦτον αὐτὸν ἀπεφαίνετο" περὶ μὲν γὰρ 
τοῦ χόσμου τί yh καὶ λέγειν; ὅς γε ἰδέας καὶ ἀ- 
σώματα καὶ ἀτόμους καὶ κενὰ καὶ τοιοῦτόν τινα 
ὄχλον ὀνομάτων ὁσημέραι παρ᾽ αὐτῶν ἀκούων ἐν- 
αὐτίων. Καὶ τὸ πάντων ἀτοπώτατον, ὅτι περὶ 
τῶν ἐναντιωτάτων ἕκαστος αὐτῶν λέγων σφόδρα 
νικῶντας χαὶ πιθανοὺς λόγους ἐπορίζετο, ὥστε 
μήτε. τῷ ϑερμὸν τὸ αὐτὸ πρᾶγμα λέγοντι μήτε 
τῷ ψυχρὸν ἀντιλέγειν ἔ ἔχειν καὶ ταῦτα εἰδότα σα- 
φῶς ὡς οὐκ ἄν ποτε ϑερμὸν εἴ εἴη τι καὶ ψυχρὸν ἐν 
ταὐτῷ χγρόνῳ' ἀτεχνῶς οὖν ἔπασχον τοῖς νυστών 


4 


NECROMANTIA. 488 
ζουσι τούτοις ὅμοιον ἄρτι μὲν ἐπινεύων, ἄρτι δὲ 
ἀνανεύων ἔμπαλιν. 

5 πολλῷ δὲ τούτων ἐχεῖνο ἀλογώτερον᾽ τοὺς 
ito αὐτοὺς τούτους εὕρισκον ἐπιτηρῶν ἐναντιώτα- 
πα τοῖς αὐτῶν λόγοις ἐπιτηδεύοντας" τοὺς γοῦν 
καταφρονεῖν παραινοῦντας χρημάτων ἑώρων ἀπρὶξ 
ἐχομένους αὐτῶν καὶ περὶ τόχων διαφερομένους 
ud ἐπὶ μισθῷ παιδεύοντας καὶ πάντα ἕνεκα τού-- 
tu ὑπομένοντας, τούς τε τὴν δόξαν ἀποδαλλομέ- 
νοὺς αὐτῆς ταύτης χάριν τὰ πάντα καὶ πράττον- 
τας καὶ λέγοντας, ἡδονῆς τε αὖ σχεδὸν ἅπαντας 
κατηγορούντας, ἰδίᾳ δὲ μόνῃ ταύτῃ προσηρτημέ- 
vox. 

9 Σφαλεὶς οὖν χαὶ τῆσδε τῆς ἐλπίδος ἔτι μᾶλ- 
λον ἐδυσχέραινον ἠρέμα παραμυθούμενος ἐμαυτὸν, 
ὅτι μετὰ πολλῶν καὶ σοφῶν καὶ σφόδρα ἐπὶ cuvé- 
σφι διαδεξοημένων ἀνόητός τε εἰμι καὶ τἀληθὲς ἔτι 
ἀγνοῶν περιέρχομαι" καί μοί ποτε διαγρυπνοῦντι 
τούτων ἕνεχα ἔδοξεν ἐς Βαδυλῶνα ἐλθόντα Seni 
ναί τινος τῶν μάγων τῶν Ζωροάστρου μαθητῶν 
χαὶ διαδόχων, ἤχουον δ᾽ αὐτοὺς ἐπῳδαῖς τε γαὶ 
τελεταῖς τισιν ἀνοίγειν τε τοῦ λδου τὰς πύλας 
καὶ κατάγειν ὃν ἂν βούλωνται ἀσφαλῶς καὶ ὀπίσω 


4154 LUCIANI 
αὖθις ἀναπέμπειν. "Apuoro οὖν ἡγούμην εἶναι 
παρά τινος τούτων διαπραξάμενον τὴν χατάδασιν 
ἐλθόντα παρὰ Τειρεσίαν τὸν Βοιώτιον μαθεῖν παρ᾽ 
αὐτοῦ ἅτε μάντεως καὶ σοφοῦ, τίς ἐστιν ὁ ἄριστος 
βίος καὶ ὃν ἄν τις ἕλοιτο εὖ φρονῶν᾽ xai δὴ ἀνα-. 
πηδήσας ὡς εἶχον τάχους ἔτεινον εὐθὺ Βαδυλῶνος.. 
Ἐλθὼν δὲ συγγίγνομαί τινι τῶν Χαλδαίων σοφῷ 
ἀνδρὶ καὶ ϑεσπεσίῳ τὴν τέχνην, πολιῷ μὲν τὴν 
κόμην, γένειον δὲ μάλα σεμνὸν καθειμένῳ, τοῦνο- 
μα δὲ ἦν αὐτῷ Μιθροδαρζάνης- δεηθεὶς δὲ xai 
^ χαθικετεύσας μόγις ἐπέτυχον παρ᾽ αὐτοῦ, ἐφ᾽ ὅτῳ 
Θούλοντο μισθῷ, καθηγήσασθαί μοι τῆς ὁδοῦ. 

7 Παραλαδὼν δέ με ὁ ἀνὴρ πρῶτα μὲν ἡμέρας 
ἐννέα καὶ εἴχοσιν ἅμα τῇ σέχήνῃ ἀρξάμενος ἔλουε 
κατάγων ἕωθεν ἐπὶ τὸν Εὐφράτην, πρὸς ἀνίσχοντα 
τὸν ἥλιον ῥῆσίν τινα μακρὰν ἐπίλεγων, ἧς οὐ σφό- 
Spa. κατήκουον' ὥσπερ γὰρ οἱ φαῦλοι τῶν ἐν τοῖς 
ἀγῶσι κηρύχων ἐπίτρογόν τι χαὶ ἀσαφὲς ἐφθέγίε-. 
το" πλὴν ἐῴχει γέ τινας ἐπικαλεῖσθαι δαίμονας. 
Μετὰ δὲ οὖν τὴν ἐπῳδὴν τρὶς ἄν μου πρὸς τὸ πρόσ- 
πον ἀποπτύσας, ἐπανήειν πάλιν οὐδένα τῶν ἀ- 
παντώντων προσδλέπων᾽ xoi σιτία μὲν ἡμῖν τὰ 
ἀκρόδρυα, ποτὸν δὲ γάλα xal μελίκρατον χαὶ τὸ 


NECROMANTIA. 35 
ποῦ Χοάσπου ὕδωρ, εὐνὴ δὲ ὑπαίθριος ἐπὶ τῆς πό-- 
ας. Ἐπεὶ δὲ ἅλις εἶχε τῆς προδιαιτήσεως, περὶ 
μέσας νύκτας ἐπὶ τὸν Τίγρητα ποταμὴν ἀγαγὼν 
ἐκάϑηρέ τέ με καὶ ἀπέμαξε καὶ περιήγνισε δαδί- 
οἷς xa σχίλλῃ xoi ἄλλοις πλείοσιν ἅμα χαὶ τὴν 
ἐπῳδὴν ἐκείνην ὑποτονθορύσας, εἶτα ὅλον με χα- 
ταμαγεύσας xe περιελθὼν, ἵνχ μὴ βλαπτοίμην 
ὑπὸ τῶν φασμάτων, ἐπανάγει ἐς τὴν οἰκίαν, ὡς, 
εἶχον, ἀναποδίζοντα, καὶ τὸ λοιπὸν ἀμφὶ πλοῦν 
εἴχομεν. 

S Αὐτὸς μὲν οὖν μαγικήν τινα ἐνέδυ στολὴν 
πὰ πολλὰ ἐοιχυῖαν τῇ Μυδικῇ, ἐμὲ δὲ τουτοισὶ 
φέρων ἐνεσκεύχσε τῷ πίλῳ καὶ τῇ λεοντῇ xai 
προσέτι τῇ λύρᾳ, καὶ παρεχελεύσατο, ἦν τις Éon- 
ταί με τοὔνομα, Μένιππον μὲν μὴ λέγειν, 'Hoa- 
xAMx δὲ ἢ Ὀδυσσέα ἢ ᾿Ορφέα. 

Φιλ. Ὡ; δὴ τί τοῦτο, ὦ Μένιππε; οὐ γὰᾳ 
συνίημι τὴν αἰτίαν οὔτε τοῦ σχήματος οὔτε τῶν 
ὀνομάτων. 

MEN. Καὶ μὴν πρόδηλον τοῦτό γε καὶ οὐ παν-- 
£s ἀπόῤῥητον" ἐπεὶ γὰρ οὗτοι πρὸ ἡμῶν ζῶντες 
ἐς “λδου κατεληλύϑεσαν, ἡγεῖτο, εἴ με ἀπεικά-- 
σειεν αὐτοῖς, ῥχλίω: ἂν τὴν τοῦ Αἰχχοῦ φρουρὰν 


136 LUCIANI. 
διαλαθεῖν xal ἀκωλύτως παρελθεῖν ἅτε συνηθέσ- 
πέρον τραγικῶς μάλα παραπεμπόμενον ὑπὸ τοῦ 
πήματος. 

9 Ἤδη δ᾽ οὖν ὑπέφαινεν μέρα, καὶ χατελ- 


θόντες ἐπὶ τὸν ποταμὸν περὶ ἀναγωγὴν ἐγνγνόμε- 
θα" παρεσχεύαστο δ᾽ αὐτῴ καὶ σκάφος καὶ ἱερεῖα. 


᾿ χαὶ μελίκρατον καὶ ἄλλ᾽ ὅσα πρὸς τὴν τελετὴν 


χρήσιμα. ᾿Ἐμθαλόμενοι οὖν ἅπαντα τὰ παρεσχευ- 
ασμένα οὕτω δὴ καὶ αὐτοὶ βαίνομεν ἀχνύμενοι, 
ϑαλερὸν κατὰ δάχρυ χέοντες. Καὶ μέχρι μέν τι- 
νος ὑπεφερόμεθα ἐν τῷ ποταμῷ, εἶτα δ᾽ ἐσεπλεύ- 
σαμεν ἐς τὸ ἕλος xoi τὴν λίμνην, ἐς ἣν ὁ Εὐφρά- 
τὴς ἀφανίζεται" περαιωθέντες δὲ xal ταύτην ἀφ- 
«τχνούμεθα ἔς τι χωρίον ἔρημον καὶ ὑλῶδες χαὶ ἀν- 
“ἥλιον, εἰς ὃ δὴ ἀποβάντες (ἡγεῖτο δὲ Μιθροδαρ- 
ζάνης) βόθρον τε ὡρυξάμεθα καὶ τὰ μῆλα ἐσφά- 


τξαμεν καὶ τὸ αἷμα περὶ αὐτὸν ἐσπείσαμεν. Ὁ δὲ 


μάγος ἐν τοσούτῳ δᾷδα καομένην ἔχων οὐχέτ᾽ d- 
ρεμαίᾳ τῇ φωνῇ, παμμέγεθες δὲ, ὡς οἷός τε ἦν, 
ἀνακραγὼν δαίμονάς τε ὁμοῦ πάντας ἐπεθοᾶτο 
xo Ποινὰς καὶ ᾿Ερινύας, και νυχίαν Ἑκάτην χαὶ 
ἐπαινὴν Περσεφένειαν, παραμεγνὺς ἅμα καὶ βαρ- 
ἔαρικά τινα καὶ ἄσημα ὀνόματα xad πολυσύλλαξα. 


NECROMANTIA. 157 
10 Εὐθὺς οὖν ἅπαντα ἐχεῖνα ἐσαλεύετο xoi ὑ- 
πὸ τῆς ἑπῳδῆς τοὔδαφος ἀνεῤῥήγνυτο καὶ ἡ ὑλακὴ 
τοῦ Κερβέρου καὶ πόῤῥωθεν ἠκούετο καὶ τὸ πρᾶγ- 
μα ὑπερχατηφὲς ἦν χαὶ σχυθρωπόν. "Εδδεισεν δ᾽ 
ὑπένερθεν ἄναξ ἐνόρων ᾿Αἰδωνεύς- κατεφαίνετο γὰρ 
ἤδη τὰ πλεῖστα, καὶ ἡ λίμνη καὶ ὁ Πυριφλεγέθων 
χαὶ τοῦ Πλούτωνος τὰ βασίλεια. Κατελθόντες δ᾽ 
. ὅμως διὰ τοῦ γάσματος τὸν μὲν Ῥαδάμανθυν ei 
gopev τεθνεῶτα μιχροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ δέους" ὁ δὲ 
Κέρθερος ὑλάχτησε μέν τι xai παρεχίνησε, ταχὺ 
δέ μου κρούσαντος τὴν λύραν παραχρῆμα ἐχηλήθη 
ὑπὸ τοῦ μέλους. Ἐπεὶ δὲ πρὸς τὴν λίμνην ἀφιχό-. 
ts. μικροῦ μὲν οὐδ᾽ ἐπεραιώθημεν' ἦν γὰρ πλῆ- 
gu ἤδη τὸ πορθμεῖον καὶ οἰμωγῆς ἀνάπλεων, 
τραυματίαι δὲ πάντες ἐπέπλεον, ὁ μὲν τὸ σχέλος, 
ὁ δὲ τὴν κεφαλὴν, ὁ δὲ ἄλλο τι συντετριμμένος, 
ἐμοὶ δοχεῖν, ἔκ τινος πολέμου παρόντες. Ὅμως 
δ᾽ οὖν ὁ βέλτιστος Χάρων ὡς εἶδε τὴν λεοντῆν, 
οἰηθείς με τὸν Ἡρακλέα εἶναι, ἐσεδέξατό με χαὶ 
διοπόρθμευσέ τε ἄσμενος καὶ ἀποῤᾶσι διεσήμηνε 
τὴν ἀτραπόν. 
11 "Ezà δὲ ἦμεν ἐν τῷ σκότῳ, προήει μὲν ὁ 
Μιθροδαρζάνης, εἱπόμην δ᾽ ἐγὼ κατόπιν ἐχόμενος 


188 LUCIANI 
αὐτοῦ, ἕως πρὸς λειμῶνα μέγιστον ἀφιχνούμεθα 
τῷ ἀσφοδέλῳ κατάφυτον, ἔνθα δὴ περιεπέτοντο 
ἡμᾶς τετριγυῖαι τῶν νεκρῶν αἱ σχιαί" κατ᾽ ὀλίγαν 
δὲ προϊόντες παραγιγνόμεθα πρὸς τὸ τοῦ Μίνω δὲ- 
χαστήριον, ἐτύγχανε δὲ ὁ μὲν ἐπὶ Spóvou τινος 
ὑψηλοῦ χαϑήμενος, παρειστήχεσαν δὲ αὐτῷ Ποιναὶ 
καὶ ἀλάστορες καὶ Ἐρινύες" ἑτέρωθεν δὲ προσή- 
Ἴοντο πολλοί τινες ἐφεξῆς ἁλύσει μαχρᾷ δεδεμένοι 
ἐλέγοντο δὲ εἶναι μοιχοὶ καὶ πορνοδοσχοὶ καὶ τε- 
λῶναι xad κόλακες χαὶ συχοφάνται καὶ ὁ τοιοῦτος 
ὅμιλος τῶν πάντα κυχώντων ἐν τῷ βίῳ" χωρὶς δὲ. 
οἵ τε πλούσιοι xoi τοχογλύφοι προσήεσαν ὠχροὶ 
xa προγάστορες χαὶ ποδαγροὶ, κλοιὸν ἕκαστος 
αὐτῶν χαὶ σχύλακα διτάλαντον ἐπικείμενος. Ἐφ- 
εστῶτες οὖν ἡμεῖς ἑωρῶμέν τε τὰ γιγνόμενα xu 
ἠκούομεν τῶν ἀπολογουμένων" κατηγόρουν δὲ αὐ- 
τῶν καινοί τινες καὶ παράδοξοι ῥήτορες. 

ΦΙΔ. Τίνες οὗτοι, πρὸς Διός; μὴ γὰρ ὀκνήσης 
καὶ τοῦτο εἰπεῖν. 

ΜΕΝ. Οἷσθά που ταυτασί τὰς πρὸς τὸν ἥλιον 
ἀποτελουμένας σχιὰς ἀπὸ τῶν σωμάτων; 

ΦΙΛ. Πάνυ μὲν οὖν. 

ΜΕΝ. Αὗται τοίνυν, ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν... 


NECROMANTIA. 139 
κατηγοροῦσί τε καὶ χαταμαρτυροῦσι καὶ διελέγ- 
Ἴουσι τὰ πεπραγμένα ἡμῖν παρὰ τὸν βίον, καὶ 
σφόδρα τινὲς ἀξιόπιστοι δοκοῦσιν ἅτε ἀεὶ ξυνοῦσας 
καὶ μηδέποτε ἀφιστάμεναι τῶν σωμάτων. 

14. Ὁ δ᾽ οὖν Μίνως ἐπιμελῶς ἐξετάζων ἀπέ-- 
πέμπεν ἕκαστον ἐς τὸν τῶν ἀσεῤῶν χῶρον δίκην 
ὑφέξοντα κατ᾽ ἀξίαν τῶν τετολμημένων, καὶ μά- 
λιστα ἐχείνων ἥπτετο τῶν ἐπὶ πλούτοις τε χαὶ ἀρ- 
gus τετυφωμένων καὶ μονονουχὶ καὶ προσχυνεῖ-. 
σθαι περιμενόντων, τήν τε ὀλιγοχρόνιον ἀλαζονεί-. 
ἂν αὐτῶν καὶ τὴν ὑπεροψίαν μυσαττόμενος, xoi 

εὅτι μὴ ἐμέμνηντο ϑνητοί τε ὄντες αὐτοὶ καὶ ϑνη- 
τῶν ἀγαθῶν τετυχηκότες" οἱ δὲ ἀποδυσάμενοι τὰ 
λαμπρὰ ἐκεῖνα πάντα, πλωτους λέγω καὶ γένη 
καὶ δυναστείας, γυμνοὶ κάτω νενευκότες παρειστη-. 
ecu ὥσπερ τινὰ ὄνειρον ἀναπεμπαζόμενοι τὴν 
παρ᾽ ἡμῖν εὐδαιμονίαν. ὥστε ἔγωγε ταῦθ᾽ ὁρῶν 
ὑπερέχαιρον καὶ εἴ τινα γνωρίσαιμι αὐτῶν, προσ- 
«τὼν ἂν ἡσυχῇ πως ὑπεμίμνεσκον οἷος ἦν παρὰ τὸν 
βίον “καὶ ἡλίκον ἐφύσα τότε, ἡνίκα πολλοὶ μὲν E- 
ϑεν ἐπὶ τῶν πυλώνων παρειστήχεσαν τὴν πρόοδον 
αὐτοῦ περιμένοντες ὠθούμενοί τε καὶ ἀποχλειόμε-: 
νοι πρός τῶν οἰκετῶν" ὁ δὲ μόγις ἄν ποτε ἀνατεί-- 


440 LUCIANI 

λας αὐτοῖς πορφυροῦς τις ἢ περίχρυσος ἢ διαποί- 
πίλος εὐδαίμονας dero καὶ μακαρίους ἀποφαίνειν 
τοὺς προσειπόντας, εἰ τὸ στῆθος ἢ τὴν δεξιὰν mpo- 


τείνων δοίη χαταφιλεῖν. ᾿Ἐχεῖνοι μὲν οὖν ἠνιῶντο - 


ἀχούοντες. 

45 τῷ δὲ Μίνωϊ μία τις καὶ πρὸς χάριν ἐδὲ- 
χάσθη" τὸν γάρ τοι Σικελιώτην Διονύσιον πολλὰ 
καὶ ἀνόσια ὑπό τε Δίωνος χατηγορηθέντα xoi ὑκὸ 
τῆς σχιᾶς καταμαρτυρηθέντα παρελθὼν ᾿Αρίστιπ. 
πος ὁ Κυρηναῖος (ἄγουσι δ᾽ αὐτὸν ἐν τιμῇ καὶ δό- 
"erat μέγιστον ἐν τοῖς κάτω) μικροῦ δεῖν τῇ Χι- 
μαίρᾳ παραδοθέντα παρέλυσε τῆς καταδίκης M« 
quy πολλοῖς αὑτὸν τῶν πεπαιδευμένων πρὸς ἀργύ- 
uw γενέσθαι δεξνόν, 

14 ᾿Αποστάντες δὲ ὅμως τοῦ δικαστηρίου πρὸς 
πὸ κχολαστήριον ἀφιχνούμεθα. Ἔνθα δὴ, ὦ φίλε, 
πολλὰ καὶ ἐλεεινὰ ἦν ἀκοῦσαι καὶ ἰδεῖν" μαστί- 
Qu» τε γὰρ ὁμοῦ ψόφος ἠχούετο καὶ οἰμωγὴ τῶν 
ἐπὶ τοῦ πυρὸς ὀπτωμένων χαὶ στρέδλαι καὶ κύφω- 
we; xai τροχοὶ, xoi ἡ Χίμαιρα ἐσπάραττε καὶ ὁ 
Κέρδερος ἐδάρδαπτεν, ἐχολάζοντό τε ἅμα πάντες, 
βασιλεῖς, δοῦλοι, σατράπαι, πένητες, πλούσιοι, 
πτωχοὶ, καὶ μετέμελε πᾶσι τῶν τετολμημένων. 


NECROMANTIA. 1u 
"Evíouc δὲ αὐτῶν xoi ἐγνωρίσαμεν ἰδόντες, ὁπόσος 
ἦσαν τῶν ἔναγχος τετελευτηκότων" οἱ δὲ ἐνεχά-- 
λύπτοντο xai ἀπεστρέφοντο, εἰ δὲ καὶ προσδλέ-- 
ποῖεν, μάλα δουλοπρεπές τι καὶ χολακευτιχὸν, 
καὶ ταῦτα πῶς οἴει βαρεῖς ὄντες καὶ ὑπερόπται 
παρὰ τὸν βίον; Τοῖς βέντοι πένησιν ἡμιτέλεια 
τῶν χαχῶν ἐδίδοτο, xai διαναπαυόμενοι πάλιν 
ἐκολάζοντο. Καὶ μὴν κἀκεῖνα εἶδον τὰ μυθώδη, 
τὸν Ἰξίονα xai τὸν Σίσυφον καὶ τὸν Φρύγα Tdv- 
Dev γαλεπῶς ἔχοντα καὶ τὸν γηγενῆ Τιτυὸν, 
“Ἡράκλεις ὅσος" ἔχειτο γοῦν τόπον ἐπέχων ἀγροῦ. 
15 διελθόντες δὲ χαὶ τούτους ἐς τὸ πεδίον ἐσ-- 
ώλλομεν τὸ ᾿᾿Αχερούδιον, εὑρίσχομέν τε αὐτόθε 
τοὺς ἡμιθέους τε χαὶ τὰς ἡρωΐνας xal τὸν ἄλλον 
ὅμιλον τῶν νεκρῶν κατὰ ἔθνη καὶ κατὰ φῦλα δυ- 
αντωμένους, τοὺς μὲν παλαιούς τινας χαὶ εὐρωτι-- 
ὥντας καὶ ὥς φησιν Ὅμηρος, ἀμενηνοὺς, τοὺς δ᾽ 
ἔτι νεαλεῖς xai σννεστηκότας, καὶ μάλιστα τοὺς 
Αἰγυπτίους αὐτῶν διὰ τὸ πολυαρκὲς τῆς ταριχεί-- 
a. Τὸ μέντοι διαγιγνώσχειν ἕκαστον οὐ πάνυ τε 
ἦν ῥάδιον" ἅπαντας γὰρ ἀτεχνῶς ἀλλήλοις γίγνον-- 
παι ὅμοιοι τῶν ὀστῶν γοεγυμνωμένων" πλὴν ἀλλὰ. 
μόγις τε καὶ διὰ πολλοῦ ἀναθεωροῦντες αὐτοὺς ἐ-- 


ua LUCIANI 

ιγκόσχομεν. Ἔκειντο δ᾽ ἐπ᾽ ἀλλήλοις ἁμαυροὶ. 
xal ἄσημοι. χαὶ οὐδὲν ἔτι τῶν παρ᾽ ἡμῖν χαλῶν 
φυλάττοντες. ᾿Αμέλει πολλῶν ἐν ταὐτῷ σκελετῶν 
πειμένων xal πάντων ὁμοίων φοδερόν τι καὶ Duis 
zov. δεδορχότων xoi γυμνοὺς τοὺς ὀδόντας προ- 
φαινόντων, ἠπόρουν πρὸς ἐμαυτὸν. ᾧτινι διαχρίναι- 
gt τὸν Θερσίτην ἀπὸ τοῦ καλοῦ Νιρέως ἢ τὸν ua 
ταίτην Ἶρον ἀπὸ τοῦ Φαιάκων βασιλέως ἢ Πυῤῥέ-. 
αν τὸν μάγειρον ἀπὸ τοῦ ᾿Αγαμέμνονος" οὐδὲν "rip 
ἔτι τῶν παλαιῶν γνωρισμάτων αὐτοῖς παρέμενεν, 
ἀλλ᾽ ὅμοια τὰ ὀστᾶ ἦν, ἄδηλα καὶ ἀνεπίγραφα᾽ 
καὶ ὑπ᾽ οὐδενὸς ἔτι διακρίνεσθαι δυνάμενα... . 

16 Τοιγάρτοι xiva, ὁρῶντι ἐδόκει μοι ὁ τῶν. 
ἀνθρώπων. βίος πομπῇ τινι μαχρᾷ προσεοικέναι,- 
χορηγεῖν δὲ χαὶ διατάττειν ἕχαστα ἡ Τύχη διώ- 
φόρα xai ποιχίλα τοῖς πομπευταῖς τὰ σχήματα 
προσάπτουσα' τὸν μὲν γὰρ λαδοῦσα, εἰ τύχοι,- 
βασιλικῶς διεσχεύασε τιάραν τε ἐπιθεῖσα χαὶ δο- 
ρυφόρους παραδοῦσα καὶ τὴν κεφαλὴν στέψασα τῷ 
διαδήματι, τῷ δὲ οἰκέτου σχῆμα περιέθηκε, τὸν 
δέ τινα καλὸν εἶναι ἐκόσμησε, τὸν δὲ ἄμορφον χαὶ. 
γελοῖον παρεσχεύασει παντοδαπὴν γὰρ, οἶμαι, 
δεῖ γενέσθαι τὴν ϑέαν. Πολλάχις δὲ καὶ διὰ μέ- 


. NECROMANTIA. m 
σης τῆς πομπῆς μετέξαλε τὰ ἐνίων σχήματα οὐκ 
ἐῶσα ἐς τέλος διαπομπεῦσαι ὡς ἐτάχθησαν, ἀλλὰ 
μεταμφιέσασα τὸν μὲν Κροῖσον ἠνάγχασε τὴν oi- 
πέτου xai αἰχμαλώτου σκευὴν ἀναλαδεῖν, τὸν δὲ 
Μαιάνδριον τέως ἐν τοῖς οἰκέταις πομπεύοντα τὴν 
τοῦ Πολυχράτους τυραννίδα μετενέδυσε, xal μέ- 
χρι μέν τινος εἴασε χρῆσθαι τῷ σχήματι" ἐπειδὰν 
δ᾽ ὁ τῆς πομπῆς καιρὸς παρέλθη, τηνικαῦτα ἔχα- 
eroc ἀποδοὺς τὴν σκευὴν xai ἀποδυσάμενος τὸ 
σχᾶμα μετὰ τοῦ σώματος ὅσπερ ἦν πρὸ τοῦ γί- 
Ἵνεται, μηδὲν τοῦ πλησίον διαφέρων. Ἔνιοι δὸ 
ὑπ᾽ ἀγνωμοσύνης, ἐπειδὰν ἀπαιτῇ τὸν κόσμον ἐ-" 
πιστᾶσα ἡ Τύχη, ἄχθονταί τε καὶ ἀγανακτοῦσιν 
ὥσπερ οἰκείων τινῶν στερισχόμενοι xal οὐχ ἃ πρὸς 
ὀλίγον ἐχρήσαντο, ἀποδιδόντες. Οἶμαι δέ σε χαὶ. 
τῶν ἐπὶ τῆς σχηνῆς πολλάχις ἑορακέναι τοὺς τρα- 
γικοὺς ὑποχριτὰς τούτους πρὸς τὰς χρείας τῶν 
δραμάτων ἄρτι μὲν Κρέοντας, ἐνίοτε δὲ Πριάμους 
γυρομένους ἢ ᾿Αγαμέμνονας, καὶ ὁ αὐτὸς, εἰ τύ- 
Xo μικρὰν ἔμπροσθεν. μάλα σεμνῶς τὸ τοῦ Κέ- 
χροπὸς ἢ Ἐρεχθέως σχῆμα μιμνησάμενος μετ᾽ ὁ- 
λίγον οἰκέτης προῆλθεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ xexeAeu- 
«μένος: ἤδη δὲ πέρας ἔχοντος τοῦ. δράματος ἀπο- 


14 LUCIANI 

δυσάμενος ἕχαστος αὐτῶν τὴν χρυσόπαστον ἐκεί-- 
γὴν ἐσθῆτα χαὶ τὸ προσωπεῖον ἀποθέμενος καὶ και-- 
«uas ἀπὸ τῶν ἐμδατῶν πένης καὶ ταπεινὸς πό- 
gitur οὐκέτ᾽ ᾿Αγαμέμνων ὁ ᾿Ατρέως οὐδὲ Κρέων 
ὁ Μενοιχέως, ἀλλὰ Πῶλος Χαριχλέους Χοονιεύς ὁπ 
νομαζόμενος ἢ Σάτυρος Θεογείτονος Μαραθώνιος. 
Τοιαῦτα καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματά ἐστιν, 
ὡς τότε μοι ὁρῶντι ἔδοξεν. 

17 iA. Εἰπέ pn, ὦ Μένιππε, οἱ δὲ τοὺς" 
πολυτελεῖς τούτους xk ὑψηλοὺς. τάφους ἔχοντες" 
ὑπὲρ γῆς χαὶ στήλας καὶ εἰκόνας καὶ ἐπυγράμιμα.- 
τὰ οὐδὲν τιμιώτεροι. παρ᾽ αὐτοῖς ici τῶν ἰδιω- 
τῶν νεκρῶν; 

ΜΕΝ. Ληρεῖς,. ὦ οὗτος" εἰ γοῦν δδράνω τὸν 
Μαύσωλον αὐτὸν (λέγω δὲ τὸν Κᾶρα, τὸν ἐκ τοῦ 
πάφου περιδόητον) εὖ οἶδα οὐχ ἂν ἐπαύσω γελῶν, 
οὕτω ταπεινὸς ἔῤῥιπτο ἐν παραδύστῳ που. λανθά- 
νων ἐν τῷ λοιπῷ δήμῳ: τῶν νεχρῶν, ἐμοὶ δοχεῖν, 
τοσοῦτον ἀπολαύων τοῦ μνήματος, παρ᾽ ὅσον ἐθα- 
θύνετο τηλικοῦτον ἄχθος ἐπικείμενος" ἐπειδὰν γὰρ 
ὦ ἑταῖρε, ὁ Αἰακὸς ἀπομετρήσῃ ἑκάστῳ τὸν τό- 
tov (δίδωσι δὲ τὸ μέγιστον οὐ πλόον ποδὸς) ἀ- 
νάγκη ἀγαπῶντα κατακεῖσθαι. πρὸς τὸ μότρον 


NECROMANTIA. 145 
συνεσταλμένον. Ἠολλῷ δ᾽ ἂν οἶμαι μᾶλλον ἐγέ- 
λασας, εἰ ἐθεάσω τοὺς παρ᾽ ἡμῖν βασιλέας χαὶ 
“σατράπας πτωχεύοντας παρ᾽ αὐτοῖς xxl ἤτοι τα- 

. βιχοπωλοῦντας ὑπ᾽ ἀπορίας ἢ τὰ πρῶτα διδάσ- 
ψοντας γράμματα xal ὑπὸ τοῦ τυχόντος ὑύριζο- 
μένου; καὶ κατὰ κόῤῥης παιομένους ὥσπερ τῶν 
ἀνδραπόδων τὰ ἀτιμότατα. Φίλιππον γοῦν τὸν 
Μακεδόνα ἐγὼ ϑεασάμενος οὐδὲ χρατεῖν ἐμαυτοῦ 
δυνατὸς ἦν' ἐδείχθη δέ μοι ἐν γωνιδίῳ τινὶ μισ- 
ϑοῦ ἀχούμενος τὰ σαπρὰ τῶν ὑποδημάτων. Πολ- 
λοὺς δὲ καὶ ἄλλους ἦν ἰδεῖν ἐν ταῖς τριόδοις με- 
παινοῦντας, élan λέγω καὶ Δαρείους καὶ Πολυ- 


18. eA. "Acosta. διηγῇ τὰ περὶ τῶν βασιλέ- 
n καὶ μικροῦ δεῖν ἄπιστα. Τί δὲ ὁ Σωχράτης ἔ- 
πρᾶττε xal Διογένης καὶ εἴ τις ἄλλος τῶν σοφῶν ; 

MEN. Ὁ μὲν Σωχράτης κἀκεῖ περιέρχεται δὲ- 
ἐλέγχων ἅπαντας" “σύνεισι δ᾽ αὐτῷ Παλαμήδης 
χαὶ ᾿Οδυσσοὺς καὶ Νέφξωρ xd εἴτις ἄλλος λάλος 
νεχρός. "Em μέντοι ἐπεφύσητο αὐτῷ καὶ διῳδή- 
xa ἐκ τῆς φαρμαχοποσίας τὰ ex£in. Ὁ δὲ βέλ- 
τιστος Διογένης παρονχεῖ μὲν Σαρδαναπάλλῳ τῷ 

- 27 10 


146 LUCIANI 

᾿Λσσυρίῳ καὶ Μίδᾳ τῷ Φρυγὶ καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν 
πολυτελῶν' ἀχούων δὲ οἰμωζόντων αὐτῶν καὶ τὴν 
παλαιὰν τύχην ἀναμετρουμένων γελᾷ τε καὶ τέρ- 
πεται xal τὰ πολλὰ ὕπτιος κατακείμενος ᾷδει 
γάλα τραχείᾳ καὶ ἀπηνεῖ τῇ φωνῇ τὰς οἰμωγὰς 
αὐτῶν ἐπικαλύπτων, ὥστε ἀνιᾶσθαι τοὺς ἄνδρας. 
xai διασχέπτεσθαι μετοικεῖν οὐ φέροντας τὸν Δι- 
ογένην. 

19 dA. Ταντὶ μὲν ἱκανῶς" τί δὲ τὸ ψέφιομα 
ἦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγες κεκυρῶσθαι κατὰ τῶν 
πλουσίων; 

MEN. E) γε ὑπέμνησας: οὐ γὰρ dà à ὅπως πε- 
pi τούτου λέγειν προθέμενος πάμπολυ ἀποπλανή- 
θην τοῦ λόγου. Διατρίδοντος. γάρ μου παρ᾽ αὐτοῖς 
προὔθεσαν οἱ πρυτάνεις ἐκκλησίαν περὶ τῶν χοινῇ 
συμφερόντων" ἰδὼν οὖν πολλοὺς συνθέαντας ἀνα- 
ψίξας ἐμαυτὸν τοῖς νεχροῖς εὐθὺς εἷς καὶ αὐτὸς ἦν 
τῶν ἐχχλησιαστῶν, Διῳχήθη μὲν οὖν καὶ ἄλλα, 
τελευταῖον δὲ τὸ περὶ τῶν πλουσίων" ἐπεὶ γὰρ 
αὐτῶν χκατηγόρητο πολλὰ καὶ δεινὰ, βία καὶ 
ἀλαζονεία καὶ ὑπεροψία καὶ ἀδικία, τέλος ἀ- 
ναστάς τις τῶν δημαγωγῶν ἀνέγνω ψήφισμα 


τοιοῦτον. 


NECROMANTIA. 441 
ΨΗΦΙΣΜΑ. 


20 « Ἐπειδὴ πολλὰ καὶ παράνομα οἱ πλούσι- 
ot δρῶσι παρὰ τὸν βίον ἁρπάζοντες καὶ βιαζόμε- 
νοι χαὶ πάντα τρόπον τῶν πενήτων χαταφρονοῦν- 
τες, δεδόχθη τῇ βουλὴ xai τῷ δήμῳ, ἐπειδὰν 
ἀποθάνωσι, τὰ μὲν σώματα αὐτῶν κολάζεσθαι, 
χαθάπερ καὶ τὰ τῶν ἄλλων πονηρῶν, τὰς δὲ ψυ- 
χὰς ἀναπεμφθείσας ἄνω ἐς τὸν βίον καταδύεσθαι 
ἐς τοὺς ὄνους, ἄχρι ἂν ἐν τῷ τοιούτῳ διαγάγωσι 
μυριάδας ἐτῶν πέντε καὶ εἴχοσιν, ὄνοι ἐξ ὄνων γι- 
νόμενοι, καὶ ἀχθοφοροῦντες xe ὑπὸ τῶν πενήτιον 
ἐλαυνόμενοι, τοὐντεῦθεν δὲ λοιπὸν ἐξεῖναι αὐτοῖς 
ἀποθανεῖν. Εἶπε τὴν γνώμην Κρανίων Σχελετίωνος 
Νεκυσιεὺς φυλῆς ᾿Αλιβαντίδος. » 

Τούτου ἀναγνωσθέντος τοῦ ψηφίσματος ἐπεψή-. 
φισαν μὲν αἱ ἀρχαὶ, ἐπεχειροτόνησε δὲ τὸ πλῆθος 
xai ἐνεδριμήσατο ἡ Βριμὼ καὶ ὑλάκτησεν ὁ Κέρ- 
ὅερος- οὕτω γάρ ἐντελῇ γίγνεται καὶ κύρια τὰ ἀ- 


νεγνωσμένα. ᾿ , 
21 Ταῦτα μὲν δή σοι τὰ ἐν τῇ ἐχχλησίᾳ. "E- 
qi δὲ, οὗπερ ἀφίγμην ἕνεχα, τῷ Τειρεσίᾳ mpoa- 


148 LUCIANI 
ἐλθὼν ἱκέτευον αὐτὸν τὰ πάντα διηγησάμενος ei- 
πεῖν πρός με, ποῖόν τινα ἡγεῖται τὸν ἄριστον βίον. 
Ὁ δὲ γελάσας (ἔστι δὲ τυφλόν τι γερόντιον καὶ 
ὠχρὸν καὶ λεπτόφωνον), ὦ τέκνον, φησὶ, τὴν μὲν 
αἰτίαν οἷδά σοι τῆς ἀπορίας ὅτι παρὰ τῶν σοφῶν 
ἐγένετο οὐ τὰ αὐτὰ γιγνωσκόντων ἑαντοῖς" ἀτὰρ 
οὐ ϑέμις λέγειν πρὸς σέ: ἀπείρηται γὰρ ὑπὸ τοῦ 
Ῥαδαμάνθυος. Μηδαμῶς, ἔφην, ὦ πατέριον, ἀλλ᾽ 
εἰπὲ καὶ μὴ περιίδης με σοῦ τυφλότερον περιιόντα 
,ἐν τῷ βίῳ. Ὁ δὲ δή με ἀπαγαγὼν καὶ πολὺ τῶν 
«ὥλλων ἀποσπάσας ἠρέμα προσχύψας πρὸς τὸ ob 
φησιν: Ὁ τῶν ἰδεωτῶν ἄριστας βίος καὶ σωφρο- 
«ὠφολογεῖν καὶ τέλη. xai ἀρχὰς ἐπισχοπεῖν xol κα- 
ταπτύσας τῶν σοφῶν τούτων συλλογισμῶν καὶ và 
τοιαῦτα λῆρον ἡγισάμενος τοῦτο μόνον ἐξ ἅπαντος 
Βυρώσῃ, ὅπως: τὸ πκρὸν οὖ ϑέμενος παραδράμῃς 
qon τὰ πολλὰ καὶ πρὶ μηδὲν 
Ὥς εἰπὼν πάχεν ὦρτο xac" ἀσφοδελὸν quim. 
24. Ἐγὰκ δὲ Qi γὰρ ἤδη ὀψὲ ἦν) ἄγε δὴ, ᾧ 
Μιϑροδαρζάνη, φημὶ, τί διαμέλλομιεν καὶ οὐκ ἄ- 
apes fs ἐς τὸν βίαν; Ὁ δὲ πρὸς ταῦτα, ϑαῤ- 
$e. φησὶν, ᾿ὦ Μένιππε' ταχεῖαν γάρσοι καὶ 


NECROMANTIA. 149 
ἀπράγμονα ὑποδείξω ἀτραπόν. Καὶ δὴ ἀπαγαγών 
{πε πρός τι γωρίον τοῦ ἄλλον ζοφερώτερον δείξας 
τῇ χειρὶ πόῤῥωθεν ἀμαυρόν τι χαὶ λεπτὸν ὥσπερ 
διὰ κλειθρίας ἐσρέον φῶς, ἐκεῖνο, ἔφη, ἐστὶ τὸ ἰε- 
ρὸν τὸ Τροφωνίου, κἀκεῖθεν κατίασιν οἱ ἀπὸ Βοιω- 


"aae ταύτην οὖν ἄνιθι καὶ εὐθὺς ἔσῃ ἐπὶ τῆς Ἑλ- 


λάδος. Ἡσθεὶς δὲ τοῖς εἰρημένοις ἐγὼ καὶ τὸν 
μβάγον ἀσπασάμενος χαλεπῶς μάλα διὰ τοῦ στο- 
μίου ἀνερπύσας οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ἐν Λεβαδείᾳ γί- 
qua. , Anuxuxv. Νεχνομαντ. 
— ue αε------- 
Cyrus major imminente vita fine agit diis 
gratias, filiis atque amicis arcessitis hujusmodi 
orationem exorsus est. . 
Οὕτω δὲ τοῦ αἰῶνος προχεχωρηχότος, μάλα 
δὴ πρεσθύτης ὧν ὁ Κῦρος ἀφικνεῖται εἰς Πέρσας 
τὸ ἕδδομον ἐπὶ τῆς αὑτοῦ ἀρχῆς. Καὶ ὁ μὲν πα- 
τὴρ καὶ ἡ μήτηρ πάλαι δὴ ὥσπερ εἰκὸς ἐτετελευ- 
τήχεσαν αὐτῷ" ὁ δὲ Κῦρος ἔθυσε τὰ νομιζόμενα 
ἱερὰ καὶ τοῦ χοροῦ ἡγήσατο Πέρσαις κατὰ τὰ πά- 
τρια καὶ τὰ δῶρα πᾶσι διέδωκεν ὥσπερ εἰώθει. 
Κοιμηθεὶς δ᾽ ἐν τῷ βασιλείῳ ὄναρ εἶδε τοιόνδε. 
Ἔδοξεν αὐτῷ προσελθὼν κρείττων τις ἢ κατὰ ἄν- 


150 XENOPHONTIS 

θρωπον εἰπεῖν" «Συσχευάζου ᾧ Κῦρε, ἤδη γὰρ εἰς 
ϑεοὺς ἄπει.» Τοῦτο δὲ ἰδὼν τὸ ὄναρ ἐξηγέρθη 
καὶ σγεδὸν ἐδόκει εἰδέναι ὅτι τοῦ βίου ἡ τελευτὴ 
παρείη. 

Εὐθὺς οὖν λαθὼν ἱερεῖα Dus Διί τε πατρῴῳ καὶ 
Ἡλίῳ καὶ τοῖς ἄλλοις Θεοῖς ἐπὶ τῶν ἄκρων, ὡς 
Πέρσαι ϑύουσιν, ὧδε ἐπευχόμενος" «Ζεῦ πατρῷε 
καὶ Ἥλιε καὶ πάντες ϑεοὶ, δέχεσθε τάδε xai τε- 
λεστήρια πολλῶν xad χαλῶν πράξεων χαὶ γαριστή- 
ρία ὅτι ἐσημήνατέ μοι καὶ ἐν ἱεροῖς καὶ ἐν οὐρα- 
νίοις σημείοις xoi ἐν οἰωνοῖς καὶ ἐν φήμαις ἃ τ᾽ 
ἐχρῆν ποιεῖν χαὶ ἃ οὐκ ἐχρῆν. Πολλὴ δ᾽ ὑμῖν χά- 
pts ὅτι κἀγὼ ἐγίγνωσκον τὴν ὑμετέραν ἐπιμέλει-- 
ἂν καὶ οὐδεπώποτε ἐπὶ ταῖς εὐτυχίαις ὑπὲρ ἄν- 
θρωπὸν ἐφρόνησα. Αἰτοῦμαι δ᾽ ὑμᾶς δοῦναι καὶ 
νῦν παισὶ μὲν καὶ γυναικὶ καὶ φίλοις καὶ πατρίδι 
εὐδαιμονίαν, ἐμοὶ δὲ οἷόνπερ αἰῶνα δεδώκατε 
τοιαύτην χαὶ τελευτὴν δοῦναι.» 


Ὁ μὲν δὴ τοιαῦτα ποιήσας χαὶ οἴχαδε ἐλθὼν 


zz. ᾿Επεὶ δὲ ὥρα 


Zee) Dutceri; ἢ 
ἔδοξεν ἀναπαύσεσϑαι χαὶ Y 


ἦν, οἱ τεταγμένοι προσιόντε; λούσασϑαι αὐτὸν ἔς 

κέλευον. Ὁ δ᾽ ἔλεγεν ὅτι ἡδέως ἀναπαύοιτο. Οἱ 
"αὖ dos imn ἄρ i. MD " 

δ᾽ αὖ τεταγμένοι, ἐπεὶ ὥρα ἦν, δεῖπνον παρετίθε-- 


CYRI INSTITUTIO. 451 
σαν" τῷ δὲ ἡ quy σῖτον μὲν οὐ προσίετο, διψῆν 
δ᾽ ἐδόκει, καὶ ἔπιεν ἡδέως. Ὡς δὲ καὶ τῇ ὑστε- 
ραίᾳ συνέδαινεν αὐτῷ ταῦτα χαὶ τῇ τρίτη, ἐκάλε- 
σε τοὺς παῖδας" οἱ δὲ ἔτυχον συνηκολουθηκότες 
αὐτῷ καὶ ὄντε; ἐν Πέρσαις" ἐκάλεσε δὲ xal τοὺς 
φίλους xxi Περσῶν ἀρχάς" παρόντων δὲ πάντων 
ἤρχετο τοιοῦδε λόγου. 

« Παῖδες ἐμοὶ καὶ πάντες οἱ παρόντες φίλοι, 
ἐμοὶ μὲν τοῦ θίου τὸ τέλος ἤδη πάρεστιν" ἐκ πολ- 
λῶν τοῦτο σαφῶς γιγνώσχω’ ὑμᾶς δὲ χρὴ, ὅταν 
τελευτήσω, ὡς περὶ εὐδαίμονος ἐμοῦ xxi λέγειν 
καὶ ποιεῖν πάντα. Ἐγὼ γὰρ παῖς τε ὧν τὰ ἐν 
παισὶ νομιζόμενα χαλὰ δοχῶ χεκαρπῶσθαι, ἐπεί 
τε ἥδησα, τὰ ἐν νεανίσχοις, τέλειός τε ἀνὴρ γενό- 
μένος τὰ ἐν ἀνδράσι" σὺν τῷ γρόνῳ τε προϊόντι 
ἀεὶ συναυξανομένην ἐπιγιγνώσχειν ἐδόκουν καὶ τὴν 
ἐμὴν δύναμιν, ὥστε καὶ τοὐμὴν γῆρας οὐδεπώ: 7o: 
τε ἠσθόμην τῆς ἐμῆς νεότητος ἀσθενέστερον γιγνό- 
μένον, χαὶ οὔτ᾽ ἐπιχειρήσας οὔτ᾽ ἐπιθυμήσας οἶδα 
ὅτου ἠτύχησα. Καὶ τοὺς μὲν φίλους ἐπεῖδον δι᾿ 
ἐμοῦ εὐδαίψιονας γενομένους, τοὺς δὲ πολεμίους 
ὑπ᾽ ἐμοῦ δουλωθέντα:" καὶ τὴν πατρίδα πρός- 
θεν ἰδιωτεύουσαν ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ νῦν προτετιμημένην 


188 ΧΕΝΘΡΒΟΝΤΙΒ . 
καταλείπω" ὧν τ᾽ ἐχτησάμην οὐδὲν οἶδα ὅτι οὐ 
διεσωσάμην. Καὶ τὸν μὲν παρελθόντα χρόνον ἔ- 
πρᾶττον οὕτως ὥσπερ εὐχόμην, φόξος δέ DNE 
παρομαρτῶν νά τι ἐν τῷ ἐπιόντι ἡρόνῳ ἢ ἢ ἴδοιμι 
ἢ ἀχούσαιμι ἢ πάθοιμι γαλεπὸν, οὐκ εἴα τελέως 
με μέγα φρονεῖν οὐδ᾽ εὐφραίνεσθαι ἐχπεπταμένως. 
Νῦν δ᾽ 4v τελευτήσω, καταλείπω μὲν ὑμᾶς; ὦ 
παῖδες, ζῶντας οὔσπερ ἔδοσάν μοι oi ϑεοὶ γενέ- 
σθαι, καταλείπω δὲ πατρίδα xa φίλους εὐδαιμο- 
νοῦντας" ὥστε πῶς οὐχ ἂν ἐγὼ δικαίως μαχαριζό- 
qeevos τὸν ἀεὶ χρόνον μνήμης τυγχάνοιμι; Δεῖ τὰ 
καὶ τὴν βασιλείαν με ἤδη σαφηνίσαντα χαταλι-. 
πεῖν, ὡς ἂν μὴ ἀμφίλογος γενομένη πράγματα 
ὑμῖν παράσχῃ. Ἐγὼ φιλῶ μὲν ἀμφοτέρους ὑμᾶς. 
ὁμοίως, ὦ παῖδες" τὸ δὲ προδουλεύειν xal τὸ de 
γεῖσθαι io ὅ, τι ἂν καιρὸς δοχῇ εἶναι, τοῦτο 
προστάττω τῷ προτέρῳ γενομένῳ xal πλειόνων 
χατὰ τὸ εἰχὴς ἐμπείρῳ. » 

« Ἐπαιδεύθην δὲ χαὶ αὐτὸς οὕτως ὑπὸ τῆσδε 

τῆς ἐμῆς τε xal ὑμετέρας πατρίδος, τοῖς πρεσδυ- 
τέροις οὐ μόνον ἀδελφοῖς ς ἀλλὰ χαὶ πολίταις καὶ 
ὁδῶν καὶ ϑάκων καὶ λόγων ὑπείκειν, καὶ ὑμᾶς δὲ 
ὦ παῖδες, οὕτως ἐξ ἀργῆς ἐπαίδευον, τοὺς μὲν 


CYRI INSTITUTIO. D 
εραντέρους προτιμᾶν, τῶν δὲ νεωτέρων προτετι- 
μᾶσθαι" ὡς οὖν παλαιὰ καὶ εἰθισμένα καὶ ἔννομα 
λέγοντος ἐμοῦ οὕτως ἀποδέχεσθε. Καὶ σὺ μὲν, ὦ 
Καμέδύση, τὴν βασιλείαν ἔχε, ϑεῶν τε διδόντων 
σοὶ καὶ ἐμοῦ ὅσον ἐν ἐμοί“ σοὶ δὲ, ὦ Ταναοξάρη, 
σατράπην εἶναι δίδωμι Μήδων τε καὶ ᾿Αρμενίων 
xa τρίτων Καδουσίων: ταῦτα δέ σοι διδοὺς vo- 
μίζω ἀρχὴν μὲν μείζω χαὶ τοὔνομα τῆς βασιλείας 
τῷ πρεσθυτέρῳ κχαταλεπεῖν, εὐδαιμονίαν δὲ σοὶ 
ἀλυποτέραν. 'Ἱθποίας μὲν γὰρ ἀνθρωπίνης εὐφρο-- 
σύνης ἐπιδεὴς ἔσει οὐχ ὁρῶ, ἀχλὰ πάντα σοι τὰ 
δακοῦντα ἀνθρώπους εὐφραίνειν παρέσται. Τὸ δὲ 
δυςκαταπραχτοτέρων τε ἐρᾷν xai τὸ πολλὰ με- 
ριμνᾷν χαὶ τὸ μὴ δύνασθαι ἡσυχίαν Ey etw χεντρι-- 
ζόμενον ὑπὸ τῆς πρὸς τἀμὰ ἔργα φιλονεικίας καὶ 
τὸ ἐπιδουλεύειν καὶ τὸ ἐπιδουλεύεσθαι, ταῦτα τῷ 
βασιλεύοντι ἀνάγκη σοῦ μᾶλλον συμπαρομαρτεῖν, 
ἃ, σάφ᾽ ἴσθι, τῷ εὐφραίνεσθαι πολλὰς ἀσγολίας a 
ρέει. Οἶσθα μὲν οὖν καὶ σὺ, ὦ Καμέύση, ὅτι οὐ 
τόδε τὸ χρυσοῦν σκῆπτρον τὸ τὴν βασιλείαν δια-: 
σῶϊζόν ἐστιν, ἀλλ᾽ οἱ πιστοὶ φίλοι σχῆπτρον Ba 
σιλῶσιν ἀχηθέστατον καὶ ἀσφαλέστατον. Πιστοὺς 
δὲ μὴ νόμιζε φύσει φύεσθαι ἀνθρώπους" πᾶσι γὰρ 


1584 XENOPHONTIS 

ἂν οἱ αὐτοὶ πιστοὶ φαίνοιντο, ὥσπερ καὶ τἄλλα τὰ 
πεφυκότα πᾶσι τὰ αὐτὰ φαίνεται" ἀλλὰ τοὺς πι- 
στοὺς τίθεσθαι δεῖ ἕχαστον ἑαυτῷ" ἡ δὲ χτῆσις 
αὐτῶν ἔστιν οὐδαμῶς σὺν τῇ βίᾳ, ἀλλὰ μᾶλλον 
σὺν τῇ εὐεργεσίᾳ. Εἰ οὖν χαὶ ἄλλους τινὰς πει- 
ράσῃ συμφύλακας τῆς βασιλείας ποιεῖσθαι, μηδα- 
μιόθεν πρότερον ἄρχου ἢ ἀπὸ τοῦ ὁμόθεν γενομένου. 
Καὶ πολῖταί τοι ἄνθρωποι ἀλλοδαπῶν οἰκειότεροι 
καὶ ούσσιτοι ἀποσκήνων' οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ 
σπέρματος φύντες καὶ ὑπὸ τῆς αὐτῆς μητρὸς τρα- 
φέντες χαὶ ἐν τῇ αὐτῇ οἰκίᾳ αὐξηθέντες χαὶ ὑπὸ 
τῶν αὐτῶν γονέων ἀγαπώμενοι καὶ τὴν αὐτὴν μη-- 
τέρα χαὶ τὸν αὐτὸν πατέρα προσαγορεύοντες, πῶς 
οὐ πάντων οὗτοι οἰχειότατοι; Μὲ οὖν ἃ οἱ ϑεοὶ 
ὑφήγηνται ἀγαθὰ εἰς οἰκειότητα ἀδελφοῖς μάταιά 
ποτε ποιήσητε, ἀλλ᾽ ἐπὶ ταῦτα εὐθὺς οἰκοδομεῖτε 
ἄλλα φιλικὰ ἔργα: καὶ οὕτως ἀεὶ ἀνυπέρδλητος 
(ὠλλῶοιῳ ἔσται ἡ ὑμετέρα φιλία. 'Ἑαυτοῦ τοι 
κήδεται ὁπρονοῶν ἀδελφοῦ" τίνι γὰρ ἄλλῳ ἀδελ- 
φὸς μέγας ὧν οὕτω x ὡς ἀδελφῷ ; τίς δ᾽ ἄλ- 
Jos τιμήσεται δι᾽ ἄνδρα μέγα δυνάμενον οὕτως 
ὡς ἀδελφός; τίνα δὲ φοθήσεταί τις ἀδικεῖν ἀδελ- 
φοῦ μεγάλου ὄντος οὕτως ὡς τὸν ἀδελφόν; » 


CYRI INSTITUTIO. 155 

« Μήτε οὖν ϑᾶττον μηδεὶς σοῦ τούτῳ ὑπαχου- 
τω μήτε προθυμότερον παρέστω, οὐδενὶ γὰρ oi- 
κειότερα τὰ τούτου οὔτε ἀγαθὰ οὔτε δεινὰ ἢ σοί. 
Ἐννόει δὲ καὶ τάδε" τίνι χαρισάμενος ἔλπίσαις 
ἂν μειζόνων τυ εἶν ἢ τούτῳ ; τίνι δ᾽ ἂν βοηθήσας 
ἰσχυρότερον σύμμαχον ἀντιλάξοις ; τίνα δ᾽ αἴσ-- 
χιον μὴ φιλεῖν ἢ τὸν ἀδελφόν ; τίνα δὲ ἁπάντων 
κάλλιον προτιμᾷν ἢ τὸν ἀδελφόν; μόνου τοι, ὦ 
Καμόύση, πρωτεύοντος ἀδελφοῦ παρ᾽ ἀδελφῷ οὐ-- 
δὲ φθόνος παρὰ τῶν ἄλλων ἐφιχνεῖται. ᾿Αλλὰ. 
πρὸς Ξεῶν πατρῴων, ὦ παῖδες, τιμᾶτε ἀλχήλους, 
εἴ τι χαὶ τοῦ ἐμοὶ χαρίζεσθαι μέλει ὑμῖν" οὐ γὰρ 
δήπου τοῦτό γε σαφῶς δοκεῖτε εἰδέναι ὡς οὐδέν 
εἶμι ἐγὼ ἔτι, ἐπειδὰν τοῦ ἀνθρωπίνου βίου τέλευ- 
πέσω" οὐδὲ γὰρ νῦν τοι τήν γ᾽ ἐμὴν ψυχὴν ἑωρᾶ- 
τε, ἀλλ᾽ οἷς διεπράττετο τούτοις αὐτὴν ὡς οὖσαν 
χατεφωρᾶτε.» 

« Τὰς δὲ τῶν ἄδικα παϑόντων ψυχὰς οὕπω χα- ᾿ 
τενοήσατε οἵους μὲν φόδους τοῖς μιχιφόνοις ἐμ.-- 
ὀάχλουσιν, οἵους δὲ παλαμναίους τοῖς ἀνοσίοις ἐ-- 
πιπέμπουςι; τοῖς δὲ φθιμένοις τὰς τιμὰς διαμέ- 
νεῖν ἔτι ἂν δοκεῖτε, εἰ μηδενὸς αὐτῶν αἱ ψυχαὶ 
χύριαι ἦσαν ; Οὔτοι ἔγωγε, ὦ παῖδες, οὐδὲ τοῦ-- 


156 ΧΕΝΟΡΒΌΝΤΙΒ 
τὸ πώπατε ἐπείσθην ὡς ἡ ψυχὴ ἕως μὲν ἂν ἐν θνη- 
τῷ σώματι ἧ, ζῇ, ὅταν δὲ τούτου ἀπαλλαγῇ, 
πέθνηχεν. Ὁρῶ γὰρ ὅτι καὶ τὰ ϑνητὰ σώματα 
ὅσον ἂν ἐν αὐτοῖς χρόνον 4 ἡ ψυχὴ, ζῶντα παρέ- 
χεται, Οὐδέ γε ὅπως ἄφρων ἔσται ἡ ψυχὴ, ἔπει- 
δὰν τοῦ ἄφρονος σώματος. δίχα γένηται, οὐδὲ ποῦ- 
τὸ πέπεισμαι" ἀλλ᾽ ὅταν ἄχρατος καὶ καθαρὸς ὁ 
νοῦς ἐχχριθῇ, τότε χαὶ φρονιμώτατον εἰκὸς αὐτὸν 
εἶναι. Διαλυομένου δὲ ἀνθρώπου δῆλά ἐστιν Éxa- 
era ἀπιόντα πρὸς τὸ ὁμόφυλον πλὴν τῆς ψυχῆς" 
αὕτη δὲ μότη οὔτε παροῦσα οὔτε ἀπιοῦσα ὁρᾶται. 
Ἐννοάσατε δὲ, ἔφη, ὅτι ἐγγύτερον μὲν τῷ ἀνθρω- 
πίνῳ ϑανάτῳ οὐδέν ἐστιν ὕπνου" ἡ δὲ τοῦ ἀνθρώ- 
ποὺ ψυχὴ τότε δήπου ϑειοτάτη καταφαίνεται, 
xa τότε τι τῶν μελλότων προορᾷ τότε γὰρ, ὡς 
ἔοιχε, μάλιστα ἔλευθεροῦται. Εἰ μὲν οὖν οὕτως 
ἔχει ταῦτα ὥσπερ ἐγὼ οἴομαι καὶ ἡ ψυχὴ κατα- 
λείπει τὸ σῶμα, καὶ τὴν ἐμὴν ψυχὴν καταιδού- 
ἵβενοι ποιεῖτε ἃ ἐγὼ δέομαι" εἰ δὲ μὴ οὕτως, ἀλλὰ 
μένουσα ἡ ψυχὴ ἐν τῷ σώματι συναποθνήσχει, ἀλ- 
λὰ Ξϑεοὺς γε τοὺς ἀεὶ ὄντας καὶ πάντ᾽ ἐφορῶντας 
xol πάντα δυναμένους, οἱ καὶ τήνδε τὴν τῶν ὅλων 
τάξιν συνέχουσιν ἀτριξῇ καὶ ἀγήρατον καὶ ἀνα- 


CYRI INSTITUTIO. 15; 
μάρτητον καὶ ὑπὸ κάλλους καὶ μεγέθους ἀδιήγη- 
τον, τούτους φυδούμενοι μήποτε ἀσεδὲς μηδὲν 
μηδὲ ἀνόσιον μήτε ποιήσητε μήτε βουλεύσητε.» 

« Μετὰ μέντοι ϑεοὺς xui ἀνθρώπων τὸ πᾶν 
és zh ἀεὶ ἐπιγιγνόμενον αἰδεῖσθε" οὐ γάρ ἐν 
σκότῳ ὑμᾶς οἱ ϑεοὶ ἀποχρύπτονται, ἀλλ᾽ ἐμφανῆ 
πᾶσιν ἀνάγκη ὁ ἀεὶ ζῆν τὰ ὑμέτερα ἔργα: ἃ ἣν μὲν 
καθαρὰ χαὶ ἔξω τῶν ἀδίκων φαίνηται, δυνατοὺς 
ὑμᾶς ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις ἀναδείξει" εἰ δὲ εἰς ἀλ-- 
ήλους ἄδικόν τι φρονήσετε, ix πάντων ἀνθρώπων 
τὸ ἀξιόπιστοι εἶναι ἀποδαλεῖτε. Οὐδεὶς γὰρ ἂν 
ἔτι πιστεῦσαι δύναντο ὑμῖν, οὐδ᾽ εἰ πάνυ προῆυ- 
μοῖτο, ἰδὼν ἀδιχούμενον τὸν μάλιστα φιλίᾳ προῦ.-- 
ἥκοντα. Ei μὲν οὖν ἐγὼ ὑμᾶς ἱκανῶς διδάσκω: 
«ἴους χρὴ πρὸς ἀλλήλους εἶναι, εἰ δὲ μὴ, καὶ πα- 
à τῶν προγεγενημένων μανλάνετει αὕτη γὰρ d- 
φίστη διδασκαλία. Οἱ μὲν γὰρ πολλοὶ διαγεγένη- 
νται φίλοι μὲν γονεῖς παισὶ, φίλοι δὲ ἀδελφοὶ 
ἀδελφοῖς" ἤδη δέ τινες τούτων καὶ ἐναντία ἀλχή- 
Jew ἔπραξαν" ὁποτέροις ἂν οὖν αἰσθάνησθε τὰ 
πραχθέντα συνενεγκόντα, ταῦτα δὴ αἱρούγιενοι ὁῤ-- 
θῶς ἂν βουλεύοισθε. Καὶ τούτων μὲν ἴσως ἤδη 


ἅλις.» 


1458 XENOPHONTIS 

« Τὸ δ᾽ ἐμὸν σῶμα, ὦ παῖδες, ὅταν τελευτήσω, 
ψήτε ἐν γρυσῷ ϑῆτε μήτε ἐν ἀργύρῳ μήτε ἐν ἄλ- 
λῳ μηδενὶ, ἀλλὰ τῇ γῇ ὡς τάχιστα ἀπόδοτε. 
Τί γὰρ τούτου μακαριώτερον τοῦ γῇ μιχϑῆναι, ἢ 
πάντα μὲν τὰ καλὰ, πάντα δὲ τάγαθα. φύει τε 
καὶ τρέφει ; ἐγὼ δὲ χαὶ ἄλλως φιλάνθρωπος ἐγε- 
án καὶ νῦν ἡδέως ἂν μοι δοκῶ χοινωνῆσαι τοῦ 
εὐεργετοῦντος ἀνθρώπους. - ᾿Αλλὰ γὰρ ἤδη, ἔφη, 
ἐκλιπεῖν μοι φαίνεται ἡ ψυχὴ ὅθενπερ, ὡς ἔοιχε, 
πᾶσιν ἄρχεται ἀπολείπουσα. Εἴ τις οὖν ὑμῶν ἢ 
δεξιᾶς βούλεται τῆς ἐμῆς ἅψασθαι ἢ ὄμμα τοὐμὸν 
ζῶντος ἔτι προσιδεῖν ἐθέλει, προσίτω" ὅταν δ᾽ 
E ἐγκαλύψωμαι, αἰτοῦμαι ὑμᾶς,. d παῖδες, 
ἐπδεὶς ἔτ᾽ ἀνθρώπων τοὐμὸν σῶμα ἰδέτω, μηδ᾽ 
αὐτοὶ ὑμεῖς.» 

« Πέρσας μέντοι πάντας καὶ τοὺς συμμάχους 
ἐπὶ τὸ μνῆμα τοὐμὸν παρακαλεῖτε συνησθησομέ- 
νους ἐμοὶ ὅτι ἐν τῷ ἀσφαλεῖ ἤδη ἔσομαι, ὡς μη- 
δὲν ἂν ἔτι χαχὴν παθεῖν, μήτε ἣν μετὰ τοῦ ϑείου 
ένωμαι μήτε ἣν μηδὲν ἔτι ὦ" ὁπόσοι δ᾽ ἂν D. 
θωσι, τούτους εὖ ποιήσαντες ὁπόσα ἐπ᾽ ἀνδρὶ εὐ- 
δαίμονι νομίζεται ἀποπέμπετε. Καὶ τοῦτο, ἔφη, 
Ῥέμνησθέ μου τελευταῖον, τοὺς φίλους εὐεργετοῦ- 


CYRI INSTITUTIO. 159 
ντες xal τοὺς ἐχθροὺς δυνήσεσθε χολάζειν. » 

.« Καὶ χαίρετε, ὦ φίλοι παῖδες, x τῇ μητρὶ 
ἀπαγγέλλετε ὡς παρ᾽ ἐμοῦ: xai πάντες δὲ οἱ ma- 
ρόντες καὶ οἱ ἀπόντες φίλοι γαίρετε.». 

Ταῦτ᾽ εἰπὼν καὶ πάντας δεξιωσάμενος συνεχα- 
λύψατο xa οὕτως ἐτελεύτησεν. 

Ξενοφωντ. Κυροῦ Ihn. βιόλ. η΄. 
----“καΡθα----- 
DEMOSTHENIS PHILIPPICA IT. 

Ὅταν, ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι, λόγοι γίγνωνται 
περὶ ὧν Φίλιππος πράττει χαὶ βιάζεται παρὰ τὴν 
εἰρήνην" ἀεὶ τοὺς ὑπὲρ ἡμῶν λόγους χαὶ δικαίους 
καὶ φιλανθρύπους ὁρῶ φαινομένους καὶ λέγειν μὲν 
ἅπαντας ἀεὶ τὰ δέοντα δοχοῦντας τοὺς κατηγο- 
φοῦντας Φιλίππου, γιγνόμενον δ᾽ οὐδὲν ὡς ἔπος 
εἰπεῖν τῶν δεόντων οὐδ᾽ ὧν ἕνεκα ταῦτ᾽ ἀχούειν 
ἄξιον. ᾿Αλλ᾽ εἰς τοῦτο ἤδη προηγμένα τυγχάνει 
πάντα τὰ πράγματα τῇ πόλει, ὥσθ᾽ ὅσῳ τις ἂν 
μᾶλλον καὶ φανερώτερον ἐξελέγχῃ Φίλιππον καὶ 
τὴν πρὸς ὑμᾶς εἰρήνην παραδαίνοντα καὶ πᾶσι 
τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθουλεύοντα, τοσούτῳ τὸ τί χρὴ 
ποιεῖν συμδουλεῦσαι χαλεπώτερον εἶναι. Αἴτιον 
δὲ τούτων, ὅτι πάντας, ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι, τοὺς 


160 DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 
πλεονεχτεῖν ζητοῦντας ἔργῳ χωλύειν καὶ πράξεσυν, 
οὐχὶ λόγοις δέον, πρῶτον μὲν ἡμεῖς οἱ παρυύντες 
τούτων μὲν ἀφέσταμεν, xai γράφειν xad συμδου- 
λεύειν, τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀπέχθειαν ὀκνοῦντες, οἷα 
ποιεῖ δὲ, ὡς δεινὰ χαὶ γαλεπὰ, xai τοιαῦτα, δὲ- 
τξερχόμεθα" ἔπειθ᾽ ὑμεῖς οἱ χαϑήμενοι, ὡς: μὲν ἂν 
εἴποιτε δικαίους λόγους καὶ λέγοντος ἄλλου συν- 
δίητε, ἄμεινον Φιλίππου παρεσχεύασθε, ὡς δὲ χω- 
ύσαιτ᾽ ἂν ἐκεῖνον πράττειν ταῦτα ἐφ᾽ ὧν ἐστὶ 
νῦν, παντελῶς ἀργῶς ἔχετε. Συμβαίνει δὴ πρᾶγ- 
ἅμα ἀναγκαῖον, οἶμαι, χαὶ iue εἰκός" ἐν οἷς ἑκά- 
τεέροι διατρίδετε καὶ περὶ ἃ σπουδάζετε, ταῦτ᾽ 
ἄμεινον ἑκατέροις ἔχει, ἐκείνῳ μὲν αἱ πράξεις, ὁ- 
μὲν δ᾽ οἱ λόγοι. Εἰ μὲν οὖν καὶ νῦν λέγων 
ὅτερα ὑμῖν ἐξαρκεῖ" ῥῴδιον, καὶ πόνος οὐδεὶς πρόφ- 
307: τῷ πράγματι. Εἰ δ᾽ ὅπως τὰ παρόντ᾽ ὁπαν- 
ορϑωθήσεται δεῖ axomáv, xol μὴ προελθόντα ἔτι 
ποῤῥωτέρω λήσει πάνθ᾽ ἡμᾶς, μηδ᾽ ἐπιστήσεται 
ψέγεθος, δύναμεως πρὸς ἣν οὐδ᾽ ἀντᾶραι δυνηαό- 
υβ6θα" οὐχ ὁ αὐτὸς τρόπος ὅνπερ πρότερον τοῦ βου- 
λεύεσϑαι, ἀλλὰ καὶ “τοῖς λέγουσιν ἅπασι λαὶ τοῖς 
ἀκούουσιν ὑμῖν τὰ βέλτιστα χαὶ τὰ σώσοντ᾽ ἀντὶ 
τῶν ῥῴστων καὶ τῶν ἡδίστων προαιρετώον. 


DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 161 

^ Πρῶτον μὲν οὖν, εἴ τις, ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι, 
Θαῤῥεῖ ὁρῶν ἡλίχος ἤδη καὶ ὅσων κύριός ἐστι Φίς 
λιππο;, xui μηδένα οἴεται χίνδυνον φέρειν τοῦτο 
τῇ πόλει μηδ᾽ ἐφ᾽ ὑμᾶς πάντα ταῦτα παρασχευ- 
ἀζεσϑαὶ, θαυμάζω, καὶ δεηθῆναι πάντων ὁμοίως 
ὑμῶν βούλομαι τοὺς λογισμοὺς ἀκοῦσαί μου διὰ. 
βραχέων, δι᾽ οὖς τἀναντία ἐμοὶ παρέστηκε προα- 
δοχᾶν καὶ δι᾽ ὧν ἐχθρὸν ἡγοῦμαι Φίλιππον, ἵν᾽, 
ἐὰν μὲν ἐγὼ Sox βέλτιον τῶν ἄλλων προορᾶν, 
ἐμοὶ πεισθῆτε" ἐὰν δ᾽ οἱ Θαῤῥοῦντες χαὶ πεπια-- 
τευχότες αὐτῷ" τούτοις προσθήσεσθε. Ἐγὼ τοί-- 
νῦν, ὦ ἄνδρες ᾿Αθηναῖοι, λογίζομαι, τίνων ὁ Φί-- 
λιππὸς κύριος πρῶτον μετὰ τὴν εἰρήνην κατέστη; 
Πυλῶν καὶ τῶν ἐν Φωχεῦσι πραγμάτων. Τί οὖν; 
πῶς τούτοις ἐχρήσατο; ἃ Θηξαίοις συμφέρει καὶ 
οὐχ ἃ τῇ πόλει, πράττειν προείλετο. Τί δή ποτε; 
ὅτι πρὸς πλεονεξίαν, οἶμα!, καὶ τὸ πάνθ᾽ ὑφ᾽ E- 
αὐτῷ ποιήσασθαι τοὺς λογισμοὺς ἐξετάζων, καὶ 
οὐχὶ πρὸς εἰρήνην οὐδ᾽ ἡσυχίαν οὐδὲ δίκαιον οὖ- 
δέν: εἶδε τοῦτ᾽ ὀρθῶς, ὅτι τῇ μὲν ἡμετέρᾳ πόλεε 
χαὶ τοῖς ἤθεσι τοῖς ἡμετέροις οὐδὲν ἂν ἐνδείξαιτα 
τοιοῦτον οὐδὲ ποιήσειεν, ὑφ᾽ οὗ πεισθέντες ὑμεῖς, 


1 


162 DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 
τῆς ἰδίας ἕνεκ᾽ ὠφελείας τῶν ἄλλων τινὰς 'Ελλή- 
νων ἐχείνῳ προεῖσθε, ἀλλὰ xoi τοῦ δικαίου λόγον 
“ποιούμενοι, καὶ τὴν προσοῦσαν ἀδοξίαν τῷ. πράγ-. 
ματι φεύγοντες, καὶ πάνθ᾽ ἃ προσήχει προορώμε- 
νοι, ὁμοίως ἐναντιώσεσθε, ἄν τι τοιοῦτον ἐπιχ ει- 
ΤΥ πράττειν, ὥσπερ ἂν εἰ πολεμοῦντες τύχοιτε. 
Τοὺς δὲ Θηδαίους ἡγεῖτο, ὅπερ συνέδη, ἀντὶ 
τῶν ἑαυτοῖς γιγνομένων τὰ λοιπά ἐάσειν ὅπως 
βούλεται πράττειν ἑαυτὸν, καὶ οὐχ ὅπως ἀντιπρά- 
ξειν καὶ διαχωλύσειν, ἀλλὰ καὶ συστρατεύσειν, ἂν 
αὑτοὺς κελεύῃ. Καὶ νῦν τοὺς Μεσσηνίους καὶ τοὺς 
᾿Αργείους ταὐτὰ ὑπειληφὼς εὖ ἐποίει" ὃ καὶ μέ- 
Ὑιστόν ἐστι xad ὑμῶν ἐγκώμιον, ὦ ἄνδρες ᾿Αθη- 
ναῖοι. Κέχρισθε γὰρ ix τούτων τῶν ἔργων μόνοι 
τῶν πάντων μηδενὸς ἂν χέρδους τὰ χοινὰ δίκαια 
τῶν Ἑλλήνων προέσθαι, μηδ᾽ ἀνταλλάξασθαι μη- 
δεμιᾶς χάριτος μηδ᾽ ὠφελείας τὴν εἰς τοὺς Ἕλ- 
ληνας εὔνοιαν. Καὶ ταῦτ᾽ εἰχότως καὶ περὶ ὑμῶν 
οὕτως ὑπείληφε xal xaT! ᾿Αργείων καὶ Θηδαίων 
ὡς ἑτέρως, οὐ μόνον εἰς τὰ παρόντα ὁρῶν, ἀλλὰ 
καὶ τὰ πρὸ τούτων λογιζόμενος. Εὑρίσκει γὰρ, 
εἶμαι, καὶ ἀχούει τοὺς μὲν ὑμετέρους προγόνους, 
ἐξὸν αὐτοῖς τῶν λοιπῶν ἄρχειν Ἑλλήνων ὥστ᾽ αὖ- 


DEMOSTIIENIS IN PHILIPPUM. 165 
οὐ μόνον οὐκ ἀνασχομέ- 
wig τὸν λόγον τοῦ θεν ᾿Αλέξανδρος ὁ 
τούτων πρόγονος περὶ τ' ἕρυξ, DX χοὶ τὴν 
οελομένους χαὶ παθεῖν ὁτιοῦν ὑ- 
ταῦτα πράξαντας ταῦθ᾽ ἃ 


τοὺς ὑπονούειν βαι 


x 


χώραν ἐκλιπεῖν mg 
πομείναντα:, wal μετὰ 
αι λέγειν, ἀξίως δ᾽ οὐδεὶς εἰ- 


πάντες ἀεὶ γλίχον 
πεῖν δεδύνηται, διύπερ κἀγὼ παραλείψω δικαίως 
(ἔστι γὰρ μείζονα τἀκείνων ἔργα ἢ 
τις ἂν εἴποι), τοὺς δὲ Θηδαίων καὶ ᾿Αργείων mpo- 
όνους τοὺς μὲν συστρατεύσαντας τῷ βαρέάρῳ, 
τοὺς δ᾽ οὐχ ἐναντιωθέντας. Οἶδεν οὖν ἀμφοτέρους 
ἰδίᾳ τὸ λυσιτελοῦν ἀγαπήσοντας, οὐγ͵ 
χοινῇ τοῖς Ἕλλησι σκεψομένους. Ἡγεῖτ᾽ οὖν, εἰ 
m ὑμᾶς ἕλοιτο φίλους, ἐπὶ τοῖς δικαίοις αἱρήσε- 
σθαι, εἰ δ᾽ ἐκείνοις προσθεῖτο, συνεργοὺς ἕξειν τῆς 
αὑτοῦ πλεονεξίας. Διὰ ταῦτ᾽ ἐκείνους ἀνθ᾽ ὑμῶν 
χαὶ τότε χαὶ νῦν αἱρεῖται" οὐ γὰρ δὴ τριήρεις γε 
ὁρᾷ πλείους αὐτοῖς ἢ ὑμῖν ἐνούσας, οὐδ᾽ ἐν μὲν τῇ 
ἐμεσογεία mw! ἀρχὴν εὐρηκε, τῆς δ᾽ ἐπὶ τῇ 9a- 
λάττῃ καὶ τῶν ἐμπορίων ἀφέστηχεν, οὐδ᾽ ἀμνη- 
ψονεῖ τοὺς λόγους οὐδὲ τὰς ὑποσχέσεις, ἐφ᾽ αἷς 
τῆς εἰρήνης ἔτυχεν. . 

Αλλὰ νὴ Δί᾽, εἴποι τις ἂν ὡς πάντα ταῦτ᾽ εἰ- 


συνοίσει 


164 DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 

δὼς, οὐ πλεονεξίας ἕνεκεν οὐδ᾽ ὧν ἐγὼ κατηγορῶ 
τότε ταῦτ᾽ ἔπραξεν, ἀλλὰ τῷ δικαιότερα τοὺς Θη- 
(αίους ἃ ὑμᾶς ἀξιοῦν. ᾿Αλλὰ τοῦτον χαὶ μόνον 
πάντων τῶν λόγων οὐκ ἔνεστιν αὐτῷ νῦν εἰπεῖν" 
4 γὰρ Μεσσήνην Λακεδαιμονίους ἀφιέναι χελεύων 
πῶς ἂν Ὀρχομενὸν καὶ Κορώνειαν τότε Θηδαίοις 
παραδοὺς τῷ δίκαια νομίζειν ταῦτ᾽ εἶναι πεποιη- 


, ᾿Αλλ᾽ ἐδιάσϑη νὴ Δία (τοῦτο γάρ ἐσθ᾽ ὑπόλοι- 
πον) καὶ παρὰ γνώμην, τῶν Θετταλῶν ἱππέων 
καὶ τῶν Θηξαίων ὁπλιτῶν ἐν μέσῳ ληφθεὶς, συν- 

νεχρώρησε ταῦτα. Καλῶς" οὐκοῦν φασὶ μὲν μέλλειν 
πρὸς τοὺς Θηδαίους αὐτὸν ὑπόπτως ἔχειν, καὶ λο- 
“Ἰοποιοῦσι περιιόντες τινὲς, ὡς Ἐλάτειαν τειχιεῖ, 

Ὁ δὲ ταῦτα μὲν μέλλει καὶ μελχήσει γε, ὡς ἐγὼ 
κρίνω, τοῖς Μεσσηνίοις δὲ xci τοῖς ᾿Αργείοις ἐπὶ 
ποὺς Λακεδαιμονίους συμθάλλειν οὐ μέλλει, ἀλλὰ 
xa ξένους εἰσπέμπει καὶ γρήματ᾽ ἀποστέλλει καὶ 
δύναμιν μεγάλην ἔχων αὐτός ἐστι προσδόκιμος. 
Tob; μὲν ὄντας ἐχθροὺς Θηδαίων Λακεδαιμονίους 
ἀναιρεῖ, οὺς δ᾽ ἀπώλεσεν αὐτὸς πρότερον Φωχέας 


γῦν σώζει; Καὶ τίς ἂν ταῦτα πιστεύσειεν; ἐγὼ 
μὲν γὰρ οὐδ᾽ ἂν ἡγοῦμαι Φιλιππον, οὔτ᾽ εἰ τὰ 


DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 463 
πρῶτα βιασθεὶς ἄκων ἔπραξεν οὔτ᾽ ἂν εἰ νῦν ἀπε- 
γίγνωσκε Θηδαίους, τοῖς ἐχείνων ἐχθροῖς συνεχῶς 
ἐναντιοῦσθαι, ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ὧν νῦν ποιεῖ, κἀχεῖνα ix. 
προαιρέσεως δῆλός ἐστι πονήσας, ἐκ πάντων δ᾽ ἂν 
τις ὀρθῶς ϑεορῇ, πάντα πραγματεύεται, χατὰ τῆς 
πόλεως συντάττων. Καὶ τοῦτ᾽ ἐξ ἀνάγκης τρόπον 
τιν αὐτῷ νῦν γε δὴ συμδαίνει. Λογίζεσθε γάρ 

᾿ ἄρχειν βούλεται, τούτου δ᾽ ἀνταγωνιστὰς μόνους 
ὑπείληφεν ὑμᾶς. ᾿Αδικεῖ πολὺν ἤδη gem χαὶ 
τοῦτο αὐτὸς ἄριστα σύνοιδεν ἑαυτῷ" οἷς γὰρ οὖσιν 
ὑμετέροις ἔχει, τούτοις πάντα 2332. ἀσφαλῶς 
χέχτηται. Εἰ γὰρ ᾿Αμφίπολιν καὶ Ποτίδαιαν 
προεῖτο" οὐδ᾽ ἂν οἴχοι μένειν βεδαίως ἡγεῖτο. 
᾿Αμφότερα οὖν οἷδε, καὶ ἑαυτὸν ὑμῖν ἐπιξου- 
λεύοντα xal ὑμᾶς αἰσθανομένους" εὖ φρονεῖν δ᾽ b. 
μᾶς ὑπολαμβάνων, δικαίως ἂν αὐτὸν μισεῖν voy 
Tot καὶ παρώξωνται, πείσεσθαί τι προσδοχῶν, ἂν 
καιρὸν Mense, ἐὰν μὲ φθάσῃ ποιάσας πρότερος. 
Διὰ ταῦτ᾽ ἐγρήγορεν, ἐφέστηκεν ἐπὶ τῇ πόλει, θε- 
φαπεύει τινὰς, Θηδαίους καὶ Πελοποννησίων τοὺς 
ταὐὺτα βουλομένους τούτοις, οὺς διὰ μὲν πλεονε- 
ξίαν τὰ παρόντα ἀγατεέσειν οἴεται, διὰ δὲ οχαι- 
ὅτητα τρόπων τῶν μετὰ ταῦτ᾽ οὐδὲν προύψεσθαι. 


166 DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 
Καίτοι σωφρονοῦσί γε xi μετρίως ἐναργῆ παρα- 
δείγματ᾽ ἔστιν ἰδεῖν, ἃ καὶ πρὸς Μησσηνίους καὶ 
πρὸς ᾿Αργείους ἔμουγ" εἰπεῖν συνέδη, βέλτιον δ᾽ 
ἴσως χαὶ πρὺς ὑμᾶς ἐστὶν εἰρῆσθαι. 

Πῶς γὰρ οἴεσ)᾽, ἔφην, ὦ, ἄνδρες Μεσσήνιοι, 
i ᾿Ολυνθίους, εἴ τίς τι λέγοι χατὰ 
ἐχείνους τοὺς γρήνους, ὅτ᾽ ᾿Ανϑε- 
woven v ει, ἧς πάντες οἱ πρότερον 
Μαχεδονίας ϑασιλεῖς ἀντέποι , Ποτίδαιαν δ᾽ 
ἐδίδου» τοὺς ᾿Αθηναίων ἀποίχους ἐκβάλλων, χαὲ 
τὴν μὲν ἔλϑεαν μᾶς αὐτὺς ἀνηρητο, τὴν 
χώραν δ᾽ ἐκείνοις ἐδεδώκε: καρποῦσθαι; ὧρα προσ.- 
δοχᾶν αὐτοὺς τοιαῦτα πείσεσ)χι, ἢ λέγοντος ἄν 
τινο; πιστεῦσαι (οἴεσθε); ᾿Αλλ᾽ ὅμως, ἔφην ἐγὼ, 
μιχρὸν piv τὴν ἀλλοτρίαν χαρπωσάμενοι πολὺν 
τῆς ἑαυτῶν ὑπ᾽ ἐκείνου στέρονται, αἰσχρῶς ἐκπε- 
σόντες, οὐ κρατηλέντες μόνον, ἀλλὰ καὶ προδοϑέ- 
* duos χαὶ πραθέντες" οὐ γὰρ ἀσφαλεῖς 
ταῖς πολιτείαις; αἱ πρὸς τοὺς τυράννους αὖται λίαν 
ὁμιλίαι, τί δ᾽ οἱ Θετταλοί; de! οἴεσθ᾽, ἔφην, 
ὅτ᾽ αὐτοῖς τοὺς τυράννους ἐξέῤαλλε καὶ πάλιν Νί- 
καιαν χαὶ Μαγνησίαν ἐδίδου, προσδοχᾶν τὴν χα- 
θεστῶσαν νῦν δεκαδαργίαν ἔσεσθαι παρ᾽ αὑτοῖς; 


δυσχερῶς dito: 
Φιλίππου xaT 


| πρὸς τ 


vri 


DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 167 
ἢ τὸν τὴν πυλαίαν ἀποδόντα τοῦτον τὰς ἰδίας αὐ- 
τῶν προσόδους παραιρήσεσθαι; οὐκ ἔστι ταῦτα" 
-ἀχλὰ μὴν γέγονε ταῦτα χαὶ πᾶσιν ἔστιν εἰδέναι. 
Ὑμεῖς δ᾽, ἔφην ἐγὼ, διδόντα μὲν καὶ ὑπισχνού- 
μένον ϑεωρεῖτε Φίλιππον, ἐξηπατηχότα δ᾽ ἤδη 
καὶ παραχεχρουμένον ἀπεύγ eof", εἰ σωφρονεῖτε δὴ 
ἰδεῖν. Ἔστι τοίνυν νὴ Δί᾽, ἔψην ἐγὼ, παντοδαπὰ 
εὑρημένα ταῖς πόλεσι πρὸς φυλαχὴν καὶ σωτηρίαν, 
οἷον χαρακώματα καὶ τείχη xal τάφροι καὶ τἄλλα 
ὅσα τοιαῦτα" χαὶ ταῦτα μέν ἐστιν ἅπαντα γειρο- 
ποίητα, xal δαπάνης προσδεῖται. Ἔν δέ τι χοι- 
νὸν ἡ φύσις τῶν εὖ φρονούντων ἐν ἑαυτῇ χέχτηται 
φυλακτήριον, ὃ πᾶσι μέν ἐστιν ἀγαθὸν καὶ σωτή- 
βίον, μάλιστα δὲ τοῖς πλήθεσι πρὸς τοὺς τυράν- 
νους" τί οὖν ἐστὶ τοῦτο; ἀπιστία. Ταύτην φυ- 
λάττετε, ταύτης ἀντέχεσθε" ἐὰν ταύτην σώζητε, 
οὐδὲν μὴ δεινὸν πάθητε. Τί ζητεῖτε; ἔφην" ἔλευ- 
θερίαν: Εἶτε οὐχ ὁρᾶτε Φίλιππον ἀλλοτριωτάτας 
ταύτῃ καὶ τὰς προσηγορίας ἔχοντα; βασιλεὺς γὰρ 
καὶ τύραννος ἅπας ἐχθρὸς ἔλευθερίᾳ καὶ νόμοις ἐν- 
αντίος. Οὐ φυλάξεσθ᾽ ὅπως, ἔψην, μὴ πολέμου 
ζητοῦντε; ἀπαλλαγῆναι δεσπότην εὕρητε; 
“Ταῦτ᾽ ἀκούσαντες ἐκεῖνοι, χαὶ ϑορυδοῦντες ὡς 


168 DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. 
ὀρθῶς λέγεται, καὶ πολλοὺς ἑτέρους λόγους παρὰ 
τῶν πρέσόεων καὶ παρόντος ἐμοῦ καὶ πάλιν ὕστε- 
gov (ἀκούσαντες), ὡς ἔοικεν οὐδὲν μᾶλλον ἀποσ- 
᾿χήσονται τῆς Φιλίππου φιλίας οὐδ᾽ ὧν ἐπαγγέλ- 
λεται. Καὶ οὐ τοῦτό ἐστιν ἄτοπον, εἰ Μεσσήνιοι 
καὶ Πελοποννησίων τινὲς παρ᾽ ἃ τῷ λογισμῷ βέλ- 
τισθ᾽ ὁρῶσί τι πράξουσιν, ἀλλ᾽ ὑμεῖς (αὐτοὶ) οἱ 
xai συνιέντες αὐτοὶ χαὶ τῶν λεγόντων ἀχούοντες 
ἡμῶν, ὡς ἐπιδουλεύεσθε, ὡς περιτειχίζεσθε, ὥστε 
δὲν ἤδη ποιεῖν, λήσεσθ᾽, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ πάνθ᾽ 
ὑπομείναντες. Οὕτως ἡ παραυτίχ᾽ ἡδονὴ xai ῥᾳ- 
στώνη μεῖζον ἰσχύει τοῦ ποθ᾽ ὕστερον συνοίσειν 
pP». 

Περὶ μὲν δὴ τῶν ὑμῖν πραχτέων καθ᾽ ὑμᾶς αὖ- 
ποὺς; ὕστερον βουλεύσεσθε, ἂν σωφρονῆτε, ἃ δὲ νῦν 
ἀποχρινάμενοι τὰ δέοντ᾽ ἂν εἴητ᾽ ἐψηφισμένοι, 
ταῦτα δὴ λέξω; Ἦν μὲν οὖν δίκαιον, Ó ἄνδρες 
᾿Αθηναῖοι, τοὺς ἐνεγκόντας ὑποσχέσεις, ἐφ᾽ αἷς 
ἐπείσθητε ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην, καλεῖν" οὔτα 
“ὰρ αὐτὸς ἄν ποτε ὑπέμεινα πρεσδεύειν, οὔτ᾽ ἂν 
ὑμεῖς οἶδ᾽ ὅτι ἐπαύσασθε πολεμοῦντες, εἰ τοιαῦτα 
πράξειν τυχόντα εἰρήνης Φίλιππον ᾧεσθε" ἀλλ᾽ 
ὧν πολὺ τούτων ἀφεστηκότα τὰ τότε λεγόμενα. 


DEMOSTHENIS ΙΝ PHILIPPUM. 169 
Καὶ πάλιν γ᾽ ἑτέρους καλεῖν" τίνας; τοὺς, ὅτ᾽ d- 
“γὼ γεγονυίας ἤδη τῆς εἰρήνης ἀπὸ τῆς ὑστέρας ἥ- 
χων πρεσδείας τῆς ἐπὶ τοὺς ὄρχους, αἰσθόμενος 
φενακιζομένην τὴν πόλιν, προὔλεγον καὶ διεμαρ- 
τυρόμην καὶ οὐκ εἴων προέσθαι Πύλας οὐδὲ Φωχέ- 
ας λέγοντας ὡς. ἐγὼ μὲν ὕδωρ πίνων εἰκότως δύςτρο- 
πος καὶ δύςκολός εἰμί τις ἄνθρωπος, Φίλιππος δ᾽, ἅ- 
περ εὔξαισθ᾽ ἂν ὑμεῖς, ἐὰν παρέλθη, πράξει, καὶ Θε- 
em; μὲν καὶ Πλαταιὰς τειχιεῖ, Θηδαίους δὲ παύ- 
σει τῆς ὕόρεως, Χεῤῥόνησον δὲ τοῖς αὑτοῦ τέλεσι 
διορύξει, Εὔξοιαν δὲ καὶ τὸν Ὠρωπὸν ἀντ᾽ ᾿Αμ- 
φιπόλεως ὑμῖν ἀποδώσει" ταῦτα γὰρ ἅπαντα ἐπὶ 
τοῦ βήματος ἐνταῦθα μνημονεύετ᾽ οἶδ᾽ ὅτι ῥηθέν- 
τα, χαίπερ ὄντες o) δεινοὶ τοὺς ἀδικοῦντας με- 
πινῆσθαι. Καὶ τὸ πάντων αἴσχιστον, καὶ τοῖς ἐκ- 
Ἰόνοις πρὸς τὰς ἐλπίδας τὴν αὐτὴν εἰρήνην εἶναι 
ταύτην ἐψηφίσασθε" οὕτω τελέως ὑπήχθητε. Τί 
δὴ ταῦτα νῦν λέγω χαὶ χαλεῖν φημὶ δεῖν τούτους; 
Ἐγὼ νὴ τοὺς ϑεοὺς τἀληθῆ μετὰ παῤῥησίας ἐρῶ 
πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀποχρύψομαι. Οὐχ ἵν᾽ εἰς λοι- 
δορίαν ἐμπεσὼν ἐμαυτῷ μὲν ἐξ ἴσου λόγον παρ᾽ 
ὑμῖν ποιήσω, τοῖς δ᾽ ἐμοὶ προσχρούσασιν ἐξ ἀρ- 
χῆς καὶ νῦν παράσγω πρόφασιν τοῦ πάλιν τι λα- 


1170 DEMOSTHENIS ΙΝ PHILIPPUM. 

θεῖν παρὰ Φιλίππου, οὐδ᾽ ἵνα ὡς ἄλλως ἀδολε- 
σχῶ- ἀχλ᾽ οἶμαι ποθ᾿ ὑμᾶς λυπήσειν, ἃ Φίλιππος 
πράττει, μᾶλλον ἢ τανυνί, Τὸ γὰρ πρᾶγμα ὁρῶ 
προδαῖνον, καὶ οὐχὶ βουλοίμην ἂν εἰκάζειν ὀρθῶς, 
φοβοῦμαι δὲ μὴ λίαν ἐγγὺς ἦ τοῦτ᾽ ἤδη. Ὅταν 
οὖν μηχέθ᾽ ὑμῖν ἀμελεῖν ἐξουσία γίγνηται τῶν 
συμόαινόντων, μιηδ᾿᾿ ἀχούηϑ᾽, ὅτι ταῦτ᾽ ἐφ ᾿ ὑμᾶς 
ἐστὶν, ἐμοῦ μηδὲ τοῦ δεῖνος, ἀλλ᾽ αὐτοὶ πάντες 
ὁρᾶτε καὶ εὖ εἰδῆτε" ὀργίλους καὶ τραχεῖς ὑμᾶς 
ἔσεσθαι νομίζω. Φοξοῦμαι δὴ μὴ τῶν πρέσόεων 
σεσιωπηκότων, ἐφ᾽ οἷς αὑτοῖς συνίσασι δεδωροδὸο- 
κηχότες, τοῖς ἐπανορθοῦν τι πειρωμένοις τῶν διὰ 
τούτους ἀπολωλότων τῇ παρ᾽ ὑμῶν ὀργῇ περιπε- 
σεῖν συμθῇ: ὁρῶ γὰρ ὡς τὰ πολλὰ ἐνίους οὐχ εἰς 
τοὺς αἰτίους ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ὑπὸ χεῖρα μάλιστα τὴν 
ὀργὴν ἀφιέντας" Ἕως οὖν ἔτι μέλλει καὶ συνί- 
σταται τὰ πράγματα καὶ χαταχούομεν ἀλλήλων, 

ἕχαστον ὑμῶν, καίπερ ἀχριθῶς εἰδότα, ὅμως ἐπ-᾿ 
ἀναμνῆσαι βούλομαι, τίς ὁ Φωκέας πείσας καὶ 

Πύλας ὑμᾶς προέσθαι, ὧν καταστὰς ἐκεῖνος χύριος, 

τῆς ἐπὶ τὴν Ἀττικὴν ὁδοῦ xxi τῆς εἰς Πελοπόν- 

νῆσον χύριος γέγονε, χαὶ πεποίηγ ὑμῖν μὴ περὶ 

τῶν ῥιχχίων μηδ᾽ ὑπὲρ τῶν ἔξω πραγμάτων dva 


DEMOSTHENIS IN PHILIPPUM. Ut 
τὴν βουλὴν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῶν ἐν τῇ γώρᾳ καὶ τοῦ 
πρὸς τὴν ᾿Αττιχὴν πολέμοῦ, ὃς λυπήσει μὲν ἕχα - 
στον, ἐπειδὰν παρῇ, γέγονε δ᾽ ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέ- 
ρᾳ.- Εἰ γὰρ μὴ παρεκρούσθητε τόϑ᾽ ὑμεῖς, οὐδὲν 
ἂν ἦν τῇ πόλει πρᾶγμα. Οὔτε γὰρ ναυσὶ δήπον 
κρατήσας εἰς τὴν ᾿Αττικὴν ἦλθεν ἄν ποτε στόλῳ 
Φίλιππος οὔτε πεζῇ βαδίζων ὑπὲρ τὰς Πύλας καὶ 
Φωχέας, ἀλλ᾽ ἢ τὰ δίκαι᾽ ἂν ἐποίει καὶ τὴν εἰρή- 
γὴν ἄγων ἡσυχίαν εἶχεν, ἢ παραχρῆμ᾽ ἂν ἦν ἐν 
ὁμοίῳ πολέμῳ δ᾽ ὃν τότε τῆς εἴρήνης ἐπεθύμησεν. 
Ταῦτ᾽ οὖν ὡς μὲν ὑπομνῆσαι, νῦν ἱκανῶς εἴρηται, 
ὡς δ᾽ ἂν ἐξετασθείη μάλιστ᾽ ἀχριδῶς, μὴ γένοι- 
το, ὦ πάντες Sol. Οὐδένα γὰρ βουλοίμην ἔγωγ᾽ 
ἂν, οὐδ᾽ εἰ δίκαιός ἐστ᾽ ἀπολωλέναι, μετὰ τοῦ 
πάντων χινδύνου καὶ τῆς ζημίας δίκὴν ὑποσχεῖν. 

Δημοσθ, κατὰ Φιλίππ. β΄. 


172 PLATONIS 


Quales sint orbis terrarum plage narrat 
Socrates. 

Εἰσὶ δὲ πολλοὶ xal ϑαυμαστοὶ τῆς γῆς τόποι" 
καὶ αὐτὴ, οὔτε οἷα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν 
περὶ γῆς εἰωθότων λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος πέ- 
πεισμαι. Καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέ- 
que ὦ Σώχρατες; περὶ γάρ τοι τῆς γῆς καὶ αὐ- 
τὸς πολλὰ δὴ ἀκήχοα" οὐ μέντοι ταῦτα ἅ σε πεί- 
θει" ἡδέως ἂν οὖν ἀκούσαιμι. ᾿Αλλὰ μέντοι, ᾧ 
Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι 
διηγήσασθαι ἃ γ᾽ ἐστίν" ὡς μέντοι ἀχηθῆ, χαλε- 
“πότερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ τὴν Γλαύχου τέχνην. 
Καὶ ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην, ἅμα 
δὲ, εἰ καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμὸς, ὦ 
Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐχ ἐξαρκεῖν. Τὴν 
ψέντοι ἰδέαν τῆς γῆς, οἵαν πέπεισμαι εἶναι, xat 
τοὺς τόπους αὐτῆς, οὐδέν με κωλύει λέγειν. 

᾿Αλλ’, ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρχεῖ, Πέ- 
πεισμαι τοίνυν, 3 δ᾽ ὅς, ἐγὼ, ὡς πρῶτον μὲν, εἰ 
ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ περιφερὴς οὖσα, μηδὲν 
αὐτῇ δεῖν μήτε ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν, μήτε 
ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης" ἀλλὰ ἱκανήν 


PHAEDON. 1$ 
4e εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ 
αὐτοῦ ἑχυτῷ πάντη, χαὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν ἰσοῤ-- 
ὑῥοπίαν. Ἰσόῤῥοπον γὰρ πρᾶγμα, ὁμοίου τινὸς ἐν 
μέσῳ τελὲν, οὐχ, ἕξει μᾶλλον οὐδ᾽ ἦττον οὐδαμό- 
σε χλι)ῆναι" ὁμοίως δ᾽ ἔχον, ἀκλινὲς μενεῖ" πρῶ-- 
τον μὲν δὴ, 7, δ᾽ ὃς, τοῦτο πέπευτμαι. Καὶ ὀρθῶς 
γε, ἔψη ὁ Σιμμίας. Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγα. 
τι εἶναι αὐτό' χαὶ ἡμᾶς οἰκεῖν τοὺς μέχρι Hoa 
κλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινὶ μο- 
ρίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα μύρμηκας ἢ βατράχους, 
περὶ τὴν ϑάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι 
πολλοὺς ἐν πολλοῖς τοιούτοις τόποις οἰχεῖν. Εἶναι. 
Te πανταχῇ περὶ τὴν Ts πολλὰ χοῖλα xa παν- 
τοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας χαὶ τὰ μεγέθη" εἰς ἃ ἔυν- 
εῤῥυηκέναι τό, τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην, καὶ τὸν 
ἀέρα" αὐτὴν δὲ τὴν γῆν καϑαρὰν ἐν καθαρῷ χεῖ- 
σθαι τῷ οὐρανῷ, ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ 
αἰθέρα ὀνομάζειν τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ τὰ τοιαῦ-- 
τα εἰωθότων λέγειν" οὐ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἷ- 
ναι, καὶ ξυῤῥεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς. Ἡμᾶς 
οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς χοΐλοις αὐτῆς λεληθέναι, xat 
οἴεσθαϊ ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς οἰκεῖν' ὥσπερ ἂν εἴ τις 
ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν, οἴοιτό. 


[o PLATONIS 

τε ἐπὶ τῆς ϑαλάττης οἰκεῖν, καὶ διὰ τοῦ ὕδατος 
ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα, τὴν ϑάλατ- 
ταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ βραδυτῆτά τὸ 
καὶ ἀσθένειαν, μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς ϑαλάτ- 
τῆς ἀφιγμένος μηδὲ ἑωραχὼς εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνα- 
κύψας ἐκ τῆς ϑαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ 
καθαρώτερος καὶ χαλλίων τυγχάνει ὧν τοῦ παρὰ 
σφίσι, μηδὲ ἄχλου ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωραχότος" 
ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι. 

Οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι χοίλῳ τῆς γῆς, οἴεσθαι 
ἑπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν ἀέρα οὐρανὸν χαλεῖν, 
ὡς διὰ τούτου, οὐρανοῦ ὄντος, τὰ ἄστρα χωροῦν- 
τα" τὸ δὲ εἶναι ταὐτὸν, ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ βραδυ- 
τῆτος οὐχ οἵους τε εἶναι ἡμᾶς διεξελθεῖν ἐπ᾿ ἔσ- 
χατον τὸν ἀέρα. Ἐπεὶ, εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα 
ἔλθοι, ἢ πτηνὸς γενόμενος ἀνάπτοιτο, χατιδ εῖν ἂν 
ἀναχύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς Ξαλάττης 
ἀχθύες ἀναχύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως dv 
τινα καὶ τὰ ἐκεῖ κατιδεῖν. καὶ εἰ ἡ φύσις ἱχανὴ 
εἴη ἀνασχέσθαι ϑεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ἐκεῖνός 
ἐστιν ὁ ἀληθινὸς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς καὶ 
ἡ ὡς ἀληθῶς γῆ. Ἥδε μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ λί- 
θοι, καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε, διεφθαρμένα ἐστὶ 


PHAEDON. 41 
καὶ χαταδεθρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν τῇ ϑαλάττη ὑ- 
πὸ τῆς ἅλμης" καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν 
ἐν τῇ ϑαλάττῃ, οὔτε τέλειον, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οὐ- 
᾿ δέν ἐστι" σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος, καὶ πηλὸς ἀ- 
μἤχανος xo. βόρδοροί εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ ἡ γῆ ἡ 
xai πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι οὐδ᾽ ὁ- 
πωςτιοῦν ἄξια. Ἐχεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πο- 
λὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη διαφέρειν. Εἰ γὰρ δεῖ καὶ 
μῦθον λέγειν καλὸν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, 
οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα. 
᾿Αλλὰ μὴν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς 
qe τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν. 
Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν 
ἑἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν ϑὲ- 
ᾧτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσχυτοι σφαῖραι, ποικίλη, 
χρώμασι διειλημμένη" ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι 
χρώματα ὥσπερ δείγματα, οἷς δὴ οἱ γραφεῖς χα- 
ταχρῶνται. Ἐχεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων 
εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων χαὶ χαθαρω- 
τέρων ἢ τούτων. Τὴν μὲν γὰρ ἁλουργῆ εἶναι καὶ 7 
Ξϑαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῇ" τὴν δὲ 
ὅση λευκὴ, γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν 
᾿ ἄλλων. χρωμάτων ξυγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι. 


116 PLATONIS 

πλειόνων χαὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ἑωράκαμεν. 
Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατό; τε 
καὶ ἀέρος ἔμπλεα ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέ- 
χεσθαι, στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ἄλλων χρω"άτων 
ποικιλίᾳ" ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος ξυνεγὲς ποικίλον 
φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτη οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ M- 
γον τὰ φυόμενα φύεσθαι, δένδρα τε καὶ ἄνθη, καὶ 
τοὺς καρπούς" χαὶ αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως xxi τοὺς 
λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν Mov τὴν τελειότητα 
xxi τὴν διχφάνειαν, xxi τὰ χρώματα καλλίω" ὧν 
xai τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα 
μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους, 
χαὶ πάντα τὰ τοιαῦτα᾽ ἐχεῖ δὲ οὐδὲν ὅ, τι οὐ τοι- 
οὗὔτον εἶναι, xal ἔτι τούτων χαλλίω. Τὸ δ᾽ αἴ- 
τιον τούτου εἶναι, ὅτι ἐχεῖνοι οἱ λίθοι καθαροί εἰ- 
σι, xxi οὐ χατεδηδεσμένοι, οὐδὲ διεφθαρμένοι, 
ὥσπερ οἱ ἐνθάδε, ὑπὸ σηπεδόνος xxi ἅλμης, xa 
ὑπὸ τῶν δεῦρο ξυνεῤῥυηχότων, ἃ xxi λίθοις xai 
T καὶ τοῖς ἄλλοις ζώγις τε καὶ φυτοῖς αἴσχη τε 
χαὶ νόσους παρέχει. Τὴν δὲ γῆν ἀυτὴν χεχοσμῆ- 
σῆχι τούτοις τε ἅπασι, χαὶ ἔτι χρυσῷ τε xr ἀρ- 
γύρῳ, χαὶ τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις. ἜἘχφανῇ 
γὰρ duri πεφυχένχι, ὄντα πολλὰ πλήθει xa 


PHAEDON. 1 
μεγάλα, καὶ πανταχοῦ τῆς γῆς" ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν 
εἶναι ϑέαμα εὐδαιμόνων ϑεατῶν, ζῶα δ᾽ ἐπ᾽ αὖ-- 
τῆς εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν 
ἐν μεσογείᾳ οἰκοῦντας, τοὺς δὲ περὶ τὸν ἀέρα, 
“ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν ϑάλατταν᾽ τοὺς δὲ ἐν νή- 
ow, ἃς περιῤῥεῖν τὸν ἀέρα, πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔ-- 
σας" καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ τε καὶ ἡ 
ϑάλαττά ἔστι πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο 
ἐχεῖ τὸν ἀέρα" ὃ δὲ ἡμῖν ἀὴρ, τοῦτο ἐχείνοις τὸν 
αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς χρᾶσιν ἔχειν τοιαύ-- 
στὴν, ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι, xai χρόνον τε. 
ζῆν πολὺ πλείω τῶν ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ ἀχοῖ, 
καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν dqe- 
στάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει, ἧπερ ἀήρ τε ὕδατος, 
ἀφέστηκε, καὶ αἰθὴρ ἀέρος, πρὸς χαθαρότητα. 

Καὶ δὴ καὶ ϑεῶν ἄλση τε χαὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἷ-- 
ναι" ἐν οἷς τῷ ὄντι οἰχητὰς ϑεοὺς εἶναι, καὶ quí- 
as τε καὶ μαντείας χαὶ αἰσθήσεις τῶν Θεῶν, xe. 
ποιαύτας ξυνουσίας γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς" 
sa τόν γε ἥλιον xal σεχήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι, 
ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει ὄντα, χαὶ τὴν ἄλλην εὖ-- 
δαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι, Καὶ ὅλην pha 

42 


318 PLATONIS 

δὴ τὴν γῆν οὕτω πεφυχέναι, χαὶ τὰ περὶ τὴν γῆν" 
πόπους δ᾽ ἐν αὐτῇ εἶναι χατὰ τὰ ἔγχοιλα αὐτῆς, 
πύχλῳ περὶ ὅλην, πολλούς: τοὺς μὲν βαθυτέρους 
χαὶ ἀνχαπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦ- 
uen τοὺς δὲ βαθυτέρους ὄντας, τὸ χάσμα αὐτοὺς 
ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν τόπου. Ἔστι δ᾽ ol; 
χαὶ βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι xal 
“πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν εἰς ἀλ- 
“χήλους συντετρῆσθαί τε πολλαχῇ, χαὶ κατὰ στε- 
νότερα χαὶ εὑρύτερα, καὶ διεξόδους ἔχειν" LEO 
gi ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀχλήλων εἰς ἀλλήλους, ὥσπερ εἰς 
χρατῆρας, καὶ ἀενάων ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη 
ὑπὸ τὴν γῆν, καὶ ϑερμῶν ὑδάτων xod ψυχρῶν" 
πολὺ δὲ πῦρ, καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμοὺς, πολ- 
“οὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ, χαὶ χαθαρωτέρου χαὶ βορ- 
βορωδεστέρου" ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ οἱ τρὸ τοῦ ῥύακος 
πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ" ὧν δὴ 
χαὶ ἑχάστους τοὺς τόπους πληροῦσθαι, ὧν ἂν ἑκά- 
στοις τύχῃ ἑκάστοτε UJ περιφῥοὴ χυγομένη" ταῦ- 
σα δὲ πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν 
Aw ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ. Ἔστι δὲ ἄρα αὕτη ἡ ai- 
ὥρα διὰ φύσιν τοιάνδε τινά" ἕν τι τῶν χασμάτων 
τῆς γῆς ἄλλως τε μέγιστον τυγχάνει Ov, καὶ De 


PHAEDON. 419 
αμπερὲς τετρημένον δι᾿ ὅλης τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ 
Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό: «Τῆλε μάλ᾽, ἦχι βά- 
ϑιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον.» Ὃ xoi ἄλλοθι 
xa ἐκεῖνος xal ἄλλοι πολλοι τῶν ποιητῶν Τάρ- 
ταρον χεχλήχασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα ξυῤ- 
ὑῥέουσί τε πάντες οἱ ποταμοὶ, xxi ix τούτου πάλιν 
πάντες ἐχρέουσι. Γίγνονται δὲ ἕχαστοι τοιοῦτοι, 
δι οἵας ἂν χαὶ τῆς γῆς ῥέωσιν. Ἡ δ᾽ αἰτία ἐστι 
τοῦ ἐχρεῖν τε ἐντεῦθεν xal εἰσρεῖν πάντα τὰ ῥεύ- 
aca, ὅτι πυήμένα οὐχ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν 
τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ καὶ χυμαίνει ἄνω χαὶ κάτω 
χαὶ ὁ ἀὴρ χαὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ποι- 
εἴ. Ξυνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπέκεινα. 
τῆς γῆς ὁρμήσῃ, καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ τάδε. Καὶ 
ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐχπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ 
ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐχεῖ ξυναιωρούμενον τῷ 
ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχά- 
νους παρέχεται, καὶ εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. Ὅταν τε οὖν 
ὁρμῆσαν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸν τόπον τὸν δὰ 
κάτω καλούμενον, τοῖς xac! ἐχεῖνα τὰ ῥεύματα 
διὰ τῆς γῆς εἰσρεῖ τε χαὶ πληροῖ αὐτὰ, ὥσπερ οἱ 
ἐπαντλοῦντες" ὅταν τε αὖ ἐχεῖϑεν μὲν ἀπολίπη, 


δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ. τὰ ἐν)άδε πληροῖ αὖθις" τὰ δὲ 


180 PLATONIS 
πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς γῆς, 
χαὶ εἰς τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφιχνούμενα, εἰς obs 
ἕκαστος ὁδοποιεῖται, ϑαλάττας τε χαὶ λίμνας χαὶ 
ποταμοὺς χαὶ χρήνας ποιεῖ, Ἐντεῦθεν δὲ πάλιν 
δυόμενα χατὰ τῆ: γῇ lis, τὰ μὲν μαχροτέρους τόπους 
περιελθόντα καὶ πλείους, τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βρα- 
χυτέρους, πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει. τὰ 
μὲν πολὺ χακωτέρω ἢ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον" 
πάντα δὲ ὑποχάτω εἰσρεῖ τῆς ἐκροῆς. Καὶ ἔνια 
μὲν καταντιχρὺ ἦ εἰσρεῖ ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ 
τὸ αὐτὸ μέρος" ἔστι δὲ ἃ παντάπασι χύχλῳ περι- 
ἐλθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ χαὶ πλεονάκις περιελιχθέντα 
περὶ τὴν γῆν, ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν κά- 
πὼ καθέντα, πάλιν ἐμδάλλει" δυνατὸν δ᾽ ἐστιν 
ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου καθιέναι, πέρα δ᾽ οὐ. 
πλναντες γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑχατέ- 
Ῥῶθεν γίγνεται μέρος. 
"Τὰ μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά τε χαὶ μεγάλα καὶ 
? παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι" τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα 
. δὲ τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν 
"A μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ χύκλῳ ὁ 
ἐλφλούμενος Ὠχεανός ἐστι" τούτου δὲ χαταντικρὺ 
καὶ ἐναντίως ῥέον, ᾿Αχέῤων" ὃς δι᾽ ἐρήμων τε 


PHAEDON. 181 
τόπων ῥεῖ ἄλλων, καὶ δὴ καὶ ὑπὸ γῆν ῥέον, εἰς 
τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ᾿Αχερουσιάδα, οὗ αἱ 
τῶν τετελευτηχότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφιχνοῦ-. 
νται" xxt τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ 
μὲν μακχροτέρους, αἱ δὲ βραχυτέρους, πάλιν ix- 
πέμπονται εἰς τὰς τῶν ζώων γενέσεις. Τρίτος δὲ 
ποταμὸς τούτων γατὰ μέσον ἐχύάλλει, καὶ ἐγγὺς 
τῆς ἐχέολῆς ἐκπίπτει εἰς τόπον μέγαν, πυρὶ πολ- 
λῷ καιόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽ 
ἡμῖν ϑαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ. Ἐν- 
τεῦθεν δὲ χωρεῖ κύκλῳ θολερὸς καὶ πηλώδης" πε- 
ριελιττόμενος δὲ τῇ γῆ, ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται, 
xal παρ᾽ ἔσχατα τῆς ᾿Αγερουσιάδος λίμνης, οὐ 
ξυμμιγνύμενος τῷ ὕδατι" περιελιχθεὶς δὲ πολλά- 
χις ὑπὸ γῆς, ἐμιδάλλει χατωτέρω τοῦ Ταρτάρου. 
Οὗτος δ᾽ ἐστὶν ὃν ἔτι ἐπονομάζουσι Πυριφλεγέ- 
θοντα" οὗ χαὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ἀναφυσῶ- 
σιν, ὅπη ἂν τύχωσι τῆς γῆς. Τούτου δ᾽ αὖ χα- 
ταντιχρὺ ὁ τέταρτος ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον 
δεινόν τε χαὶ ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα δὲ ἔχο- 
ντα ὅλον οἷον ὁ χυανός" ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύ- 
οὙίον, καὶ τὴν λίμνην ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμθάλλων, 
Στύγα. Ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα, καὶ δεινὰς δυνά- 


182 PLATONIS 
gets λαδὼν ἐν τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς γῆς, πε- 
φιελιττόμενος χωρεῖ ἐναντίως τῷ Πυριφλεγέθοντε, 
καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ ᾿Αχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ἐναντίας" 
χαὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μίγνυται, ἀχλὰ 
xal οὗτος κύκλῳ περιελθὼν ἐμδάλλει εἰς τὸν Τάρ- 
ταρον, ἐναντίως τῷ Πυριφ)λεγέθοντι. "Ὄνομα δὲ 
τούτῳ ἐστὶν, ὡς οἱ ποιηταὶ φάσχουσι, Κωχυτός. 
Τούτων δὲ οὕτω πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίχω- 
νται οἱ τετελευτυχότες εἰς τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων 
ἕκαστον χομίζει, πρῶτον μὲν διεδικάσαντο οἵ τε 
χαλῶς καὶ ὁσίως (καὶ δικαίως) βιώσαντες, καὶ οἱ 
paf. Καὶ οἱ μὲν ἂν δόξωσι μέσως βεξιωχέναι, πο- 


ρευθέντες ἐπὶ τὸν ᾿Αγέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ αὐ- 
τοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς 
τὴν λίμνην" καὶ ἐχεῖ οἰχοῦσί τε, καὶ καθαιρόμενοι 
τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας, ἀπολύονται, 
εἴ τίς τι ἐδύκησε, τῶν τε εὐεργεσιῶν τιμὰς φέρο-: 
νται χατὰ τὴν ἀξίαν ἕκαστος. Οἱ δ᾽ ἂν δόξωσιν 
ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, 
ἢ ἱεροσυλίας πολλὰς xa μεγάλας, ἢ φόνους ἀδί- 
xou; καὶ παρανόμους πολλοὺς ἐξειργασμένοι, ἢ 
ἄλλα ὅσα τυγχάνει ὄντα τοιαῦτα, τούτου; δὲ ἡ 
προσήκουσα μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν 


PHAEDON. 185 
οὔποτε ἐχθαίνουσιν" οἱ δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν, μεγάλα. 
δὲ δόξωσιν ἡμαρτυχέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς 
πατέρα ἢ μητέρα ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι πράξαντες, 
καὶ μετάμελον αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον βιῶσιν, ὅν 
ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, 
τούτους δὲ ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγ- 
xn, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς χαὶ ἐνιαυτὸν ἐχεῖ γενο- 
μένους, ἐχδάλλει τὸ κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους. 
χατὰ τὸν Κωχυτὸν, τοὺς δὲ πατραλοίας xal μη- 
πραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα. Ἐπειδὰν δὲ, 
φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν λίμνην ᾿Αχερουσιά- 
δα, ἐνταῦθα βοῶσί τε xai καλοῦσιν, οἱ μὲν οὖς, 
ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὺς ὕδρισαν" καλέσαντες δ᾽ ἱχε- 
τεύουσι, καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν 
λίμνην χαὶ δέξασθαι. Καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, d- 
ποβαίνουτί τε καὶ χήγουσι τῶν χαχῶν" εἰ δὲ μὴ, 
φέρονται αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον, xoi ἐκεῖθεν πά- 
Ἅιν εἰς τοὺς ποταμοὺς" χαὶ ταῦτα πάσχοντες o 
πρότερον παύονται, πρὶν ἂν πείσωσιν οὖς ἡδίχη- 
σαν. Αὕτη γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς 
ἐτάχθη. οἵ δὲ δὴ ἂν δόξωσι διαφερόντως πρὸς 
τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν 
τόπων τῶν ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλ»-- 


184 PLATONIS 

Δαττόμενοι, ὥσπερ δεσμωτηρίων, ἄνω δὲ εἰς τὴν" 
παθαρὰν οἴκησιν ἀφιχνούμενοι, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς 
οἰκιζόμενοι. 

Τούτων δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηρά- 
guevot, ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι τοπαράπαν εἰς τὸν 
ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων xaX 
οὺς ἀφικνοῦνται" ἃς οὔτε ῥάδιον δηλῶσαι, οὔτε ὁ. 
χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι. ᾿Αλλὰ τούτων δὴ, 
fee χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πάντα 
“ποιεῖν, ὥστε ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ με- 
“ασγεῖν. Καλὸν γὰρ τὸ ἄθλον, καὶ ἡ ἐλπὶς μεγά- 
Xn. Τὸ μὲν οὖν ταῦτα διϊσχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν" 
ὡς ἐγὼ διελήλυθα, οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρὶ, 
“Ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστιν, ἣ τοιαῦτ᾽ ἄττα, περὶ 
πὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεὶς, ἐπείπερ ἀθάνα- 
πόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα, τοῦτο xal πρέπειν 
ἐμοὶ δοχεῖ, καὶ ἄξιον χινδυνεῦσαι, οἰομένῳ οὕτως 
ἔχειν. Καλὸς γὰρ ὁ χίνδυνος, καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα. 
ὥσπερ ἐπάδειν ἑαυτῷ. 

Πλατ. Φαίδων. 


485 


THUCYDIDIS HISTORIA. 
De Atheniensibus, qui in Peloponnesiaco hello 
primi mortem obierant, funebris oratio. 
— —ám-9 «m — 

Ἐν δὲ τῷ αὐτῷ χειμῶνι οἱ ᾿Αθηναῖοι τῷ πα- 
πρίῳ νόμῳ χρώμενοι δημοσίᾳ ταφὰς ἐποιήσαντο 
τῶν ἐν τῷδε τῷ πολέμῳ πρῶτον ἀποθανόντων τρό- 
ε. Τὰ μὲν ὀστᾶ προτίθενται τῶν ἀπο- 
“γενομένων πρότριτα σχηνὴν ποιήσαντες, xoà émi- 
φέρει τῷ αὑτοῦ ἕκαστος ἦν τι βούλεται" ἐπειδὰν 
δὲ ἡ ἐχφορὰ 3, λάρναχας χυπαρισσίνας ἄγουσιν 
ἅμαξαι, φυλῆς ἑκάστης μίαν" ἔνεστι δὲ τὰ ὀστᾶ 
ἧς ἕκαστος ἦν φυλῆς. Μία δὲ κλίνη κενὴ φέρεται 
ἐστρωμένη τῶν ἀφανῶν, ot ἂν μὴ εὑρεθῶσιν ἐς ἀ- 
ναίρεσιν. Ξυνεχφέρει δὲ ὁ βουλόμενος καὶ ἀστῶν 
χαι ξένων, καὶ γυναῖχες πάρεισιν αἱ προσήχουσαι 
ἐπὶ τὸν τάφον ὀλοφυρόμεναι. Τιθέασιν οὖν ἐς τὸ 
δημόσιον σῆμα, ὅ ἐστιν ἐπὶ τοῦ καλλίστου προ- 
αστείου τῆς πόλεως, xoi ἀεὶ ἐν αὐτῷ ϑάπτουσι 
ποὺς ἐκ τῶν πολέμων, πλήν γε τοὺς ἐν Μαραθῶνι" 
ἐχείνων δὲ διαπρεπῆ τὴν ἀρετὴν κρίναντες αὐτοῦ 
χαὶ τὸν τάφον ἐποίησαν. Ἐπειδὰν δὲ χρύψωσι 


186 THUCYDIDIS 

qi, ἀνὴρ ἡρημένος ὑπὸ τῆς πόλεως, ὃς ἂν γνώμῃ 
τε δοχῇ μὲ ἀξύνετος εἶναι καὶ ἀξιώσει προήχῃ, 
λέγει ἐπ᾽ αὐτοῖς ἔπαινον τὸν πρέποντα" μετὰ δὲ 
τοῦτο ἀπέρχονται. Ὧδε μὲν ϑάπτουσιν' καὶ διὰ 
παντὸς τοῦ πολέμου, ὁπότε ξυμέαίη αὐτοῖς, i- 
χρῶντο τῷ νόμῳ. Ἐπὶ δ᾽ οὖν τοῖς πρώτοις τοῖς-- 
δὲ Περιχλῆς ὁ Ξανθίππου ἐρέθη λέγειν. Καὶ ἐπει- 
δὰ καιρὸν ἐλάμθανε, προελθὼν ἀπὸ τοῦ σήματος 
ἐπὶ βῆμα ὑψηλὸν πεποιημένον, ὅπως ἀχούοιτο ὡς 
ἐπὶ πλεῖστον τοῦ ὁμίλου ἔλεγε τοιάδε. 

«Οἱ μὲν πολλοὶ τῶν ἐνθάδε εἰρηκότων ἤδη ἐ- 
παινοῦσι τὸν προσθέντα τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε 
ὡς καλὸν ἐπὶ τοῖς ix τῶν πολέμων ϑαπτομένοις 
ἀγορεύεσθαι αὐτόν: Ἐμοὶ δ᾽ ἀρχοῦν ἂν ἐδόκει ei- 
ναι ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἔργῳ καὶ δηλοῦσθαι τὰς τι- 
μὰς, οἷα xxi νῦν περὶ τὸν τάφον τόνδε δημοσίᾳ 
παρασχευασθέντα ὁρᾶτε, καὶ μὴ ἐν ἑνὶ ἀνδρὶ πολ- 
λῶν ἀρετὰς χινδυνεύεσθαι εὖ τε καὶ χεῖρον εἰπόντι 
πιστευθῆναι, Χαλεπὸν γὰρ τὸ μετρίως εἰπεῖν ἐν 
ᾧ μόλις xoà ἡ δόκησις τῆς ἀληθείας βεδαιοῦται. 
ὋὍ τε γὰρ ξυνειδὼς καὶ εὔνους ἀκροατὴς τάχ᾽ ἄν 
τι ἐνδεεστέρως πρὸς ἃ βούλεταί τε χαὶ ἐπίσταται 
νομίσει: δηλοῦσθαι, ὅ τε ἄπειρος ἔστιν ἃ καὶ 


HISTORIA. 181 
πλεοναΐεσθαι, διὰ φθόνον, εἴ τι ὑπὲρ τὴν ἑαυτοῦ 
φύσιν ἀκούοι. Μέχρι γὰρ τοῦδε ἀνεχτοὶ οἱ ἔπαι- 
νοί εἰσι περὶ ἑτέρων λεγόμενοι, ἐς ὅσον ἂν καὶ 
αὐτὸς ἕκαστος οἴηται ἱχανὸς εἶναι δρᾶσαί τι ὧν 
Tixouctw τῷ δ᾽ ὑπερδάλλοντι αὐτῶν φθονοῦντες 
ἤδη καὶ ἀπιστοῦσιν. Ἐπειδὴ δὲ τοῖς πάλαι o- 
τὼς ἐδοκιμάσθη ταῦτα χαλῶς ἔχειν, χρὴ καὶ ἐμὲ. 
ἑπόμενον τῷ νύμῳ πειρᾶσθαι ὑμῶν τῆς ἑκάστου 
βουλήσεώς τε χαὶ δόξης τυχεῖν ὡς ἐπὶ πλεῖστον.» 

«ἤλρξομαι δ᾽ ἀπὸ τῶν προγόνων πρῶτον" δέ- 
xatoy γὰρ αὐτοῖς xai πρέπον δὲ ἅμα ἐν τῷ τοιῷδε. 
τὴν τιμὴν ταύτην τῆς μνήμης δίδοσθαι" τὴν γὰρ. 
χώραν ἀεὶ οἱ αὐτοὶ οἰκοῦντες διαδοχῇ τῶν ἐπιγι- 
ἡνομένων μέχρι τοῦδε ἐλευθέραν δι᾽ ἀρετὴν παρέ- 
δόσαν. Καὶ τε ἄξιοι ἐπαίνου xai ἔτι μᾶλ- 
λον oi πατέρε. ἡμῶν" χτησάμενοι γὰρ πρὸς οἷς 
ἐλέξαντο, ὅσην ἔφομεν ἀρχὴν, οὐκ ἀπόνως ἡμῖν, 
ποῖς νῦν προσχατέλιπον. Τὰ δὲ πλείω αὐτῆς αὖ- 
J. ἡμεῖς οἵδε οἱ νῦν ἔτι ὄντες μάλιστα ἐν τῇ χα- 
θεστηχυίᾳ ἡλικία ἐπηυξήσαμεν, καὶ τὴν πόλιν. 
ποῖς πᾶσι παρεσχευάσαμεν xo ἐς πόλεμον χαὶ ἐς 
εἰρήνην αὐταρχεστάτην. Ὧν ἐγὼ τὰ μὲν κατὰ πα- 
λέμους ἔργα, οἷς ἕκαστα ἐκτήγη, ἢ εἴ τι αὐτοὶ ἢ 


488 THUCYDIDIS 
οἱ πατέρες ἡμῶν βάρβαρον ἣ Ἕλληνα πόλεμον i- 
πιόντα προθύμως ἡμυνάμεθα, μαχρηγορεῖν ἐν ei- 
δόσιν οὐ βουλόμενος ἐάσω" ἀπὸ δὲ οἵας τε ἐπιτη- 
δεύσεως ἤλθομεν ἐπ᾽ αὐτὰ xa μεθ᾽ οἵας πολιτείας 
καὶ τρόπων ἐξ oloy μεγάλα ἐγένετο, ταῦτα δη- 
“λώσας πρῶτον εἶμι καὶ ἐπὶ τὸν τῶνδε ἔπαινον, 
νομίζων ἐπί τε τῷ παρόντι οὐχ ἂν ἀπρεπῆ λεχθῆ-- 
ναι αὑτὰ xal τὸν πάντα ὅμιλον xo ἀστῶν καὶ ξέ-- 
νων ξύμφορον εἶναι αὐτῶν ἐπακοῦσαι.» 
«Χρώμεθα γὰρ πολιτείᾳ οὐ ζηλούσῃ τοὺς τῶν 
"xac νόμους, παράδειγμα δὲ μᾶχλον αὐτοὶ ὄντες 
ποὶ ἢ μιμούμενοι ἑτέρους. Καὶ ὄνομα μὲν διὰ 
πὸ μὴ ἐς ὀλίγους ἀλλ᾽ ἐς πλείονας οἰκεῖν δημο- 
χρατία χέχληταὶ" μέτεστι δὲ χατὰ μὲν τοὺς νό- 
Qus πρὸς τὰ ἴδια διάφορα πᾶσι τὸ ἴσον, χατὰ 
δὲ τὴν ἀξίωσιν, ὡς ἕκαστος ἔν τῳ εὐδοχιμεῖ, οὐκ 
ἀπὸ μέρους τὸ πλεῖον ἐς τὰ κοινὰ ἢ ἀπ᾽ ἀρετῆς 
“προτιμᾶται, οὐδ᾽ αὖ κατὰ πενίαν, ἔχων δέ τι ἀ- 
“αθὸν δρᾶσαι τὴν πόλιν, ἀξιώματος ἀφανεία χε- 
κώλυται. Ἐλευθέρως δὲ τά τε πρὸς τὸ χοινὸν πο- 
λιτεύομεν χαὶ ἐς τὴν πρὸς ἀλλήλους τῶν au ἧἡ- 
ψέραν ἐπιτηδευμάτων ὑποψίαν, οὐ OU ὀργῆς τὸν 
πᾶλας, εἰ καθ᾽ ἡδονήν τι δρᾷ, ἔγοντες, οὐδὲ ἀΐη- 


HISTORIA. 488 
μίους μὲν λυπηρὰς δὲ τῇ ὄψει ἀχθηδόνας προστι- 
θέμενοι. ᾿Ανεπαχθῶς δὲ τὰ ἴδια προσομιλοῦντες 
τὰ δημόσια διὰ δέος μάλιστα οὐ παρανομοῦμεν, 
τῶν τε ἀεὶ ἐν ἀρχῇ ὄντων ἀχροάσει καὶ τῶν νόμων 
καὶ μάλιστα αὐτῶν ὅσοι τε ἐπ᾽ ὠφελίᾳ τῶν ἀδι- 
χουμένων κεῖνται καὶ ὅσοι ἄγραφοι ὄντες αἰσχύνην 
ὁμολογουμένην φέρουσιν. » 

« Καὶ μὴν καὶ τῶν πόνων πλείστας ἀναπαύλας, 
τῇ γνώμη ἐπορισάμεθα, ἀγῶσι μέν γε xz ϑυσί- 
ag διετησίοις νομίζοντες, ἰδίαις δὲ κατασκευαῖς 
εὐπρεπέσιν, ὧν χαθ᾽ ἡμέραν ἡ τέρψις τὸ λυπηρὸν 
ἐχπλήσσει. Ἐπεισέρχεται δὲ διὰ μέγεθος τῆς πό-- 
λεως ἐκ πάσης γῆς τὰ πάντα, καὶ ξυμύαίνει ἡμῖν 
μηδὲν οἰκειοτέρα τῇ ἀπολαύσει τὰ αὐτοῦ ἀγαθὰ. 
γιγνόμενα καρποῦσθαι ἢ xai τὰ τῶν ἄλλων ἀν- 
θρώπων. » 

«Διαφέρομεν δὲ καὶ ταῖς τῶν πολεμιχῶν με- 
λέταις τῶν ἐναντίων τοῖσδε. Τήν τε γὰρ πόλιν 
χοινὴν παρέχομεν, xal οὐχ ἔστιν ὅτε ξενηλασίαις 
ἀπείργομέν τινα ἣ μαθήματος ἢ ϑεάματος, ὃ μὴ 
χρυφθὲν ἄν τις τῶν πολεμίων ἰδὼν ὠφεληθείη, πι- 
ὁτεύοντες οὐ ταῖς παρασχευαῖς v, πλέον xad ἀπά- 


ταις 4 τῷ ἀφ᾽ ἡμῶν αὐτὼν 1, τὰ ἔργα εὐψύχω" 


190 THUCYDIDIS 
a ἐν ταῖς παιδείαις οἱ μὲν ἐπιπόνῳ ἀσκήσει εὐ-- 
Büc νέοι ὄντες τὸ ἀνδρεῖον μετέρχονται, ἡμεῖς δὲ 
ἀνειμένως διαιτώμενοι οὐδὲν ἧσσον ἐπὶ τοὺς ἰσο- 
παλεῖς χινδύνους χωροῦμεν" Τεχμήριον δέ" οὔτε 
“γὰρ Λακεδαιμόνιοι xal ἑχάστους, μετὰ πάντων 
δ᾽ ἐς τὴν γῆν ἡμῶν στρατεύουσιν, τήν τε τῶν πέ-- 
λας αὐτοὶ ἐπελθόντες οὐ χαλεπῶς ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ 
τοὺς περὶ τῶν οἰκείων ἀμυνομένους μαχόμενοι τὰ 
“πλείω χρατοῦμεν. ᾿Αθρόᾳ τε τῇ δυνάμει ἡμῶν 
οὐδείς πω πολέμιος ἐνέτυχε διὰ τὴν τοῦ ναυτιχοῦ 
36 ἅμα ἐπιμέλειαν καὶ τὴν ἐν τῇ γῇ ἐπὶ πολλὰ 
ἡμῶν αὐτῶν ἐπίπεμψιν. ἣν δέ ποὺ μορίῳ τινὶ 
προσμίξωσιν, χρατήσαντές τέ τινας ἡμῶν πάντας 
αὐχοῦσιν ἀπεῶσθαι καὶ νικηθέντες ὑφ᾽ ἁπάντων 
ἡσσῆσθαι. Καίτοι εἰ ἑαθυμίᾳ por ἢ πόνων 
μελέτῃ χαὶ và μετὰ νόμων τὸ πλεῖον ἢ τρόπων 
ἀνδρίας ἐθέλομεν κινδυνεύειν, περιγίγνεται ἡμῖν 
τοῖς τε μέλλουσιν ἀλγεινοῖς μὴ προκάμνειν, καὶ 
ἧς αὐτὰ ἐλθοῦσι μὴ ἀτολμοτέρους τῶν ἀεὶ μοχ- 
ϑούντων φαίνεσθαι, xxi ἔν τε τούτοις τὴν πόλιν 
ἀξίαν εἶναι ϑαυμάζεσθαι καὶ ἔτι ἐν ἄλλοις.» 
«Φιλοχαλοῦμεν γὰρ μετ᾽ εὐτελείας καὶ φίλον 
σοφοῦμεν ἄνευ μαλαχία,, πλούτῳ τε ἔργου μᾶλλον 


HISTORIA. 191 
καιρῷ ἢ λόγου χόμπῳ χρώμεθα, καὶ τὸ πένεσθαι 
oby ὁμολογεῖν τινὶ αἰσχρὸν, ἀλλὰ μὴ διαφεύγειν 
ἔργῳ αἴσχιον. Ἔνι τε τοῖς αὐτοῖς οἰχείων ἅμα 
χαὶ πολιτικῶν ἐπιμέλεια, χαὶ ἑτέροις πρὸς ἔργα 
τετραμμένοις τὰ πολιτιχὰ μὴ ἐνδεῶς γνῶναι. μό- 
νοι γὰρ τόν τε μηδὲν τῶνδε μετέχοντα οὐχ ἀπράγ- 
μονα ἀλλ᾽ ἀγρεῖον νομίζομεν, καὶ αὐτοὶ ἤτοι χρί- 
νομέν γε ἢ ἐνθυμούμεθα ὀρθῶς τὰ πράγματα, οὐ 
τοὺς λόγους τοῖς ἔργοις βλάδην ἡγούμενοι, ἀλλὰ 
μὴ προδιδαχθῆναι μᾶλλον λόγῳ πρότερον ἢ ἐπὶ ἃ 
δεῖ ἔργῳ θεῖν. Διαφερόντως γὰρ δὴ xoi τόδε 
ἔχομεν ὥστε τολμᾶν τε οἱ αὐτοὶ μάλιστα καὶ πε- 
θὲ ὧν ἐπιχειρήσομεν ἐκλογίζεσθαι" ὃ τοῖς ἄχλοις 
ἀμαθία μὲν ϑράσος, λογισμὸς δὲ óxvov φέρει. 
Κράτιστοι δ᾽ ἂν τὴν ψυχὴν δικαίως χριθεῖεν οἱ τά 
τε δεινὰ χαὶ ἡδέα σαφέστατα γιγνώσκοντες xoi 
διὰ ταῦτα μὴ ἀποτρεπόμενοι ἐκ τῶν χινδύνων. 
Καὶ τὰ ἐς ἀρετὴν ἐναντιώμεθα τοῖς πολλοῖς" οὐ 
ὰρ πάσχοντες εὖ ἀχλὰ δρῶντες χτώμεθα τοὺς φί- 
λους. Βεξαιότερος δὲ ὁ δράσας τὴν χάριν ὥστε 
ὀφειλομένην δι᾽ εὐνοίας d δέδωχε σώζειν’ ὁ δ᾽ ἀν- 
ποφείλων ἀμόλύτερος. εἰδὼς οὐκ ἐς χάριν ἀλλ᾽ ἐς 
ὀφείλημα τὴν ἀρετὴν ἀποδώσων. Καὶ μόνοι οὐ 


192 THUCYDIDIS 
τοῦ ξυμφέροντος μᾶλλον λογισμῷ ἣ τῆς ἐλευθερί-- 
ἃς τῷ πιστῷ ἀδεῶς τινὰ ὠφελοῦμεν. » 

«Ξυνελών τε λέγω τήν τε πᾶσαν πόλιν τῆς 
Ἑλλάδος παίδευσιν εἶναι, καὶ xal" ἕχαστον δο- 
χεῖν ἄν μοι τὸν αὐτὸν ἄνδρα παρ᾽ ἡμῶν ἐπὶ πλεῖ-- 
cz ἂν εἴδη καὶ μετὰ χαρίτων μάλιστ᾽ ἂν εὖτρα - 
πέλως τὸ σῶμα αὔταρχες παρέχεσθαι. Καὶ ὡς οὐ 
λύγων ἐν τῷ παρόντι κόμπος τάδε μᾶλλον fi ἔρ- 
ἴων ἐστὶν ἀλήθεια, αὐτὴ ἡ δύναμις τῆς πόλεως, 
ἣν ἀπὸ τῶνδε τῶν τρόπων ἐκτησάμεθα, σημαίνει. 
"Μόνη γὰρ τῶν νῦν ἀχοῆς χρείσσων ἐς πεῖραν ἔρχε- 
ται, xal μόνη οὔτε τῷ πολεμίῳ ἐπελθόντι ἀγαν- 
ἄχτησιν ἔχει ὑφ᾽ οἵων καχοπαθεῖ, οὔτε τῷ ὑπη- 
κόῳ χατάμεμψιν ὡς οὐχ ὑπ᾽ ἀξίων ἄρχεται. Με- 
τὰ μεγάλων δὲ σημείων καὶ οὐ δή τοι ἀμάρτωρόν 
γε τὴν δύναμιν παρασχόμενοι τοῖς τε νῦν καὶ τοῖς 
ἔπειτα ϑαυμασθησόμεϑα, καὶ οὐδὲν προσδεόμενοι 
οὔτε Ὁμήρου ἐπαινέτου οὔτε ὅστις ἔπεσι μὲν τὸ 
αὐτίκα τέρψει, τῶν δ᾽ ἔργων τὴν ὑπόνοιαν ἡ ἀλή- 
θεια βλάψει, ἀλλὰ πᾶσαν μὲν ϑάλασσαν x γῆν 
ἐσθατὸν τῇ ἡμετέρᾳ τόλμῃ καταναγκάσαντες γε- 
νέσϑαι, πανταχοῦ δὲ μνημεῖα χαχῶν τε κἀγαθῶν 
ἀΐδια ξυγκατοικίσαντες. Περὶ τοιαύτης οὖν πόλεως 


HISTORIA. 193 
οἶδε τε γενναίως, δικαιοῦντες μὴ ἀφαιρεθῆναι αὐ- 
τὴν, μαχόμενοι ἐτελεύτησαν, καὶ τῶν λειπομένων 
πάντα τινὰ εἰκὸς ἐθέλειν ὑπὲρ αὐτῆς κάμνειν.» 

«Διὸ δὴ καὶ ἐμήχυνα τὰ περὶ τῆς πόλεως, δυ- 
δασχαλίαν τε ποιούμενος μὴ περὶ ἴσου ἡμῖν εἶναε. 
τὸν ἀγῶνα καὶ οἷς μηδὲν ὑπάρχει ὁμοίως, καὶ τὰν 
εὐλογίαν ἅμα ἐφ᾽ οἷς νῦν λέγω φανερὰν σημείοις, 
χαθιστάς. Καὶ εἴρηται αὐτῆς τὰ μέγιστα" ἃ γὰρ 
τὴν πόλιν ὕμνησα, αἱ τῶνδε καὶ τῶν τοιῶνδε ἀ- 
ρεταὶ ἐκόσμησαν, καὶ οὐκ ἂν πολλοῖς τῶν Ἑλληή-- 
νων ἰσόῤῥοπος ὥσπερ τῶνδε ὁ λόγος τῶν ἔργων 
φανείη. Δοχεῖ δὲ δηλοῦν ἀνδρὸς ἀρετὴν πρώτη τε 
ponvóouca καὶ τελευταία βεδαιοῦσα ἡ νῦν τῶνδε. 
καταστροφή. Καὶ γὰρ τοῖς τἄλλα χείροσι δίκαυ- 
ον τὴν ἐς τοὺς πολέμους ὑπὲρ τῆς πατρίδος dv- 
δραγαθίαν πφοτίθεσθαι" ἀγαθῷ γὰρ καχὸν ἀφανί- 
σαντες χοινῶς μᾶλλον ὠφέλησαν ἢ ἐκ τῶν ἰδίων 
ἔδλαψαν. Τῶνδε δὲ οὔτε πλούτου τις τὴν ἔτι ἀ- 
πόλαυσιν προτιμήσας ἐμαλακίσθη, οὔτε πενίας 
ἐλπίδι, ὡς χἂν ἔτι διαφυγὼν αὐτὴν πλουτέφειεν, 
ἀναβολὴν τοῦ δεινοῦ ἐποιήσατο" τὴν δὲ τῶν ἐναν-- 
τίων τιμωρίαν ποθεινοτέραν αὐτῶν λαθόήγγες, χαὶ. 

1j 


194 THUCYDIDIS 

χινδύνων ἅμα τόνδε κάλλιστον νομίσαντες, ἐξου- 
“χήθησαν μετ᾽ αὐτοῦ τοὺς μὲν τιμωρεῖσθαι τῶν δὲ 
ἐφίεσθαι, ἐλπίδι μὲν τὸ ἀφανὲς τοῦ κατορθώσειν 
ἐπιτρέψαντες, ἔργῳ δὲ περὶ τοῦ ἤδη ὁρωμένου 
σφίσιν αὐτοῖς ἀξιοῦντες πεποιθέναι, καὶ ἐν αὐτῷ 
πὸ ἀμύνεσθαι καὶ παθεῖν μᾶλλον ἡγησάμενοι ἣ τὸ 
ἐνδόντες σώζεσθαι, τὸ μὲν αἰσχρὸν τοῦ λόγου ἔ- 
φυγον, τὸ δ᾽ ἔργον τῷ σώματι ὑπέμειναν, καὶ δι 
ἐλαχίστου χαιροῦ τύχης ἅμα ἀκμῇ τῆς δόξης 
μᾶλλον ἢ τοῦ δέους ἀπηλλάγησαν. » 

«Καὶ οἵδε μὲν προσηκόντως τῇ πόλει τοιοίδε ἐ-- 
“γένοντο: τοὺς δὲ λοιποὺς χρὴ ἀσφαλεστέραν μὲν 
εὔχεσθαι, ἀτολμοτέραν δὲ μηδὲν ἀξιοῦν τὴν ἐς 
“τοὺς πολεμίους διάνοιαν ἔχειν, σκοποῦντας μὴ λό- 
Ae. μόνῳ τὴν ὠφελίαν, ἣν ἄν τις πρὸς οὐδὲν χεῖ- 
φον αὐτοὺς ὑμᾶς εἰδότας μηκύνοι, λέγων ὅσα ἐν 
πῷ τοὺς πολεμίους ἀμύνεσθαι ἀγαθὰ ἔνεστιν, ἀλ- 
2 μᾶλλον τὴν τῆς πόλεως δύναμιν καθ᾽ ἡμέραν 
ἔργῳ ϑεωμένους καὶ ἐραστὰς γιγνομένους αὐτῆς, 
“αὶ ὅταν ὑμῖν μεγάλη δόξῃ εἶναι, ἐνθυμουμένους 
ὅτι τολμῶντες xod γιγνώσκοντες τὰ δέοντα καὶ ἐν 
ποῖς ἔργοις αἰσχυνόμενοι ἄνδρες αὐτὰ ἐκτήσαντο, 


καὶ ὁπότε καὶ πείρᾳ τοῦ σφαλείησαν, οὔκουν καὶ 


HISTORIA. 195 
τὴν πόλιν γε τῆς σφετέρας ἀρετῆς ἀξιοῦντες στε- 
ρίσκειν, κάλλιστον δὲ ἔρανον αὐτῇ προϊέμενοι. 
Κοινῇ γὰρ τὰ σώματα διδόντες ἰδία τὸν ἀγήρων 
ἔπαινον ἔλάμανον καὶ τὸν τάφον ἐπισημότατον, 
οὐκ ἐν ᾧ κεῖνται μᾶλλον, ἀλλ᾽ ἐν ᾧ ἡ δόξα αὐ- 
τῶν παρὰ τῷ ἐντυχόντι ἀεὶ χαὶ λόγου καὶ ἔργου 
χαιρῷ ἀείμνηστος χαταλείπεται. ᾿Ανδρῶν γὰρ ἐ- 
πιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος, καὶ οὐ στηλῶν μόνον ἐν 
τῇ οἰκείᾳ σημαίνει ἐπιγραφὴ, ἀλλὰ χαὶ ἐν τῇ μὴ 
προσηκούσῃ ἄγραφος μνήμη παρ᾽ ἑκάστῳ τῆς γνώ- 
Vn μᾶλλον ἢ τοῦ ἔργου ἐνδιαιτᾶται. Οὖς νῦν ὑ- 
μεῖς ζηλώσαντες, καὶ τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον τὸ 
δ᾽ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον κρίναντες, μὴ “Ξεριορᾶσθε 
τοὺς πολεμικοὺς κινδύνους. Οὐ γὰρ οἱ χαχοπρα- 
γοῦντες διριαιότερον ἀφειδοῖεν ἃ ἂν τοῦ βίου, οἷς à- 
πὶς οὐκ ἔστ᾽ ἀγαθοῦ, ἀχλ᾽ οἷς ἡ ἐναντία quera 
ἐν τῷ ζῆν ἔτι χινδυνεύεται καὶ ἐν οἷς μάλιστα με- 
γάλα τὰ διαφέροντα, ἤν τι πταίσωσιν. ᾿Αλγεινο- 
τέρα γὰρ ἀνδρί γε φρόνημα ἔχοντι ἡ ἐν τῷ μετὰ 
τοῦ μαλαχισθῆναι κάκωσις ἢ ὁ μετὰ ῥώμης χαὶ 
κοινῆς ἐλπίδος ἅμα γιγνόμενος ἀναίσθητος ϑάνα-- 
τος. Διόπερ καὶ τοὺς τῶνδε νῦν τοχέας, ὅσοι πά- 

ρέστε, οὐκ ὀλοφύρομαι μᾶλλον ἢ παραμυθήσομαι. 


196 THUCYDIDIS 
Ἐν πολυτρόποις γὰρ ξυμφοραῖς ἐπίστανται τρα- 
φέντες" τὸ δ᾽ εὐτυχὲς, οἱ ἂν τῆς εὐπρεπεστάτης 
λάχωσιν, ὥσπερ οἵδε μὲν νῦν τελευτῆς, ὑμεῖς δὲ 
λύπης, καὶ οἷς ἐνευδαιμονῆσαί τε ὁ βίος ὁμοίως 
καὶ ἐντελευτῆσαι ξυνεμετρήθη. Χαλεπὸν μὲν οὖν 
οἶδα πείθειν ὄν, ὧν χαὶ πολλάχις ἕξετε ὑπομνή- 
ματα ἐν ἄλλων εὐτυχίαις, αἷς ποτὲ καὶ αὐτοὶ ἧς 
άχλεσθε" καὶ λύπη οὐχ ὧν ἄν τις μὴ πειρασά- 
μένος ἀγαθῶν στερίσκηται, ἀλλ᾽ οὗ ἂν ἐθὰς γενό-- 
μένος ἀφαιρεθῇ. Καρτερεῖν δὲ χρὴ καὶ ἄλλων παί- 
δὼν ἐλπίδι, οἷς ἔτι ἡλικία τέχνωσιν ποιεῖσθαι" 
ἰδίᾳ γάρ τε τῶν οὐκ ὄντων λήθη οἱ ἐπιγιγνόμενοί 
τισιν ἔσονται, χαὶ τῇ πόλει διχόθεν, ἔκ τε τοῦ 
μὴ ἐρημοῦσθαι xoi ἀσφαλείᾳ, ξυνοίσει" οὐ γὰρ 
οἷόν τε ἴσον τι ἢ δίκαιον βουλεύεσθαι οἱ ἂν μὴ 
καὶ παῖδας ix τοῦ ὁμοίου παραδαλλόμενοι χινδυ- 
νεύωσιν. Ὅσοι δ᾽ αὖ παρηδήκατε, τόν τε πλεί- 
ova χέρδος ὃν εὐτυχεῖτε βίον ἡγεῖσθε καὶ τόνδε 
βραχὺν ἔσεσθαι, καὶ τῇ τῶνδε εὐχλείᾳ χουφίζεσθε. 
Τὸ γὰρ φιλότιμον ἀγήρων μόνον, καὶ οὐκ ἐν τῷ, 
ἀχρείῳ τῆς ἡλικίας τὸ κερδαίνειν, ὥσπερ τινές 
φασι, μᾶλλον τέρπει, ἀλλὰ τὸ τιμᾶσθαι.» 
«Παιαὶ͵ δ᾽ αὖ ὅσοι. τῶνδε. πάρεστε ἢ ἀδελφοῖς, 


HISTOBIA. 191 
ὁρῶ μέγαν τὸν ἀγῶνα" τὸν γὰρ οὐκ ὄντα ἅπας εἴ- 
θεν ἐπαινεῖν, xal μόλις ἂν καθ᾽ ὑπερδολὴν ἀρε- 
τῆς οὐχ ὁμοῖοι ἀλλ᾽ ὀλίγῳ χείρους χριθείητε. 
φθόνος γὰρ τοῖς ζῶσι πρὸς τὸ ἀντίπαλον, τὸ δὲ 
μὴ ἐμποδὼν ἀνανταγωνίστῳ εὐνοίᾳ τετίμηται. 
Εἰ δέ με δεῖ καὶ γυναικείας τι ἀρετῆς, ὅσαι νῦν 
ἐν χηρείᾳ ἔσονται, μνησθῆναι, βραχείᾳ παραινέσει 
ἅπαν σημανῶ. Τῆς τε γὰρ ὑπαρχούσης φύσεῶς μὴ 
χείροσι γενέσθαι ὑμῖν μεγάλη ἡ δόξα, καὶ ἧς ἂν 
ἐπ᾽ ἐλάχιστον ἀρετῆς πέρι ἣ ψόγου ἐν τοῖς ἄρσεσι 
xMos ἧ.» 

« Εἴρηται xai ἐμοὶ MYo χατὰ τὸν νόμον ὅσα 
εἶχον πρόσφορα, xoi ἔργῳ oi ϑαπτόμενοι τὰ μὲν 
ἤδη κεχόσμηνται, τὰ δὲ αὐτῶν τοὺς παῖδας τὸ 
ἀπὸ τοῦδε δημοσίᾳ ἡ πόλις μέχρι ἥξης ϑρέψει, 
ὠφέλιμον στέφανον τοῖσδέ τε καὶ τοῖς λειπομένοις 
πῶν τοιῶνδε ἀγώνων προτιθεῖσα' düX γὰρ οἷς 
χεῖται ἀρετῆς μέγιστα, τοῖς δὲ καὶ ἄνδρες ἄριστοι 
πολιτεύουσιν. Νῦν δὲ ἀπολοφυράμιενοι ὃν προσή- 
χει ἕκαστος ἄπιτε. » 

Τοιόσδε μὲν ὁ τάφος ἐγένετο ἐν τῷ χειμῶνι. 
τούτῳ" καὶ διελθόντος αὐτοῦ πρῶτον ἔτος τοῦ πο- 
λέμου τοῦδε ἐτελεύτα. 


198 TIIUCYDIDIS 


Pestilens morbus Athenis ingruit. 
— nun. 0 «e — 

Τοῦ δὲ ϑέρους εὐθὺς ἀρχομένου Πελοποννήσι- 
οἱ χαὶ οἱ ξύμμαχοι, τὰ δύο μέρη, ὥσπερ καὶ τὸ 
πρῶτον, ἐσέξαλον ἐς τὴν ᾿Αττικήν' ἡγεῖτο δὲ ᾽᾿Αρ- 
χίδαμος ὁ Ζευξιδάμου Λακεδαιμονίων βασιλεύς. 
Καὶ καθεζόμενοι ἐδίζουν τὴν γῆν. Καὶ ὄντων αὖ- 
ἡμέρας ἐν τῇ ᾿Αττικῇ ἡ νόσος 


τῶν οὐ πολλάς πὸ 


πρῶτον ἤρξατο γενέσθαι τοῖς ᾿Αθηναίοις, λεγόμε-. 
voy μὲν καὶ πρότερον πολλαχόσε ἐγχατασχῆψαι 
καὶ περὶ Λῆμνον χαὶ ἐν ἄλλοις χωρίοις, οὐ μέντοι 
τοσοῦτό; γε λοιμὴς οὐδὲ cop οὕτως ἀνθρώπων 


οὐδαμοῦ ἐμινημονεύετο γενέσθαι. Οὔτε γὰρ ἰατροὶ 
ἤρκουν τὸ πρῶτον ϑεραπεύοντες ἀγνοίᾳ, ἀλλ᾽ αὐ- 
τοὶ μάλιστα ἔγνησχον ὅσῳ χαὶ μάλιστα προσήε- 
σαν, οὔτε ἄλλη ἀνθρωπεία τέχνη οὐδεμία" ὅσα τε 
πρὸς ἱεροῖς ἱκέτευσαν ἢ μαντείαις καὶ τοῖς τοιού-- 
τοῖς ἐμρήσαντο, πάντα ἀνωφελῇ ἦν, τελευτῶντές 
τε αὐτῶν ἀπέστησαν ὑπὸ τοῦ καχοῦ νιχώμενοι. 
Ἤρξατο δὲ τὸ μὲν πρῶτον, ὡς λέγεται, ἐξ, 
Αἰθιοπίας τῆς ὑπὲρ Αἰγύπτου, ἔπειτα δὲ καὶ ἐς 
Αἴγυπτον καὶ Λιβύην χατέδη xai ἐς τὴν βασιλέως 


HISTORIA. 199 
γῆν τὴν πολλήν. Ἐς δὲ τὴν ᾿Αθηναίων πόλιν ἐξ-- 
απιναίως ἐνέπεσεν, καὶ τὸ πρῶτον ἐν τῷ Πειραιεῖ 
ἥψατο τῶν ἀνθρώπων, ὥττε καὶ ἐλέχθη ὑπ᾽ αὐτῶν 
ὡς οἱ Πελοποννήσιοι φάρμακα ἐσδεθλήχοιεν ἐς τὰ 
φρέατα χρῆναι γὰρ οὔπω ἦσαν αὐτόθι. Ὕστερον 
δὲ καὶ ἐς τὴν ἄνω πόλιν ἀφίκετο, καὶ ἔθνησχον 
πολλῷ μᾶλλον ἤδη. Δεγέτω μὲν οὖν περὶ αὐτοῦ 
ὡς ἕχαστος γιγνώσχει καὶ ἰατρὸς καὶ ἰδιώτης, 
ἀφ᾽ ὅτου εἰκὸς ἦν γενέσθαι αὐτὸ, καὶ τὰς αἰτίας 
ἅστινας νομίζει τοσαύτης μεταθολῆς ἱκανὰς εἶναι. 
δύναμιν ἐς τὸ μεταστῆσαι ay eiv* ἐγὼ δὲ οἷόν τε 
ἐγίγνετο λέξω, καὶ ἀφ᾽ ὧν ἄν τις σκοπῶν, εἴ πο-- 
τε καὶ αὖθις ἐπιπέσοι, μάλιστ᾽ ἂν ἔχοι τι mpost- 
Bi; μὴ ἀγνοεῖν, ταῦτα δηλώσω αὐτός τε νοσήσας, 
καὶ αὐτὸς ἰδὼν ἄλλους πάσχοντας. 

Τὸ μὲν γὰρ ἔτος, ὡς ὡμολογεῖτο, ἐκ πάντων 
μάλιστα δὴ ἐκεῖνο ἄνοσον ἐς τὰς ἄλλας ἀσθενείας. 
ἐτύγχανεν ὄν" εἰ δέ τις καὶ προέκαμνέ τι, ἐς τοῦ-- 
τὸ πάντα ἀπεχρίθη. Τοὺς δ᾽ ἄλλους ἀπ᾽ οὐδεμι-- 

"ἃς προφάσεως ἀλλ᾽ ἐξαίφνης ὑγιεῖς ὄντας πρῶτον 
μὲν τῆς κεφαλῆς ϑέρμαι ἰσχυραὶ καὶ τῶν ὀφθαλ-. 
μῶν ἐρυθήματα καὶ φλόγωσις ἐλάμανεν, καὶ τὰ. 
ἐντὸς, ἥ τε φάρυγξ καὶ ἡ γλῶσσα, εὐθὺς αἱματώδη 


400 THUCYDIDIS 

ἦν καὶ πνεῦμα ἄτοπον καὶ δυσῶδες ἠφίει. ἔπειτα 
ἐξ αὐτῶν πταρμὸς καὶ βράγχος ἐπεγίγνετο, xo 
ἂν οὐ πολλῷ χρόνῳ κατέθαινεν ἐς τὰ στήθη ὁ πός, 
νος μετὰ βηχὸς ἰσχυροῦ" καὶ ὁπότε ἐς τὴν καρδίαν 
στηρίξαι, ἀνέστρεφέ τε αὐτὴν xoi ἀποχαθάρσεις. 
χολῆς πᾶσαι ὅσαι ὑπὸ ἰατρῶν ὠνομιασμέναι εἰσὶν 
ἐπήεσαν, καὶ αὗται μετὰ ταλαιπωρίας μεγάλης. 
AGE τε τοῖς πλείοσιν ἐνέπιπτε χενὴ, σπασμὸν 
ἐνδιδοῦσα ἰσχυρὸν, τοῖς μὲν μετὰ ταῦτα λωφή- 
σαντα, τοῖς δὲ καὶ πολλῷ ὕστερον. Καὶ τὸ μὲν 
ἔξωθεν ἁπτομένῳ σῶμα οὔτ᾽ ἄγαν ϑερμὸν ἦν οὔτε 
χλωρὸν, ἀλλ᾽ ὑπέρυθρον, πελιτνὸν, φλυχταίναις. 
μικραῖς καὶ ἕλχεσιν ἐξηνθηχός- τὰ δὲ ἐντὸς οὕτως. 
ἐχάετο ὥστε μήτε τῶν πάνυ λεπτῶν ἱματίων καὶ 
σινδόνων τὰς ἐπιδολὰς μηδ᾽ ἄλλο τι ἢ γυμνοὶ ἀ- 
νέχεσθαι, ἥδιστά τε ἂν ἐς ὕδωρ ψυχρὸν σφᾶς αὐ-- 
ποὺς ῥίπτειν. Καὶ πολλοὶ τοῦτο τῶν ἠμελημένων 
ἀνθρώπων καὶ ἔδρασαν ἐς φρέατα, τῇ δίψῇ ἀπαύ- 
ὅτῳ ξυνεχόμενοι" καὶ ἐν τῷ ὁμοίῳ καθειστήκει τό 
τε πλέον xal ἔλασσον ποτόν. Καὶ ἡ ἀπορία τοῦ 
μὴ ἡσυχάζειν καὶ ἡ ἀγρυπνία ἐπέκειτο διὰ παν- 
πός. καὶ τὸ σῶμα, ὅσονπερ χρόνον καὶ ἡ νόσος 
“ἐκμάζοι, οὐκ ἐμαραίνετο ἀλλ᾽ ἀντεῖχε παρὰ δόξαν 


HISTORIA. 201 
τῇ ταλαιπωρίᾳ, docs ἣ διεφθείροντο οἱ πλεῖστοι 
ἐναταῖοι xai ἑδδομαῖοι ὑπὸ τοῦ ἐντὸς καύματος, 
ἔτι ἔχοντές τι δυνάμεως, ἣ εἰ διαφύγοιεν, ἐπικαν- 
τιόντος τοῦ νοσήματος ἐς τὴν κοιλίαν καὶ ἑλχώ- 
σεώς τε αὐτῇ ἰσχυρᾶς ἐγγιγνομένης καὶ διαῤῥοίας 
ἅμα ἀκράτου ἐπυπιπτούσης οἱ πολλοὶ ὕστερον δι᾽ 
αὐτὴν ἀσθενείᾳ ἀπεφθείροντο. Διεξήει γὰρ διὰ 
παντὸς τοῦ σώματος ἄνωθεν ἀρξάμενον τὸ ἐν τῇ 
κεφαλῇ πρῶτον ἱδρυθὲν xaxbv, xii εἴ τις ἐκ τῶν 
μεγίστων περυγένοιτο, τῶν "s ἀκρωτηρίων ἀντί- 
Ζηψις αὐτοῦ ἐπεσήμαινεν" κατέσχηπτε γὰρ ἐς ai- 
δοῖα καὶ ἐς ἄκρας χεῖρας xal πόδας, καὶ πολλοὶ 
στερισχόμενοι τούτων διέφευγον, εἰσὶ δ᾽ οἱ καὶ 
τῶν ὀφθαλμῶν. Τοὺς δὲ καὶ λήθη ἐλάμθανε πα- 
φαυτίκα ἀναστάντας τῶν πάντων ὁμοίως, xai d- 
“Ὑνόησαν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐπιτηδείους. 

Γενόμενον γὰρ χρεῖσσον λόγου τὸ εἶδος τῆς νό- 
σου τά τε ἄλλα χαλεπωτέρως ἣ χατὰ τὴν ἀνθρω- 
πείαν φύσιν προσέπιπτεν ἑκάστῳ, χαὶ ἐν τῷδε ἐ- 
δήλοσε μάλιστα ἄλλο τι ὃν ἣ τῶν ξυντρόφων τι" 
τὰ γὰρ ὄρνεα xat τετράποδα ὅσα ἀνθρώπων ἅπτε- 
ται, πολλῶν ἀτάφων γηρομένων ὃ ἢ οὐ d à 
γευσάμενα διεφθείρετο. εἴ δ 


202 THUCYDIDIS 

Texufouoy δὲ τῶν μὲν τοιούτων ὀρνίθων ἐπίλει- 
us σαφὴς ἐγένετο, καὶ οὐχ, ἑωρῶντο οὔτε ἄλλως 
οὔτε περὶ τοιοῦτον οὐδέν" οἱ δὲ κύνες μᾶλλον αἴ- 
σϑησιν παρεῖχον τοῦ ἀποδαίνοντος διὰ τὸ ξυνδὶ- 
αιτᾶσθαι. Τὸ μὲν οὖν νόσημα, πολλὰ καὶ ἄλλα 
παραλιπόντι ἀτοπίας, ὡς ἑκάστῳ ἐτύγχανέ τι 
διαφερόντως ἑτέρῳ πρὸς ἕτερον γιγνόμενον, τοι- 
οὗτον ἦν ἐπὶ πᾶν τὴν ἰδέαν. Καὶ ἄλλο παρελύπει 
κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν χρόνον οὐδὲν τῶν εἰωθότων" ὃ δὲ 
χαὶ γένοιτο, ἐς τοῦτο ἐτελεύτα. "Εθνησχον δὲ οἱ 
μὲν ἀμελείᾳ, οἱ δὲ καὶ πάνυ ϑεραπευόμενοι. Ἕν 
τε οὐδὲ ἐν χατέστη ἴαμα ὡς εἰπεῖν ὅτι χρῆν προσ- 
φέροντας ὠφελεῖν. τὸ γὰρ τῷ ξυνενεγκὸν ἄλλον 
τοῦτο ἔδλαπτεν. Σῶμά τε αὔταρκες ὃν οὐδὲν δὲ- 
ἐφάνη πρὸς αὐτὸ ἰσχύος πέρι ἣ ἀσθενείας, ἀχλὰ 
πάντα ξυνήρει καὶ τὰ πάσῃ διαίτῃ ϑεραπευόμενα. 
Δεινότατον δὲ παντὸς ἦν τοῦ χκαχοῦ ἥ τε ἀθυμία 
ὁπότε τις αἴσθοιτο κάμνων (πρὸς γὰρ τὸ ἀνέλπι- 
στον εὐθὺς τραπόμενοι τῇ γνώμη πολλῷ μᾶλλον 
προΐεντο σφᾶς αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀντεῖχον), καὶ ὅτι 
ἕτερος ἀφ᾽ ἑτέρου ϑεραπείας ἀναπιμπλάμενοι ὥσ- 
περ τὰ πρύδατα ἔθνησχον" καὶ τόν πλεῖστον φθό- 
pov τοῦτο ἐνεποίει. Εἴτε γὰρ μὴ ϑέλοιεν δεδιότες 


HISTORIA. 205 
ἀλλήλοις προσιέναι, ἀπώλλυντο ἐρῆμοι, καὶ οἰκί-. 
αι πολλαὶ ἐκενώϑησαν ἀπορίᾳ τοῦ ϑεραπεύσοντος - 
εἴτε προσίοιεν, διεφθείροντο, καὶ μάλιστα οἱ ἀρε-- 
τῆς τι μεταποιούμενοι" αἰσχύνη γὰρ ἠφείδουν 
σφῶν αὐτῶν, ἐσιόντες παρὰ τοὺς φίλους, ἐπεὶ καὶ 
τὰς ὁλοφύρσεις τῶν ἀπογιγνομένων τελευτῶντες 
xal οἱ οἰχεῖοι ἐξέκαμνον, ὑπὸ τοῦ πολλοῦ χαχοῦ 
νιχώμενοι. Ἐπὶ πλέον δ᾽ ὅμως οἱ διαπεφευγότες 
τόν τε ϑνήσχοντα καὶ τὸν πονούμενον φχτίζοντο 
διὰ τὸ προειδέναι τε χαὶ αὐτοὶ ἤδη ἐν τῷ ϑαρσα- 
λέῳ εἶναι" δὶς γὰρ τὸν αὐτὸν, ὥστε καὶ κτείνειν, 
οὐχ ἐπελάμέανεν. Καὶ ἐμαχαρίζοντό τε ὑπὸ τῶν 
ἄχλων, καὶ αὐτοὶ τῷ παραχρῆμα περιχαρεῖ καὶ ἐς, 
τὸν ἔπειτα χρόνον ἐλπίδος τι εἶχον κούφης μηδ᾽ 
ἂν ὑπ᾽ ἄλλου νοσήματό; ποτε ἔτι διαφθαρῆναι. 

Ἐπίεσε δ᾽ αὐτοὺς μᾶλλον πρὸς τῷ ὑπάργοντε 
πόνῳ καὶ ἡ ξυγχομιδὴ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὸ ἄστυ, 
καὶ οὐγ͵ ἧσσον τοὺς ἐπελθόντας. Οἰχιῶν γὰρ oby. 
ὑπαρχουσῶν, ἀλλ᾽ ἐν καλύδαις πνιγηραῖς ὥρᾳ É- 
τοὺς διαιτωμένων ὁ φθόρος ἐγίγνετο οὐδενὶ κόσμῳ 
ἀλλὰ καὶ νεχροὶ ἀπ᾿ ἀλλήλοις ἀποθνήσχοτες ἔκει-- 
vro, xai ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐκαλινδοῦντο καὶ περὶ τὰς 
χρήνας ἁπάσας ἡμιθνῆτες τοῦ ὕδατος ἐπιθυμίᾳ. 


994 THUCYDIDIS 
Τά τε ἱερὰ ἐν οἷς ἐσκήνηντο νεχρῶν πλέα ἦν, αὖ- 
ποῦ ἐναποθνησκόντων᾽ ὑπερδιαζομένου γὰρ τοῦ κα-- 
χοῦ οἱ ἄνθρωποι οὐχ ἔχοντες ὅ τι γένωνται, ἐς ὁ-- 
λιγωρίαν ἐτράποντο καὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων ὁμοίως. 
Νόμοι τε πάντες συνεταράχθησαν οἷς ἐγρῶντο πρό-- 
περον περὶ τὰς ταφὰς, ἔθαπτον δὲ ὡς ἕκαστος ἐ- 
δύνατο. Καὶ πολλοὶ ἐς ἀναισχύντους ϑήκας ἐτρά-- 
ποντὸ σπάνει τῶν ἐπιτηδείων διὰ τὸ συχνοὺς ἤδη 
-προτεθνάναι σφίσιν᾽ ἐπὶ πυρὰς γὰρ ἀλλοτρίας φθά- 
σαντες τοὺς νέσαντας οἱ μὲν ἐπιθέντες τὸν ἑαυτῶν 
νεκρὸν ὑφῆπτον, οἱ δὲ καιομένου ἄλλου ἄνωθεν ἐ- 
“πιδαλόντες ὃν φέροιεν ἀπήεσαν. 

πρῶτόν τε ἦρξε καὶ ἐς τἄλλα τῇ πόλει ἐπὶ 
Moy ἀνομίας τὸ νόσημα. Ῥᾷον γὰρ ἐτόλμα τις 
ἃ πρότερον ἀπεκρύπτετο μὴ καθ᾽ ἡδονὴν ποιεῖν, 
ἀγχίστροφον τὴν μεταδολὴν ὁρῶντες τῶν τ᾽ eü- 
δαιμόνων καὶ αἰφνιδίως ϑνησχόντων xai τῶν οὗ - 
δὲν πρότερον κεκτημένων, εὐθὺς δὲ τἀκείνων ἐχό-- 
ντων. Ὥστε ταχείας τὰς ἐπαυρέσεις καὶ πρὸς τὸ 
περπνὸν ἠξίουν ποιεῖσθαι, ἐφήμερα τά τε σώματα 
καὶ τὰ χρήματα ὁμοίως ἡγούμενοι. Καὶ τὸ μὲν 
᾿προσταλαιπωρεῖν τῷ δόξαντι καλῷ οὐδεὶς πρόθυ-- 
Ῥος ἦν, ἄδηλον νομίζων εἰ πρὶν ἐπ᾽ αὐτὸ ἐλθεῖν. 


HISTORIA. 205 
διαφθαρήσεται: ὅ τι δὲ ἤδη τε ἡδὺ καὶ παντα-. 
χόθεν τὸ ἐς αὐτὸ κερδαλέον, τοῦτο καὶ καλὸν xat 
χρήσιμον κατέστη. Θεῶν δὲ φόδος ἢ ἀνθρώπων 
νόμος οὐδεὶς ἀπεῖργεν, τὸ μὲν κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ, 
xai σέδειν καὶ μὴ ἐκ τοῦ πάντας ὁρᾶν ἐν ἴσῳ d- 
πολλυμένους, τῶν δὲ ἁμαρτημάτων οὐδεὶς ἐλπί- 
ζων μέχρι τοῦ δίκην γενέσθαι βιοὺς ἂν τὴν τιμω-. 
ρίαν ἀντιδοῦναι, πολὺ δὲ μείζω τὴν ἤδη χκατεψη- 
φισμένην σφῶν ἐπιχρεμασθῆναι, ἣν πρὶν ἐμπεσεῖν 
εἰκὸς εἶναι τοῦ βίου τι ἀπολαῦσαι. 

Τοιούτῳ μὲν πάθει οἱ ᾿Αθηναῖοι περιπεσόντες 
ἐπιέζοντο, ἀνθρώπων 4^ ἔνδον ϑνησχόντων καὶ γῆς 
ἔξω δηουμένης. Ἐν δὲ τῷ καχῷ, οἷα εἰκὸς, ἀνε-- 
μνήσθησαν xaX τοῦδὲ τοῦ ἔπους, φάσχοντες οἱ 
πρεσδύτεροι πάλαι ᾷδεσθαι, «ἥξει Δωριαχὸς má 
λεμος, καὶ λοιμὸς ἅμ᾽ αὐτῷ.» Ἐγένετο μὲν οὖν 
ἔρις τοῖς ἀνθρώποις μὴ λοιμὸν ὠνομάσθαι ἐν τῷ 
ἔπει ὑπὸ τῶν παλαιῶν ἀλλὰ λιμόν’ ἐνίκησε δὲ ἐ- 
πὶ τοῦ παρόντος εἰκότως λοιμὸν εἰρῆσθαι" οἱ γὰρ 
ἄνθρωποι πρὸς ἃ ἔπασχον τὴν μνήμην ἐποιοῦντο. 
Ἤν δέ γε οἶμαί ποτε ἄλλος πόλεμος χαταλάδῃ 
Δωρικὸς τοῦδε ὕστερος χαὶ ξυμόῇ γενέσθαι λιμὸν, 
κατὰ τὸ εἰκὸς οὕτως ἄσονται. Μνήμη δὲ ἐγένετο 


906 THUCYDIDIS 

καὶ τοῦ Λακεδαιμονίων χρηστηρίου τοῖς εἰδόσιν, 
ὅτε ἐπερωτῶσιν αὐτοῖς τὸν ϑεὸν εἰ χρὴ πολεμεῖν 
ἀνεῖλε κατὰ κράτος πολεμοῦσι νίκην ἔσεσθαι, χαὶ 
αὐτὸς ἔφη ξυλλήψεσθαι. Περὶ μὲν οὖν τοῦ χρησ- 
σπηρίου τὰ γιγνόμενα ἤκαζον ὁμοῖα εἶναι, ἐσδεδλη- 
χότων δὲ τῶν Πελοποννησίων ἡ νόσος ἤρξατο εὐ- 
θύς. Καὶ ἐς μὲν Πελοπόννησον οὐκ ἐσῆλθεν, ὅ τι 
ἄξιον καὶ εἰπεῖν, ἐπενείματο δὲ ᾿Αθήνας μὲν μά- 
λιστα, ἔπειτα δὲ καὶ τῶν ἄλλων χωρίων τὰ πο- 
“υανθρωπότατα. Ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον 
“γενόμενα. 

Θουκιδίδου Βιέλίον β΄. 


Md 


HIPPOCRATES 
de Aere, Aquis, et Locis. 
— — áun-9 «mu — 

Ἰητρικὴν, ὅστις δούλεται ὀρθῶς ζητεῖν, τά-- 
δὲ χρὴ ποίεειν. Πρῶτον μὲν ἐνθυμέεσθαι τὰς ὥς 
gas τοῦ ἔτεος, ὅτι δύναται ἀπεργάζεσθαι ἑκάστη" 
οὐ γὰρ ἐοίκασιν οὐθὲν, ἀχλὰ πολὺ διαφέρουσιν αὖ- 
ται τὲ ἑωυτῶν, καὶ ἐν τῇσι μεταδολῇσιν. Ἔπει- 
τα δὲ, τὰ πνεύματα, τὰ ϑερμά τε, καὶ τὰ ψυ- 
Xp μάλιστα μὲν, τὰ κοινὰ πᾶσιν ἀνθρῶποισιν. 
Ἔπειτα δὲ, καὶ ἐν ἑκάστη χώρῃ ἐπιχώρια ἐόντα. 
Δεῖ δὲ καὶ τῶν ὑδάτων ἐνθυμέεσθαι τὰς δυνάμιας" 
ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ στόματι διαφέρουσιν, καὶ ἐν τῷ 
σταθμῷ, οὕτω xai ἡ δύναμις διαφέρει πολὺ ἑκά- 
στου" ὥστε ἐς πόλιν ἐπειδὰν ἀφίκηταί τις, ἧς ἄ- 
πειρός ἐστι, διαφροντίσαι χρὴ τὴν ϑέσιν αὐτέης, 
ὅκως κέεται, xa πρὸς τὰ πνεύματα, καὶ πρὸς τὰς 
ἀνατολὰς τοῦ ἡλίου. Οὐ γὰρ τωὐτὸ δύναται, ἥτις 
πρὸς βωρέην κέεται, καὶ ἥτις πρὸς νότον" οὐδ᾽ ji 
τις πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα" οὐδ᾽ ἥτις πρὸς δύνοντα. 
Ταῦτα δὲ Mo ὡς κάλλιστα" καὶ τῶν ὑ- 
δάτων πέρι, ὡς ἔχουσιν, καὶ πότερον ἑλώδεσι 


208 HIPPOCRATES. 

χρέονται καὶ μαλακοῖσιν, ἢ σκχηροῖσί τε καὶ ἐκ 
μετεώρων, καὶ dx πετρωδέων" εἴτε ἁλυχοῖσι, καὶ 
ἀτεράμνοισιν. Καὶ τὴν γῆν, πότερον ψιλή τε, καὶ 
ἄνυδρος, ἢ δασεῖα καὶ ἐφυδρος, καὶ εἴτε ἐν κοίλῳ 
ἐστὶ, καὶ πνιγηρὴ. εἴτε μετέωρος, καὶ ψυχρή. 

Καὶ τὴν δίαιταν τῶν ἀνθρώπων ὁχοίῃ ἥδονται" 
πότερον φιλοπόται, καὶ ἀριστηταὶ, καὶ ἀταλαί- 
πωροι, ἢ φιλογυμνασταί τε καὶ φιλόπονοι, καὶ 
ἐδωδοὶ, καὶ ἄποτοι. Καὶ ἀπὸ τουτέων χρὴ ἐνθυ- 
μέεσθαι ἕκαστα, εἰ γὰρ ταῦτα εἰδείη τὶς καλῶς, 
μάλιστα μὲν πάντα, εἰ δὲ μὴ, τάγε πλεῖστα, 
οὐκ ἂν αὐτὸν λανθάνοι ἐς πόλιν ἀφικνεόμενον, ἧς 
ἂν ἄπειρος ἦ, οὔτε νοσήματα ἐπιχώρια, οὔτε τῶν 
κοινῶν ἡ φύσις ὁχοίη τίς ἐστιν. Ὥστε μὴ ἀπο- 
ρέεσθαι ἐν τῇ ϑεραπείῃ τῶν νούσων, μὴ δὲ δια- 
μαρτάνειν, ἃ εἰκός ἐστι γίγνεσθαι, ἣν μήτις matis 
τὰ πρότερον εἰδὼς προφρώντις ἧ. 

Περὶ ἑκάστου δὲ χρόνου προσιόντος, καὶ τοῦ i- 
νιαυτοῦ λέγοι ἂν, ὁχόσα τε νοσήματα μέλλει πάγ- 
χοινα τὴν πόλιν χατασχήσειν, ἢ ϑερέος y etti 
νος" ὁχόσα τὲ ἴδια ἑκάστῷ κίνδυνος γίγνεσθαι, 
ἐκ μεταβολῆς τῆς διαίτης. Εἰδὼς γὰρ τῶν ὡρέ-᾽ 
ὧν τὰς μεταθολὰς, καὶ τῶν ἄατρων ἐπιτολάς, τὸ 


HIPPOCRATES. 209 
χαὶ δύσιας, καθότι ἕχαστον τουτέων γίγνεται, 
προειδέοη ἂν τὸ ἔετος, ὁκοῖόν τι μέλλει γίγνεσθαι 
οὕτως ἄν τις ἐρευνώμενος καὶ προγινώσχων τοὺς 
καιροὺς, μάλιστ᾽ ἂν εἰδένη περὶ ἑκάστου, καὶ τὰ 
πλεῖστα τυγχάνει τῆς ὑγιένης, xo κατ᾽ ὀρθὸν φέ-- 
gorro οὐχ ἐλάχιστα ἐν τῇ τέχνῃ. Εἰ δὲ δοχέοι τὶς 
ταῦτα μετεωρόλογα εἶναι, εἰ μεταστάιη τῆς γνώ-- 
qae, μάθοι ἂν ὅτι οὐκ ἐλάχιστον μέρος συμδάλ- 
λεται ᾿Αστρονομίη ἐς ἰητρικὴν, ἀλλὰ πάνυ πλεῖ- 
στον" ἅμα γὰρ τῇσιν ὥρῃσιν καὶ αἱ κοιλίαι με- 
ταδάλλουσιν τοῖσιν ἀνθρώποισιν. 

Ὅκως δὲ χρὴ ἕκαστα τῶν προειρημένων σχο-- 
πεῖν καὶ βασανίζειν, ἐγὼ φράσω σαφέως. Ἥτις 
μὲν πόλις πρὸς τὰ πνεύματα κεῖται τὰ ϑερμὰ,, 
(ταῦτα δ᾽ ἔσται μεταξὺ τῆς τε χειμερινῆς ἀνατο- 
λῆς τοῦ ἡλίου, καὶ τῶν δυσμέων τῶν χειμερινῶν), 
καὶ αὐτέη ταῦτα τὰ πνεύματά ἐστι ξύννομα: τῶ; 
δὲ ἀπὸ τῶν ἄρκτων πνευμάτων σχέπη, ἐν ταύτῃ 
τῇ πόλει ἐστὶ τά τε ὕδατα πολλὰ, καὶ ὕφαλα, 
χαὶ ἀνάγκη εἶναι μὴ μετέωρα, τοῦ μὲν ϑερέος, 
Sepp, τοῦ δὲ χειμῶνος, ψυχρά. Καὶ ὁκόσαι μὲν 
τῶν πόλεων κέονταί γε καλῶς τοῦ ἡλίου καὶ τῶν 


14 


91 IIIPPOCRATES. 
πνευμάτων, ὕδασί τε χρῶνται ἀγαθοῖσιν, αὗται 
ϑὲν ἦσσον αἰσθάνονται τῶν τοιούτων μεταβολέων. 
Ὁχόσαι δὲ ὕδασί τε ἑλείοισι χρέονται, καὶ λι- 
ϑνώδεσιν, κεῖνταί τε μὴ καλῶς τῶν πνευμάτων 
χαὶ τοῦ ἡλίου, αὖται δὲ μᾶλλον. Κὴν μὲν τὸ Sé- 
gos αὐχμηρὸν γένηται, ϑᾶσσον παύονταὶ αἱ voU- 
σοι. Ἣν δὲ ἔπομόρον, πολυχρόνιοι γίνονται, καὶ 
φαγεδαίνας elc ἐγγίνεσθαι ἀπὸ πάσης προφάσι- 
oc, ἦν ἕλκος ἐγγένηται. Τοῦ δὲ γειμῶνος ψυχροῦ, 
τούς τε ἀνθρώπους τὰς χεφαλὰς ὑγρὰς ἔχειν, καὶ 
φλεγματώδεας: τάς τε κοιλίας αὐτέων πυχνὰ ἐκ- 
ταράσσεσθαι, ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ φλέγματος 
ἐπικαταῤῥέοντος" τά τε εἴδεα ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐ- 
τέων ἀτονώτερα εἶναι" ἐσθίειν δ᾽ οὖν. ἀγαθοὺς εἷ-- 
κι, οὐδὲ πίνειν. Ὁχόσοι μὲν γὰρ κεφαλὰς ἀσθε- 
vla. ἔγουσιν, οὐκ ἂν εἴησαν ἀγαθοὶ πίνειν" ἡ γὰρ 
χραιπάχη μᾶλλον πιέζει. . 
Νοσήματά τε τάδε ἐπιχώρια εἶναι. Πρῶτον 
μὲν τὰς γυναῖκας νοσερὰς καὶ ῥούδεας εἶναι" ἔπει- 
τὰ πολλὰς ἀτόχους ὑπὸ νόσου, καὶ οὐ φύσει, ἐχ- 
τιτρώσχεσθϑαί τε πυκνά, Τοῖσί τε παιδίοισιν ἐπι- 
πίπτειν σπασμοὺς καὶ ἄσθματα, & νομίζουσιν τὸ 
παιδίον πονέειν, καὶ ἱερην νοῦσον εἶναι. Τοῖσι δὲ 


HIPPOCRATES. ?M 
ἀνδράσιν δυσεντερίας, xol διαῤῥοίας, καὶ ἠπιά- 
λους, καὶ πυρετοὺς πολυχρονίους χειμερινοὺς, xal 
ἐπινυχτίδας πολλὰς, καὶ αἱμοῤῥοίδας ἐν τῇ ἕδρῃ" 
πλευρίτιδες δὲ, καὶ περιπνευμονίαι, xal καῦσοι, 
χαὶ ὁκόσα ὀξέα νοσήματα νομίζονται, οὐκ ἐγγίς 
νονται πολλά" οὐ γὰρ οἷόν τε, ὅκου ἂν κοιλίαι ü- 
γραὶ ἐῶσι, τὰς νούσους ταύτας ἰσχύειν. Ὀφθαλ- 
μίαι τὲ ἐγγίνονται ὑγραὶ, καὶ οὐ χαλεπαὶ, ὀλι- 
οχρόνιοι, ἣν μή τι κατάσχῃ νοσήμα πάγχοινον 
ἐκ μεταδολῆς. Καὶ ὁχόταν τὰ πεντήχοντα ἔτεα 
ὑπερθάλλωσι, κατάῤῥοι ἐπυγενόμενοι ἐκ τοῦ ἐγκε- 
φάλου, παραπληχτιχοὺς ποιέουσι τοὺς ἀνθρώπους, 
ὁκόταν ἐξαίφνης ἡλιωθεῶσι τὴν χεφαλὴν, ἢ ῥιγώ- 
σωσι. Ταῦτα μὲν τὰ νοσήματα αὐτέοισιν ἐπιχώ- ᾿ 
φιά ἐστιν. Χωρὶς δὲ ἤν τι πάγκοινον κατάσχῃ 
γοσήμα ix μεταθολῆς τῶν ὡρέων, καὶ τουτέου 
μετέχουσιν. ἹΟχόσαι δ᾽ ἀντικόονται τουτέων πρὸς 
τὰ πνεύματα τὰ ψυχρὰ, μεταξὺ τῶν δυσμῶν τῶν 
ϑερινῶν τοῦ ἡλίου, χαὶ τῆς ἀνατολῆς τῆς ϑερινῆς, 
καὶ αὐτῇσι ταῦτα τὰ πνεύματα ἐπιχώριά ἐστιν, 
τοῦ δὲ νότου καὶ τῶν ϑερινῶν πνευμάτων σχέπη, 
ὧδε ἔχει περὶ τῶν πόλεων τουτέων. 

Πρῶτον μὲν τὰ ὕδατα τὰ σχληρά τε καὶ ψυχρὰ 


413 HIPPOCRATES. 

ὡς ἐπὶ τὸ πλῆθος γλυχαίνεται, τοὺς δὲ ἀνθρώπους 
ἐντόνους τὲ καὶ σχελιφροὺς ἀνάγχη εἶναι" τούς τὰ 
πλείους τὰς κοιλίας ἀτεράμνους ἔχειν καὶ σκληρὰς 
τὰς κάτω, τὰς δὲ ἄνω εὐροωτέρας" χολώδεάζ; τε 
μᾶλλον 3, φλεγματίας εἶναι. Τὰς δὲ κεφαλὰς ὑ- 
γνιηρὰς ἔχουσι καὶ σχληράς. Ῥηγματίαι τε εἰσὶν 
ἐπὶ τὸ πλῆθος. Νοσεύματα δὲ αὐτέοισιν ἐπιδη- 
μεῖται πλευρίτιδές τε πολλαὶ, αἵ τε ὀξεῖαι νομι- 
ζόμεναι νοῦσοι. ᾿Ανάγχη δὲ ὧδε ἔχειν, ὀχύταν 
κοιλίαι σκληραὶ ἐῶσιν. "ἜἘμπυοί τε πολλοὶ γίνον- 
ται ἀπὸ πάσης προφάσιος. Τουτέου δὲ αἴτιόν ἐστι 
τοῦ σώματος ἡ ἔντασις, καὶ ἡ σκληρότης τῆς κοι- 
λίης. Ἡ γὰρ ξηρότης ῥηγματίας ποιέει εἶναι, χαὶ 
τοῦ ὕδατος ἡ ψυχρότης. Ἐδωδοὺς δὲ ἀνάγκη τὰς 
τοιαύτας φύσιας εἶναι, καὶ οὐ πολυπότας" οὐ γὰρ 
οἷόν τε ἅμα πολυδόρους τε εἶναι καὶ πολυπότας. 
"Og lae τε γίγνεσθαι μὲν διαχρόνους, γίγνε- 
σθαι δὲ σχληρὰς xol ἰσχυρὰς, καὶ εὐθέως ῥήγνυ- 
σθαι τὰ ὄμματα. Αἱμοῤῥοίας δὲ ἐκ τῶν ῥινέων 
τοῖσι νεωτέροισι τριήχοντα ἐτέων γίγνεσϑαι ἰσχυ- 
ρὰς τοῦ ϑέρεος" τά τε ἱερὰ νοσεύματα καλεύμενα, 
ὀλίγα μὲν ταῦτα, ἰσχυρὰ δέ. Μαχροθίους δὲ τοὺς 
ἀνθρώπους τουτέους μᾶλλον εἰκὸς εἶναι ἑτέρων" 


WHIPPOCRATES. 213 
τάτε ἕλχεα οὐ φλεγματώδεα ἐγγίγνεσθαι, οὐ δὲ 
ἀγριοῦσθαι. Τάτε ἤθεα ἀγριώτερα, ἢ ἡμερώτερα, 
Τοῖσι μὲν ἀνδράσι τὰ νοσήματα ἐπιχώριά ἐστιν' 
καὶ χωρὶς ἤν τι πάγκοινον κατάσχῃ ἐχ μεταθολῆς 
τῶν ὡρέων. Τῆσι δὲ γυναιξὶ, πρῶτον μὲν στρυφ- 
ναὶ πολλαὶ γίγνονται διὰ τὰ ὕδατα ὄντα σχληρά 
τε xxi ἀτέραμνα, καὶ ψυχρά. Αἱ γὰρ καθάρσιες 
οὐκ ἐπιγίνονται τῶν ἐπιμηνίων ἐπιτήδειαι, ἀλλὰ 
ὀλίγαι καὶ πονηραί" ἔπειτα τίχτουσι χαλεπῶς, 
ἐκτιτρώσχουσί τε οὐ σφόδρα. Ὁκόταν δὲ τέκωσι, 
τὰ παιδία ἀδύνατοι τρέφειν εἰσί. τὸ γὰρ γάλα 
ἀποσδέννυται ἀπὸ τῶν ὑδάτων τῆς σκληρότητος 
καὶ ἀτεραμνίης. Φθίσιές τε γίνονται συχναὶ ἀπὸ 
τῶν τοχετῶν᾽ ὑπὸ γὰρ βίης ῥήγματα ἴσχουσι καὶ 
σπάσματα. Τοῖς δὲ παιδίοισιν ὕδρωπες ἐγγίνον- 
ται ἐν τοῖσιν Opy eot, ἕως μιχρὰ ἦ ἔπειτα προῖ- 
οὔσης τῆς ἡλικίης ἀφανίζονται. Ἡδῶσι τε ὀψὲ ἐν 
ταύτῃ τῇ πόλει. Περὶ μὲν οὖν τῶν ϑερμῶν πνευ- 
μάτων, καὶ τῶν ψυχρῶν, καὶ τῶν πόλεων τουτέ- 
ων, ὧδε ἔχει, ὡς προείρηται. 

Ὁχόσαι δὲ χέονται πρὸς τὰ πνεύματα μεταξὺ 
τῶν ϑερινῶν ἀνατολέων τοῦ ἡλίου, χαὶ τῶν χει- 
μερινῶν xai ὁκόσαι τὸ ἐναντίον τουτέων, ὧδε ἔχει 


214 HIPPOCRATES. 

περὶ αὐτέων. Ὁκόσαι μὲν πρὸς τὰς ἀνατολὰς τοῦ 
ἡλίου χέονται, ταύτας εἰχὸς εἶναι ὑγιεινοτέρας 
τῶν πρὸς τὰς ἄρχτους ἐστραμμένων, xal τῶν πρὰς 
τὰ ϑερμὰ, ἣν καὶ στάδιον τὸ μεταξὺ ἧ. Πρόύτε- 
gov μὲν γὰρ μετριώτερον ἔχει τὸ Θερμὸν καὶ τὸ 
ψυχρόν. Ἔπειτα τὰ ὕδατα, ὁκόσα πρὸς τὰς τοῦ 
ἡλίου ἀνατολάς ἐστιν, πάντα λαμπρά τε εἶναι ἀ- 
pen καὶ εὐώδη χαὶ μαλακὰ, xo ἐρατεινὰ ἐγγί- 
νετθαι ἐν ταύτη τῇ πόλει. Ὁ γὰρ ἥλιος κωλύ- 
ει ἀνίσχων καὶ καταλάμπων: τὸ γὰρ ἑωθενὸν d. 
κάστοτε αὐτὸς ὁ ἠὴρ κατέχει, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. 
Τά τε εἴδεα τῶν ἀνθρώπων, εὔχροά τε καὶ ἀνθηρά 
ἔστι μᾶλλον, ἣν μήτις νοῦσος ἄλλη χωλύῃ- Dara 
ἐπρόφωνοί τε οἱ ἀνήρωποι. Ὀργήν τε καὶ ξύνεσιν 
βελτίους εἰσὶν τῶν πρὺς βορέην, εἴπερ καὶ τὰ ἄλ- 
λα τὰ ἐμφυόμενα ἀμείνω ἐστὶν. "Εοικέ τε μάλι- 
στὰ ἡ οὕτω κειμένη πόλις ἦρι κατὰ τὴν μετριός 
τητὰ τοῦ ϑερυοῦ xui τοῦ ψυχροῦ. Τά τε νοσεύ- 
arra. ἐλάσσω μὲν γίνεται χαὶ ἀσθενέστερα" ἔοικε 
δὲ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσιν γενομένοις νοσεύμασι ταῖς 
πρὸς τὰ ϑερμὰ τὰ πνεύματα ἐστραμμένησιν" αἴ- 
τε γυναῖχες αὐτόθι ἐναρικύμονες εἰσὶ σφόδρα, καὶ 
τίκτουσι ῥηϊδίως. Περὶ μὲν τουτέων ὧδε ἔγει. 


HIPPOCRATES. 218 

Ὁκόσαι δὲ πρὸς τὰς δύσιας κεῖνται, καὶ αὐ-- 
τέησιν ἔστι σχέπη τῶν πνευμάτων τῶν ἀπὸ τῆς 
ἠοῦς πνεόντων, τά τε ϑερμὰ πνεύματα παραῤῥεῖ 
καὶ τὰ ψυχρὰ ἀπὸ τῶν ἄρχτων, ἀνάγκη ταύτας 
τὰς πόλιας ϑέσιν κέεσθαι νοσερωτάτην. Πρῶτον 
μὲν γὰρ τὰ ὕδατα οὐ λαμπρά" αἴτιον δὲ, ὅτι ὁ 
δὴρ τὸ ἑωθινὸν κατέχει, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ, ὅστις 
τῷ ὕδατι ἐγκαταμιγνύμενος, τὸ λαμπρὸν ἀφανί-- 
ζει. Ὁ γὰρ ἥλιος, πρὶν ἄνω ἀρθῆναι, οὐχ ἔπι-. 
λάμπει" τοῦ δὲ ϑέρεος ἕωθεν μὲν ἄυραι ψυχραὶ 
πνέουσι, καὶ δρόσοι πίπτουσι. Τὸ δὲ λοιπὸν ἅλιος 
ἐγκαταδύνων, ὥστε μάλιστα διέψει τοὺς ἀνθρώ-. 
πους. Διὸ xal ἀχρύους τε εἰκὸς εἶναι, καὶ ἀῤῥω-- 
στοῦς" τῶν τε νοσευμάτων πάντων μετέχειν, μές 
ρος τῶν προειρημένων οὐδὲν αὐτέοις ἀποκέκριται: 
βαρυφώνους τε εἰκὸς εἶναι, καὶ βραγχώδεας διὰ 
τὸν ἠέρα, ὅτι ἀκάθαρτος ὡς ἐπὶ τὸ πουλὺ αὐτόθε 
γίγνεται, καὶ νοσώδης" οὔτε γὰρ ὑπὸ τῶν βορεῖ-- 
ὧν ἐχχρίνεται σφόδρα" οὐ γὰρ προσέχουσι τὰ πνεύ- 
ματα. "A τε προσέχουσιν, αὐτέοισι καὶ προῦ- 
χεῖνται, ὑδατεινότατά ἐστιν" ἐπεὶ τὰ ἐπὶ τῆς 
ἑσπέρης πνεύματα ἔοικεν τῷ μεθοπώρῳ | μάλιστα. 
Ἢ ϑέσις ἡ τοιάυτη τῆς πόλιος κατὰ τάς τε pé 


*16 HERODOTUS. 
gua μεταδολὰς, ὅτι πολὺ τὸ μέσον γίγνεται τοῦ 
πε ἑωθινοῦ χαὶ τοῦ πρὸς τὴν δείλην. Περὶ μὲν 
πνευμάτων, ἅ τε ἐστὶν ἐπιτήδεια καὶ ἀνεπιτήδεια, 
ὧδε yn. 

Ἱπποχράτης περὶ ᾿Αέρων, Ὑδάτων, Τόπων. 

— —— m Φ «m— —— 
BABYLONIS, CLARISSIMJE URBIS, 
situs magnitudo et descriptio. 

τῆς δὲ ᾿Ασσυρίης ἐστὶ μέν xou καὶ ἄλλα πο- 
λίσματα μεγάλα πολλὰ, τὸ δὲ οὐνομαστότατον. 
χαὶ ἰσχυρότατον, ἔνθα σφι τῆς Νίνου ἀναστάτου 
“γενομένης τὰ βασιλήϊα κατεστήχεε, ἦν Βαδυλὼν, 
Φοῦσα τοιαύτη δή τις πόλις. Κέεται ἐν πεδίῳ με- 
“γάλῳ, μέγαθος ἐοῦσα μέτωπον ἕχαστον εἴχοσι καὶ 
ἑκατὸν σταδίων ἐούσης τετραγώνου" οὗτοι στάδι- 
οἱ τῆς περιόδου τῆς πόλιος γίνονται συνάπαντες 
ὀγδώκοντα καὶ τετραχύσιοι. Τὸ μέν νυν μέγαθος 
ποσοῦτόν ἐστι τοῦ ἄστεος τοῦ Βαδυλωνίου, ἐχεκό- 
σμητο δὲ ὡς οὐδὲν ἄλλο πόλισμα τῶν ἡμεῖς ἴδ- 
qe. Τάφρος μὲν πρῶτά μιν βαθέα τε xal εὑρέα 
χαὶ πλέη ὕδατος περιθέει, μετὰ δὲ τεῖχος πεντή- 
xovrx μὲν πηχέων βασιληΐων ἐὸν τὸ εὗρος, ὕψος 
δὲ διηκοσίων πηχέων: ὁ δὲ βασιλήϊος πῆχυς τοῦ 


BERODOTUS. 211 
ps ἐστὶ πήχεος μέζων τρισὶ δαχτύλοισι. Δεῖ 
hí με πρὸς τούτοισι ἔτι φράσαι ἵνα τε ἐχ τῆς τά- 
φρου ἡ γῇ ἀναισιμώθη καὶ τὸ τεῖχος ὅντινα τρό- 
πὸν ἔργαστο. Ὀρύσσοντες ἅμα τὴν τάφρον ἐπλίν- 
ϑευον τὴν γῆν τὴν ἐκ τοῦ ὀρύγματος ἐχφερομένην, 
ἑλκύσαντες δὲ πλίνθους ἱκανὰς ὥπτησαν αὐτὰς ἐν 
χαμίνοισι" μετὰ δὲ τέλματι χρεώμενοι ἀσφάλτῳ 
ϑερμῇ, καὶ διὰ τριήκοντα δόμων πλίνθου ταρσοὺς 
καλάμων διαστοιξάζοντες, ἔδειμαν πρῶτα μὲν 
τῆς τάφρου τὰ χείλεα, δεύτερα δὲ αὐτὸ τὸ τεῖχος 
τὸν αὐτὸν τρόπον. Ἐπάνω δὲ τοῦ τείχεος παρὰ 
τὰ ἔσχατα οἰκήματα μουνόκωλα ἔδειμαν, τετραμ.- 
μένα ἐς ἄχληλα" τὸ μέσον δὲ τῶν οἰκημάτων É- 
λιπὸν τεθρίππῳ περιέλασιν. Πύλαι δὲ ἐνεστέασι 
πέριξ τοῦ τείχεος ἑχατὸν, χάλκεαι πᾶσαι, χαὶ 
σταϑμοί τε καὶ ὑπέρθυρα ὡσαύτως. Ἔστι δὲ ἄλ- 
m πόλις ἀπέχουσα ὀκτὼ ἡμερέων ὁδὸν ἀπὸ Βα- 
Ουλῶνος" "Ie οὔνομα αὐτῇ. Ἔνθα ἐστὶ ποταμὸς 
οὐ μέγας" "Ic καὶ τῷ ποταμῷ τὸ οὔνομα, ἐσθάλ- 
λει δὲ οὗτος ἐς τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν τὸ ῥέεθρον. 
Οὗτος ὧν ὁ Ἵς ποταμὸς ἅμα τῷ ὕδατι ϑρόμθους 
ἀσφάλτου ἀναδιδοῖ πολλοὺς, ἔνθεν ἡ ἄσφαλτος ἐς 
πὸ ἐν Βαδυλῶνι τεῖχος ἐκομίσθη. 


218 HERODOTUS. E 
Τετείχιστο μέν νυν ἡ Βαδυλὼν τρόπῳ τοιῷδε, 
ἔστι δὲ δύο φάρσεα τῆς πόλιος. Τὸ γὰρ μέσον αὐ- 
τῆς ποταμὸς διέργει, τῷ οὔνομά ἐστι Εὐφρήτης" 
ῥέει δὲ ἐξ Ἀρμενίων, ἐὼν μέγας καὶ βαθὺς καὶ 
ταχύς" el δὲ οὗτος ἐς τὴν Ἐρυθρὴν ϑάλασσαν. 
Τὸ ὧν δὴ τεῖχος ἑκάτερον τοὺς ἀγχῶνας ἐς τὸν πο: 
ταμὸν ἐλχήλαται: τὸ δὲ ἀπὸ τούτου αἱ ἐπιχαμπαὶ 
παρὰ χεῖλος ἑκάτερον τοῦ ποταμοῦ αἱμασιὴ πλίν- 
θὼν ὀπτέων παρατείνει. Τὸ δὲ ἄστυ αὐτὸ ἐὺν πλῆ- 
ges οἰχιέων τριωρόφων τε xx τετρωρόφων χατατέ- 
τρηται τὰς ὁδοὺς ἰθέας, τάς τε ἄλλας χαὶ τὰς 


ἐπιχαρσίας τὰς ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἐχούσας. Κατὰ 
δὴ ὧν ἑκάστην ὁδὸν ἐν τῇ αἱμασιῇ τῇ παρὰ τὸν 
ποταμὸν πυλίδες ἐπῆσαν, ὅσαι περ αἱ λαῦραι, το- 
σαῦται ἀριθμόν: ἔσαν δὲ καὶ αὗται γάλκεαι, φέ- 
ρουσαι χαὶ αὐταὶ ἐς αὐτὸν τὸν ποταμόν. 

Τοῦτο μὲν δὴ τὸ τεῖχος ϑώρηξ, ἐστὶ, ἕτερον δὲ 
ἔσωθεν τεῖχος, οὐ πολλῷ τέῳ ἀσθενέστερον τοῦ &- 
πέρου τείχεος, στεινότερον δέ. Ἐν δὲ φάρσεϊ &- 
κατέρῳ τῆς πόλιος ἐτετείχιστο ἐν μέσῳ ἐν τῷ μὲν 
τὰ βασιλήϊα περιδόλῳ μεγάλῳ τε καὶ ἰσχυρῷ, ἐν 
δὲ τῷ ἑτέρῳ Διὸς Βήλου ἱρὴν γαλχόπυλον, xal ἐς 
τὸ ἔτι y, Oo σταλίων πάντῃ Ow τετρά- 


HERODOTUS. 9219 
qovov* ἘΝ μέσῳ δὲ τοῦ ἱροῦ πύργος στερεὸς οἰ- 
χκοδόμηται, σταδίου “καὶ τὸ μῆχος καὶ τὸ εὖρος, 
καὶ ἐπὶ τούτῳ τῷ πύργῳ ἄλλος πύργος imb ene, 
καὶ ἕτερυς μάλα ἐπὶ τούτῳ, μέχρι οὗ δετὸ πόρ- 
quw. ᾿Ανάῤασις δὲ ἐς αὐτοὺς ἔξωθεν κύχλῳ περὶ 
πάντας τοὺς πύργους ἔψουσα πεποίηται. Μεσοῦν- 
τι δέ χου τῆς ἀναδάσιός ἐστι χαταγωγή τε καὶ 
ϑῶχοι ἀμπαυστήριοι, ἐν τοῖσι χατίζοντες ἀμπαύ- 
ovra οἱ ἀναδαίνοντες. Ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ móp- 
qo νηὸς ἔπεστι μέγας". ἐν δὲ τῷ νηῷ κλίνη με- 
γάλα χέεται εὖ ἐστρωμένη, καί οἱ τράπεζα παρα- 
κέεται γρυσέη. λγαλμα δὲ οὐχ ἔνι οὐδὲν αὐτόθε 
ἐνιδρυμένον". οὐδὲ νύκτα οὐδεὶς ἐναυλίζεται ἀθρώ- 
πων ὅτι μὴ γυνὴ μούνη τῶν ἐπιχωρίων, τὴν ἂν ὁ 
ϑεὸς ἕληται ἐκ πασέων, ὡς λέγουσι οἱ Χαλδαῖοι 
ἐόντες ἱρέες τούτου τοῦ θεοῦ. 

φασὶ δὲ οἱ αὐτοὶ οὗτοι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέ- 
Ὕοντες, “τὸν ϑεὴν αὐτὸν φοιτᾶν τε ἐς τὸν νηὸν καὶ 
ἀμπαύεσθαι ἐπὶ τῆς κλίνης, κατά περ ἐν Θήδησε 
τῇσι Αἰγυπτίρσι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς λέ-- 
γουσι οἱ Αἰγύπτιοι" χαὶ γὰρ δὴ ἐκεῖθι κοιμᾶται 
ἐν τῷ τοῦ Διὸς τοῦ Θηβαιέος γυνὴ, ἀμφότεραι δὲ 
ται λέγονται ἀνδρῶν οὐδαμῶν ἐς ὁμιλίην φοιτᾶν 


930 HERODOTUS. 
χαὶ κατά περ ἐν Πατάροισι τῆς Δυχίης ἡ πρόμαν- 
τις τοῦ ϑεοῦ, ἐπεὰν γένηται" οὐ γὰρ ὧν αἰεί ἐστι 
χρηστήριον αὐτόθι" ἐπεὰν δὲ γένηται, τότε ὧν 
συγκαταχληΐεται τὰς νύχτας ἔσω ἐν τῷ νηῷ. 
Ἔστι δὲ τοῦ ἐν Βαδυλῶνι ἱροῦ xoi ἄλλος κάτω 
νηὸς, ἔνθα ἄγαλμα μέγα τοῦ Διὸς ἔνι κατήμενον 
χρύσεον, καί οἱ τράπεζα μεγάλη παραχέεται χρυ- 
σέη, καὶ τὸ βάθρον οἱ καὶ ὁ ϑρόνος χρύσεός ἐστι" 
καὶ ὡς ἔλεγον οἱ Χαλδαῖοι, ταλάντων ὀκτακοσίων 
χρυσίου πεποίηται ταῦτα. Ἔξω δὲ τοῦ νηοῦ βω- 
Ws ἐστι χρύσεος. Ἔστι δὲ καὶ ἄλλος βωμὸς 
Μέγας, ὅπου ϑύεται τὰ τέλεα τῶν πγοβάτῶν" ἐπὶ 
“γὰρ τοῦ χρυσέου βωμοῦ οὐχ ἔξεστι ϑύειν ὅτι μὴ 
“γαλαθηνὰ μοῦνα. Ἐπὶ δὲ τοῦ μέζονος. βωμοῦ καὶ 
χαταγίζουσι λιδανωτοῦ χίλια τάλαντα ἔτεος ἑκά- 
του οἱ Χαλδαῖοι τότε ἐπεὰν τὴν ὁρτὴν ἄγωσι τῷ 
ϑεῷ τούτῳ. Ἦν δὲ ἐν τῷ τεμένεϊ τούτῳ ἔτι τὸν 
χρόνον ἐκεῖνον καὶ ἀνδριὰς δυώδεκα πηχέων χρύ- 
σεος στερεύς" ἐγὼ μέν μιν οὐκ εἶδον, τὰ δὲ λέγε- 
παι ὑπὸ Χαλδαίων, ταῦτα λέγω. Τούτῳ τῷ ἀν- 
δριάντι Δαρεῖος μὲν ὁ Ὑστάσπεος ἐπιβουλεύσας 
οὐχ ἐτόλμησε λαδέειν, Ξέρξης δὲ ὁ Δαρείου ἔλαδε, 
καὶ τὸν ἱρέα ἀπέκτεινε ἀπαγορεύοντα μὴ κινέειν 


HERODOTUS. 231 
τὸν ἀνδριάντα. Τὸ μὲν δὴ ἱρὸν τοῦτο οὕτω χε- 
χόσμηται, ἔστι δὲ καὶ ἴδια ἀναθήματα πολλά, 

Τῆς δὲ Βαδυλῶνος ταύτης πολλοὶ μέν xou καὲ 
ἄλλοι ἐγένοντο βασιλέες, τῶν ἐν τοῖσι ᾿Ασσυρίοισε 
λόγοισι μνήμην ποιήσομαι, οἱ τὰ τείχεά τε ἐπε-- 
χέσμησαν καὶ τὰ ἱρὰ, ἐν δὲ δὴ καὶ γυναῖκες δύο. 
Ἡ μὲν πρό tov ἄρξασα, τῆς ὕστερον γενεῖσε 
πέντε πρότερον γενομένη, τῇ οὔνομα ἦν Σεμίραμις, 
αὕτη μὲν ἀπεδέξατο χώματα ἀνὰ τὸ πεδίον ἐόντα 
ἀξιοθέητα᾽ πρότερον δὲ ἐώθεε ὁ ποταμὸς ἀνὰ τὰ 
πεδίον πᾶν πελαγίζειν" 

Ἡ δὲ δὴ δεύτερὸν γενομένη ταύτης βασίλεια, 
τῇ οὔνομα ἦν Νίτωχρις, αὕτη δὲ συνετωτέρη γε- 
νομένη τῆς πρότερον ἀρξάσης τοῦτο μὲν μνημόσυ- 
να ἐλίπετο τὰ ἐγὼ ἀπηγήσομαι, τοῦτο δὲ τὴν 
Μήδων ὁρέουσα ἀρχὴν μεγάχην τε καὶ οὐχ ἀτρε- 
μίζουσαν, ἀλλ᾽ ἄλλα τε ἀραιρημένα ἄστεα αὐτοῖ-- 
σι, ἐν δὲ δὴ καὶ τὴν Νίνον, προεφυλάξατο ὅσα ἐ-- 
δύνατο μάλιστα. Πρῶτα μὲν τὸν Εὐφρήτην ποτα- 
μὸν ῥέοντα πρότερον ἰθὺν, ὅς σφι διὰ τῆς πόλιος 
μέσης ῥέει, τοῦτον ἄνωθεν διώρυχας ὀρύξασα, οὕ- 
τω δήτι ἐποίησε σχολιὸν ὥστε δὴ τρὶς ἐς τῶν τι- 
νὰ κωμέων τῶν ἐν τῇ ᾿Ασσυρίῃ ἀπιχνέεται ῥέων. 


422 HERODOTUS. 

Tj δὲ κώμῃ οὔνομά ἐστι, ἐς τὴν ἀπικνέεται ὁ Εὐ-᾿ 
φρήτης, ᾿Αρδέριχχα. Καὶ νῦν οἱ ἂν χορίζωνται 
ἀπὸ τῆςδε τῆς ϑαλάσσης ἐς Βαδυλῶνα, χαταπλώ- 
ovcec ἐς τὸν Εὐφρήτην ποταμὼν τρίς τε ἐς τὴν αὐ- 
τὴν ταύτην χώμην παραγίνονται καὶ ἐν τρισὶ de 
ψέρησι. Τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτο ἐποίησε, χῶμα δὲ 
παρέχωσε παρ᾽ ἑκάτερον τοῦ ποταμοῦ τὸ χεῖλος 
ἄξιον ϑώματος, μέγαθος καὶ ὕψος ὅσον τι ἐστί; 
Κατύπερθε δὲ πολλῷ Βαδυλῶνος ὥρυσσε ἔλυτρον 
λίμνῃ, ὀλίγον τι παρατείνουσα ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, 
βάθος μὲν ἐς τὸ ὕδωρ αἰαὶ ὀρύσσουσα, εὗρας δὲ τὸ 
“περίμετρον αὐτοῦ ποιεῦσα εἴκοσί τε καὶ τετραχο- 
σίων σταδίων" τὸν δὲ ὀρυσσόμεγον χοῦν ἐκ τούτου 
τοῦ ὀρύγματος ἀναισίμου παρὰ τὰ χείλεα τοῦ πον 
φαμοῦ παραχέουσα. Ἐπείτε δέοἱ ὀρώρικτο, λίθους 
ἀγαγομένη κρηπῖδα χύκλῳ περὶ αὐτὴν ἤλασε. 

Ἐποίεε δὲ ἀμφότερα ταῦτα, τόν τε ποταμὸν σχο- 
λιὸν καὶ τὸ ὄρυγμα πᾶν ἕλας, ὡς ὁ τε ποταμὸς 
βραδύτερος εἴη περὶ καμπὰς πολλὰς ἀγνύμενος, 
χαὶ οἱ πλόοι ἔωσι σχολιοὶ ἐς τὴν Βαδυλῶνα, ἔχ τα 
τῶν πλόων ἐκδέκηται περίοδος τῆς uvae μακρή. 

Κατὰ τοῦτο δὲ ἐργάζετο τῆς χώρης τῇ αἵ τε ἐσ- 
δαλαὶ ἔσαν καὶ τὰ σύντομα τῆς ἐκ Μήδων ὁδαῦ, 


HERODOTUS. 225 
ἵνα μὴ ἐπιμισγόμενοι οἱ Μῆδοι ἐκμανθώνοιεν αὐ- 
τῆς τὰ πρήγματα. 

Ταῦτα μὲν δὴ ἐκ βάθεος περιεδάλετο, τοιήνδε 
δὲ ἐξ αὐτῶν παρενθήχην ἐποιήσατο. Τῆς πόλιος 
ἐούσης δύο φαρσέων, τοῦ δὲ ποταμοῦ μέσον ἔχον. 
τος, ἐπὶ τῶν πρότερον βασιλέων, ὅχως τις ἐθέλοι 
dx τοῦ ἑτέρου φάρσεος ἐς τοὔτερον διαξῆναι, χρῆν 
πλοίῳ διαδαίνειν, καὶ ἦν, ὡς ἐγὼ δοκέω, ὀχληρὸν 
τοῦτο. Αὔτη δὲ καὶ τοῦτο προεῖδε" ἐπείτε γὰρ 
ὥρυσσε τὸ ἔλυτρον τῇ λίμνῃ, μνημόσυνον τόδε 
ἄλλο ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἔργου ἐλίπετο. Ἐτάμνετο 
λίθους περιμήκεας, ὡς δέ οἱ ἔσαν οἱ λίθοι ἑτοῖμοι 
καὶ τὸ χωρίον ὀρώρυχτο, ἐχτρέψάσα τοῦ ποταμοῦ 
τὸ ῥίεθρον πᾶν ἐς τὸ ὥρυσσε γωρίον, ἐν ᾧ ἐπίῳ- 
πλατὸ τοῦτο, ἐν τούτῳ ἀπεξηρασμένου τοῦ ἀρ- 
χαίου ῥεέθρου, τοῦτο μὲν τὰ χείλεα τοῦ ποταμοῦ 
χατὰ τὴν πόλιν xoi τὰς χαταθάσις τὰς ἐχ τῶν 
πυλίδων ἐς τὸν ποταμὸν φερούτας ἀνοικοδόμησε 
πλίνθοσι ὀπτῆσι xarà τὸν αὐτὸν λόγον τῷ τείχεϊ, 
τοῦτο δὲ κατὰ μέσην κου μάλιστα τὴν πόλιν τοῖ- 
σι λίθοισι τοὺς ὡρύξατο οἰκοδόμεε γέφυραν, δέου- 
σα τοὺς λίθους σιδήρῳ τε καὶ μολίδδῳ. Ἐπιτεί- 
γεσχε δὲ ἐπ᾽ αὐτὴν, ὅχως μὲν ἡμέρη γένοιτο, 


$24 HERODOTUS. 

ξύλα τετράγωνα, ἐπ᾽ ὧν τὴν διάδασιν ἐποιεῦντο 
οἱ Βαδυλώνιοι: τὰς δὲ νύχτας τὰ ξύλα ταῦτα d- 
παίρεσκον τοῦδε εἵνεκεν, ἵνα μὴ διαφοιτέοντες τὰς 
νύχτας χλέπτοιεν παρ᾽ ἀλλήλων. Ὡς δὲ τό τε 
ὀρυχθὲν λίμνη πλήρης ἐγεγόνεε ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ 
καὶ τὰ περὶ τὴν γέφυραν ἐχεχόσμητο, τὸν Εὐφρή-- 
τὴν ποταμὸν ἐς τὰ ἀρχαῖα ῥέεϑρα ἐκ τῆς λίμνης 
ἐξήγαγε, καὶ οὕτω τὸ ὀρυχθὲν ἕλος γενόμενον ἐς 
δέον ἐδόκεε γεγονέναι καὶ τοῖσι πολιήτησι γέφυρα 
ἦν χατεσχευασμένη. 

drm Ἱστορίων βιδλίον α΄. 


| 


XEIPATTIA 
THZ 'IXZHANIKHZ NEOTHTOZ ἘΠῚ 


ΤῊΝ l'ADZZAN ΤΩΝ 'EAAHNON. 
— ——9«-——— 


LÍBER TERTIUS. 


Pythagorz Aurea Carmina. 

 Αθανάτους μὲν πρῶτα ϑεοὺς νόμῳ ὥς διάχεινται 
πίμα' καὶ σέδου ὄρχον' ἔπειθ᾽ ἥρωας ἀγαυούς. 
Τούςτε Aso δονίους σέδου δαίμονας. ἔννομα ῥέζων. 
Τούς τε γονεῖς τίμα, τούς τ᾽ ἄνγιστ᾽ ἐκγεγαῶτας. 
Τῶν δ᾽ ἄλλων ἀρετῇ ποιεῦ φίλον ὅστις ἄριστος. 
Πραέσι δ᾽ εἶχε λόγοις, ἔργοισί τε ἐπωφελίμοισε.. 
MAD? ἔχθαιρε φίλον σὸν ἁμαρτάδος εἵνεκα μικρῆς, 
ὄφρα δύνῃ" δύναμις γὰρ ἀνάγκης ἐγγύθι ναίει. 
Ταῦτα μὲν οὕτως ἴσθι κρατεῖν δ᾽ εἰθίζεο τῶνδε: 
γαστρὸς μὲν πρώτιστα καὶ ὕπνου λαγνείης τε, 
καὶ θυμοῦ, πρήξεις δ᾽ αἰσχρόν ποτε μήτε μετ᾽ don. 
μήτ᾽ ἰδίη, πάντων δὲ μάλιστ᾽ αἰσχύνεο σαυτόν. 
Εἶτα δικαιοσύνην ἀσκεῖν ἔργῳ τε λόγῳ τε. 

15 


926 PYTHAGORAS. 
μήδ᾽ ἀλογίστως σαυτὸν ἔχειν περὶ μηδὲν ἔθιζε. 
᾿Αλλὰ γνῶθι μὲν ὡς ϑανέειν πέπρωται ἅπασιν" 
χρήματα δ᾽ ἄλλοτε μὲν κτᾶσθαι φίλει, ἄλλοτ᾽ 
ὄλεσθαι. 
“Ὅσσάτε δαιμονίησι τύχαις βροτοὶ ἄλγε᾽ ἔχουσιν, 
Ὧν ἂν μοῖραν ἔχης, πράως φέρε, μήδε ἀγανάκτει. 
"Ics δὲ πρέπει χαθόσον δύνῃ, Ὧδε δὲ φράζευ- 
Οὐ πάνυ τοῖς ἀγαθοῖς τούτων πολὺ μοῖρα δίδωσι. 
Πολλοὶ δ᾽ ἀνθρώποισι λόγοι δειλοί τε καὶ ἐσθλοὶ 
προσπίπτουσ᾽, ὧν μήτ᾽ ἐχπλήσσεο μήτ᾽ ἂρ ἐάσῃς 
εἴργεσθαι σαυτόν’ ψεῦδος δ᾽, ἥν πέρ τι λέγηται, 
πράως ἴσχ᾽. Ὃ δέ τοι ἐρέω ἐπὶ παντὶ τελείσθω" 
μηδεὶς μήτε λόγῳ σε παρείπη, μή τέ τε ἔργῳ" 
πρῆξαι μήδ᾽ εἰπεῖν ὅτι τοι μὴ βέλτερόν ἐστι. 
Βουλεύου δὲ πρὸ ἔργου, ὅπως μὴ μωρὰ πέληται" 
δειλοῦ τοι πρήσσείν τε λέγειν τ᾽ ἀνδητα πρὸς ἀνδρός - 
ἀλλὰ τὰ δ᾽ ἐκτελέειν, ἅ σε μὴ μετέπειτ᾽ ἀννήσῃ. 
Πρῆσσε δὲ μηδὲν τῶν μὰ πίστασαι, ἀλλὰ διδάσχευ. 
ὅσα χρεών' καὶ τερπνότατον βίον ὧδε διάξεις. 
Οὐδ᾽ ὑγιείης τῆς, περὶ σῶμ᾽ ἀμέλειαν ἔχειν χρὴ, 
ἀλλὰ ποτοῦ τε μέτρον καὶ σίτου γυμνασίων τε 
motion," μέτρον δὲ λέγω τόδ᾽ ὃ μή σ᾽ ἀνιήσῃ. 
Εἰθίζου δὲ δίαιταν ἔχειν καθάρειον, ἄθρυπτον, 


PYTHAGORAS. 92T 
καὶ πεφύλαξόγε ταῦτα ποιεῖν ὁπόσα φθόνον ἴσχει. 
“Μὴ δαπανᾶν παρὰ καιρὸν ὁποῖα καλῶν ἀδαήμων" 
yo? ἀνελεύθερος ἴσθι" μέτρον δ᾽ ἐπὶ πᾶσιν ἄριστον, 
Πρῆσσε δὲ ταῦθ᾽ dce μὴ Pin, λόγισαι δὲ πρὸ 

ἔργου. 
"Mi? ὕπνον μαλαχοῖσιν ἐπ᾽ ὄμμασι προσδέξασθαι 
πρὶν τῶν ἡμερινῶν ἔργων τρὶς ἕχαστον ἐπελθεῖν" 
Πῇ παρέδην; τί δ᾽ ἔρεξα; τίμοι δέον οὐκ ἐτελέσθη: 
᾿Αρξάμενος δ᾽ ἀπὸ πρώτου ἐπέξιθι καὶ μετέπειτα. 
δειλὰ μὲν ἐκπρήξας ἐπιπλήσσεο, χρηστὰ δὲ τέρπου. 
Ταῦτα πόνει- ταῦτ᾽ ἐκμελέτα" τούτων χρὴ ἐρᾶν σε- 
ταῦτά σε τῆς ϑείης ἀρετῆς εἰς ἴχνια ϑήσει. 
Ναὶ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ duy παραδόντα τετραχτὺν 
mergi ἀεννάου φύσεως" ἀλλ᾽ ἔρχευ ἐπ᾽ ἔργον, 
ϑεοῖσιν ἐπευξάμενος τελέσαι: τούτων δὲ χρατήσας, 
quán ἀθανάτων τε ϑεῶν, ϑνητῶν τ᾽ ἀνθρώπων 
σύστασιν, ἦ τε ἕκαστα διέρχεται, ᾧ τε χρατεῖται" 
éco δ᾽ ἡ ϑέμις ἐστὶ φύσιν περὶ παντὸς ὁμοίην, 
io τέ σε μήτε ἄελπτ᾽ ἐλπίζειν, μή τέ τι χήθειν- 
γνώσῃ δ᾽ ἀνθρώπους αὐθαίρετα πήματ᾽ ἔχοντας. 
τλήμονες! οἱ τ᾽ ἀγαθῶν πέλας ὄντῶν οὐχ ἐσορῶσιν 
οὔτε κλύουσι" λύσιν δὲ καχῶν παῦροι συνίσασιν. 
Τοίη μοῖρα βροτῶν βλάπτει φρένας" οἱ δὲ χυλίνδροις 


928 PYTHAGORAS. 

do ἐπ᾽ ἄλλα φέρονται ἀπείρονα πήματ᾽ ἔχοντες. 
Λυγρὴ γὰρ συνοπαδὸς ἔρις βλάπτουσα λέληθε 
σύμφυτος, ἣν οὐ δεῖ προσάγειν, εἴκοντα δὲ φεύγειν. 
Z6) πάτερ, ἢ πολλῶντε καχῶν τε λύσειας ἅπαντας 
ἢ πᾶσιν δείξαις οἵῳ τῷ δαίμονι χρῶνται. 

»Αλλὰ σὺ ϑάρσει" ἐπεὶ ϑεῖον γένος ἐστὶ βροτοῖσιν 
οἷς ἱερὰ προφέρουσα φύσις δείχνυσιν ἕκαστα. 

των, εἴ σοί τι μέτεστι, κρατήσεις ὧν σε χελεύω 
ἑξακέσας, ψυχὴν δὲ πόνων ἀπὸ τῶνδε σαώσεις. 
IA? εἴργου βρωτῶν ὧν εἴπομεν ἔν τε καθαρμοῖς, 
ἔν τε λύσει ψυχῆς κρῖνον, καὶ φράζῳ ἕἔχαστα, 
ἡνίοχον γνώμην στήσας Mt ἢ 

Ἣν δ᾽ ἀπολείψας σῶμα ἐς αἰθέρ᾽ ἐλεύθερον ἔλθῃς, 
ἔσσεχι ἀθανάτος ϑεὸς, ἄμδροτος, οὐχ ét ϑνητός. 


APOLLINARII PSALM. CXXXVI. 999 
Judei captivi. 

Κλαύσαμεν ἑζόμενοι ποταμῶν Βαθυλῶνος ὕπερθεν 
μνησάμενοι Σιῶνος, ἀριπρεπέος τ᾽ ἀλεωρῆς" 
μεσσόθι γὰρ ποταμῶν ὑπὲρ ὠλεσίκαρπον ἰτέαν 
ἡμέτεραι φόρμιγγες ἀπηώρηντο λιγεῖαι. 

Keic* ἀναειρόμενοι ληΐστορες ἔννεπον ἄνδρες, 
ἡμέας οἵ τε ἔπερσαν, ἀειδέμεναι σφίσιν ὕμνον" 
« Ἐχ μελέων Σιῶνος ἀγακλέος εἴπατε μολπήν.» 

Θεῖον ἐν ἀλλοδαπῇ πῶς μὲν μέλος ἐστὶν ἀεῖσαι; 
Αἴχ᾽ Ἱερουσαλὴ πολυήρατε σεῖο λαθοίμην, 


dpt lovro φίλη κατὰ δεξιτερὴ χείρ᾽ 
yo τ΄λαϊμὸν ἐμὴ κάρφοιτό xe γλῶσσα, 


εἰ μή σευ κατὰ ϑυμὸν ddl μεμνημένος εἴην; 

ὡς Ἱερουσαλὴν καὶ εὐφροσύνην προδαλοίμην!. 

Καὶ σὺ μάκαρ τεκέων ἐπιλήθεο μήποτ᾽ Ἐδώμου, 

ὄλδιον ἦμαρ ἔχειν Ἱερουσαλῆς ἐριτίμου, 

τῶν ποτὲ βαζόντων" «Κενεὴ, κενεή τις ὄλοιτο, 

μήδ᾽ ἔτι οἱ φείδεσθε, ἕως ἔτι πυθμένας ἴσχει.» 
Ὦ ϑύγατερ Βαδυλῶνος ἀεὶ περικάμμορος εἴης! 

"Ὁλέιος ὃς προτέρης σε βίης ἀποτίσεται ἀνὴρ, 

ὃς πέτρης ὑπένερθε μολῶν σέο νήπια ῥήξει! Το. 


᾿Απολιναρίου Μετάφρ. τοῦ Ψαλτήρ. 


ANACREONTIS TEII ODE. 
— — ám 9 4m— —— 
α΄. Εἰς λύραν. 
Θέλω λέγειν ᾿Ατρείδας, 
ϑέλω δὲ Κάδμον δειν" 
ἡ βάρδιτος δὲ χορδαῖς 
Ἔρωτα μοῦνον ἠχεῖ. 
Ἤμειψα νεῦρα πρώην, 
χαὶ τὴν λύρην ἅπασαν, 
κἀγὼ μὲν Tov. ἄθλους 
Ἡρακλέους" λύρη δὲ 
Ἔρωτας ἀντεςώνει. 
Χαίροιτε λοιπὸν ἡμῖν 
ἥρωες" ἡ λύρη γὰρ 


μόνους Ἔρωτας ἄδει. 


β΄. εἰς γυναῖκας. - 
Φύσι; xíoxrx ταύροις, 
ὁπλὰς δ᾽ ἔδωχεν ἵπποις, 
ποδωχίην λαγωοῖς, 
λέουσι γάσμ᾽ ὀδόντων" 
τοῖς ἰχθύσιν τὸ νηκτὸν, 


ANACREON. 

τοῖς ὀρνέοις πέτασθαι, 
τοῖς ἀνδράσι φρόνημα. 

Γυναιξὶν οὐχ ἔτ᾽ εἶχεν, 
τί οὖν δίδωσι; κάλλος" 
ἀντ᾽ ἀππίδων ἁπασῶν, 
ἀντ᾽ ἐγχέων ἁπάντων. 

Νικᾷ δὲ καὶ σίδηρον, 
χαὶ πῦρ καλή τις οὖσα. 


γ΄. Εἰς Ἔρωτα. 

Μεσονυχτίοις ποθ᾽ ὥραις 
στρέφεται ὅτ᾽ "Apxros ἤδη 
χατὰ χεῖρα τὴν Βοώτου, 
μερόπων δὲ φῦλα πάντα 
χέαται χύπῳ δαμέντα, 
τότ᾽ Ἔρως ἐπισταθείς μευ 
ϑυρέων ἔχοπτ᾽ ὀχῆας. 

Τίς, ἔφην, ϑύρας ἀράσσει; 
χατὰ μεῦ σχίσεις ὀνείρους. 

Ὁ δ᾽ Ἔρως, ἄνοιγε, φησὶ, 
βρέφος εἰμὶ, μὴ φόδησαι" 
βρέχομαι δὲ, κἀσέληνον 
χατὰ νύχτα πεπλάνημαι. 


951 


ANACREON. 

Ἐλέησα ταῦτ᾽ ἀκούσας, 
ἀνὰ δ᾽ εὐθὺ λύχνον ἅψας 
ἀνέφξα" καὶ βρέφος μὲν 
ἐσορῶ φέροντα τόξον 
πτέρυγάς τε καὶ φαρέτρην. 

Παρὰ δ᾽ ἱστίην χαθίξας, 
παλάμαισι χεῖρας αὐτοῦ 
ἀνέθαλπον, ἐκ δὲ χαίτης 
ἀπέθλιθον ὑγρὸν ὕδωρ. 

Ὁ δ᾽, ἐπεὶ κρύος μεθῆκε, 
φέρε, φησὶ, πειράσωμεν 
τόδε τόξον: εἴ τί pot νῦν 
βλάβεται βραχεῖσα νευρή. 

Τανύει δὲ, καί με τύπτει 
μέσον ἧπαρ, ὥσπερ οἶστρος" 
ἀνὰ δ᾽ ἄλλεται καχάζων' 
ξένε δ᾽, εἶπε, συγχάρεθι, 
κέρας ἀδλαδὲς μέν ἐστι, 
σὺ δὲ καρδίην πονήσεις. 


S. Εἰς περιστεράν. 


Ἐρασμίη πέλεια, 
πόθεν, πόθεν πέτασαι; 


ANACREON. 

Πόθεν μύρων τοσούτων, 
ἐπ᾽ ἠέρος ϑέουσα, 
πνέεις τε xol ψεχάζεις s 
τίς εἷς; τί σοι μέλει δέ; 

᾿Αναχρέων μ᾽ ἔπεμψε 
πρὸς παῖδα, πρὸς Βάθυλλον, 
τὸν ἄρτι τῶν ἁπάντων 
κρατοῦντα καὶ τύραννον. 
Πέπρακέ μ᾽ ἡ Κυθήρη, 
λαβοῦσα μικρὸν ὕμνον. 
Ἐγὼ δ᾽ ᾿Ανακρέοντι 
διακονῶ τοσαῦτα" 
καὶ νῦν, ὁρᾷς, ἐκείνου 
ἐπιστολὰς χομίζω" 
xaí φησιν εὐθέως με 
ἐλευθέρην ποιήσειν. 
Ἐγὼ δὲ xdv ἀφῇ με, 
δούλη μενῶ map! αὐτῷ. 
Τί γάρ με δεῖ πέτασθαι 
ὄρη τε καὶ κατ᾽ ἀγροὺς, 
xai δένδρεσιν καθίζειν, 
φαγοῦσαν ἄγριόν τι; 
Ταγῦν ἔδω μὲν ἄρτον 


ANACREON. 
ἀφαρπάσασα ἡ ειρῶν 
γἈναχρέντος αὐτοῦ" 
πιεῖν δ᾽ ἐμοὶ δίδωσι 
τὸν οἶνον, ὃν προπίνει. 
Πιοῦσα δ᾽ ἂν χορεύσω, 
καὶ δεσπότην ἐμοῖσι 
πτεροῖσι συγχαλύψω. 
Κοιμωμένη δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ, 
τῷ βαρδίτῳ καθεύδω. 
Ἔχεις ἅπαντ᾽. ἄπελθε. 

Λαλιστέραν μ᾽ ἔθηκας, 
ἄνθρωπε, καὶ χορώνης. 
ια΄. Εἰς ἑαυτόν. 
Λέγουσιν αἱ γυναῖκες. 
«᾿Αναχρέων, γέρων εἶ, 
λαδῶν ἔσοπτρον, ἄθρει 
κόμας μὲν οὐκέτ᾽ οὔσας, 
ψιλὸν δέ σευ μέτωπον.» 
Ἐγὼ δὲ τὰς χόμας μὲν 
εἴτ᾽ εἰσὶν, εἴτ᾽ ἀπῆλθον, 
οὐχ οἶδα, τοῦτο δ᾽ οἶδα, 
ὡς τῷ γέροντι μᾶλλον 


ANACREON. 
“πρέπει τὸ τερπνὰ παίζειν, 
ὅσῳ πέλας τὰ Μοίρης. 


ο΄. Εἰς τὸ ἀφθόνως ζῆν. 
Οὗ μοι μέλει τὰ Γύγεω, 
τοῦ Σαρδίων ἄναχτος" 
οὐδ᾽ αἱρέει με χρυσὸς, 
οὐδὲ φθονῶ τυράννους, 
ἐμοὶ μέλει μύροισι 
χαταδρέχειν ὑπήνην" 
ipi μέλει ῥόδοισι 
χαταστέφειν χάρηνα. 
“Τὸ σήμερον μέλει μοι" 
πὸ δ᾽ αὔριον τίς οἶδεν; 
Ὡς οὖν ἔτ᾽ eC ἐστὶ, 
χαὶ πῖνε, καὶ κύδευε, 
xd σπένδε τῷ Λυχίῳ, 
tX νοῦσος, ἤν τις ἔλθῃ, 
Aém σὲ δεῖ μὴ πίνειν. 


κ΄. Εἰς κόρην. 
Ἢ Ταντάλου ποτ᾽ ἔστη 


Δίθος Φρυγῶν ἐν ὄχθαις, 


ANACREON. 
xa παῖς ποτ᾽ ὄρνις ἔπτη 
Πανδίονος χελιδών. 

Ἐγὼ δ᾽ ἔσοπτρον εἴην, 
ὅπως ἀεὶ βλέπῃς με’ 
ἐγὼ χιτὼν γενοίμην, 
ὅπως ἀεὶ φορῇς με. 
“Ὕδωρ ϑέλω γενέσθαι, 
ὅπως σε χρῶτα λούσω. 
Μύρον, γύναι, γενοίμην, 
ὅπως ἐγὼ σ᾽ ἀλείψω: 
xà ταινίη δὲ μαστῶν, 
xà μάργαρον τραχήλῳ, 
xo σάνδαλον γενοίμην 
μόνον ποσὶν πατεῖν με. 


3B' Εἰς τοὺς ἑαυτοῦ Ἕρωτας. 
Εἰ φύλλα πάντα δένδρων 

ἐπίστασαι κατειπεῖν, 

εἰ χυματ᾽ οἶδας εὑρεῖν 

τὰ τῆς ὅχης θαλάσσης, 

σὲ τῶν ἐμῶν Ἐρώτων 

póvov ποιῶ λογιστήν. 
Πρῶτον μὲν ἐξ ᾿Αθηνῶν 


ANACREON. 
Ἔρωτας εἴκοσιν ϑὲς, 
χαὶ πεντεκαίδεχ᾽ ἄλλους. 

Ἔπειτα δ᾽ ἐκ Κορίνθου 
ϑὲς ὁρμαθοὺς Ἐρώτων" 
Αχαΐης γάρ ἐστιν, 
ὅπου καλαὶ γυναῖχες. 

Tü δὲ Λεσδίους μοι, 
χαὶ μέχρι τῶν Ἰώνων, 
xo Καρίης Ῥόδον» τε, 
δισχιλίους Ἔρωτας. 

τί φής; dd χηρῷ 3 
οὔπω Σύρους ἔλεξα, 
οὔπω πόθου; Κανώβου, 
οὐ τῆς ἅπαντ᾽ ἐχούσης 
Κρήτης, ὅπου πόλεσσιν 
Ἔρως ἐποργιάζει. 

Τί σοι ϑέλεις ἀριθμῶ 
καὶ τοὺς Γαδείρων ἐκτὸς, 
ποὺς Βακτρίων τε χ᾽ Ἰνδῶν, 
ψυχῆς ἐμῆς Ἔρωτας; 


μγ΄. Εἰς τέττιγα. 
Μαχαρίζομέν σε, τέττιξ, 


ANACREON. 
ὅτι δενδρέων ἐπ᾽ ἄκρων 
ὀλίγην δρόσον πεπωγὼς, 
βασιλεὺς ὅπως ἀείδεις. 
Σὰ γάρ ἐστι χεῖνα πάντα, 
x ὁπόσα βλέπεις ἐν ἀγροῖς, 
χ᾽ ὁπόσα φέρουσιν ὅλαι. 
X δὲ φιλία γεωργῶν, 
ἀπὸ μηδενός τι βλάπτων" 
σὺ δὲ τίμιος βροτοῖσι, 
ϑέρεος γλυκὺς προφήτης. 
Φιλέουσι μέν σε Μοῦσαι, 
φιλέει δὲ Φοῖδος αὐτὸς, 
λιγυρὴν δ᾽ ἔδωχεν οἴμην. 
Τὸ δὲ γῆρας οὔ σε vpn, 
σοφὲ, γηγενὴς, φίλυμνε, 
ἀπαθὴς, ἀναιμόσαρχε" 
σχεδὸν εἶ Θεοῖς ὅμοιος. 

"Ανακρεόντος Τηΐου Méx. 


239 


ERINNE ODA. 


Εἰς τὴν Ῥώμην. 
Χαῖρέ μοι, Ῥῶμα, Sip "Agnos 
Ἀρυσεόμετρα, δαΐφρων ἄνασσα, 
σεμνὸν, ἃ ναίεις ἐπὶ γᾶς "Ολυμπὸν 

ἀνὲν ἄθραυστον. 
Σοὶ μόνᾳ πρεσδίστα δέδωκε Μοῖρα 
χῦδος ἀῤῥήχτω βασιλῆον ἀργᾶς,. 
ὄφρα κοιρανῆον ἔχοισα χάρτος 

ἁγεμονεύης. 
Σᾷ δ᾽ ὑ ὑπὸ σδεύγλᾳ χρατερῶν λεπάδνων 
nA γαίας καὶ πολιᾶς ϑαλάσσας 
σφίγγεται: σὺ δ᾽ ἀσφαλέως κχυδερνᾷς 
ἄστεα λαῶν. 

Πάντα δὲ σφάλλων ὁ μέγιστος ἀιὼν, 
καὶ μεταπλάσσων βίον ἄλλοτ᾽ ἄλλως, 
σοὶ μόνᾳ πλησίστιον οὖρον ἀρχᾶς 

οὐ μεταδάλλη. 
Ἦ γὰρ ἐκ πάντων σὺ μόνα κρατίστους. 
ἄνδρας αἰχματὰς, μεγάλους, λοχεύεις, 
εὔσταχυν Δάματρος ὅπως συνοίσῃς 

καρπὸν ἀπ᾽ ἀνδρῶν. 


240 
TYRTEI CARMINA. 
— — án e«me— — 


α΄. 
τονάμεναι γὰρ καλὸν ἐπὶ προμάχοισι πεσόντα 
ἄνδρ᾽ ἀγαθὸν, περὶ ἦ πατρίδι μαρνάμενον. 
Τὴν δ᾽ αὐτοῦ προλίποντα πόλιν καὶ πίονας ἀγροὺς 
πτωχεύειν, πάντων ἔστ᾽ ἀνιηρότατον, 
πλαζόμενον σὺν μητρὶ φίλη, καὶ πατρὶ γέροντι, 
παῖσι τε σὺν μικροῖς, κουριδίη τ᾽ ἀλόχῳ. 
Ἔλθιστος γὰρ τοῖσι μετέσσεται οὕς xev ἵκηται, 
χρησμοσύνῃ τ᾽ εἴκων καὶ στυγερῇ πενίῃ" 
αἰσχύνει τε γένος, κατὰ δ᾽ ἀγλαὸν εἶδος ἐλέγχει, 
πᾶσα δ᾽ ἀτιμία καὶ καχότης ἕπεται. 
Εἶθ᾽ οὕτως ἀνδρός τοι ἀλομένου οὐδεμί᾽ ὥρη 
γίνεται, οὔτ᾽ αἰδὼς εἰσοπίσω τελέθει. 
Θυμῷ γῆς πέρυ τῆσδε μαχώμεβα, καὶ περὶ παίδων 
ϑνήσχωμεν, ψυγέων μηχέτι φειδόμενοι, 
ὦ νέοι, ἀλλὰ μάχεσθε παρ᾽ ἀλλήλοισι μένοντες 
μηδὲ φυγῆς αἰσχρᾶς ἄρχετε, μοδὲ φόβου. 
᾿Αλλὰ μέγαν ποιεῖτε καὶ ἄλχιμον ἐν φρεσὶ ϑυμὸν, 
μηδὲ φιλοψυχ εἴτ᾽ ἄνδρασι μαρνάμενοι. 
Τοὺς δὲ παλαιτέρους, ὧν οὐχέτι γούνατ᾽ ἐλαφρὰ, 
μὴ καταλείποντες φεύγετε τοὺς γεραούς. 


TYRTAEUS. 244 
Αἰσχρὸν γὰρ δὴ τοῦτο μετὰ προμάχοισι πεσόντα. 
χεῖσθαι πρόσθε νέων ἄνδρα παλαιότερον, 
ἤδη λευχὸν ἔχοντα κάρη πολιόν τε γένειον, 
ϑυμὸν ἀποπνείοντ᾽ ἄλκιμον ἐν κονίῃ, 
αἱματόεντ᾽ αἰδοῖα φίλαις ἐν χερσὶν ἔχοντα 
(αἰσχρὰ τάγ᾽ ὀφθαλμοῖς xa νεμεσητὸν ἰδεῖν), 
καὶ χρόα γυμνωθέντα νέοισι δὲ παντ᾽ ἐπέοικεν" 
ὄφρ᾽ ἄρα τῆς ἥδης ἀγλαὸν ἄνθος ἔχῃ, 
ἀνδράσι μὲν ϑνητωῖσιν ἰδεῖν, ἐρατὸς δὲ γυναιξὶ 
ζωὸς ἐών" καλὸς δ᾽ ἐν προμάχοισι πεσών. 


β΄. 


12A Ἡρακλῆος γὰρ ἀνικήτου γένος ἐστὲ, 
ϑαρσεῖτ᾽, οὔπω Ζεὺς αὐχένα λοξὸν ἔχει. 

Μηδ’ ἀνδρῶν πληθὺν δειμαίνετε, μηδὲ φοβεῖσθε. 
"Boc δ᾽ εἰς προμάχους ἀσπίδ᾽ ἀνὴρ ἐχέτω, 

ἐχθρὰν μὲν ψυχὴν ϑέμενος, ϑανάτου δὲ μελαίνας 
χῆρας αὐγαῖσιν ἠελίοιο. φίλας. 

Ἴστε γὰρ ὡς "Aptog πολυδαχρύου &et* ἀρίδηλα, 
εὖ δ᾽ ὀργὸν ἐδάητ᾽ ἀργαλέου πολέμου" 

34 μετὰ φευγόντων τε διωχόντων τ᾽ ἐγένεσθε,, 

16 


943 TYRTAEUS. 
ὦ νέοι, ἀμφοτέρων δ᾽ εἰς κόρον ἡλάσατε. 
Οἵ μὲν γὰρ τολμῶσι παρ᾽ ἀλλήλοισι μένοντες 
ἐς τ᾽ αὐτοσχεδίην καὶ προμάχους ἰέναι, 
παυρότεροι ϑνήσχουσι, σάουσι δὲ λαὸν ὀπίσσω- 
τρεσσάντων δ᾽ ἀνδρῶν πᾶσ᾽ ἀπόλωλ᾽ ἀρετή. 
Οὐδεὶς ἄν ποτε ταῦτα λέγων ἀνύσειεν ἕκαστα, 
ὅσο", ἂν αἰοχρὰ πάθη, γίνεται ἀνδρὶ κακά. " 
᾿Αργαλέον γὰρ ὄπισθε μετάφρενόν ἐστι δαΐζειν 
ἀνδρὸς φεύγοντος διηΐῳ ἐν πολέμῳ. 
Αἰσχρὸς δ᾽ ἔστι νέκυς κατακείμενος ἐν χονίησι 
νῶτον ὄπισθ᾽ αἰχμῇ δουρὸς ἐληλαμένος. 
"AXI τις εὖ διαδὰς μενέτω ποσὶν ἀμφοτέροισιν 
στηριχθεὶς ἐπὶ γῆς, χεῖλος ὀδοῦσι δαχὼν, 
τεήρους τε χνήμας τε κάτω χαὶ στέρνα καὶ ὥμους 
ἀσπίδος εὐρεΐης γαστρὶ καλυψάμενος" 
. “δεξιτέρῃ δ᾽ ἐν γειρὶ τινασσέτω ὄδριμον ἔγχος, 
χεινείτω δὲ λόφον δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς. 
ἝἜρδων δ᾽ ὄδριμα ἔργα, διδασχέσθω πολεμίζειν, 
μηδ᾽ ἐκτὸς βελέων ἐστάτω ἀσπίδ᾽ ἔχων. 
Αλλά τις ἐγγὺς ἰὼν αὐτοσχ εδὸν ἔγχει μακρῷ 
ἣ ξίφει οὐτάζων δήϊον ἄνδρ᾽ ἑλέτω. 
Καὶ πόδα πὰρ ποδὶ Sé, καὶ ἐπ᾿ ἀσπίδος 
ἀσπίδ᾽ ἐρείσας, 


TYRTAEUS. 245 
ἂν δὲ λόφον τε λόφῳ καὶ κυνέην κυνέῃ, 
καὶ στέρνον στέρνῳ πεπαλημένος ἀνδρὶ μαχέσθω, 
ἣ ξίφεος κώπην, ἢ δόρυ μακρὸν ἑλών. 
Ὑμεῖς δ᾽ ὦ γυμνῆτες ὑπ᾽ ἀσπίδος ἄλλοθεν ἄλλος 
πτώσσοντες, μεγάλοις σφάλλετε γερμαδίοις, 
δούρασι τε ξεστοῖσιν ἀχοντίζοντες ἐς αὐτοὺς 
τοῖσι πανοπλίταις πλήσιον ἱστάμενοι. 
T^ 
Οὔτ᾽ ἂν μνησαίμην, οὔτ᾽ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιθείην, 
οὔτε ποδῶν ἀρετῆς, οὔτε παλαισμοσύνης, 
οὐδ᾽’ εἰ Κυκλώπων μὲν ἔχοι μέγεθός τε βίην τε, 
γικῴη δὲ ϑέων Θρηΐκιον βορέην" 
οὐδ᾽ εἰ Τιθωνοῖο φυὴν χαριέστερος εἴη, 
πλουτοίη δὲ Μίδεω καὶ Κινύρεω βάθιον" 
οὐδ᾽ εἰ Τανταλίδεω Πέζοπος βασιλεύτερος εἴη, 
γλῶσσαν δ᾽ ᾿Αδρήστου μειλιχόγηρυν ἔχοι" 
οὐδ᾽ εἰ πᾶσαν ἔχοι δόξαν πλὴν ϑούριδος ἀλκῆς" 
οὐ γὰρ ἀνὴρ ἀγαθὸς γίνεται ἐν πολέμῳ, 
εἰ μὴ τετλαίη μὲν ὁρῶν φόνον αἱματόεντα, 
xii δηΐων ὀρέγοιτ᾽ ἐγγύθεν ἱστάμενος. 
Ἡ δ᾽ ἀρετὴ" τόδ᾽ ἄεθλον ἐν ἀνθρώποισιν ἄριστον 


244 TYRTAEUS. 
κάλλιστόν τε φέρειν γίνεται ἀνδρὶ νέῳ. 

Ξυνὸν δ᾽ ἐσθλὴν τοῦτο πολήϊ τε παντί τε δήμῳ 
ὅστις ἀνὴρ διαδὰς ἐν προμάχοισι μένῃ 

νωλεμέως, αἰσχρᾶς δὲ φυγῆς ἐπὶ πάγχυ λάθηται, 
ψυχὴν καὶ ϑυμὸν τλήμονα παρθέμενος, 

ϑαρσύνῃ δὲ πεσεῖν τὸν πλήσιον ἄνδρα παρεστώς" 
οὕτος ἀνὴρ ἀγαθὸς γίνεται ἐν πολέμῳ. 

Αἶψα δὲ δυσμενέων ἀνδρῶν ἔτρεψε φάλαγγας 
τρηχείας, σπουδῇ τ᾽ ἔσχεθε χῦμα μάχης. 

Αὐτὸς δ᾽ ἐν προμάχοισι πεσὼν φίλον ὥλεσε ϑυμὸν 
ἄστυ τε xad λαοὺς καὶ πατέρ᾽ εὐκλεΐσας" 

πολλὰ διὰ στέρνοιο xoà ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης 
καὶ διὰ ϑώρηκος πρόσθεν ἐληλαμένος. 

Τὸν δ᾽ ὀλοφύρονται μὲν ὁμῶς νέοι ἠδὲ γέροντες, 
ἀργαλέῳ τε πόθῳ πᾶσα κέκηδε πόλις. 

Καὶ τύμος, καὶ παῖδες ἐν ἀνθρώποις ἀρίσημοι, 
καὶ παίδων παῖδες καὶ γένος ἐξοπίσω. 

Οὐδέποτε κλέος ἐσθλὸν ἀπόλλυται, οὐδ᾽ ὄνομ᾽ 

αὐτοῦ, 

ἀλλ᾽, ὑπὸ γῆς περ ἐὼν, γίνεται ἀθάνατος, 

ὅντιν᾽ ἀριστεύοντα, μένοντά τε μαρνάμενόν τεῦ 
γῆς πέρι καὶ παίδων ϑοῦρος "Agne ὀλέση. 

Εἰ δὲ φύγῃ μὲν κῆρα τανηλεγέος ϑανάτοιο, 


TYRTAEUS. 9245 
νικήσας δ᾽ αἰχμῆς ἀγλαὸν εὖχος ἕλη, 
πάντες μὲν τιμῶσιν ὁμῶς νέοι ἠδὲ παλαιοὶ, 
πολλὰ δὲ τερπνὰ παθὼν ἔρχεται εἰς ἀΐδην. 
Γηράσχων δ᾽ ἀστοῖσι μεταπρέπει, οὐδέ τις αὐτὸν 
βλάπτειν οὐτ᾽ αἰδοῦς οὔτε δίκης ἐθέλει. 
Πάντες δ᾽ ἐν ϑώχοισι ὁμῶς νέοι, οἵ τε κατ᾽ αὐτὸν 
εἴχουσ᾽ ἐκ χώρης, οἵ τε παλαιότεροι. 
Ταύτης νῦν τὶς ἀνὴρ ἀρετῆς εἰς ἄχρον ἵχεσθαι 
πειράσθω ϑυμῷ, μὴ μεθιεὶς πόλεμον. 


δ΄. 


Μέχρις τεῦ χατάχεισθε; xdv ἄλχιμον ἕξετε 
Supov, 
ὦ νέοι; Οὐδ᾽ αἰδεῖσθ’ ἀμφιπερικτίονας, 
ὧδε λίην μεθίεντες ; "Ev εἰρήνη δὲ δοκεῖτε 
ἦσθαι, ἀτὰρ πόλεμος γαῖαν ἅπασαν ἔχει ! 
Καί τις ἀποθνήσχων ὕστατ᾽ ἀχοντισάτω" 
τιμῆέν τε γάρ ἐστι καὶ ἀγλαὸν ἀνδρὶ μάχεσθαι. 
γῆς πέρι καὶ παίδων κουριδίης τ᾿ ἀλόχου 
δυσμενέσιν: ϑάνατος δέ ποτ᾽ ἔσσεται, ὁππότε 
χεν δὴ 


946 TYRTAEUS. 
μοῖραι ἐπικλώσωσ᾽. ᾿Αλλά τις ἰθὺς ἴτω 

ἔγχος ἀνασχόμενος καὶ ὑπ᾽ ἀσπίδος ἄλκιμον ἧτορ 
ἔλσας, τὸ πρῶτον μιγνυμένου πολέμου. 

οὐ γάρ χως ϑάνατόν T φυγεῖν εἱμαρμένον ἐστὶν 
ἄνδρ᾽, οὐδ᾽ εἰ προγόνων 7, γένος ἀθανάτων. 

Πολλάκι ᾿ληϊοτῆτα φυγὼν χαὶ δοῦπον ἀκόντων 
ἔρχεται, ἐν δ᾽ οἴχῳ μοῖρα χίχεν ϑανάτου. 

᾿Αλλὰ ὁ μὲν οὐχ ἔμπας δήμῳ φίλος οὐδὲ πθεινὸς, 
τὸν δ᾽ ὀλίγος στενάχει καὶ μέγας ἤν τι πάθῃ" 

λαῷ γὰρ συμπάντι πόθος κρατερόφρονος ἀνδρὸς 
ϑνήσκοντος: ζώων δ᾽ ἄξιος ἡμιθέων. 

Ὥσπερ γάρ μιν πύργον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶσιν, 
ἕρδει γὰρ πολλῶν ἄξια μοῦνος ἐών. 


941 


SAPPHUS RELIQULE. 


α΄. Eig ᾿Αφροδίτην. 
Ποικιλόθρον᾽, ἀθάνατ᾽ ᾿Αφροδίτα, 
παῖ Διὸς, δολοπλόκε, λίσσομαί τε, 
μή μ᾽ ἄσαισι, μηδ᾽ ἀνίαισι δάμνα, 
πότνια, ϑῦμον. 
᾿Αλλὰ τυΐδ᾽ ἔλθ᾽ αἴποκα χἀτερῶτα 
πᾶς ἐμᾶς αὐδᾶς ἀΐοισα πολλὺ 
ἔκλυες, πατρὸς δὲ δόμον λιποῖσα, 
χρύσεον ἦλθες 
ἄρμ᾽ ὑποζεύξασα, κάλοι δέ τ᾽ ὧγον 
ὠχέες στροῦθοι, περὶ γᾶς μελαίνας 
πύκχνα δινῦντες πτέρ᾽ ἀπ᾽ ὠραν᾽ ὠθέ- 
διὰ μέσσω" 
iy ἀλλ᾽ ἐξίκοντο" τὺ δ᾽, ὦ μάκαιρα, 
μειδιάσασ᾽ ἀθανάτω προσώπω, 
ipe! ὄττι γ᾽ ἦν τὸ πέπονθα, χ᾽ ὄττι 
δή τε χάλημμι, 
x! ὄττι γ᾽ ἐμῶ μάλιστ᾽ ἐθέλων γενέσθαι 
ganó. ϑύμω, τίνα δ᾽ αὖτε πείθημ.- 
μι σαγήνεσσαν φιλότατα᾽ τίς τ᾽, ὦ 


948 SAPPHO. 


Σαπφοῖ, ἀδικῇ ; 
Καὶ γὰρ ai φεύγει, ταχέως διώξει" 
αἱ δὲ δῶρα μὴ δέκετ᾽, ἀχλὰ δώσει" 
αἱ δὲ μὴ φιλῇ, τάχεως φιλάσει, 
ἢ οὐκὶ ἐθέλλοις. 
ἜΘ᾽ ἐμοὶ καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον 
ἐκ μεριμνᾶν, ὄσσα δ᾽ ἐμοὶ τελέσααι 
Ξϑῦμος ἱμέῤῥει, τέλεσον' τὺ δ᾽ αὐτὰ 
σύμμαχος ἔσσο. 


β΄. Πρὸς γυναῖκα ἐρωμένην. 


Φαίνεταί μοι χῆνος ἴσος ϑεαῖσιν 
ἔμμεν ὠνὴρ, ὅστις ἐναντίος τοι 
ἐσδάνει, καὶ πλασίον ἀδὺ φωνα- 
σαί σ᾽ ὑπακούει, 
καὶ γελάϊς ἱμερόεν" τό μοι "uy 
χαρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν. 
Ὡς γὰρ εἴδω τε, βροχέως με φωνᾶς 
οὐδὲν ἔτ᾽ ἴχει. 
᾿Αλλὰ καμμὲν γλῶσσα ἔαγ᾽, ἂν δὲ λεπτὸν 
αὐτίκα χρῶ πῦρ ὑποδεδρόμαχεν, 
ὀππάτεσσιν δ᾽ οὐδὲν ὄρημ.᾽, ἐπιθομ.- 


SAPPHO. 249 
βεῦσι δ᾽ dxouai- 
χαδὸ᾽ ἰδρὼς ψύχρος χέεται, τρόμος δὲ 
πᾶσαν ἀγρεῖ, χλωροτέρα δὲ ποίας 
ἐμμί- τεθνᾶναι δ᾽ ὀλίγω δέοισα 
φαίνομαι ἄπνους. 
᾿Αλλὰ πᾶν τολματὸν, ἐπεὶ πένητα... 


΄. Πρὸς πλουσίαν, ἀλλὰ ἀμαϑῇ καὶ ἄμουσον 
υναῖχα. 


Κατθανοῖσα δὲ κείσεαι" 

οὐδέ τι μναμοσύνα σέθεν 

ἔσσεται, οὐδέ ποκ᾽ ὕστερον" 

οὐ γὰρ πεδέχεις βρόδων, 

τῶν ix Πιερίας. "AX ἀφανὴς 
xiv. "Alla δόμοις φοιτάσεις. 

οὐδεὶς δέ τε βλέψει πέδαυρον 


. γεχύων ἐκπεποταμέναν. 
δ΄. 


Ἐλθὲ, Κύπρι, χρυσείαισιν. 


250 SAPPHO. 
ἐν γυλίκεσσιν  dÓpoi, 
συμμεμιγμένον ϑαλίαισι 
νέκταρ οἰνοχοεῦσα 
τούτοισι τοῖς ἐταίροις 
ἐμοῖς γε χαὶ σοῖς. 


ε΄. 
Τλυχεῖα μᾶτερ, οὔ τι δύναμαι χρέκειν τὸν ἰστὸν, 
módo δαμεῖσα παιδὸς, βραδινὰν δι᾽ ᾿Αφροδίταν. 
ς΄. 

Δέδυχε μὲν & Σελάνα 

xài Πληϊάδες, μέσαι δὲ 

νύχτες, παρὰ δ᾽ ἔρχετ᾽ ὥρα 

ἐγὼ δὲ μόνα καθεύδω. 


951 


TIEOCRITI CARMINA. 
—— m oum —— 

KYKAQW. Εἰδύλλιον ια΄. 
Οὐδὲν ποττὸν ἔρωτα πεφύκει φάρμακον ἄλλο, 
Νικία, οὔτ᾽ ἔγχριστον, ἐμὶν δοκεῖ, οὔτ᾽ ἐπίπαστον, 
ἣ ταὶ Πιερίδες" κοῦφον δέ τι τοῦτο καὶ ἀδὺ 
Ὑγίνετ᾽ ἐπ᾽ ἀνθρώποις, εὑρεῖν δ᾽ οὐ ῥᾳδιόν ἐντι. 
Γινώσκειν δ᾽ οἶμαί τυ καλῶς ἰατρὸν ἐόντα, 
καὶ ταῖς ἐννέα δὴ πεφιλαμένον ἔξοχα μοίσαις. 
Οὕτω γοῦν ῥάϊστα EY! ὁ Κύκλωψ ὁ παρ᾽ ἁμῖν, 
ὡρχαῖος Πολύφαμος, ὅκ᾽ ἤρατο τᾶς Γαλατείας, 
ἄρτι γενειάσδων περὶ τὸ στόμα τὼς χροτάφως τε" 
ἤρατο δ᾽ οὔτι ῥήδοις, οὐ μάλοις, οὐδὲ xtx(wots, 
ἀλλ᾽ ὁλοαῖς μανίαις" ἀγεῖτο δὲ πάντα πάρεργα. 
Πολλάκι ταὶ ὄϊες ποτὶ τωὔλιον αὐταὶ ἀπῆνθον 
χλωρᾶς ἐκ βοτάνας" ὁ δὲ τὰν Γαλάτειαν ἀείδων 
αὐτὸς ἐπ᾽ ἀϊόνος xaveráxevo φυχιοέσσας 
ἐξ dois, ἔγθιστον ἔχων ὑποκάρδιον ἕλκος 
Κύπριδος ἐκ μεγάλας, d οἱ ἥπατι πᾶξε βέλεμνον. 
᾿Αλλὰ τὸ φάρμακον εὗρε" καθεζόμενος δ᾽ ἐπὶ πέτρας 
ὑψηλᾶς ἐς πόντον ὁρῶν ἄειδε τοιαῦτα: 
« ὯὮ λευχὰ Γαλάτεια, τί τὸν φιλέοντ᾽ ἀποδάλλῃ 5 


252 . THEOCRITUS. 

λευχοτέρα παχτᾶς ποτιδεῖν, ἁπαλωτέρα ἀρνὸς, 
μόσχω γαυροτέρα, φιαρωτέρα. ὄμφακος ὠμᾶς" 
φοιτῆς δ᾽ αὖθ᾽ οὑτῶς, ὄκκα γλυχὺς ὕπνος ἔχῃ μεν 
οἴχῃ δ᾽ εὐθὺς ἰοῖσ᾽, dox γλυκὺς ὕπνος ἀνῇ με, 
φεύγεις δ᾽ ὥσπερ ὄϊς πολιὸν λύκον ἀθρήσασα. 
Ἤράσθην μὲν ἔγωγα τεοῦς, κόρα, ἁνίκα πρᾶτον 
ἦνθες ἐμᾷ σὺν ματρὶ ϑέλοισ᾽ ὑακίνθινα φύλλα 

ἐξ ὄρεος δρέψασθαι, ἐγὼ δ᾽ ὁδὸν ἀγεμόνευον. 
Παύσασθαι δ᾽ ἐσιδών τι, καὶ ὕστερον οὐδέ τί πᾳ νῦν 
ἐκ τήνω δύναμαι" τὶν δ᾽ ob μέλει οὐ μὰ AC οὐδέν. 
ωώσχω, χαρίεσσα κόρα, τίνος οὕνεκα φεύγεις" 
οὕνεχά μοι λασία μὲν ὀφρὺς ἐπὶ παντὶ μετώπῳ 
ἐξ ὠτὸς τέταται ποτὶ ϑώτερον ὡς μία μακρά" 
εἷς δ᾽ ὀφθαλμὸς ἔπεστι, πλατεῖα δὲ ῥὶς ἐπὶ χείλει. 
᾿Αλλὰ ὠὑτὸς τοιοῦτος ἐὼν, βοτὰ χίλια βόσχω, 
cix τούτων τὸ κράτιστον ἀμελγόμενος γάλα πίνω" 
πυρὸς δ᾽ οὐ λείπει μ᾽ οὔτ᾽ ἐν ϑέρει οὔτ᾽ ἐν ὁπώρᾳ, 
οὐ χειμῶνος ἄκρω" ταρσοὶ δ᾽ ὑπεραχθέες αἰεί. 
Συρίσδεν δ᾽ ὡς οὔτις ἐπίσταμαι ὧδε Κυχλώπων, 
iv, τὸ φίλον γλυχύμαλον, ἅμα κἡμαυτὸν ἀείδων 
πολλάκι νυχτὸς ἀωρί: τρέφω δέ τοι ἕνδεχα νεβρὼς 
πάσας μαννοφόρως, καὶ σχύμνως τέσσαρας ἅρχτων. 
7430) ἀφίκου τὸ ποθ᾽ ἄμμε καὶ ἐξεῖς οὐδὲν ἔλασσον, 


THEOCRITUS. 253 
πὰν γλανκχὰν δὲ ϑάλασσαν ἔα ποτὶ χέρσον ὀρεχϑεῖν. 
“Ἄδιον ἐν τὥντρῳ παρ᾽ ἐμὶν τὰν νύχτα διαξεῖς- 
ἐντὶ δάφναι τηνεὶ, ἐντὶ ῥαδιναὶ κυπάρισσοι, 
ἐντὶ μέλας κισσὸς, vi? ἄμπελος d γλυκύκαρπος- 
ἐντὶ ψυγρὸν ὕδωρ, τό μοι & πολυδένδρεος Αἴτνα 
λευχᾶς ἐκ χιόνος ποτὸν ἀμόρόσιον προΐητι. 
τίς κἂν τῶνδε ϑάλασσαν ἔχειν ἣ χύμαϑ᾽ ἕλοιτο; 
αἱ δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ δοκέω λασιώτερος ἦμεν, 
ἐντὶ δρυὸς ξύλα μοι καὶ ὑπὸ σποδῷ ἀκάματον πῦρ- 
καιόμενος δ᾽ ὑπὸ τεῦς καὶ τὰν ψυχὰν ἀνεχοίμαν, 
καὶ τὸν ἕν᾽ ὀφθαλμὸν, τῶ μοι γλυχερώτερον οὐδέν. 
Ὥιμοι, ὅτ᾽ οὐχ ἔτεκέν μ᾽ & μάτηρ βράγχι᾽ ἔγοντα 

. ὡς κατέδυν ποτὶ τὶν, καὶ τὰν χέρα τεῦς ἐφίλασα, 
αἱ μὴ τὸ στόμα λῆς, ἔφερον δέ τοι 3 κρίνα λευκὰ, 
ἢ μάκων᾽ ἀπαλὰν ἐρυθρὰ πλαταγώνι᾽ ἔχοισαν. 
᾿Αλλὰ τὰ μὲν ϑέρεος, τὰ δὲ γίνεται ἐν χειμῶνι, 
ὥςτ᾽ οὐκ ἄν τοι ταῦτα φέρειν ἅμα πάντ᾽ ἐδυνάθην.. 
Νῦν μὰν, ὦ κύριον, νῦν αὐτόθι νεῖν γε μαθεῦμαι ἢ 
Axa τις σὺν ναὶ πλέων ξένος ὧδ᾽ ἀφίκηται, 
ἃς εἰδῶ, τί ποθ᾽ ἀδὺ κατοικεῖν τὸν βυθὸν Gps 
Ἐξένθοις, Γαλάτεια, καὶ ἐξενθοῖσα λάθοιο, 
ὥσπερ ἐγὼ νῦν ὧδε καθήμενος, οἴκαδ᾽ ἀπενθεῖν- 
ποιμαίνεινδ᾽ ἐθέλοις σὺν ἐμὶναμακαὶ γάλ᾽ ἀμδλγειν 


954 THEOCRITUS. 

"xd τυρὸν πᾶξαι τάμισον δριμεῖαν dica! !!.. 
A μάτηρ ἀδικεῖ με μόνα, καὶ μέμφομαι αὐτᾷ" 
οὐδὲν πᾷ Top ὅλως ποτὶ τὶν φίλον εἶπεν ὑπέρ μευ, 
χαὶ ταῦτ᾽ ἃ ἅμαρ ἐπ᾽ Gp ὁρεῦσά με λεπτὸν ἐόντα! 
Φασῶ τὰν κεφαλὰν καὶ τὼς πόδας ἀμφοτέρως μευ 
σφύσδειν, ὡς ἀνιαθῇ, ἐπεὶ κἠγὼν ἀνιῶμαι ἢ. ον 
Ὦ Κύκλωψ, Κύχλωψ, πᾷ τὰς φρένας ἐχπεπό- 


740215 

abo ἐνθὼν ταλάρως τε πλέκοις καὶ ϑαλλὸν 
dud 

ταῖς ἄρνεσσι φέροις, τάχα xai πολὺ μᾶλλον 

᾿ ἔχοις νοῦν. 


Τὰν παρεοῖσαν ἀἄμελγε" τί τὸν φεύγοντα διώχεις ; 
εὑρήσεις Γαλάτειαν ἴσως καὶ χαλλίον᾽ ἄλλαν. 
Πολλαὶ συμπαῖσδέν με κόραι τὰν νύχτα χέλονται, 
κιχλίσδοντι δὲ πᾶσαι, ἐπεί κ᾽ αὐταῖς ὑπαχούσω. 
Δῆλον ὅτ᾽ ἐν τᾷ γᾷ κἡγώ τις φαίνομαι ἦμεν». 
Οὕτω τοι Πολύφαμος ἐποίμαινεν τὸν ἔρωτα 
μουσίσδων, ῥᾷον δὲ διᾶγ᾽ ἢ εἰ χρυσὸν ἔδωχεν. 


THEOCRITUS. 255 


ΣΥΡΑΚΟΥ͂ΣΙΑΙ Ἢ ᾿ΑΔΩΝΙΑΖΟΥ͂ΣΑΙ. 
Εἰδύλλιον ιε΄, 


ΓΟΡΓῺ, ΠΡΑΞΙΝΟΑ, ΓΡΑΥ͂Σ, ΞΈΝΟΣ. 
['ETEPOX ΞΕΝΟΣ, ΓΥΝῊ ᾿ΑΟΙΔΟΣ.] 
ΤΌΡΓΩ. 

Ἐνδοῖ Πραξινόα ; 
HPAZINOA. 
Γοργοῖ φίλα, ὡς χρόνῳ ; ἐνδοῖ, 
Θαῦμ᾽ ὅτι καὶ νῦν ἦνθες" ὅρη δίφρον, Εὐνόα, αὐτᾷ“ 


ἔμόδαλε καὶ ποτίκρανον. 
ΓΟΡΙΩ. 
Ἔχει κάλλιστα. 
HPAENOA. 
Καθίζευ. 
ΓΟΡΓΩ. 


Ὦ τᾶς ἀδαμάτω ψυχᾶς" μόλις ὕμμιν ἐσώθην, 

Πραξινόα, πολλῶ μὲν ὄχλῶ, πολλῶν δὲ τεθρίππων" 

παντᾷ χρηπῖδες, παντᾷ χλαμυδηφόροι ἄνδρες" 

ἁ δ᾽ ὁδὸς ἄτρυτος" τὺ δ᾽ ἑκαστοτέρω μεῦ ἀποικεῖς.. 
HPASZINOA. 

Ταῦθ᾽ ὁ πάραρος τῆνος ἐπ᾽ ἔσχατα γᾶς ἔλαδ᾽ db 


256 THEOCRITUS. 
ἰλεὸν, οὐχ οἴκησιν, ὅπως μὴ γείτονες ὦμες 
ἀλλάλαις, ποτ᾽ ἔριν φθονερὸν χαχὸν, αἰὲν ὁμοῖος. 
ΓΟΡΓΩ. 
Μὴ λέγε τὸν τεὸν ἄνδρα, φίλα, Δείνωνα τοιαῦτα, 
τῶ μικκῶ παρεόντος" ὄρη, γύναι, ὡς ποθορῇ τυ. 
Θάρσει, Ζωπυρίων, γλυχερὸν τέχος" οὐ λέγει ἀπφύν. 
ΠΡΑΞΙΝΟΑ. 
Αἰσθάνεται τὸ βρέφος, ναὶ τὰν πότνιαν" 
ΓΟΡΓΩ. 
Καλὸς ἀπφύς. 
IIPASINOA. 
᾿Απφὺς μὰν τῆνος πρώαν (λέγομες τὰ πρώαν ϑὴν 
πάντα) νίτρον χαὶ φῦχος ἀπὸ σκανᾶς ἀγοράσδων 
χκ΄ἦνθε φέρων ἅλας ἄμμιν, ἀνὴρ τρισχαιδεχάπαχυς. 
ΓΟΡΓΩ. 
“Χὡμὸς ταυτᾷ ἔχει, φθόρος ἀργυρίω, Διοχλείδας- 
ἑπταδράχμως κυνάδας, γραιᾶν ἀποτίλματα πηρᾶν, 
πέντε πόχως ἔλαδ᾽ ἐχθὲς, ἃ ἅπαν ῥύπον, ἔργον 
ἐπ᾿ ἔργῳ. 
"AA * ἴθι, τὠμπέχονον καὶ τὰν περονατρίδα λάζευ. 
^ μᾶμες τῶ βασιλῆος ἐς ἀφνειῶ Πτολεμαίω 
ϑασόμεναι τὸν ἤΑδωνιν' ἀκούω χρῆμα καλόν τι 
κοσμεῖν τὰν βασίλισσαν. 


THEOCRITUS. 251 
IIPAZINOA. 
Ἐν ὀλδίω ὄλβια πάντα. 
ΓΌΡΓΩ. 
των ἴδες, ὧν εἶπες xai ἰδοῖσα τὺ τῷ μὴ ἰδόντι. 
Ἕρπειν ὥρα χ᾽ εἴη. 
TIPASINOA. 
᾿Αεργοῖς αἰὲν ἑορτά" 
Εὐνόα, ais τὸ νᾶμα καὶ ἐς μέδον, αἰνόθρυπτε, 
Sis πάλιν" αἱ γαλέαι μαλαχῶς χρήσδοντι καθ- 
εὔδειν" 
κινεῦ δὴ, φέρε Saco ὕδωρ. Ὕδατος πρότερον δεῖ- 
ἀδὲ σμᾶγμα φέρει. Δὸς ὅμως" μὴ πουλὺ, ἄπληστε, 
ἔγχει ὕδωρ" δύστανε, τί μευ τὸ χιτώνιον ἄρδεις ; 
παῦε. Ὁχοῖα ϑεοῖς ἐδόκει, ταυτᾷ γε νένιμμαι. 
“ἃ χλὰξ τᾶς μεγάλας πᾷ λάρνακος; ὧδε φέρ᾽ αὐτάν. 
*  roPro. 

Πραξινόα, μάλα τοι τὸ χαταπτυχὲς ἐμπερόναμα. 
τοῦτο πρέπει" λέγε μοι πόσσω κατέδα τοι ἀφ᾽ larmes 
IIPASINOA. 

Mà μνάσῃς, Γοργοῖ" πλέον ἀργυρίω καθαρῶ μνᾶν 
ἣ δύο. τοῖς δ᾽ ἔργοις καὶ τὰν ψυχὰν ποτέθηκα, 
ΤΌΡΓΩ. 
17 


958 TIEOCRITUS. 
᾿Αλλὰ κατὰ γνώμαν ἀπέδα τοι. 
ΠΡΑΞΙΝΟΛ. 

Τοῦτο χάλ᾽ εἶπας. 
Τὼμπέγονον φέρε μοι καὶ τὰν ϑολίαν κατὰ κόσμον 
ἀμοίθες. Οὐκ ἀξῶ τυ τέκνον" μορμὼ, δάκνει ἵππος. 
Δάχρυ᾽ ὅσσα ϑέλεις" γωλὴν δ᾽ οὐ δεῖ τυ γενέσθαι. 
Ἕρπωμες. Φρυγία, τὸν μικχὸν παῖσδε λαξοῖσα, 
τὰν κύν᾽ ἔσω κάλεσον, τὰν αὐλείαν ἀπόκλαξον. 
Ὦ Sedi, ὅσσος ὄχλος" πῶς καί ποχα τοῦτο περᾶσαι. 
χρὴ τὸ κακόν; μύρμακες ἀνάριθμοι καὶ ἄμετροι. 
Πολλά τοι, ὦ Πτολεμαῖε, πεποίηται χαλὰ ἔργα, 
ἐξ ἃ ἐν ἀθανάτοις ὁ τεκών" οὐδεὶς καχοεργὸς 
δαλεῦται τὸν ἰόντα παρέρπων Αἰγυπτιστὶ, 
οἷα πρὶν ἐξ ἀπάτας κεκροταμένοι ἄνδρες ἔπαισδον, 
ἀλλάλοις ὁμαλοὶ, κακὰ παίγνια, πάντες ἐρειοί. 
᾿Αδίστα Γοργοῖ, τί γενώμεθα ; τοὶ πολευισταὶ 
ἵπποι τῷ βασιλῆος. "Avsp φίλε, μή με πατήσῃς 
᾿Ὀρθὸς ἀνέστα ὁ πυῤῥός. ἴδ᾽ ὡς ἄγριος" κυνοθαρσὴς 
Εὐνόα, οὐ φευξῇ; διαχρεσεῖται τὸν ἄγοντα. 
Ὠνάθην μεγάλως" ὅτι μοι τὸ βρέφος μένει ἔνδον. 

ΤΌΡΓΩ. 

Sposi, Πραξινόα" καὶ δὴ γεγενήυεη᾽ ὄπισθεν, 
τοὶ δ᾽ ἔξαν ἐς χώραν. 


THEOCRITUS. 259 
IIPASINOA. 
Καὐτὰ συναγείρομαι ἤδη. 
Ἵππον καὶ τὸν ψυχρὸν ὄφιν τὰ μάλιστα δεδοίχω 
ἐχ παιδός. Σπεύδωμες" ὄχλος πολὺς ἄμμιν ἐπιῤῥεῖ. 
ΓΟΡΓΩ. 
Ἐξ αὐλᾶς, ὦ μᾶτερ; 
ΓΡΑΥ͂Σ. 
Ἐγὼ, τέχνα. 
TOPTrO. 
Εἶτα παρενθεῖν᾽ 
εὐμαρές; 
ΓΡΑΥ͂Σ. 
Ἐς Τροίαν πειρώμενοι ἦνθον ᾽Αχαιοὶ, 
καλλίστα παίδων" πείρᾳ Sy πάντα τελεῖται. 
rOPTO. 
Χρησμὼς & πρεσόῦτις ἀπῷγετο ϑεσπίξασα. 
IIPAEINOA. 
Πάντα γυναῖχες ἴσαντι, καὶ ὡς Ζεὺς ἀγάγεθ᾽ Ἥραν. 
ΤΌΡΓΩ. 
Θᾶσαι, Πραξινόα, περὶ τὰς ϑύρας ὅσσος ὅμιλος 
ϑεσπέσιος. 
HPASINOA. 
Γοργοῖ, δὸς τὰν χέρα μοι" λαδὲ καὶ 00,7 


9260 THEOCRITUS. 
Εὐνόα, Εὐτυχίδος" πότεχ᾽ abvà, μήτι πλαναθῆς. 
Πᾶσαι ἅμ᾽ εἰσένθωμες" ἀπρὶξ Ey eo, Εὐνόα, ἁμῶν. 
οἴμοι δειλαία, δίχα μευ τὸ ϑερίστριον ἤδη 
ἔσχισται, Γοργοῖ. Ποττῶ Διὸς, εἴ τι γένοιο 
εὐδαίμων, ὥνθρωπε, φυλάσσεο τὠμπέχονόν μευ. 
ΞΕΝΟΣ. 
οὐκ ἐπ᾽ ἐμὶν μὲν, ὅμως δὲ φυλαξοῦμαι. 
IIPASINOA. 
Ὄχλος ἄθρως. 
Ὠβθεῦνθ᾽ ὥσπερ ὕες. 
ΞΕΝΟΣ. 
Θάρσει, γύναι" ἐν xa εἰμές. 
IIPASINOA. 
Κεὶς ὥρας κἤπειτα, φίλ᾽ ἀνδρῶν, ἐν καλῷ εἴης, 
ἄμμε περιστέλλων' χρηστῶ χῳχτίρμονος ἀνδρός. 
Φλίδεται Εὐνόα ἄμμιν" ἀγ᾽ ὦ δειλὰ τὺ, βιάζευ. 
Κάλλιστ᾽ - ἐνδοῖ πᾶσαι, ὁ τὰν νυὸν εἶπ᾽ ἀποχλάξας. 
ΓΟΡΓΩ. 

Πραξινόα, πόταγ᾽ ὧδε. Τὰ ποικίλα πρᾶτον ἄθρησον 
λεπτὰ καὶ ὡς χαρίεντα" ϑεῶν περονάματα φασεῖς. 
ΠΡΑΞΙΝΟΑ. 

Πότνι᾽ ᾿Αθαναία, ποῖαί σφ᾽ ἐπόνασαν ἔριθοι, 
ποῖοι ζωογράφοι τἀχριδέα γράμματ᾽ ἔγραψαν. 


- 


THEOCRITUS. 261 
Ὡς ἔτυμ᾽ ἑστάχαντι, καὶ ὡς ἔτυμ᾽ ἐνδινεῦντι, 
ἔμψυχ᾽, οὐκ ἐνυφαντά" Σοφόν τοι χρῆμ᾽ ὥνθρωπος. 
Αὐτὸς δ᾽ ὡς ϑαητὸς ἐπ᾽ ἀργυρέῳ χατάχειται 
χλισμῷ, πρᾶτον ἴουλον ἀπὸ κροτάφων χαταδάλλων, 
ὁ τριφίλατος ἔλδωνις, ὃ κὴν Ἀχέροντι φιλεῖται. 
ἝΤΕΡΟΣ ΞΕΝΟΣ. 

Παύσασθ᾽, à δύστανοι, ἀνάνυτα χωτίλλοισαι 
τρυγόνες. Ἐχκχναισεῦντι πλατειάσδοισαι ἅπαντα. 
ΠΡΑΞΙΝΟΑ. 

Μᾶ, πόθεν ὥνθρωπος ; τί δὲ τὶν, εἰ κωτίλαι εἰμές; 
Πασάμενος ἐπίτασσε' Συραχοσίαις ἐπιτάσσεις ; 
Ὡς εἰδῇς καὶ τοῦτο, Κορίνθιαι εἰμὲς ἄνωθεν, 

ὡς καὶ ὁ Βελλεροφῶν᾽ Πελοποννασιστὶ λαλεῦμες. 
Δωρίσδεν δ᾽ ἔξεστι, δοχῶ, τοῖς Δωριέεσσιν. 

Mà φυῇ, Μελιτῶδες, ὃς ἁμῶν καρτερὸς εἴη. 
Πλὰν ἑνὸς οὐκ ἀλέγω" μή μοι χενεὰν ἀπομάξης. 
ΤΌΡΓΩ. 

Σίγα, Πραξινόα" μέλλει τὸν Ἴλδωνιν ἀείδειν 

ἁ τᾶς Ἀργείας ϑυγάτηρ πολύιδρις ἀοιδὸς, 

ἅτις χαὶ Σπέρχιν τὸν ἰάλεμον ἠρίστευσεν' 

φθεγξεϊταίτι(σάφ᾽ οἶδα) xo dv: διαθρύπτεται ἤδη. 
TYNH ἌἈΟΙΔΟΣ. 

Δέσποιν᾽, ἃ Τολγώς τε χαὶ Ἰδάλιον ἐφίλασας 


262 THEOCRITUS. 

αἰπεινάν ^? Ἐρύκαν, χρυσῷ παίσδοισ᾽ ᾿Αφροδίτα, 
οἷόν τοι τὸν ἤλδωνιν ἀπ᾽ ἀενάου ᾿Αχέροντος 

μηνὶ δυωδεχάτῳ μαλακαίποδες ἄγαγον Ὧραι. 
Βάρδισται μακάρων Ὧραι φίλαι, ἀλλὰ ποθειναὶ 
ἔρχονται πάντεσσι βροτοῖς αἰεί τι φορεῦσαι. 
Κύπρι Διωναία, τὺ μὲν ἀθανάταν ἀπὸ ϑνατᾶς, 
ἀνθρώπων ὡς μῦθος, ἐποίησας Βερενίκαν, 
ἀμέροσίαν ἐς στῆθο; ἀποστάξασα γυναικός" 

ly δὲ χαριζομένα, πολυώνυμε καὶ πολύναε, 

& Βερενιχεία ϑυγάτηρ Ἑλένᾳ εἰχυῖα 

᾿Αρσινόα πάντεσσι χαλοῖς ἀτιτάλλει ἴλδωνιν. 
Πὰρ μέν οἱ ὥρια κεῖται ὅσα δρυὸς ἄκρα φέρονται, 
πὰρ δ᾽ ἁπαλοὶ χᾶποι πεφυλαγμένοι ἐν ταλαρίσκοις 
ἀργυρέοις, Συρίω δὲ μύρω χρύσει᾽ ἀλάδαστρα, 
εἴδατά θ᾽ ὅσσα γυναῖχες ἐπὶ πλαθάνῳ πονέονται 
ἄνθεα μίσγοισαι λευχῷ παντοῖ᾽ ἅμ᾽ ἀλεύρῳ, 
ὅσσά τ᾽ ἀπὸ γλυκερῶ μέλιτος τά τ᾽ ἐν ὑγρῷ ἐλαίῳ, 


πάντ᾽ αὐτῷ πετεηνὰ-καὶ ἑρπετὰ τᾷδε πάρεστιν. 
Χλωραὶ δὲ σχιάδες μαλαχῷ βρίθοισαι ἀνήθῳ. 
δέδμανθ᾽. οἱ δέτε κῶροι ὑπερπωτῶνται "Ἔρωτες, 
οἷοι ἀηδονιδῇες ἐφεζόμενοι ἐπὶ δένδρων 
πωτῶνται πτερύγων πειρώμενοι ὄζον ἀπ᾽ ὄζω. 
“Ὦ ἔδενος, ὦ χρυσὸς, ὦ ἐκ λευχῶ ἐλέφαντος 


THEOCRITUS. 365 
αἰετοὶ οἰνοχόον Κρονίδᾳ Διὶ παῖδα φέροντες. 
Πορφύρεοι δὲ τάπητες ἄνω, μαλακώτεροι ὕπνω 
(& Μίλατος ἐρεῖ χὼ τὰν Σαμίαν καταθόσχων), 
ἔστρωται κλίνα τῷ ᾿Αδώνιδι τῷ xe ἄλλα" 
τὰν μὲν Κύπρις ἔχει, τὰν δ᾽ ὁ ῥοδόπαγυς ἔλδωνις, 
ὀχτωχαιδεχέτης ἢ ἐννεαχαίδεχ᾽ ὁ γαμόρός. 

Οὐ κεντεῖ τὸ φίλαμ᾽, ἔτι οἱ περὶ χείλεα m. 
Νῦν μὰν Κύπρις ἔχοισα τὸν αὑτᾶς χαιρέτω ἄνδρα- 
ἀῶθεν δ᾽ ἄμμες νιν ἅμα δρύτῳ ἀϑρύαι ἔξω 
οἰσεῦμες ποτὶ χύματ᾽ ἐπ᾽ ἀϊόνι πτύοντα, 
λύσασαι δὲ κόμαν χαὶ ἐπὶ σφυρὰ κόλπον ἀνεῖσαι 
στήθεσι φαινομένοις λιγυρᾶς dope ἀοιδᾶς. 
Ἕρπεις, ὦ φίλ᾽ ἔλδωνι, xo ἐνθάδε κεὶς "Ay época. 
“ἡμιθέων, ὥς φαντι, μονότατος. Οὔτ᾽ ᾿Αγαμέμνων 
τοῦτ᾽ ἔπαθ᾽, οὔτ᾽ Αἴας ὁ μέγας βαρυμάνιος ἥρως, 
οὔθ᾽ Ἕκτωρ Ἑχάδας ὁ γεραίτερος εἴχοτι παίδων, 
οὐ Πατροκλῆς, οὐ Πύῤῥος ἀπὸ Τροίας ἐπανελθὼν, 
οὔθ᾽ οἱ ἔτι πρότεροι Λαπίθαι χαὶ Δευχαλίωνες, 
οὐ Πελοπηϊαδᾶν τε xai ΓΆργεος ἄκρα Πελασγοί. 
"Da. νῦν, φίλ᾽ ἴλδωνι, χαὶ ἐς νέωτ᾽ εὐθυμέσαις. 
Καὶ νῦν ἦνθες, ἴλδωνι, καὶ dioc! ἀφίκῃ, φίλος ἥξεις. 
ΤΌΡΓΩ. 
Πραξινόα, τὸ χρῆμα σοφώτερον & ϑήλεια. 


964 THEOCRITUS. 

"OAM, ὅσσα ἴσατι, πανολόία, ὡς γλυχὺ quvti- 
ὥρα ὅμως κεἰς οἶκον" ἀνάριστος Διοχλείδας" 
χὠνὴρ ὄξος ἅπαν, πεινᾶντι δὲ μηδὲ ποτένθης. 
“Χαῖρε, ΓΑδων᾽ ἀγαπατὲ, καὶ ἐς χαίροντας ἀφίχευ.. 


ΚΗΡΙΟΚΛΕΠΤΗΣ. Εἰδύλλιον ιθ΄. 
Τὸν χλέπταν ποτ᾽ Ἔρωτα xaxa κέντασε μέλισσα. 
πηρίον ἐκ σίμόλων συλεύμενον, ἄκρα δὲ χειρῶν 
δάχτυλα πάνθ᾽ ὑπένυξεν' ὁ δ᾽ ἄλγεε καὶ χέρ᾽ 
ἐφύση 
καὶ τὰν γᾶν ἐπάταξε χαὶ arro, τᾷ δ᾽ ᾿Αφροδίτᾳ. 
δᾶῖξεν τὰν ὀδύναν καὶ μέμφετο, ὅττι γε τυτθὸν 
ϑερίον ἐντὲ μέλισσα, καὶ ἁλίχα τραύματα ποιεῖ. 
X& μάτηρ γελάσασα' τὺ δ᾽ οὐχ ἴσον ἐσσὶ 
μελίσσαις ; 
Xó τυτθὸς μὲν ἔης, τὰ δὲ τραύματα ἁλίχα ποιεῖς.. 


ἬΛΆΚΑΤΑ, Εἰδύλλιον κη΄. 
Τλαυχᾶς, ὦ φιλέριθ᾽ ἀλακάτα, δῶρον ᾿Αθανάας 
οναιξὶν, νόος οἰχωφελίας αἷσιν ἐπάδολος" 
Sagas) ' ἄμμιν ὁμιάοτει πόλιν ἐς Νείλεω ἀγλαὰν, 
ὅπα Κύπριδο; ἱρὸν χαλάμω γλωρὴν ὑπαὶ "xa. 


THEOCRITUS. 265 
τᾷδε γὰρ πλόον εὐάνεμον αἰτήμεθα πὰρ Διὸς, 
ὅπως ξεῖνον ἐμὸν τέρψομ᾽ ἰδὼν χἀντιφιλήσομαι 
Νικίαν, Χαρίτων ἱμεροφώνων ἱερὸν φυτὸν, 
καί σε τὰν ἐλέφαντος πολυμόχθω γεγενημέναν 
δῶρον Νικιάας εἰς ἀλόχω χέῤῥας ὁπάσσομεν, 
σὺν τᾷ πολλὰ μὲν ἔργ᾽ ἐκτελέσεις ἀνδρεΐοις 

πέπλοις, 
πολλὰ δ᾽ οἷα γυναῖχες φορέοισ᾽ ὑδάτινα βράκη. 
Δὶς γὰρ ματέρες ἀρνῶν μαλαχὼς ἐν βοτάνᾳ monto 
tv? αὐτοετεὶ, Θευγενίδος γ᾽ Évvex.* ἐὐσφύρω“ 
οὕτως ἀνυσίεργος, φιλέει δ᾽ ὅσσα σαόφρονες. 
Οὐ γὰρ εἰς ἀκίρας οὐδ᾽ ἐς ἀέργω xev ἐδολλόμαν 
ὁπάσαι σε δόμοις ἀμμετέρας εὖσαν ἀπὸ χθονός. 
Καὶ γάρ σοι πατρὶς, ἂν ὡξ Ἐφύρας χτίσσε 
ποτ᾽ ᾿Αρχίας, 
νάσω Τριναχρίας μυελὸν, ἀνδρῶν δοχίμων πόλιν. 
νῦν μὰν οἶκον ἔχοισ᾽ ἀνέρος, ὃς πόλλ᾽ ἐδάη σοφὰ 
ἀνθρώποισι νόσους φάρμαχα λυγρὰς ἀπαλαλκέμεν 
οἰκήσεις xxr Μίλατον ἐραννὰν μετ᾽ Ἰαόνων, 
ὡς εὐαλάχατος Θευγενὶς ἐν δαμότισιν πέλῃ, 
xaí οἱ μνᾶστιν ἀεὶ τῶ φιλαοίδω παρέχης ξένω. 
Κεῖνο γάρτις ἐρεῖ vimos ἰδών σ᾽. 3 μεγάλα χάρις 
δώρῳ σὺν ὀλίγῳ" πάντα δὲ τιματὰ τὰ πὰρ φίλω. 


BION. 
EPITAPHIUM ADONIDIS. 
— —áün9«ne— — 
Εἰδύλλιον α΄. 

αἰζζω τὸν "Αδωνιν’ ἀπώλετο χαλὸς "λδωνις. 
“Ὥλετο χαλὸς ἴλδωνις, ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες. 
Μηχέτι πορφυρέοις ἐνὶ φάρεσι, Κύπρι, κάθευδε" 
ἔγρεο δειλαία κυανοστόλε καὶ πλατάγησον 
στήθεα καὶ λέγε πᾶσιν’ ἀπώλετο χαλὸς ἔλδωνις. 

Aldo τὸν "Adv ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες. 
Κεῖται χαλὸς ἤλδωνις ἐν ὥρεσι, μηρὸν ὀδόντι 
λευχῷ λευχὸν ὀδόντι τυπεὶς, καὶ Κύπριν ἀνιῇ 
λεπτὸν ἀποψύχων" τὸ δέ οἱ μέλαν εἴδεται αἷμα 
χιονέας χατὰ σαρχὴς, ὑπ᾽ ὀφρύσι δ᾽ ὄμματα ναρχῇ, 
χαὶ τὸ ῥόδον φεύγει τῶ γείλευς" ἀμφὶ δὲ τήνῳ 
ϑνάσχει χαὶ τὸ φίλαμα, τὸ μήποτε Κύπρις ἀφήσει. 
Κύπριδι μὲν τὸ φίλαμα, καὶ οὐ ζώοντος ἀρέσκει, 
ἀχλ᾽ οὐκ οἶδεν Ἴλδωνις, ὅ νιν ϑνάσχοντ᾽ ἐφίλασεν. 

Αἰάζω τὸν "Aevi ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες. 
ἔλγριον ἄγριον ἕλχος ἔχει κατὰ μιηρὸν "Adv" 
μεῖζον δ᾽ ἁ Κυθέρεια φέρει ποτικάρδιον ἕλχος. 
Κεῖνον μὲν περὶ παῖδα φίλοι χύνες ὠδύραντο, 
xal Νύμφαι χλαίουσιν ὀρειάδες" & δ᾽ ᾿Αφροδίτα 


BION. 261 
λυσαμένα πλοχαμῖδας ἀνὰ δρυμὼς ἀλάληται 
πενθαλέα νήπεπλος ἀσάνδαλος, αἱ δὲ βάτοι νιν 
ἐρχομέναν κείροντι καὶ ἱερὸν αἷμα δρέπονται" 
ὀξὺ δὲ κωχύουσα δι᾽ ἄγκεα μαχρὰ φορεῖται, 
᾿Ασσύριον βούωσα πόσιν καὶ παῖδα χαλεῦσα. 
Αμφὶ δέ νιν μέλαν αἷμα παρ᾽ ὀμφαλὸν ωρεῖτο, 
στήθεα δ᾽ ἐχ μηρῶν φοινίσσετο, οἱ δ᾽ ὑπὸ μαζοὶ 
γιόνεοι τὸ πάροιθεν ᾿Αδώνιδι πορφύροντο. 

Alo τὰν Κυθέρειαν, ἐπαιάζουσιν "Ἔρωτες. 
Ὥλεσε τὸν χαλὴν ἄνδρα, συνώλεσεν ἱερὸν εἶδος. 
Κύπριδι μὲν καλὸν εἶδος, ὅτε ζώεσχεν "Aloe 
κάτθανε δ᾽ d μορφὰ σὺν ᾿Αδώνιδι Κύπριδος. Aia 
ὥρεα πάντα λέγοντι χαὶ αἱ δρύες, αἴ τὸν Ἤλδωνιν, 
χαὶ ποταμοὶ χλαίοντι τὰ πένθεα τᾶς Ἀφροδίτας, 
καὶ παγαὶ τὴν Ἄδωνιν ἐν ὥρεσι δαχρύοντι, 
ἄνθεα δ᾽ ἐξ ὀδύνας ἐρυθαίνεται: & δὲ Κυθήρα 
πάντας ἀνὰ χναμὼς, ἀνὰ πᾶν νάπος οἰχτρὸν ἀείδει- 
αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν, ἀπώλετο χαλὸς ἴλδωνις. 
Ἀχὼ δ᾽ ἀντεβόχσεν, ἀπώλετο χαλὸς Ἄδωνις. 

Κύπριδος αἰνὸν ἔρωτα τίς οὐχ ἔχλαυσεν ἂν αἰαῖ: 
Ὡς ἴδεν, ὡς ἐνόησεν Ἀδώνιδος ἄσχετον ἕλκος, 
ὡς ἴδε φοίνιον αἴμα μαραινομένῳ περὶ μηρῷ, 
πάχεας ἀμπετάσασα χινύρετο" μεῖνον "Aui, 


968 BION. 
δύσποτμε μεῖνον ἴλδωνι, πανύστατον ὥς σεχιχείω 
ὥς σε περιπτύξω, καὶ χείλεα χείλεσι μίξω. 
"Ego τυτθὸν ἴλδωνι, τὸ δ᾽ αὖ πύματόν με 
φίλασον. 
Ἰοσσοῦτόν με φίλασον ὅσον ζώει τὸ φίλαμα, 
ἄχρις ἀπὸ ψυχᾶς ἐς ἐμὸν ὁτόμα κεὶς ἐμὸν ἧπαρ 
πνεῦμα τεὸν ῥεύσῃ, τὸ δέ σευ γλυκὺ φίλτρον 
ἀμῶλξω, 

ἐκ δὲ πίω τὸν ἔρωτα" φίλαμα δὲ τοῦτο φυλάξω 
ὡς αὐτὸν τὸν Αδωνιν, ἐπεὶ σύ με δύςμορε φεύγεις. 
Φεύγεις μακρὸν ἤλδωνι, καὶ ἔρχεαι εἰς ᾿Αχέροντα. 
καὶ στυγνὸν βασιλῆα και ἄγριον" & δὲ τάλαινα 
To καὶ ϑεός ἐμμι, καὶ οὐ δύναμαί σε διώχειν. 
“Ἀάμθδανε, Περσεφόνα, τὸν ἐμὸν πόσιν" ἐσσὶ 

γὰρ αὐτὰ 
πολλὸν ἐμεῦ κρέσσων, τὸ δὲ πᾶν καλὸν ἐς σὲ 

χαταῤῥεῖ. 
Εἰμὶ δ᾽ ἐγὼ πανάποτμος, ἔχω δ᾽ ἀκόρεστον ἀνίαν, 
χαὶ κλαίω τὸν Ἄδωνιν d μοι ϑάνε καὶ σεσόδημαι. 
Θνάσχεις, ὦ τριπόθατε" πόθος δέ μοι ὡς ὄναρ ἔπτη. 
"Χήρα δ᾽ ἁ Κυθέρεια, κενοὶ δ᾽ ἀνὰ δώματ᾽ Ἔρωτες. 
Σοὶ δ᾽ ἅμα κεστὸς ὄλωλε" τί γὰρ τολμηρὰ 

κυνάγεις ; 


BION. 269 
Καλὸς ἐὼν τοσσοῦτον ἔμεινας ϑῆρα παλαίειν 5 
*Q)* ὀλοφύρατο Κύπρις" ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες 
αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν, ἀπώλετο χαλὸς Ἄδωνις. 
Δάκρυον ἅ Παφία τόσσον χέει, ὅσσον ἴλδωνις 
αἷμα χέει" τὰ δὲ πάντα ποτὶ χθονὶ γίνεται ἄνθη- 
αἷμα ῥόδων τίχτει, τὰ δὲ δάκρυα τὰν ἀνεμώναν. 
αἰάζω τὸν "Αδωνιν" ἀπώλετο καλὸς Ἄδωνις. 
Μηχέτ᾽ ἐνὶ δρυμοῖσι τὸν ἀνέρα μύρεο, Κύπρι. 
Ἔστ᾽ ἀγαθὰ στιδὰς, ἔστιν ᾿Αδώνιδι φυλλὰς 
ἑτοίμα 
λέκτρον ἔχει, Κυθέρεια, τὸ σόν" cü δὲ νεχρὸς, 
ὔλδωνι. 
Καὶ νέχυς ὧν x23; ἐσσι, χαλὸς νέχυς, ola. 
χαθεύδων. 
Κάτθεό νιν μαλαχοῖς ἐνὶ φάρεσιν, οἷς ἐνίαυεν, 
οἷς μετὰ σεῦ ἀνὰ νύκτα τὸν ἱερὸν ὕπνον ἐμόχθει, 
παγχρύσῳ χλιντῆρι" ποθεῖ xai στυγνὸν "Adv. 
Βάλλε δ᾽ ἐνὶ στεφάνοισι xai ἄνθεσι" πάντα σὺν 
. αὐτῷ, 
ὡς τῆνος τέθνακε, χατ᾽ ἄνθεα πάντ᾽ ἐμαράνθη. 
Ῥαῖνε δέ νιν καλοῖσιν ἀλείφασι, ῥαῖνε μύροισιν. 
Ὀλλύσθω μύρα πάντα" τὸ σὸν μύρον ὥλετ᾽ Ἄδωνις. 
Κέκλιται ἁδρὸς Ἄδωνις ἐν εἴμασι πορφυρέοισιν" 


41 BION. 
ἀμφὶ δέ νιν κλαίοντες ἀναστενάγουσιν Ἔρωτες, 
χειράμιενοι γαίτας ἐπ᾿ ᾿Αδώνιδι" χὼ μὲν ὀϊστὼς, 
ὃς δ᾽ ἐπὶ τόξον ἔδαιν᾽, ὃς δ᾽ εὔπτερον ὧγε 
φαρέτραν, 
49 μὲν ἔλυσε πέδιλον ᾿Αδώνιδος, οἱ δὲ λέδησι 
χρυσείοις φορέουσιν ὕδωρ, ὁ δὲ μηρία λούει, 
ὃς δ᾽ ὄπιθεν πτερύγεσσιν ἀναψύγ ει τὸν ἴΑδωνιν. 
Αἰαῖ τὰν Κυθέρειαν, ἐπαιάζουσιν Ἔρωτες. 
ἜἘσδεσε λαμπάδα πᾶσαν ἐπὶ φλιαῖς Ὑμέναιος, 
χαὶ στέφος ἐξεπέτασσε γαμήλιον. Οὐχέτι δ᾽ ὑμὰν, 
ὑμὰν οὐκέτ᾽ ἀειδόμενον μέλος, ἄδεται αἰαῖ, 
Ala καὶ τὸν "Αδωνιν, ἔτι πλέον αἴ Ὑμέναιον. 
Αἱ Χάριτες χλαίοντι τὸν υἱέα τὸν Κινύραο, 
ὥλετο καλὸς Ἄδωνις, ἐν ἀλλήλαισι λέγοισαι. 
Αὐταὶ δ᾽ ὀξὺ λέγοντι πολὺ πλέον ἢ τὺ, Διώνα. 
Καὶ Μοῖσαι τὸν ΓΑδωνιν ἀναχλαίουσιν" ἤΑδωνιν 
αἱ μὲν ἐπαείδουσι, ὁ δέ σφισιν οὐκ ἐπακούει. 
Οὐ μὰν οὐκ ἐθέλει, κώρα δέ νιν οὐκ ἀπολύει. 
Aire γόων Κυθέρεια, τὸ σήμερον ἴσχεο χομμῶν. 
Δεῖ σε πάλιν χλαῦσαι, πάλιν εἰς ἔτος ἄλλο 
δακρῦσαι. 


MOSCHUS SYRACUSIUS. 
— — me «mme — — 
ἜΡΩΣ APAIIETHX. Εἰδύλλιον α΄. 
Ἃ Κύπρις τὸν Ἔρωτα τὸν υἱέα μαχρὸν ἐδώστρει- 
εἴ τις ἐνὶ τριύδοισι πλανώμενον εἶδεν Ἔρωτα, 
δραπετίδας ἐμός ἐστιν’ ὁ μανυτὰς γέρας Ee 
μισθός τοι τὸ φίλαμα τὸ Κύπριδος ἣν δ᾽ ἀγάγης νιν 
οὐ γυμνὸν τὸ φίλαμα, τὺ δ᾽ ὦ ξένε καὶ πλέον ἐξεῖς" 
ἔστι δ᾽ ὁ παῖς περίσαμος" ἐν εἴκοσι πᾶσι μάθοις νιν. 
Χρῶτα μὲν οὐ λευκὸς, πυρὶ δ᾽ εἴχελος" ὄμματα 
δ᾽ αὐτῷ 
δριμύλα καὶ φλογόεντα' κακαὶ φρένες, ἀδὺ λάλημα 
οὐ γὰρ ἴσον νοέει καὶ φθέγγεται" ὡς μέλι qvi, 
ἐν δὲ χολὰ, νόος ἐστὶν ἀνάμερος" ἡπεροπευτὰς, 
οὐδὲν ἀλαθεύων, δόλιον βρέφος, ἄγρια παίοδει. 
Εὐπλόκαμον τὸ κάρανον, ἔχει δ᾽ ἰταμὸν τὸ 
πρόσωπον. 
Μικκύλα μὲν τήνω τὰ χερύδρια, μακρὰ δὲ βάλλει, 
βάλλει κεἰς ᾿Αχέροντα xoi. "Aidéo βασιλῆα. 
Γυμνὸς μὲν τόγε σῶμα, νόος δέοἱ ἐμπεπύκασται.- 
Καὶ πτερύεις ὅσον ὄρνις ἐφίπταται ἄλλοτ᾽ ἐπ᾿ 
ἄχλους 


412 MOSCHUS. 
ἀνέρας ἠδὴ γυναῖκας, ἐπὶ σπλάγνοις δὲ χάϑηται.. 
τόξον ἔχει μάλα βαιὸν, ὑπὲρ τόξῳ δὲ βέλεμνον- 
τυτθὸν ἀεὶ τὸ βέλεμνον, ἐς αἰθέρα δ᾽ ἄχρι φορεῖται. 
Καὶ χρύσεον περὶ νῶτα φαρέτριον, ἔνδοθι δ᾽ ἐντὶ 
τοὶ πιχροὶ χάλαμοι, τοῖς πολλάχι χἡμὲ τιτρώσχει. 
Πάντα μὲν ἄγρια, πάντα" πολὺ πλεῖον δ᾽ ἐνὶ αὐτῷ 
βαιὰ λαμπὰς ἐοῖσα τὸν Ἅλιον αὐτὸν ἀναίθει. 
Ἣν τύ γ᾽ ἕλης τῆνον, δαμάσας ἄγε μηδ᾽ ἐλεήσης. 
Κῆν ποτ᾽ ἴδης κλαίοντα, φυλάσσεο μήσε πλανήσῃ. 
Κὴν γελάῃ, τύνιν ἕλκε" χαὶ ἣν ἐθέλῃ σε φιλᾶσαι, 
φεῦγε" χαχὸν τὸ φίλαμα, τὰ χείλεα φάρμακόν 
im. 

Ἐν δὲ λέγῃ « λαδὲ ταῦτα, χαρίζομαι ὅσσα 

μοι ὅπλα», 
μή τι Sens πλάνα δῶρα" τὰ γὰρ πυρὶ πάντα 


βέδαπται. 


218 


PINDARI OLYMPIA. 
m9 die — 
AIATOPA "POAIQ IIYKTH. 
Εἶδος ζ΄. 
(Quam Oden veteres scribunt adeo probatam 
fuisse olim, ut aureis litteris in Minerva tem- 
plo inscripta consecratur). 
ςροφὴ α΄. κώλων ια΄. 
Φιάλαν ὡσεί τις ἀ- 
φνειᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλὼν, 
ἀμπέλου ἔνδον χαχλάζοι- 
σαν δρόσῳ, δωρήσεται 
νειανίᾳ γαμόρῷ, προπίνων 
οἴκοθεν οἴκαδε, πάγ- 
ρύσον, χορυφὰν χτεάνων, 
^ συμποσίου τε χάριν, χᾶδός τε τιμά- 
σας ἑὸν, ἐν δὲ, φίλων 
παρεόντων, ϑῆχέ μιν ζα- 
λωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς" 


ἀντιςροφὴ α΄. χώλων ια΄. 


18 


914 


PINDARUS. 


χαὶ ἐγὼ νέκταρ χυτὸν, 
Μοισᾶν δόσιν, ἀθλοφόροις 
ἀνδράσιν πέμπων, γλυκὺν xap- 
πὸν φρενός γ᾽, ἱλάσχομαι 
Οὐλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νιχῶν- 
τέσσιν. Ὁ δ᾽ δλόιος, ὃν 
φᾶμαι χατέχοντ᾽ ἀγαθαί. 
Ἄλλοτε δ᾽ ἄλλον ἐποπτεύει χάρις ζω- 
ϑάλμιος, ἀδυμελεῖ 
9? ἅμα μὲν φόρμιγγι, παμφώ- 


νοισί τ᾽ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν. 
ἐπῳδὸς α΄. χώλων ιγ΄. 


Καί νυν ὑπ᾽ ἀμφοτέρων, 

σὺν Διαγόρα κατέθαν, τὰν ποντίαν ᾿ 

ὑμνέων παῖδ᾽ ᾿Αφροδίτας, 

“Αἑλίοιό τε νύμφαν, 

Ῥόδον εὐθυμάχαν, 

Ὄφρα πελώριον ἄνδρα παρ᾽ ᾿Αλ- 
φειῷ στεφανωσάμενον 

αἰνέσω, πυγμᾶς ἄποινα, 


PINDARUS. 218 
καὶ παρὰ Κασταλίᾳ" 
πατέρα τε Δαμάγητον ἀδόντα δίχα" 
᾿Ασίας εὐρυχόρου 
Τρίπολιν νᾶσον πέλας 
Ἐμθόλῳ ναίοντας, Ἀργείᾳ σὺν αἰχμᾷ. 


ςροφὴ β΄. χώλων ια΄. 


Ἐθελήσω τοῖσιν ἐξ 
ἀρχᾶς ἀπὸ Τλαπολέμου 
ξυνὸν ἀγγέλλων διορθῶ- 
σαι λόγων Ἡρακλέος 
εὐρυσθενεῖ γέννᾳ. - Τὸ μὲν γὰρ 
πατρόθεν, ἐκ Διὸς εὔ- 
χονται" τὸ δ᾽ ᾿Αμυντορίδαι 
ματρόθεν, ᾿Ἀστυδαμείας. ᾿Αμφὶ δ᾽ ἀνθρώ- 
mew φρεσὶν ἀμπλαχίαι 
ἀναρίθμητοι κρέμανται. 
Τοῦτο δ᾽ ἀμάχανον εὑρεῖν, 


ἀντιςροφὴ β΄. κώλων τα΄. 


ὅ τι νῦν χαὶ ἐν τελευ- 


216 


PINDARUS. 

τᾷ φέρτατον ἀνδρὶ τυχεῖν. 
Καὶ γὰρ Ἀλχμήνας χασίγνη- 

τὸν νόθον, σκάπτῳ ϑένων 
σκληρᾶς ἐλαίας, ἔκταν᾽ ἐν τίς 

ρῦνθι Διχύμνιον, ἐλ- 

ϑόντ᾽ ἐκ ϑαλάμων Μιδέας, 
τᾶσδε ποτὲ χθονὸς οἰκιστὴρ χολωθείς. 
Αἱ δὲ φρενῶν ταραχαὶ ᾿ 
παρέπλαξαν καὶ σοφόν. Μαν- 

τεύσατο δ᾽ ἐς Θεὸν ἐλθών. 


ἐπῳδὸς β΄. χώλων ιγ΄. 


Τῷ μὲν ὁ Χρυσοχόμας 

εὐώδεος ἐξ ἀδύτου, ναῶν πλόον 

εἶπε Λερναίας ἀπ᾽ ἀχτᾶς 

στέλλεν ἐς ἀμφιθάλασσον 

νομόν. "Eva ποτὲ 

ὁρέχε Θεῶν βασιλεὺς ὁ μέγας 
χρυσαῖς νιφάδεσσι πόλιν, 

ἀνίχ᾽ Αφαίατου τέχναισι 
χαλκελάτῳ πελέχει, 

Πατέρος ᾿Αθαναία κορυφὰν κατ᾽ ἄκραν 


PINDARUS. 27 
ἀνορούσαο᾽, ἀλάλα- 
ξεν ὑπερμάκει βοᾷ" 
Οὐρανὸς δ᾽ ἔφριξέ νιν καὶ Γαῖα μάτηρ. 


ςροφὴ γ΄. κώλων ια΄. 


Ἰότε xal φαυσίόροτος 

δαίμων Ὑπεριονίδας 

μέλλων ἔντειλεν φυλάξα- 
σθαι᾿ χρέος παιοὶν φίλοις, 

c ἂν Θεᾷ πρῶτοι χτίσαιεν 

βωμὸν ἐναργέα, xi 

σεμνὰν ϑυσίαν ϑέμενοι, 

Πατρί τε ϑυμὸν ἰάναιεν, Κόρᾳ τ᾽ ἐγ- 
χειδρόμῳ. Ἐν δ᾽ ἀρετὰν 

ἔδαλεν καὶ χάρματ᾽ ἀνθρώ- 
ποισι Προμαθέος αἰδώς. 


ἀντιςροφὴ γ΄. κώλων ta^. 
Ἐπὶ μὰν βαίνει τι καὶ 


λάθας ἀτέκμαρτα νέφος, 
καὶ παρέλχει πραγμάτων ὁρ- 


218 


PINDARUS. 

ϑὰν ὁδόν γ᾽ ἔξω φρενῶν. 
Καίτοι γὰρ αἰθούσας ἔχοντες 
σπέρμ᾽ ἀνέδαν φλογὸς οὐ" 
τεῦξαν δ᾽ ἀπύροις ἱεροῖς 
ἄλσος ἐν ἀκροπόλει. Καίνοισι μὲν ξαν-- 

ϑὰν ἀγαγὼν νεφέλαν, 
πολὺν σε γρυσόν. Αὐτὰ 
δέ σφισιν ὦπασε τέγναν 

ἐπῳδὸς γ΄. χώλων ιγ΄. 

πᾶσαν, ἐπιχθονίων, 
ηλαυχῶπις, ἀριστοπόνοις χερσὶ χρατεῖν- 
Ἔργα δὲ ζωοῖσιν ἑρπόν- 

πεσσί S? ὁμοῖα κέλευθοι 
φέρον᾽ ἦν oz 
βαϑύ. Δαέντι δὲ 
μείζων ἄδολος 
Φαντὶ δ᾽ dip 


ῥήσιες, οὕπω, ὅτε 

χθόνα δατέοντο Ζεύς τε xo ᾿Αθάνατοι, 
φανερὰν ἐν πελάγει 

Ῥόδον ἔμμεν ποντίῳ᾽ 


PINDARUS. 219 


ἁλμυροῖς δ᾽ ἐν βένθεσιν νᾶσον χεχρύφθαι.. 
ςροφὴ 9^. κώλων ια΄. 


Ἀπεόντος δ᾽ οὔτις ἔν- 
δειξεν λάχος “Αελίου" 

χκαί ῥά μιν γώρας ἀχλάρω- 
τον λίπονθ᾽ ἀγνὸν Θεόν. 

Μνασθέντι δὲ Ζεὺς ἄμπαλον μέλ- 
λὲν Sépe ἀλλά μιν οὐκ 

εἴασεν" ἐπεὶ πολιᾶς 

εἶπε τιν᾽ αὐτὸς ὁρᾶν ἔνδον ϑαλάσσας 

αὐξομέναν πεδόθεν 

πολύβδοσχον γαῖαν ἀνθρώ- ἡ 
muc, καὶ εὔφρονα μάλοις. 


ἀντιςροφὴ δ΄. κώλων ια΄. 


Ἐχκέλευσεν δ᾽ αὐτίχα 
χρυσάμπυχα μὲν Λάχεσιν 
χεῖρας ἀντεῖναι, Θεῶν δ᾽ &p- 
xov μέγαν μὴ παρφάμεν, 
ἀχλὰ Κρόνου σὺν παιδὶ νεῦσαι, 


PINDARUS. 
φαενὸν ἐς αἰθέρα μιν 
πεμφθεῖσαν, ἑᾳ κεφαλᾷ 
ἐξοπίσω γέρας ἔσσεσθαι. Τελεύτα- 
σαν δὲ λόγων χορυφαὶ 
ἐν ἀλαθείᾳ πετοῖσαι. 
Βλάστε μὲν ἐξ ἁλὸς ὑγρᾶς 


ἐπῳδὸς δ΄. κώλων ιγ΄. 


νᾶσος" ἔχει τέ μιν ὁ- 

ξειᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατὴρ, 
πῦρ πνεόντων ἀρχὸς ἵππων. 
Ἔνθα Ῥόδῳ ποτὲ μιχθεὶς 
Τέχεν ἑπτὰ, σοφώ- 

ταταὰ νοήματ᾽ ἐπὶ προτέρων 
ἀνδρῶν παραδεξαμένους, 
παῖδας. ὧν εἷς μὲν Κάμειρον, 
πρεσδύτατόν τε Ἰά- 

λυσον ἔτεχεν, Λίνδον τ΄. Ἀπάτερθε 

δ᾽ ἔχον, 

διὰ γαῖαν τρίχα δασ- 

σάμενοι, πατρωΐαν 
ἀστέων μοῖραν" κέκληνται δέ σφιν ἕδραι. 


PINDARUS. 9284 
ςροφὴ ε΄. χώλων ια΄. 


Tóó. λύκτρον συμφορᾶς 
οἰκτρᾶς po ὙΤλαπολέμῳ 
ἵσταται Τιρυνθίων ἀρ- 
χαγέτᾳ, ὥσπερ Θεῷ, 
μάλων τε χνισσάεσσα πομπὰ, 
καὶ χρίσις ἀμφ᾽ ἀέθλοις. 
Τῶν ἄνθεσι Διαγόρας 
ἐστεφανώσατο δίς" χλεινᾷ τ᾽ ἐν "Ibi 
τετράκις εὐτυχέων" 
Νεμέᾳ τ᾽ ἄλλαν ἐπ᾽ ἄλλᾳ' 
καὶ χρανααῖς ἐν ᾿Αθάναις" 


ἀντιςροφὴ ε΄. χώλων ια΄. 


ὅτ᾽ ἐν ἤργει χαλχὸς ἔ- 
qo plv: τὰ τ᾽ ἐν Agua 

ἔργα" καὶ Θήδαις" ἀγῶνές 

τ᾽ ἔννομοι Βοιώτιοι" 

Αἴγινα, Πελλάνα τε, νικῶν- 
S^ dé ἐν Μεγάροι- 


σίν τ᾽ οὐχ ἕτερον λιθίνα 


PINDARUS. 
ψᾶφος ἔχει λόγον. ᾿Αλλ᾽ ὦ Ζεῦ πάτερ νώ-- 
τοισιν ᾿Αταδυρίου 
μεδέων, τίμα μὲν ὕμνου 
τεθμὸν, ὀλυμπιονίκαν 


ἐπῳδὸς ε΄. χώλων ιγ΄. 


ἄνδρα τε, πὺξ ἀρετὰν 
εὑρόντα" δίδου τέ οἱ αἰδοίαν χάριν, 
xal ποτ᾽ ἀστῶν, xoi ποτὶ ξεί- 

νων" ἐπεὶ ὕόριος ἐχθρὰν 
ὁδὸν εὐθυπορεῖ, 
σάφα δαεὶς, ἅτε οἱ πατέρων 
ὀρθαὶ φρένες ἐξ ἀγαθῶν 
ἔχραον. MÀ κρύπτε κοινὸν 
σπέρμ’ ἀπὸ Καλλιάνα- 

χτος Ἐρατιδᾶν τοι σὺν χαρίτεσσιν. 

Ἔχει 

ϑαλίας καὶ πόλις. Ἐν 
δὲ μιᾷ μοίρᾳ χρόνον 
ἄλλοτ᾽ ἀλλοῖαι διαιθύσσουσιν αὖραι. 


PINDARUS. 285 
"AZOIIIXO 'OPXOMENIO, ΠΑΙΔῚ ZTAAIEI. 


— nun. 9 «ume — 
Εἶδος ιδ΄, (μονοστροφικόν). 
ςροφὴ α΄. χώλων ιη΄. 


Καφησίων ὑδάτων λαχοῖ- 
σαι, αἵ τε ναίετε καλλίπωλον É- 
δραν, ὦ λιπαρᾶς ἀοίδιμοι βασίλειαι 
Χάριτες Ὀρχομενοῦ, 
παλαιγόνων Μινυᾶν ἐπίσχοποι, 
κλῦτ᾽, ἐπεὶ εὔχομαι" 
σὺν γὰρ ὑμῖν τὰ τερπνὰ χαὶ τὰ γλυκέα 
γίνεται πάντα βροτοῖς" 
εἰ σοφὸς, εἰ χαλὸς, εἴ τις ἀγλαὸς 
ἀνὴρ. Οὔτε γὰρ Θεοὶ 
σεμνᾶν Χαρίταν ἄτερ 
χοιρανέοντι χοροὺς, 
οὔτε δαῖτας: ἀλλὰ πάντων 
ταμίαι ἔργων ἐν οὐρανῷ, 
χρυσότοξον ϑέμεναι 
παρὰ Πύθιον ᾿Απόλλωνα ϑρόνους, 
ἀέναον σέξοντι Πατρὸς 
δλυμπίοιο τιμάν. 


PINDARUS. 
τροφὴ β΄. κώλων ιζ΄. 
πότνι᾽ ᾿Αγλαΐα, φιλησίμολπέ 
τ᾽ Εὐφροσύνα, Θεῶν χρατίστου παῖδες, 
ἐπάχοοι νῦν" Θαλία τὲ ἐ- 
μασίμολπε, ἰδοῖσα τόνδε 
χῶμον ἐπ᾽ εὐμενεῖ τύχᾳ 
χοῦφα βιδῶντα, (Λυδίῳ γὰρ 
᾿Ασώπιχον ἐν τρόπῳ, 
ἐν μελέταις τὲ ἀείδων, 
μόλον), οὕνεχ᾽ ὀλυμπιόνιχος ἁ Μινύεια. 
σεῦ ἕχατι, μελαντειχέα δόμον 
Φερσεφόνας ἴθι ἀχοῖ, 
Πατρὶ χλυτὰν φέροισ᾽ ἀγ- 
γελίαν, Κιλεόδαμον ὄφρα ἰδοῖσ᾽, υἱ-- 
ὃν εἴπης, ὅτι οἱ νέαν 
χόλποισι παρ᾽ εὐδόξοιο Πίσας 
ἐστεφάνωσε χυδίμων ἀέθλων 
πτεροῖσι χαίταν. 


---.-..---- 


PINDARUS. 285 


MEAIZZQ OHBAIQ, ἹΠΠΟΙ͂Σ. (ἼΣΘΜΙΑ.) 
— — Án» 0 4«m»-— —— 


Εἶδος γ΄. ςροφὴ α΄. χώλων ι΄. 
Εἴ τις ἀνδρῶν εὐτυχάσας, 
ἢ σὺν εὐδόξοις ἀέθλοις, 
ἢ σθένει πλούτου, χατέχει - 
φρασὶν αἰανῆ κόρον, 
ἄξιος εὐλογίαις ἀστῶν μεμίχθαι. 
Ζεῦ, μεγάλαι δ᾽ ἀρεταὶ ϑνατοῖς ἕπονται 
ἐκ σέθεν. Ζώει δὲ μάσσων 
ὅλόος ὀπιζομένων" πλαγίαις 
δὲ φρένεσσιν οὐχ ὁμῶς πάν- 
τὰ χρόνον ϑάλλων ὁμιλεῖ. 


ἀντιςροφὴ α΄. χώλων ι΄. 


Εὐκλέων δ᾽ ἔργων ἄποινα. 

Χρὴ μὲν ὑμνᾶσαι τὸν ἐσλόν. 

Χρὴ δὲ χωμάζοντ᾽ ἀγαναῖς 
χαρίτεσσι βαστάσαι. 

Ἔστι δὲ xai διδύμων ἀέθλων Μελίσσῳ 
μοῖρα πρὸς εὐφροσύναν τρέψαι γλυχεῖαν 
ἦτορ, ἐν βάσσαισιν Ἰσθμοῦ 


PINDARUS. 
δεξαμένῳ στεφάνους, τὰ δὲ χοί- 
λᾳ λέοντος ἐν βαθυστέρ- 

νου νάπᾳ, χάρυξε Θήθαν 


ἐπωδὸς α΄. κώλων τα΄. 


ἱπποδρομίᾳ χρατέων. 
᾿Ανδρῶν δ᾽ ἀρετὰν 
σύμφυτον οὐ κατελέγχει. 
Ἴστε μὰν Κλεωνύμου 
δόξαν παλαιὰν ἅρμασι- 
xai ματρόθεν Λαῤδακίδαισι 
σύννομοι πλούτου, διέστι- 
yov τετραοριᾶν πόνοις. 
Αἰὼν δὲ κυλινδομέναις 
ἀμέραις ἄλλ᾽ ἄλλοτ᾽ ἐξ- 
ἄλλαξεν. ᾽᾿Ατρωτοί γε μὰν παῖδες Θεῶν, 


287 


ARISTOPHANIS AVES. 
—— — ρθε. — 


ΧΟΡΟΣ 'OPNIOON. 
Ὦ φίλη, à Eoi, 
ὦ φίλτατον ὀρνέων, 
πάντων ξύννομε τῶν ἐμῶν 
ὕμνων ξύντροφ᾽ ἀηδοῖ, 
ἦλθες ἦλθες, ὥφθης, 
ἡδὺν φθόνγον ἐμοὶ φέρουσ᾽. 
"AX? ὦ καλλιθόαν κρέκουσ᾽ 
αὐλὸν φθέγμασιν ἠρινοῖς, 
ἄρχου τῶν ἀναπαίστων. 


ἤλγε δὴ φύσιν ἄνδρες ἀμαυρόδιοι, φύλλων γενεᾷ. 


[προσόμοιοι, 
ὀλιγοδρανέες, πλάσματα πηλοῦ, σχιοειδέα φῦλ᾽ 
[ἀμενηνὰ, 
ἀπτῆνες ἐφημέριοι, ταλαοὶ βροτοὶ, ἀνέρες εἶκε-- 
Dévegos, 
πρόσχετε τὸν νοῦν τοῖς ἀθανάτοις ἡμῖν, τοῖς αἰὲν 
[ἐοῦσι, 


τοῖς αἰθερίοις, τοῖσιν ἀγήρῳς, τοῖς ἄφθιτα un 
[δομένοισιν, 


288 ARISTOPHANES. 
" dxoócavreg πάντα παρ᾽ ἡμῶν ὀρθῶς περὶ τῶν 
[μετεώρων, 
φύσιν οἰωνῶν γένεσίν τε ϑεῶν ποταμῶν τ᾿ Ἐρέ- 
[ὅους τε Χάους τε 
εἰδότες ὀρθῶς παρ᾽ ἐμοῦ Προδίκῳ χλάειν εἴπητε 
[τὸ λοιπόν. 
"Χάος ἦν καὶ Νὺξ "Ἐρεδός τε μέλαν πρῶτον, 
[καὶ Τάρταρος εὑρύς" 
45 δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν. Ἐρέδους δ᾽ ἐν 
[ἀπείροσι κόλποις 
πίχτει πρώτιστον. ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος φὸν 
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὦ ὥραις ἔδλαστεν Ἔρως ὁ 
{ποθεινὸς, 
στίλόων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώ-- 
[xeo- δίναις. 
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νυχίῳ κατὰ Τάρ- 
[ταρον εὐρὺν 
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν 
[ἐς φῶς. 
ἸΠρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως 
[ξυνέμιξεν ἅπαντα" 
᾿ ξυμμιγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς 
[ὠκεανός τε 


ARISTOPHANES. 289 
| auti γῆ πάντων τε ϑεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον. 
[Ὧδε μέν ἐσμεν 
πολὺ πρεσδύτατοι πάντων μαχάρων. Ἡμεῖς δ᾽ 
[ὡς ἐσμὲν Ἔρωτος 
πολλοῖς δῆλον' πετόμεσθά τε γὰρ χαὶ τοῖσιν dpüi- 
[σι σύνεσμεν.. 
Πολλοὺς δὲ χαλοὺς ἀπομωμοχότας. παῖδας πρὸς. 
[τέρμασιν ὥρας. 
διὰ τὴν ἰσχὺν τὴν ἡμετέραν διεμήρισαν ἄνδρες. 
ἐρασταὶ, 
ὁ μὲν ὄρτυγα δοὺς, ὁ δὲ πορφυρίων᾽, ὁ δὲ χῆν᾽, 
[ὁ δὲ Περσικὸν ὄρνιν. 
Πάντα δὲ ϑνητοῖς ἐστὶν ἀφ᾽ ἡμῶν τῶν ὀρνίθων 


[τὰ μέγιστα. 
Πρῶτα μὲν ὥρας φαίνομεν ἡμεῖς ἧρος, χειμῶνος, 
[inira 


σπείρειν μὲν, ὅταν γέρανος χρώζουσ᾽ ἐς τὴν Ai- 
[Gnv μεταχωρῇ, 
xai πηδάλιον τότε ναυκλήρῳ φράζει χρεμάσαντι. 


[καθεύδειν, 
εἶτα δ᾽ Ὀρέστῃ χλαῖναν ὑφαίνειν, ἵνα μὴ ῥιγῶν. 
[ἀποδύη.. 


19 


290 ARISTOPHANES. 
"porto δ᾽ αὖ μετὰ ταῦτα͵ φανεὶς ἑτέραν ὥραν 
[ἀποφαίνει, 
ἡνίκα πεχτεῖν ὥρα προδάτων πόκον ἡἠρινόν᾽ εἶτα 
[χελιδὼν, 
ὅτε χρὴ γλαῖναν πωλεῖν ἤδη καὶ χηδάριόν τι 
[πρίασθαι. 
Ἐσμὲν δ᾽ ὑμῖν ἔλμψων, Δελφοὶ, Δωδώνη, Φοῖ- 
[ἔος ᾿Απόλλων. 
Ἔλθόντες γὰρ πρῶτον ἐπ᾽ ὄρνις, οὕτω πρὸς ἅπαν- 
[τα τρέτεσϑε, 
πρός τ᾽ ἐμπορίαν χαὶ πρὸς βιότου κτῆσιν χαὶ πρὸς 
[γάμον ἀνδρός" 
ὄρνιν τε νομίζετε πάνθ᾽ ὅσαπερ περὶ μαντείας 
[διαχρίνει. 
Φήμη γ᾽ ὑμῖν ὄρνις ἐστὶ, πταρυόν τ᾽ ὄρνιθα καλεῖτε, 
ξύμθολον ὄρνιν, φωνὴν ὄρνιν, ϑεράποντ᾽ ὄρνιν, 
[ὄνον ὄρνιν. 
"Ap! οὐ φανερῶς ἡμεῖς ὑμῖν ἐσμὲν μαντεῖος 
[[Ἀπόλλων ; 
Ἣν οὖν ἡμᾶς νομίσητε ϑεοὺς, 
ἕξετε γρῆσθαι μάντεσι Μούσαις, 
αὔραις, ὥραις, χειμῶνι, Ξέρει, 
μετρίῳ πνίγει" χοὺκ ἀποδράντες 


ARISTOPHANES. 
καθεδούμεῦ" ἄνω σεμνυνόμενοι 
παρὰ ταῖ; νεφέλαις ὥσπερ γὼ Ζεύς" 

ἀλλὰ παρόντες δώσομεν ὑμῖν, 

αὐτοῖς, παισὶν, παίδων παισὶν, 
πλουϑυγιείαν, 

εὐδαιμονίαν, βίον, εἰρήνην, 

νεότητα, γέλωτα, χοροὺς, ϑαλίας, 
γάλα τ᾽ ὀρνίθων: 

ὥστε παρέσται χοπιᾶν ὑμῖν 
ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν" 

οὕτω πλουτήσετε πάντες. 
Μοῦσα λοχμαία, 

τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 

ποικίλη, μεθ᾽ ἧς ἐγὼ 

νάπαισι καὶ χορυφαῖς ἐν ὀρείαις 
τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 

ζόμενος μελίας ἐπὶ φυλλοκόμου, 
τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 

δι ἐμῆς γένυος ξουθῆς μελέων 

Πανὶ νόμους ἱεροὺς ἀναφαίνω 

σεμνῴ τε μητρὶ γορεύματ᾽ ὁρείᾳ, 
τοτοτοτοτοτοτοτοτοτὶξ, 

Ade ὡσπερεὶ μέλιττα 


294 


992 ARISTOPHANES. 
Φρύνιχος ἀμόροσίων μελέων ἀπεθόσκετο καρπὸν, 
[ἀεὶ φέρων γλυκεῖαν ᾧδάν" 
Τιὸ «à cb τιοτίξ. 
Εἰ μετ᾽ ὀρνίθων τις ὑμῶν, ὦ ϑεαταὶ, βούλεται 
διαπλέκειν ζῶν ἡδέως τὸ λοιπὸν, ὡς ἡμᾶς ἴτω. 
“Ὅσα γάρ ἐστιν ἐνθάδ᾽ αἰσχρὰ τῷ νόμῳ χρατού- 
μενα, 
ταῦτα πάντ᾽ ἐστὶν παρ᾽ ἡμῖν τοῖσιν ὄρνισιν καλά. 
Εἰ γὰρ ἐνθάδ᾽ ἐστὶν αἰσχρὸν τὸν πατέρα τύπτειν 
: [νόμῳ, 
τοῦτ᾽ ἐκεῖ καλὴν παρ᾽ ἡμῖν ἐστιν, ἤντις τῷ πατρὶ 
προσδραμὼν εἴπη πατάξας, ope πλῆχτρον, εἰ 
[nos 
Εἰ δὲ τυγχάνει τις ὑμῶν δραπέτης ἐστιγμένος, 
ἀτταγᾶς οὗτος παρ᾽ ἡμῖν ποιχίλος χεχλήσεται. 
Εἰδὲ τυγχάνει τις ὧν Φρὺξ μηδὲν ἧττον Σπινθάρου, 
φρυγίλος ὄρνις ἐνθάδ᾽ ἔσται, τοῦ Φιλήμονος qévox. 
Εἰ δὲ δοῦλός ἐστι χαὶ Κὰρ ὥσπερ Ἐξηχεστίδης, 
φυσάτω πάππους παρ᾽ ἡμῖν, xal φανοῦνται φρά-- 
[τερες. 
Εἰ δ᾽ ὁ Πεισίου προδοῦναι τοῖς ἀτίμοις τὰς πύλας 
βούλεται, πέρδιξ γενέσθω, τοῦ πατρὸς νεοττίον" 
ὡς παρ᾽ ἡμῖν οὐδὲν αἰσχρόν ἐστιν ἐκπερδικίσαι. 


ARISTOPHANES. 9295 
Τοιάδε xóxvot, Avr. 
τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 
συμμιγῆ βοὴν ὁμοῦ 
πτεροῖς χρέκοντες ἴαχχον Ἀπόλλω, 
τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 
ὄχϑῳ ἐφεζόμενοι παρ᾽ "Eópov ποταμὸν, 
τιὸ τιὸ τιὸ τιοτὶξ, 
διὰ δ᾽ αἰθέριον νέφος ἦλθε βοά' 
πτῆξε δὲ ποικίλα φῦλά τε ϑηρῶν, 
κύματά τ᾽ ἔσδεσε νήνεμος αἴϑρη, 
πτοτοτοτοτοτοτοτοτοτίξ᾽ 
πᾶς δ᾽ ἐπεχτύπησ᾽ "Ολυμπος" 
εἷλε δὲ ϑάμέος ἄνακτας: Ὀλυμπιάδες δὲ μέλος 
[Χάριτες Μοῦσαι τ᾽ ἐπωλόλυξαν" 
Τιὸ τιὸ c τιοτίξ, 
οὐδέν ἐστ᾽ ἄμεινον οὐδ᾽ ἥδιον ἢ | φῦσαι πτερά. 
αὐτίχ᾽ ὑμῶν τῶν ϑεατῶν εἴ τις ἦν ὑπόπτερος, 
εἶτα πεινῶν τοῖς χοροῖσι τῶν τραγῳδῶν ἤχθετο, 
ἐχπτόμενος ἂν οὗτος ἠρίστησεν ἐλθὼν οἴχαδε, 
xds? ἂν ἐμπλησθεὶς ἐφ᾽ ἡμᾶς αὖθις αὖ κατέπτατο. 
Εἴ τε Πατροχλείδης τις ὑμῶν τυγχάνει χεζητιῶν, 
οὐχ ἂν ἐξίδισεν ἐς ϑοιμάτιον, ἀλλ᾽ ἀνέπτατο, 
χἀποπαρδὼν χἀναπνεύσας αὖθις αὖ κατέπτατο" 


294 ARISTOPHANES. 

εἴ τε μουχεύων τις ὑμῶν ἐστιν ὅστις τυγχάνει, 
καθ᾽ ὁρᾷ τὸν ἄνδρα τῆς γυναικὸς ἐν ἔουλευτιχῷ, 
οὗτος ἂν πάλιν παρ᾽ ὑμῶν πτερυγίσας ἀνέπτατο, 
τα βινήσας ἐχεῖθεν αὖθις αὖ χαϑέζετο. 

"AQ! ὑπόπτερον γενέσθαι παντός ἐστιν ἄξιον; 

ὡς Διιτρέφης γε πυτιναῖα μόνον ἔχων πτερὰ 
ἡἠρέθη φύλαρχος, εἶθ᾽ ἵππαργος, εἶτ᾽ ἐξ οὐδενὸς. 
μεγάλα πράττει χἀστὶ νυνὶ ξουϑὸς ἱππαλεχτρυών. 


— 


EURIPIDIS HECUBA. 

Cum mactanda esset Pol yxena Ulyssem alloquitur. 
— παι» Ὁ «me — 
ΠΟΛΥΞΕΝΗ. 

Ὁρῶ σ᾽, Ὀδυσσεῦ, δεξιὰν ὑφ᾽ εἵματος 
κρύπτοντα χεῖρα, χαὶ πρόσωπον ἔμπαλιν 
στρέφοντα, μή σου προσθίγω γενειάδος. 
Θάρσει" πέφευγας τὸν ἐμὴν ἱκέσιον Δία" 
ὡς ἕψομαί γε, τοῦ τ᾽ ὠκογκαίου χάριν 
ϑανεῖν τε χρήζουσ᾽- εἰ δὲ μὴ βουλήσομαι, 
καχὴ φανοῦμαι καὶ φιλόψυχος γυνή. 
Τί γάρ με δεῖ ζῆν; d πατὴρ μὲν ἦν ἄναξ, 


EURIPIDES. - 295 
Φρυγῶν ἁπάντων' τοῦτό μοι πρῶτον βίου" 
ἔπειτ᾽ ἐ)ρέφθην ἐλπίδων καλῶν ὕπο, 
βασιλεῦσι νύμφη, ζῆλον οὐ σμικρὸν γάμων 
ἔχουσ᾽, ὅτου δῶμ᾽ ἑστίαν τ᾽ ἀφίξομαι" 
δέσποινα δ᾽ ἡ δύστηνος Ἰδαίαισιν ἦν 
γυναιξὶ, παρθένοις ἀπόδλεπτος μέτα, 
ἴση ϑεοῖσι, πλὴν τὸ κατθανεῖν μόνον" 
νῦν δ᾽ εἰμὶ δούλη. Πρῶτα μέν με τοὔνομα 
Ξανεῖν ἐρᾶν τίθησιν, οὐχ εἰωθὸς ὄν" 
ἔπειτ᾽ ἴσως ἂν δεσποτῶν ὡμῶν φρένας 
τύχοιμ᾽ ἂν, ὅστις ἀργύρου μ᾽ ὠνήσεται, 
τὴν Ἕχτορός τε χάτέρων πολλῶν xácw, 
προσθεὶς δ᾽ ἀνάγχην σιτοποιὸν ἐν δόμοις, 
σαίρειν τε δῶμα κερχίσιν τ᾽ ἐφεστάναι 
λυπρὰν ἄγουσαν ἡμέραν μ᾽ ἀναγκάσει: 
λέχη δὲ τἀμὰ δοῦλος ὠνητός ποθεν 
χρανεῖ, τυράννων πρόσθεν ἠξιωμένα. 
Οὐ δῆτ᾽. ἀφίημ᾽ ὀμμάτων ἐλεύθερον 
φέγγος τόδ᾽, “Ἅδη προστιθεῖσ᾽ ἐμὸν δέμας. 
Ἄγ οὖν μ᾽, Ὀλυσσεῦ, καὶ διέργασαί μ᾿ ἄγων" 
οὔτ᾽ ἐλπίδος γὰρ οὔτε τοῦ δόξης ὁρῶ 
ϑάρσο; παρ᾽ ἡμῖν ὥς ποτ᾽ εὖ πρᾶξαί με γρή. 
Μῆτερ, σὺ δ᾽ ἡμῖν μηδὲν ἐμποδὼν γένη 


996 EURIPIDES. 

λέγουσα μηδὲ δρῶσα" συμδούλου δέ μοι 

ϑανεῖν, πρὶν αἰσχρῶν μὴ κατ᾽ ἀξίαν τυχεῖν.. 

“Ὅστις γὰρ οὐκ εἴωθε γεύεσθαι xav, 

φέρει μὲν, ἀλγεῖ δ᾽ αὐχέν ἐντιθεὶς ζυγῷ" 

ϑανὼν δ᾽ ἂν εἴη μᾶλλον εὐτυχέστερος, 

A ζῶν: τὸ γὰρ ζῆν μὴ καλῶς μέγας πόνος. 
MUPU an 


Talthybius Hecube narrat Polyxenz- ^ 
immolationem.. — , 
TAAOYBIOZ. 
Διπλᾶ με χρήζεις δάκρυα κερδᾶναι, γύναι, 
τῆς παιδὸς οἴχτῳ" νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ 
τέγξω τόδ᾽ ὄμμα, πρὸς τάφῳ θ᾽, ὅτ᾽ ὥλλυτο. 
Παρῆν μὲν ὄχλος πᾶς ᾿Αχαϊχοῦ στρατοῦ 
πλήρης πρὸ τύμξου σῆς κόρης ἐπὶ σφαγάς" 
λαέξὼν δ᾽ ᾿Αχιλλέως παῖς Πολυξένην χερὸς 
ἔστησ᾽ ἐπ᾿ ἄκρου χώματος, πέλας δ᾽ ἐγώ" 
λεχτοί τ᾿ ᾿Αχαιῶν ἔχχριτοι νεανίαι, 
σκίρτημα μόσχου σῆς καθέξοντες χεροῖν, 
ἔσποντο: πλῆρες δ᾽ ἐν χεροῖν λαθὼν δέπας 
πάγχρυσον, ἔῤῥει χειρὶ παῖς ᾿Αχιλλέως 
χοὰς ϑανόντι πατρί: σημαίνει δέ μοι 


EURIPIDES. 
σιγὴν ᾿Αχαιῶν παντὶ κηρῦξαι στρατῷ. 
κἀγὼ παραστὰς εἶπον ἐν μέσοις τάδε" 
σιγᾶτ᾽ ᾿Αχαιοὶ, σῖγα πᾶς ἔστω λεώς" 
σίγα, σιώπα" νήνεμον δ᾽ ἔστησ᾽ ὄχλον. 
Ὁ δ᾽ εἶπεν, ὦ παῖ Πηλέως, πατὴρ δ᾽ ἐμὸς, - 
δέξαι χοάς μοι τάςδε κηλητηρίους, 
γεχρῶν ἀγωγούς" ἐλθὲ δ᾽, ὡς minc μέλαν 
χόρης ἀχραιφνὲς. αἷμ᾽, ὅ σοι δωρούμεθα 
στρατός τε χἀγώ" πρευμενὴς δ᾽ ἡμῖν γενοῦ, 
λῦσαί τε πρύμνας καὶ χαλινωτήρια 
νεῶν δὸς ἡμῖν, πρευμενοῦς 7^ ἀπ᾽ Ἰλίου 
νόστου τυχόντας πώντας ἐς πάτραν μολεῖν. 
"Τοσαῦτ᾽ ἔλεξε, πᾶς δ᾽ ἐπηύξατο στρατός. 
Εἶτ᾽ ἀμφίχρυσον φάσγανον κώπης λαέὼν 
ἐξεῖλχε χολεοῦ, λογάσι δ᾽ ᾿Αργείων στρατοῦ 
weno; ἔνευσε παρθένον λαδεῖν. 
Ἡ δ᾽, ὡς ἐφράσθη, τόνδ᾽ ἐσήμηνεν λόγον' 
Ὦ τὴν ἐμὴν πέρσαντες Ἀργεῖοι πόλιν, 
ἐχοῦσα ϑνήσχω' μή τις ἅψηται χροὺς 
ποὐμοῦ" παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως. 
᾿Ἐλευθέραν δέ μ᾽, ὡς ἐλευθέρα ξ ἄνω, 
πρὸς ϑεῶν μεθέντες χτείνατ᾽" ἐν νεχροῖσι γὰρ 
δούλη χεχλῆσθαι βασιλὶς οὖσ᾽ αἰσχύνομαι. 


298 EURIPIDES. 

Aa δ᾽ ἐπεῤῥίλησαν, ᾿Αγαμέμνων τ᾽ ἄναξ 
εἶπεν μεϑεῖναι παρθένον νεανίαις. 

(οἱ δ᾽, ὡς τάχιστ᾽ ἤκουσαν ὑστάτην ὄπα, 
ψμεθῆχαν, οὗπερ καὶ μέγιστον ἦν κράτος.) 
Καἀπεὶ τόδ᾽ εἰσήκουσε δεσποτῶν ἔπος, 
αδοῦσα πέπλους ἐξ ἄκρας ἐπωμίδος 
ἄῤῥηξε λαγόνος ἐς μέσον παρ᾽ ὀμφαλὸν, 
μαστούς τ᾽ ἔδειξε στέρνα θ᾽, ὡς ἀγάλματος, 
κάλλιστα" xxi καθεῖσα πρὸς γαῖᾳν γόνυ 
ἔλεξε πάντων τλημονέστατον λόγον' 

« Ἰδοὺ τόδ᾽, εἰ μὲν στέρνον, ὦ νεανία, 
παίειν polluit, παῖσον, εἰ δ᾽ ὑπ᾽ αὐχένα. 
χρήζεις, πάρεστι λαιμὸς εὐτρεπὴς ὅδε.» 

Ὁ δ᾽ οὐ ϑέλων τε καὶ ϑέλων, οἴχτῳ χόρης, 
τέμνει σιδήρῳ πνεύματος διαῤῥοάς" 
χρουνοὶ δ᾽ ἐχώρουν. Ἡ δὲ καὶ ϑνήσχουσ᾽ ὅμως, 
“πολλὴν πρόνοιαν εἶχεν εὐσγήμως πεσεῖν, 
χρύπτουσ᾽ ἃ χρύπτειν ὄμματ᾽ ἀρσένων χρεών. 
Ἐπεὶ δ᾽ ἀφῆκε πνεῦμα ϑανασίμῳ σφαγῇ, 
οὐδεὶς τὸν αὐτὴν εἶχεν ᾿Αργείων πόνον, 

ἀχλ᾽ οἱ μὲν αὐτῶν τὴν ϑανοῦσαν ix χερῶν 
φύλλοις ἔδαλλον, οἱ δὲ πληροῦσιν πυρὰν, 
κορμοὺς φέροντες πευχίνους" ὁ δ᾽ οὐ φέρων 


EURIPIDES. 9299 
πρὸς τοῦ φέροντος τοιά}᾽ ἤκουεν χαχά" 
ἔστηχας, ὦ χάχιστε, τῇ νεάνιδι 
οὐ πέπλον οὐδὲ κόσμον ἐν γεροῖν ἔχων; 
οὐχ εἶ τι δώσων τῇ περίσσ᾽ εὐκαρδίῳ 
ψυχήν τ᾽ ἀρίστῃ; Tou ἀμφὶ σῆς λέγων 
παιδὸς ϑανούσης, εὐτεχνωτάτην τέ σε 
πασῶν γυναιχῶν δυστυχεστάτην S * ὁρῶ. 


——— 


EURIPIDIS MEDEA. 
Medea filios suos arcessitos interficere conatur. 
MHAEIA. 

Δράσω τάδ᾽. ᾿Αλλὰ βαῖνε δωμάτων ἔσω, 
καὶ παισὶ πόρσυν᾽ οἷα y gà καθ᾽ ἡμέραν. 
Ὦ τέχνα, τέκνα, σφῷν μὲν ἔστι δὴ πόλις 
καὶ δῶμ᾽, ἐν ᾧ λιπόντες ἀθλίαν ἐμὲ 
οἰκήσετ᾽ ἀεὶ μητρὸς ἐστερημένοι" 
ἐγὼ δ᾽ ἐς ἄλλην γαῖαν εἶμι δὴ φυγὰς, 
πρὶν σφῷν ὄνασθαι κἀπιδεῖν εὐδαίμονας, 
πρὶν λέχτρα χαὶ γυναῖχα χαὶ γαμηλίους 
εὐνὰς ἀγῆλαι λαμπάδας τ᾽ ἀνασχγεθεῖν. 
Ὦ δυστάλαινα τῆς ἐμῆς αὐθαδίας. 
"XM ἄρ᾽ ὑμᾶς, ὦ τέκν᾽, ἐξεθρεψάμην, 


300 EURIPIDES. 
ἄλλως δ᾽ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις, 
στεῤῥὰς ἐνεγχοῦσ᾽ ἐν τόχοις ἀχγηδόνας. 
7H. μήν ποθ᾽ ἡ δύστηνος εἶχον ἐλπίδας 
πολλὰς ἐν ὑμῖν γηροδοσχήσειν τ᾽ ἐμὲ 
χαὶ χατθανοῦσαν χεροὶν εὖ περιστελεῖν, 
ζηλωτὸν ἀνθρώποισι" νῦν δ᾽ ὄλωλε δὴ 
“γλυκεῖα φροντίς. Σφῶν γὰρ στερημένη 
“λυπρὸν διάξω βίοτον ἀλγεινόν τ᾽ ἐμοί. 
Ὑμεῖς δὲ μητέρ᾽ οὐκέτ᾽ ὄμμασιν φίλοις 
ὄψεσθ᾽, ἐς ἄλλο σγῆμ᾽ ἀποστάντες βίου. 
se φεῦ" τί προσδέρχεσθέ μ᾽ ὄμμασιν, τέκνα ; 
τί προσγελᾶτε τὸν πανύστατον γέλων: 
Aoi. τί δράσω; χαρδία γὰρ οἴχεται, 
“γυναῖκες, ὄμμα φαιδρὸν ὡς εἶδον τέκνων. 
Οὐκ ἂν δυναίμην" χαιρέτω βουλεύματα 
“τὰ πρόσθεν: ἄξω παῖδας ἐκ γαίας ἐμούς. 
τί δὲ με πατέρα τῶνδε τοῖς τούτων κακοῖς 
“λυποῦσαν αὐτὴν δὶς τόσα χτᾶσθαι κακά; 
Οὐ δῆτ᾽ ἔγωγε. Χαιρέτω βουλεύματα. 
“Καίτοι τί πάσχω ; βούλομαι γέλωτ᾽ ὀφλεῖν 
ἐχθροὺς μεθεῖσα τοὺς ἐμοὺς ἀζημίους ; 
Τολμητέον τάδ᾽. ᾿Αλλὰ τῆς ἐμῆς κάκης, 
“τὸ καὶ προέσθαι μαλθακοὺς λόγους φρενί. 


EURIPIDES. 
Χωρεῖτε, παῖδες, ἐς δόμους" ὅτῳ δὲ μὴ 
ϑέμις παρεῖναι τοῖς ἐμοῖσι ϑύμασιν, 
αὐτῷ μελήσει" χεῖρα δ᾽ οὐ διαφθερῶ. 
"A d. 


a 


Μὴ δῆτα, ϑυμὲ, μὴ σύ γ᾽ ἐργάσῃ τάδε" 


" Mx» 5-4 τ 4 M 
ἔασον αὐτοὺς, ὦ τάλαν, φεῖσαι τέκνων- V ^ i 


ἐκεῖ μεθ᾽ ἡμῶν ζῶντες εὐφρανοῦσί σε. ὮΝ 
Μὰ τοὺς παρ᾽ Ἄδην νερτέρους ἀλάστορας, δι" 
οὔτοι ποτ᾽ ἔσται τοῦθ᾽ ὅπως ἐχθροῖς ἐγὼ 
παῖδας παρήσω τοὺς ἐμοὺς χαθυδρίσαι. 

Πάντως σφ᾽ ἀνάγκη χατϑανεῖν' ἐπεὶ δὲ χρὴ, 
ἡμεῖς χτενοῦμεν, οἵπερ ἐξεφύσαμεν. 

Πάντως πέπρωται ταῦτα, xobx ἐχφεύξεται. 

Καὶ δὴ ᾽πὶ χρατὶ στέφανος, ἐν πέπλοισί τε 
νύμφη τύραννος ὄχλυται, σάφ᾽ οἶδ᾽ ἐγώ. 

Ἀλλ᾽ εἶμι γὰρ δὴ τλημονεστάτην ὁδὸν, 

χαὶ τούσδε πέμψω τλημονεστέραν ἔτι, 

παῖδας προσειπεῖν βούλομαι. Δότ᾽ ὦ τέκνα, 
δότ᾽ ἀσπάσαοθαι μητρὶ δεξιὰν χέρα. 

Ὦ φιλτάτη χεὶρ, φίλτατον δέ μοι στόμα, 

καὶ σχῆμα xa πρόσωπον εὐγενὲς τέχνων, 
εὐδαιμονοῖτον, ἀλλ᾽ ἐκεῖ. τὰ δ᾽ ἐνθάδε 
πατὴρ ἀφείλετ᾽. Ὦ γλυκεῖα προσδολὴ, 


NS EL—A 


302 SOPHOCLES. 

ὦ μαλθακὸς χρὼς πνεῦμά 9᾽ ἥδιστον τέκνων. 
Χωρεῖτε, γωρεῖτ᾽" οὐκέτ᾽ εἰμὶ προσδλέπειν 
οἵα τ᾽ ἐς ὑμᾶς, ἀλλὰ νιχῶμαι χαχοῖς. 

Καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾶν μέλλω κακά" 
ϑυμὸς δὲ χρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων, 
ὅσπερ μεγίστων αἴτιος καχῶν βροτοῖς. 


SOPHOCLIS AJAX. 
Ajax furens se ipsum occidit. 
— án o4» — — 
"AIAX. 

*O μὲν σφαγεὺς ἕστηχεν ἦ τομώτατος 
γένοιτ᾽ ἂν, εἴ τῳ χαὶ λογίζεσθαι σχολὴ, 
δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕχτορος ξένων ἐμοὶ 
μάλιστα μισηθέντος, ἐχθίστου 3 ὁρᾶν" 
πέπηγε δ᾽ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι, 
σιδηροδρῶτι. “ϑηγάνῃ νεαχονής" 
ἔπηξα δ᾽ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγὼ, 
εὐνούστατον τῷδ᾽ ἀνδρὶ διὰ τάχους ϑανείν. 
Οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν" ἐκ δὲ τῶνδέ μοι 
οὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, χαὶ γὰρ εἰ: ἰχὸς, ἄρκεσον. 
αἰτήσομαι δέ σ᾽ οὐ μαχρὸν γέρας λαχεῖν. 


SOPIIOCLES. ὅ05 
Πέμψον τιν᾽ ἡμῖν ἄγγελον, καχὴν φάτιν 
Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ 
πεπτῶτα τῷδε περὶ νευῤῥάντῳ ξίφει, 
καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος 
ῥιφθῶ κυσὶν πρόξλητος οἰωνοῖς S* ἕλωρ. 
Τυσαῦτά σ᾽, ὦ Ζεῦ, προστρέπω" καλῶ 9᾽ ἅμα 
πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με χοιμίσαι, 
ξὺν ἀσφαδάστῳ χαὶ ταγεῖ πηδήματι 
πλευρὰν διαῤῥήξαντα τῷδε φασγάνῳ. 
Καλῶ δ᾽ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους 
ἀεί 9* ὁρώσας πάντα τάν βροτοῖς πάθη, 
σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας, μαθεῖν ἐμὲ 
πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας. 
"τ᾽, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τ᾽ Ἐρινύες, 
γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ. 
Σὺ δ᾽, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν 
Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χϑόνα 
ἴδης, ἐπισχὼν γρυσύνωτον ἡνίαν 
ἄγγειλον ἅτας τὰς ἐμὰς μόρον τ᾽ ἐμὸν 
γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ. 
"H ποὺ τάλαινα, τήνδ᾽ ὅταν χλύῃ φάτιν, 
ἥσει μέγαν χωχυτὸν ἐν πάσῃ πόλει. 
Ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔργον ταῦτα ϑρηνεῖσθαι μάτην" 


304 SOPHOCLES. 

ἀχλ᾽ ἀρχτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί. 

Ὧ Θάνατε Θάνατε, νῦν μ᾽ ἐπίσκεψαι μολών- 

καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών. 

Σὲ δ᾽, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας, 

καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω, 

πανύστατον δὴ κοὔποτ᾽ αὖθις ὕστερον. 

"Q φέγγος, ὦ γῆς ἱρὸν οἰκείας πέδον 

Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον, 

κλειναί τ᾽ ᾿Αθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος 

κρῆναί τε ποταμοί θ᾽ οἵδε, καὶ τὰ Τρωϊκὰ 

πεδία προσαυδῶ, χαίρετ᾽" ὦ τροφῆς ἐμοὶ, 

τοῦθ᾽ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕττατον ϑροεῖ" 

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἐν “λδου τοῖς χάτω μυθήσομαι. 

SOPHOCLIS ANTIGONE. 

Antigone, ob fratrem Polynicem ab ea 
sepultum, a tyranno .Creonte viva im 


mortuorum specum deducitur. 
— — 9a — ) 


'ANTITONH. 
Ὦ τύμόος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασχαφὴς 
οἴκησις ἀείφρουρος, οἵ πορεύομαι 
πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς, ὧν ἀριϑμὸν ἐν vexpoig 
πλεῖστον δέδεκται Φερσέφασσ᾽ ὁλωλότων" 


SOPHOCLES. 505 
ὧν λοισθία ᾽γὼ καὶ κάκιστα δὴ μακρῷ 
κάτειμι, πρίν μοι μοῖραν ἐξήχειν βίου. 
Ἐλθοῦσα μέντοι κάρτ᾽ ἐν ἐλπίσιν τρέφω 
φίλη μὲν ἥξειν πατρὶ, προσφιλὴς δὲ σοὶ, 
μῆτερ, φίλη δὲ σοὶ, χασίγνητον κάρα" 

ἐπεὶ ϑανόντας αὐτόγειρ ὑμᾶς ἐγὼ 

ἔλουσα χἀχκόσμησα κἀπιτυμέίους 

χοὰς ἔδωχα' γῦν δὲ, Πολύνειχε;, τὸ σὸν 
δέμας περιστέλλουσα τοιάδ᾽ ἄρνυμαι. 
Καίτοι σ᾽ ἐγὼ ᾿τίυησα τοῖς φρονοῦσιν εὖ. 
οὔ γάρ ποτ᾽ οὔτ᾽ ἂν εἰ τέκνων μήτηρ ἔφυν, 
οὔτ᾽ εἰ πόσις μοι κατθανὼν ἐτήκετο, 

βίᾳ πολιτῶν τόνδ᾽ ἂν ἠρόμην πόνον. 

Τίνος νόμου δὴ ταῦτα πρὸς γάριν λέγω ; 
πόσις μὲν ἄν μοι χατϑανόντος ἄλλος ἦν, 
χαὶ παῖς ἀπ᾿ ἄλλου φωτὸς, εἰ τοῦδ᾽ ἤμπλαχον, 
μητρὸς δ᾽ ἐν “δου καὶ πατρὸς κεχευθότοιν 
οὐκ ἔστ᾽ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ. 
Τοιῷδε μέντοι σ᾽ ἐκπροτιμήσασ᾽ ἐγὼ 
νόμῳ, Κρέοντι ταῦτ᾽ ἔδοξ᾽ ἁμαρτάνειν 
καὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα. 

Καὶ νῦν ἄγει με διὰ χερῶν οὕτω λαδὼν, 


306 SOPIOCLES. 
ἄλεχτρον, ἀνυμέναιον, οὔτε του γάμου 
μέρος λαχοῦσαν οὔτε παιδείου τροφῆς, 
ἀχλ᾽ ὧδ᾽ ἔρημος πρὸς φίλων ἡ δύσμορος 
ζῶσ᾽ ἐς ϑανόντων ἔρχομαι χατασχαφάς, 
ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην: 
τί χρή με τὴν δύστηνον ἐς Θεοὺς ἔτι 
βλέπειν; τίν᾽ αὐδᾶν ξυμμάχων; ἐπεί γε δὴ 
πὴν δυσσέξειαν εὐσεξοῦσ᾽ ἐκτησάμην. 
᾽Αλλ᾽ εἰ μὲν οὖν τάδ᾽ ἐστὶν ἐν Θεοῖς καλὰ, 
παθόντες ἂν ξυγγνοῖμεν ἡμαρτηκότες" 
εἰδ᾽ οἵδ᾽ ἁμαρτάνουσι, μὴ πλείω κακὰ 
πάθον ἣ καὶ δρῶσιν ἐχδίχως ἐμέ. 
 SOPHOCLIS OEDIPUS REX. 
locasto interitus. 
— —r» αι». — 
"EZAITEAOZ. 
Ὁ μὲν τάχιστος τῶν λόγων εἰπεῖν τε xad 
μαθεῖν, τέθνηχε ϑεῖον Ἰοχάστης χάρα. 
ΧΟΡΟΣ. 
Ὦ δυστάλαινα, πρὸς τίνος ποτ᾽ αἰτίας; 
ἘΞΑΓΓΈΛΟΣ. 

s. Τῶν δὲ πραχθέντων τὰ μὲν 


«αὐτὴ πρὸς az 


SOPIIOCLES. 
ἄλγιστ᾽ ἄπεστιν' ἡ γὰρ ὄψις οὐ πάρα. 
Ὅμως δ᾽, ὅσον γε xdv ἐμοὶ μνήμης ἔνι, 
πεύσει τὰ κείνης ἀθλίας παθήματα. 
“Ὅπως γὰρ ὀργῇ χρωμένη παρῆλθ᾽ ἔσω 
ϑυρῶνος, ter! εὐθὺ πρὸς τὰ νυμφιχὰ 
λέχη, κόμην σπῶσ᾽ ἀμφιδεξίοις ἀκμαῖς" 
πύλας δ᾽, ὅπως εἰσῆλθ᾽, ἐπιῤῥήξασ᾽ ἔσω 
χαλεῖ τὸν ἤδη Λάϊον πάλαι νεχρὸν, 
μνήμην παλαιῶν σπερμάτων ἔχουσ᾽ ὑφ᾽ ὧν 
ϑάνοι μὲν αὐτὸς, τὴν δὲ τίκτουσαν λίποι 
τοῖς οἷσιν αὐτοῦ δύστεκνον παιδουργίαν. 
Τοᾶτο δ᾽ εὐνὰς, ἔνθα δύστηνος διπλοῦς 
ἐξ ἀνδρὸς ἄνδρα καὶ τέκν᾽ ix. τέκνων τέχοι. 
“Χῶπως μὲν ἐκ τῶνδ᾽ οὐχ ἔτ᾽ οἶδ᾽ ἀπόλλυται. 
Βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους, ὑφ᾽ οὗ 
οὐκ ἦν τὸ χείνης ἐχθεάσασθαι χαχόν" 
ἀλλ᾽ εἰς ἐχεῖνον περιπολοῦντ᾽ ἐλεύσσομεν. 
Φοιτᾷ γὰρ ἡμᾶς, ἔγχος ἐξαιτῶν πορεῖν, 
γυναῖκά τ᾽ οὐ γυναῖκα, μητρῴαν δ᾽ ὅπου 
κίγοι διπλῆν ἄρουραν οὐ τε καὶ τέχνων. 
᾿Αυσσῶντι δ᾽ αὐτῷ δαιμόνων δείκνυσί τις" 
οὐδεὶς “γὰρ ἀνδρῶν, οἱ παρῆμεν ἐγγύθεν. 


Δεινὸν δ᾽ ἀύσας, ὡς ὑφηγητοῦ τινὸς, 


$08 SOPHOCLES. 

πύλαις διπλαῖς ἐνήλατ᾽- ἐκ δὲ πυθμένων 
ἔχλινε χοῖλα κλῇθρα, κἀυ πίπτει στέγῃ. 
οὗ δὴ κρεμαστὴν τὴν γυναῖχ᾽ ἐσείδομεν, 
πλεχταῖς ἐώραις ἐμπεπλεγμένην. Ὁ δὲ 
ὅπως ὁρᾷ νιν; δεινὰ βρυχηθεὶς τάλας, 
χαλᾷ κρεμαστὴν ἀρτάνην. Ἐπεὶ δὲ γῇ 
ἔκειτο τλήμων, δεινὰ δ᾽ ἦν τἀνθένδ᾽ ὁρᾶν. 
᾿Αποσπάσας γὰρ εἱμάτων χρυσηλάτους 
περόνας ἀπ᾿ αὐτῆς, αἶσιν ἐξεστέλλετο, 
ἄρας ἔπαισεν ἄρθρα τῶν αὑτου κύχλων, 
αὐδῶν τοιαῦθ᾽, ὁθούνεκ᾽ οὐκ ὄψοιντό νιν 
οὔθ᾽ οἷ᾽ ἔπασχεν οὔθ᾽ ὁποῖ᾽ ἔδρα xax, 
ἀλλ᾽ ἐν σκότῳ τὸ λοιπὸν obs μὲν οὐκ ἔδει 
ὀφοίαθ᾽, οὖς δ᾽ ἔχρῃζεν οὐ γνωσοίατο. 
Τοιαῦτ᾽ ἐφυμνῶν πολλάχις τε χοὐὺχ ἅπαξ, 
ἤρασσ᾽ ἐπαίρων βλέφαρα. Φοίνιαι δ᾽ ὁμοῦ 
qiie γένει ἔτεγγον, οὐδ᾽ ἀνίεσαν 
φόνου μυδώσας σταγόνας, ἀλλ᾽ ὁμοῦ μέλας 
ὄμβρος χάλαζά 9᾽ αἱματοῦσσ᾽ ἐτέγγετο. 
Ὁ πρὶν παλαιὸς δ᾽ ὅλος ἦν πάροιθε μὲν 
ὄλδος δικαίως" νῦν δὲ τῇδε ϑήμέρᾳ 
στεναγμὸς, ἄτη, Θάνατος, αἰσγύνη, χαχῶν 
ὅσ᾽ ἐστὶ πάντων ὀνόματ᾽, οὐδέν ἐστ᾽ ἀπόν. 


SOPHOCLES. δύ ἡ 
OEdipus, effossis sibi oculis, tristissimum — 
fatum suum deplorat. 
— —mrPeam— — 
ὌὈΙΔΙΠΟΥ͂Σ. 
Ἰοὺ, ἰού: τὰ πάντ᾽ ἂν ἐξήχοι σαφῆ. 
70 φῶς, τελευταῖόν σε προσόλέψαιμι νῦν, 
ὅστις πέφασμαι φύς τ᾽ ἀφ ὧν οὐ χρῆν, ξὺν εἷς 7 
οὐ χρῆν ὁμιλῶν, οὕς τέ μ᾽ οὐχ ἔδει χτανών. . . 
Alei αἰαῖ. 


Φεῦ φεῦ δύστανος ἐγὼ, ᾿ 
ποῖ γᾶς φέρομαι τλάμων ; 
Ἰὼ δαῖμον, ἵν᾽ Bev... 


D 


πᾶ μοι φθογγὰ φοράδην ; 
Ἰὼ σχότου 


νέφος ἐμὸν ἀπότροπον, ἐπιπλόμενον ἄφατον, 
ἀδάματόν τε χαὶ δυσούριστον ὄν. 
Οἴμοι, 
οἴμοι μάλ᾽ αὖθις, οἷον εἰσέδυ μ᾽ ἅμα 
χέντρον τε τῶνδ᾽ οἴστρημα καὶ μνήμη xax... ᾿ 
"o φίλος, 
o μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος ; ἔτι γὰρ 
ὑπομένεις με τὸν τυφλὴν esos. 
Φεῦ φεῦ. 


δι SOPHOCLES. 

Οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς, 

καίπερ σχοτεινὺς, τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμῶς. .. 

Ἀπόλλων τάδ᾽ ἦν, ᾿Απόλλων, φίλοι, 

ὁ xax xax τελῶν ἐμὰ τάδ᾽ ἐμὰ πάθεα. 

"Eros δ᾽ αὐτόγ eio νιν οὔτις, ἀλλ᾽ ἐγὼ τλάμων. 
τί γὰρ ἔδει μ᾽ ὁρᾶν, 

ὅτῳ γ᾽ ὁρῶντι μηδὲν ἦν ἰδεῖν γλυκύν... 
Τί δῆτ᾽ ἐμοὶ βλεπτὸν, ἢ 
στερχτὸν, ἢ προσήγορον 

ἔτ᾽ ἔστ᾽ ἀχούειν ἡδονᾷ,. φίλοι ; 

᾿Απάγετ᾽ ἐχτόπιον ὅτι τάχιστά με, 

ἀπάγετ᾽, ὦ φίλοι, τὸν ὄλεθρον μέγαν, 

πὸν καταρατότατον, ἔτι δὲ χαὶ ϑεοῖς 
ἐχθρότατον βροτῶν... 

“Ὁλοιθ᾽ ὅστις ἦν ὃς ἀγρίας πέδας 

νομάδ᾽ ἐπιποδίας ἔλαδέ μι ἀπό τε φόνου 

ἔρυτο χἀνέσωσεν, οὐδὲν ἐς χάριν πράσσων. 
Τότε γὰρ ἂν ϑανὼν 

οὐκ ἦν φίλοισιν οὐδ᾽ ἐμοὶ τοσόνδ᾽ ἄχος. . - 
Οὔκουν πατρός γ᾽ ἂν φονεὺς 
ἦλθον, οὐδὲ νυμφίος 

βροτοῖς ἐκλήθην ὧν ἔφυν ἄπο. 

"νῦν δ᾽ ἄθεος μέν εἰμ᾽, ἀνοσίων δὲ παῖς, 


AESCHYLUS. 5" 
ὀμογενὴς δ᾽ ἀφ᾽ ὧν αὐτὸς ἔφυν τάλας. 
Εἰ δέ τι πρεσδύτερον ἔτι καχοῦ χαχὸν, 
τοῦτ᾽ ἔλαχ᾽ Οἰδίπους. 


XSCHYLI AGAMEMNO. 
Bello Troiano confecto, Agamemnonis 
praeco terram patriam salutat. 
- — Hà a m— 
KHPrYz. 
Ἰὼ πατρῷον οὖδας ᾿Ἀργείας χθονὸς, 
δεκάτῳ σε φέγγει τῷδ᾽ ἀφιχόμην ἔτους, 
πολλῶν ῥαγεισῶν ἐλπίδων μιᾶς τυχών. 
Οὐ γάρ ποτ᾽ ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν ᾿Αργείᾳ χθονὶ 
ϑανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος. 
Νῦν χαῖρε μὲν χθὼν, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος, 
ὅπατός τε χώρας Ζεὺς, ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ 
τόξοις ἰάπτων μηκέτ᾽ εἰς ἡμᾶς βέλη 
ἅλις παρὰ Σκάμανδρον ἦλθ᾽ ἀνάρσιος" 
νῦν δ᾽ αὗτε σωτὴρ ἴσθι χἀπαγώνιος, 
ἄναξ ΓΑπολλον. Τούς τ᾽ ἀγωνίους ϑεοὺς 
πάντας προσαυδῶ, τόν τ᾿ ἐμὸν τιμάορον 
Ἑρμῆν, φίλον κήρυχα, κηρύχων σέδας, 


$12 AESCHYLUS. 

ἥρως τε τοὺς πέμψαντας, εὐμενεῖς πάλιν 
στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμιμένον δορός. 
Ἰὼ μέλαθρα βασιλέων, φίλαι στέγαι, 
σεμνοί τε Sáxot, δαίμονές τ᾽ ἀντήλιοι, 
εἴ που πάλαι, φαιδροῖσι τοισίδ᾽᾿ ὄμμασι 
δέξασθε κόσμῳ βασιλέα πολλῷ χρόνῳ. 
Ἥκει γὰρ ὑμῖν φῶς ἐν εὐφρόνῃ φέρων. 

καὶ τοῖσδ᾽ ἅπασι κοινὸν ᾿Αγαμέμνων ἄναξ. 
᾿Αλλ᾽ εὖ νιν ἀσπάσασθε, καὶ γὰρ οὖν πρέπει, 
Ὑροΐαν κατασχάψαντα τοῦ δικηφόρου 

Διὸς μαχέλχῃ, τῇ χατείργασται πέδον. 
Βωμοὶ δ᾽ ἀΐστοι xoi Θεῶν ἱδρύματα, 

xai σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθόνος. 
Τοιόνδε Τροίᾳ περιδαλὼν ζευχτήριον 

ἄναξ ᾽Ατρείδης πρέσδυς εὐδαίμων ἀνὴρ 
ἥκει, τίεσθαι δ᾽ ἀξιώτατος βροτῶν 

τῶν νῦν: Πάρις γὰρ οὔτε συντελὴς πόλιες 
ἐξεύχεται τὸ δρᾶμα τοῦ πάθους πλέον. 
᾿Ὀφλὼν γὰρ ἁρπαγῆς τε καὶ χλοπῆς δίκην 
τοῦ ῥυσίου 9" ἥμαρτε καὶ πανώλεθρον 
αὐτόχθονον πατρῷον ἔθρισεν δόμον. 

Διπλᾶ δ᾽ ἔτισαν Πριαμίδαι ϑάμάρτια. 


AESCHYLUS. 


Casandra Orestis reditum et ultionem 
paterne cadis suamque pradicit. 
— — ean — 
KAZANAPA. 

Παπαῖ, oiov τὸ müp* ἐπέρχεται δέ μοι. 
Ὀτοτοῖ, Λύκει᾽ Ἴλπολλον, οἱ ἐγὼ ἐγώ. 
Αὕτη δίπους λέαινα συγχοιμωμένη 
λύχῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ, 
χτεινεῖ με τὴν τάλαιναν' ὡς δὲ φάρμαχον 
τεύχουσα χἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν χύότῳ 
ἐπεύχεται ϑήγουσα φωτὶ φάσγανον, 
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτίσασθαι φόνον. 
τί δῆτ᾽ ἐμαυτῆς καταγέλωτ᾽ ἔχω τάδε, 
καὶ σχῆτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη; 
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ. 
ἜΤ᾽ ἐς φθόρον πεσόντ᾽- ἐγὼ δ᾽ ἅμ᾽ ἔψομαι- 
Xa τιν᾽ ἄτης ἀντ᾽ ἐμοῦ πλουτίζετε. 
Ἰδοὺ δ᾽ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐχδύων ἐμὲ 
χριστηρίαν ἐσθῆτ᾽. Ἐπώπτευσας δέ με 
κἀν τοῖσδε χόσμοις καταγελωμένην μετὰ 
φίλων, ὑπ᾽ ἐχθρῶν, οὐ διγοῤῥόπως, μάτην. 
Καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια 


sim 


$14 AESCHYLUS. 
πτωχὴς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην. 
Καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ 
ἀπήγαγ᾽ ἐς τοιάσδε ϑανασίμους τύχας. 
Βωμοῦ πατρῴου δ᾽ ἄντ᾽ ἐπίξηνον μένει 
ϑερμῷ κοπείσῃ φοινίῳ προσφάγματι. 

Ob μὴν ἄτιμοί γ᾽ ἐκ Θεῶν τεθνήξομεν. 
Ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος, 
ψητροχτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός" 
φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆςδε γῆς ἀπόξενος 
χάτεισιν, ἄτας τάςδε ϑριγκώσων φίλοις" 
ὁμώμοται γὰρ ὄρχος ἐκ Θεῶν μέγας, 
ἄξειν νιν ὑπτίασμα χειμένου πατρός. 
Τί δῆτ᾽ ἐγὼ κάτοικος ὧδ᾽ ἀναστένω, 
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν 
πράξασαν ὡς ἔπραξεν" οἷ δ᾽ εἶχον πόλιν, 
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν ϑεῶν χρίσει ; 
Ἰοῦσα πράξω, τλήσομαι τὸ χατθανεῖν. 
Ἄδου πύλας δὲ τάςδ᾽ ἐγὼ προσεννέπω" 
ἐπεύχομαι δὲ χαιρίας πληγῆς τυχεῖν, 

ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων 
ἀποῤῥυέντων, ὄμμα συμδάλω τόδε. 


—— 


515 


JXSCHYLI PROMETHEUS YINCTUS. 
Vulcanus Prometheum rupi affigit invitus. 
——HD6 Gum —— 
[KPATOZ, "HeAIZTO.] 
KPATOZ. 

“χθονὸς μὲν εἰς τηλουρὸν ἥχομεν πέδον, 

Σχύθην ἐς οἶμον, ἄδατον εἰς ἐρημίαν. 

Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ μέλειν ἐπιστολὰς 

ἃς σοι πατὴρ ἐφεῖτο, τόνδε πρὸς πέτραις 

ὑψηλοχρήμνοις τὸν λεωργὸν ὀχμάσαι 

ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀῤῥήκτοις πέδαις. 

Τὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέγνου πυρὸς σέλας, 

ϑνητοῖσι κλέψας ὥπασεν' τοιᾶςδέ τοι 

ἁμαρτίας cob δεῖ ϑεοῖς δοῦναι δίχην, 

ὡς ἂν διδαχθῇ τὴν Διὸς τυραννίδα 

στέργειν, φιλανθρώπου δὲ παύεσθαι τρόπου. 

ἭΦΑΙΣΤΟΣ. 

Κράτος Βία τε, σφῷν μὲν ἐντολὴ AV 

ἔχει τέλος δὴ κοὐδὲν ἐμποδὼν ἔτι" 

ἐγὼ δ᾽ ἄτολμός εἰμι συγγενὴ ϑεὸν 

δῆσαι βίᾳ φάραγγι πρὸς δυσχειμέρῳ. 

Πάντως δ᾽ ἀνάγκη τῶνδέ μοι τόλμαν σχεθεῖν" 


316 AESCHYLUS. 
ἐξωριάζειν γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ. 
Τῆς ὀρθοδούλου Θέμιδος αἰπυμῆτα παῖ, 
ἄχοντά σ᾽ ἄχων δυσλύτοις γαχχεύμασι 
προσπασσαλεύσω τῷδ᾽ ἀπανθρώπῳ πάγῳ, 
ἵν᾽ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶν 
ὄψει, σταϑευτὸς δ᾽ ἡλίου φοίδῃ φλογὶ 
χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος" ἀσμένῳ δέ σοι 

ἡ ποιχιλείμων νὺξ ἀποχρύψει φάος" 
πάχνην S^ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν" 

ἀὲὶ δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν χαχοῦ 
πρύσει σ᾽" ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω. 
Τοιαῦτ᾽ ἐπηύρου τοῦ φιλανθρώπου τρόπου. 
Θεὸς ϑεῶν γὰρ οὐγ͵ ὑποπτήσσων γόλον 
βροτοῖσι τιμὰ; ὥπασας πέρα δίκης. 

᾿Ανθ᾽ ὧν ἀτερπῆ τήνδε φρουρήσεις πέτράν, 
ὀρθοστάδην, ἀύπνος, οὐ κάμπτων γόνυ" 
πολλοὺς δ᾽. ὀδυρμοὺς καὶ γόους ἀνωφελεῖς 
φϑέγξει" Διὸς γὰρ δυσπαραίτητοι φρένες - 
ἅπας δὲ τραγὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ. 


$17 


HESIODI OPERA ET DIES. 
Aurea hominum ztas. 
— án ac — 
Χρύσεον μὲν πρώτιστα γένος μερόπων ἀνθρώπων 
ἀϑάνατοι ποίησαν Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχοντες. 
Οἱ μὲν ἐπὶ Κρόνου ἧσαν, ὅτ᾽ οὐρανῷ ἐμδασίλευσεν- 
ὥςτε ϑεοὶ δ᾽ ἔζωον ἀκηδέα ϑυμὸν ἔχοντες, 
νόσφιν ἄτερ τε πόνων χαὶ ὀϊζύος" οὐδέ τι δειλὸν 
γῆρας ἐπῆν, αἰεὶ δὲ πόδας καὶ χεῖρας ὁμοῖοι. 
πέρποντ᾽ ἐν Ξαλίησι κακῶν ἔχτοσθεν ἁπάντων“ 
ϑνῆσχον δ᾽ ὡς ὕπνῳ δεδμημένοι" ἐσθλὰ δὲ πάντα. 
ποῖσιν ἔην" xapn v δ᾽ ἔφερε ζείδωρος ἄρουρα 
αὐτομάτη, πολλόν τε καὶ ἄφθονον’ οἱ δ᾽ ἐθελημοὶ. 
ἥσυχοι ἔργ᾽ ἐνέμοντο σὺν ἐσθλοῖσιν πολέεσσιν, 
[ἀφνειοὶ μήλοισι, φίλοι μακάρεσσι ϑεοῖσι.] 
Αὐτὰρ ἐπειδὴ τοῦτο γένος χατὰ γαῖα κάλυψεν, 
τοὶ μὲν δαίμονές εἰσι Διὸς μεγάλου διὰ βουλὰς 
ἐσθλοὶ, ἐπιχθόνιοι, φύλακες ϑνητῶν ἀνθρώπων" 
᾿ οἵ ῥα φυλάσσουσίν τε δίχας χαὶ σχέτλια ἔργα, 
ἠέρα ἑσσάμενοι πάντῃ φοιτῶντες ἐπ᾿ αἶαν, 
πλουτοδόται" καὶ τοῦτο γέρας βασιλήϊον ἔσχον. 


$18 HESIODUS. 
Argentea ztas hominum. 

Δεύτερον αὗτε γένος πολὺ χειρότερον μετόπισθεν 
ἀργύρεον ποίησαν Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχοντες, 
χρυσέῳ οὔτε φυὴν ἐναλίγχιον οὔτε νόημα. 

Ἀλλ᾽ ἑκατὸν μὲν παῖς ἔτεα παρὰ μητέρι xdi 
ἐτρέφετ᾽ ἀτάλλων, μέγα νήπιος, ᾧ ἐνὶ οἴκῳ- 
ἀλλ᾽ ὅτ᾽ ἂν ἡδήσειε καὶ ἥδης μέτρον ἴχοιτο, 
“παυρίδιον ζώεσκον ἐπὶ χρόνον, ἄλγε᾽ ἔχοντες 
ἀφραδίης" ὕὑόριν γὰρ ἀτάσθαλον οὐχ ἐδύναντο 
ἀχχήλων ἀπέχειν, οὐδ᾽ ἀθανάτους ϑεραπεύειν 
“ἤθελον, οὐδ᾽ ἔρδειν μακάρων ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς, 
ἡ ϑέμις ἀν)ρώποισι κατ᾽ ἤθεα. Τοὺς μὲν ἔπειτα 
Ζεὺς Κρονίδης ἔκρυψε χολούμενος, οὕνεχα τιμὰς 
οὐκ ἐδίδουν μακάρεσσι ϑεοῖς οἱ ολυμπον ἔχουσιν. 
Αὐτὰρ ἐπεὶ καὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα κάλυψε, 
ποὶ μὲν ὑποχθόνιοι μάκαρες ϑνητοὶ καλέονται, 
δεύτεροι, ἀλλ᾽ ἔμπης τιμὴ χαὶ τοῖσιν ὀπηδεῖ. 
Enea atas hominum. ᾿ 
Ζεὺς δὲ πατὴρ τρίτον ἄλλο γένος μερόπων ἀνθρώπων 
χάλκειον ποίησ᾽, οὐκ ἀργυρέῳ οὐδὲν ὁμιοῖον, 
ἐκ μελιᾶν, δεινόν τε καὶ ὄμβριμον᾽ οἷσιν " Apnoc 
ἔργ᾽ ἔμελε στονόεντα xo ὕδριες" οὐδέ τι οἶτον 
“ἤσθιον, ἀλλ᾽ ἀδάμαντος ἔγον κρατερόφρονα ϑυμὸν, 


HESIODUS. $19 
ἄπλητοι" μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες ἄχπτοι 
ἐξ ὥμων ἐπέφυχον ἐπὶ στιδαροῖσι μέλεσσιν. 

τοῖς δ᾽ ἦν χάλκεα, μὲν τεύχεα, γάλκεοι δέτε oot 
χαλκῷ δ᾽ εἰργάζοντο" μέλας δ᾽ οὐκ ἔσκε σίδηρος. 
Καὶ τοὶ μὲν χείρετσιν d ὕπο σφετέρῃσι δαμέντες 
βῆσαν ἐς εὐρώεντα δόμον χρυεροῦ ᾿αίδαο, 
νώνυμνοι" Θάνατος δὲ χαὶ ἐχπάγλους περ ἐόντας. 
εἶλε μέλας, λαμπρὸν δ᾽ ἔλιπον φάος ἠελίοιο. 

Ἀϊὰ5. heroum. 

Αὐτὰρ ἐπεὶ χαὶ τοῦτο γένος κατὰ γαῖα χάλυψεν, 
αὗτις ἔτ᾽ ἄλλο τέταρτον ἐπὶ χθονὶ πολυδοτείρᾳ 
Ζεὺς Κρονίδης ποίησε, διχαιύτερον καὶ ἄρειον, 
ἀνδρῶν ἡρώων ϑεῖον γένος, οἱ καλέονται 
ἡμίθεοι προτέρῃ γενεῖ xus? ἀπείρονα γαῖαν. 

Καὶ τοὺς μὲν πόλεμός τε χαχὸς χαὶ φύλοπις αἰνὰ 
τοὺς μὲν ἐφ᾽ ἑπταπύλῳ Θήξῃ, Καδμηΐδι γαίῃ, 
ὥλεσε μαρναμένους μήλων ἕνεκ᾽ Οἰδεπόδαο, 

τοὺς δὲ χαὶ ἐν νήεσσιν ὑπὲρ μέγα λαῖτμα ϑαλάσσης 
ἐς Τροίην ἀγαγὼν Ἑλένης ἕνεκ᾽ ἠὐχόμοιο. 

Ἔθ᾽ ἤτοι τοὺς μὲν ϑανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε: 
τοῖς δὲ δίχ᾽ ἀνθρώπων βίοτον καὶ ἤθε᾽ ὁπάσσας 
Ζεὺς Κρονίδης χατένασσε πατὴρ ἐς πείρατα γαίης, 
τηλοῦ ἀπ᾽ ἀθανάτων’ τοῖσιν Κρόνος ἐμιδασιλεύει.. 


320 IIESIODUS. 

Καὶ τοὶ μὲν ναίουσιν ἀκηδέα ϑυμὸν ἔχοντες 

ἐν μακάρων νήτοισι παρ᾽ Ὠχεανὸν βαθυδίνην, 

δλόιοι ἥρωες, τοῖσιν μελιηδέα χαρπὸν 

τρὶς ἔτεος ψάλλοντα φέρει ζείδωρος ἄρουρα. 
Ferrea ctas hominum. 

Μηχέτ᾽ ἔπειτ᾽ ὥφειλον ἐγὼ πέμπτοισι μετεῖναι 
ἀνδράσιν, ἀλλ᾽ ἢ πρόσθε ϑανεῖν 3 ἔπειτα γενέσθαι. 
Νῦν γὰρ δὴ γένος ἐστὶ σιδήρεον" οὐδέ ποτ᾽ ἦμαρ 
παύσονται χαμάτου χαὶ ὀϊζύος, οὐδέ τι γύχτωρ 
φθειρόμενοι" χαλεπὰς δὲ ϑεοὶ δώσουσι μερίμνας" 
᾿ἀχλ᾽ ἔμπης καὶ τοῖσι μεμίξεται ἐσθλὰ καχοῖσιν. 
Ζεὺς δ᾽ ὀλέσει καὶ τοῦτο γένος μερόπων ἀνθρώπων, 
εὖτ᾽ ἂν γεινόμενοι πολιοχρόταφοι τελέθωσιν. 
Οὐδὲ πατὴρ παίδεσσιν ὁμοίϊος οὐδέ τι παῖδες, 
οὐδὲ ξεῖνος ξεινοδόκῳ καὶ ἑταῖρος ἑταίρῳ, 
οὐδὲ χασίγνητος φίλο; ἔσσεται, ὡς τὸ πάρος περ. 
Αἶψα δὲ γηράσκοντας ἀτιμήσουσι τοκῆας" 
ψέμψονται δ᾽ ἄρα τοὺς χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσι, 
σχέτλιοι, οὐδὲ ϑεῶν ὄπιν εἰδότες" οὐδέ κεν οἴγε 
“γηράντεσσι τοχεῦσιν ἀπὸ ϑρεπτήρια δοῖεν, 
ug Gun ἕτερος δ᾽ ἑτέρου πόλιν ἐξαλαπάξει. 
οὐδέ τις εὐύρκου χάρις ἔσσεται οὔτε διχαίου 
οὔτ᾽ ἀγαθοῦ, μᾶλλον δὲ κακῶν ῥεχτῆρα xa 


HOMERUS. Sat 
ἀνέρα τιμήσουσι" δίκη δ᾽ ἐν χερσὶ, χαὶ αἰδὼς 
οὐκ ἔσται" βλάψει δ᾽ ὁ κακὸς τὸν ἀρείονα φῶτα 
μύθοισι σχολιοῖς ἐνέπων, ἐπὶ δ᾽ ὄρχον ὀμεῖται. 
Ζῆλος δ᾽ ἀνθρώποισιν ὀϊζυροῖσιν ἅπασιν 
δυςκέλαδος, χαχόχαρτος ὁμαρτήσει, στυγερώπης.. 


HOMERI ILIADIS XXII. 
Hector et Achilles singulari certamine 
congrediuntur: Hectoris caedes. 
— — án» 6 am — 
Οἱ δ᾽ ὅτε δὴ σχεδὸν ἧσαν ἐπ᾿ ἀλλήλοισιν ἰόντες, 
“τὸν πρότερος προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕχτωρ" 
οὔσ᾽ ἔτι, Πηλέος υἱὲ, φοδήσομαι, ὡς τὸ πάρος περ. 
Τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον, οὐδέ ποτ᾽ ἔτλην 
μεῖναι ἐπερχόμενον" νῦν αὗτέ με ϑυμὸς ἀνῆχεν 
᾿στήμεναι ἀντία σεῖο" ἔλοιμί xev, ἥ κεν ἁλοίην. 
Ἀλλ᾽ ἄγε, δεῦρο Θεοὺς ἐπιδώμεθα" τοὶ γὰρ ἄριστοι, 
μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσχοποι ἁρμονιάων" 
οὐ γὰρ ἐγώ σ᾽ ἔκπαγλον deu, αἴ xe ἐμοὶ Ζεὺς 
᾿δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι" 
ἀλλ᾽ ἐπεὶ ἄρ χέ σε συλήσω χλυτὰ τεύχε᾽, ᾿Αχιλλεῦ, 
νεχρὸν ᾿Αχαιοῖσιν δώσω πάλιν’ ὡς δὲ σὺ ῥέζειν. 


21 


332 "HOMERUS. 
Τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ὑπόδρα ἰδὼν mpocéqn πόδας ὠκὺς Ay 
pe: 
Ἕχτωρ, μήμοι, ἄλαπτε, συνημοσύνας ἀγόρευε. 
Ὡς οὐχ ἔστι λέουσι χαὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστὰ, 
οὐδὲ λύχοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα ϑυμὴν ἔχουσιν, 
ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν" 
ὡς οὐκ ἔστ᾽ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὔτε τι νῶϊν 
ὅρχια ἔσσονται, πρίν t ἢ ἕτερόν γε πεσόντα 
αἵματος ὧσαι "Agna, ταλαύρινον πολεμιστήν. 
Παντοίης ἀρετῆς μιμνήσχεο" νῦν σε μάλα χρὴ 
αἰχμητήν τ᾽ ἔμεναι καὶ ϑαρσαλέον πολεμιστήν. 
οὔ τοι ἔτ᾽ ἔσθ᾽ ὑπάλυξις- ἄφαρ δέ σε Παλλὰς 
[᾿Αθήνη 
ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ" νῦν δ᾽ ἀθρόα πάντ᾽ ἀποτίσεις 
κήδε᾽ ἐμῶν ἑτάρων, οὖς ἔχτανες ἔγχεϊ ϑύων. 
7H ja. καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιγόσχιον ἔγχος. 
Καὶ τὸ μὲν ἄντα ἰδὼν ἡλεύατο φαίδιμος Ἕχτωρ" 
ἕζετο γὰρ προϊδὼν, τὸ δ᾽ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος, 
ἐν γαίῃ δ᾽ ἐπάγη" ἀνὰ δ᾽ ἥρπασε Παλλὰς ᾿Αθήνη, 
ἂψ δ᾽ "Ax Oei δίδου, λάθε δ᾽ Ἕκτορα, ποιμένα 
“Ἕχτωρ δὲ προτέειπεν ἀμύμονα Πηλείωνα" [λαῶν. 
Ἤρέροτες, οὐδ᾽ ἄρα πώτι, ϑεοῖς ἐπιείκελε ᾿Αχιλ- 
ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον: τοι ἔφης γε" [A 


HOMERUS. 925 
ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων, 
ὄφρα ο᾽ ὑποδδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι. 

Οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις, 
ἀλλ᾽ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον, 

εἴ τοι ἔδωκε Sedes. νῦν αὖτ᾽ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι 
χάλκεον, ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῖ πᾶν κομίσαιο. 
Kai xev ἔλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο, 
σεῖο χαταφθιμένοιο" σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον. 
Ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, 
καὶ βάλε Πηλείδαο μέσον σάκος, οὐδ᾽ ἀφάμαρτεν" 
τῆλε δ᾽ ἀπκεπλάγᾳθη σάκεος δόρυ. Χώσατο δ᾽ "Ex- 
ὅττι ῥά οἱ βέλος ὠχὺ ἐτώσιον ἔχφυγε χειρός" [τωρ, 
στῇ δὲ κατηφήσας, οὐδ᾽ ἄλλ᾽ ἔχε βείλινον ἔγχος: 
Δηΐφοδον δ᾽ ἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν d ἀΐσας" 
ἥτε μιν δόρυ μαχρόν" ὁ δ᾽ οὔτι οἱ ἐγγύθεν ἦεν. 
Ἕχτωρ δ᾽ ἔγνω ἦσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε" 

Ὦ πόποι, ἣ μάλα M μι ϑεοὶ ϑάνατόνδε κάλεσσαν" 
Δηΐφούον γὰρ ἔγωγ᾽ ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι" 

ἀλλ᾽ ὁ μὲν ἐν τείχει, ἐμὲ δ᾽ ἐξαπάτησεν ᾿Αθήνη. 
Νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι ϑάνατος καχὸς, οὐδέ τ᾽ ἄνευθεν 
οὐδ᾽ ἀλέη" ἦ γάρ ῥα πάλαι τόγε φίλτερον ἧεν 
Ζηνί τε χαὶ Διὸς υἱεῖ, Ἑκχηδόλῳ, οἵ με πάρος γε 
πρόφρονες εἰρύατο" νῦν αὖτέ με Μοῖρα κιχάνει" 


$24 TOMERUS. 

μὴ μὰν ἀσπουδί γε xo ἀκλειῶς ἀπολοίμην, 

ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι. 
Ὡς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξὺ, 

τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιδαρόν τε. 

Οἴμησεν δὲ ἀλεὶς, ὥςτ᾽ αἰετὸς ὑψιπετήεις, 

ec? εἶσιν πεδίονδε διὰ νεφέων ἐρεδεννῶν, 

ἁρπάξων ἢ ἄρν᾽ ἀμαλὴν 3 πτῶχα λαγωόν" 

ὡς Ἕχτωρ οἴμησε, τινάσσων φάσγανον ὀξύ. 

Ὡρμήθη δ᾽ ᾿Αχιλεὺς, μένεος δ᾽ ἐμπλήσατο ϑυμὸν 

ἀγρίου" πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψεν 

καλὸν, δαιδάλεον" χόρυθι δ᾽ ἐπένευε φαεινῇ, 

πετραφάλῳ᾽' καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι 

ρύσεαι, ἃς Ἥφαιοτος ἵει λόφον ἄμφι ϑαμειάς" 

οἷος δ᾽ ἀστὴρ εἶσι μετ᾽ ἄστρασι νυχτὸς ἀμολγῷ 

ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἴσταται ἀστήρ" 

ὡς αἰχμῆς ἀπέλαμπ᾽ εὐήκεος, ἣν ἄρ᾽ ᾿Αχιλλεὺς 

πάλλεν δεξιτερῇ, φρονέων χαχὸν Ἕχτωρι δίῳ, 

εἰσορόων χρόα καλὸν, ὅπη εἴξειε μάλιστα. 

Τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλχεα τεύχη, 

καλὰ, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε χαταχτάς" 

φαίνετο δ᾽, ἦ χληΐδης ἀπ᾿ ὥμων αὐχέν᾽ ἔχουσιν, 

λαυχανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὥχιστος ὄλεθρος" 

τῇ ῥ᾽ ἐπὶ οἱ μεμαῶτ᾽ E ἢ ἔγχεϊ δῖος "Ay vele 


IIOMERUS. $25 
ἀντικρὺ δ᾽ ἀπαλοῖο δι᾽ αὐχένος ἤλυθ᾽ ἀκωχή. 
Οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἀπ᾽ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκχοβάρεια, 
ὄφρα τί μιν προτιείποι ἀμειδόμενος ἐπέεσσιν. 
"Hore δ᾽ ἐν κονίης" ὁ δ᾽ ἐπεύξατο δῖος ᾿Αχιλλεύς" 

Ἕχτορ, ἀτάρ που ἔφης, Πατροχλῆ᾽ ἐξεναρίζων, 
σῶς ἔσσεσθ᾽, ἐμὲ δ᾽ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα. 
Νήπιε, τοῖο δ᾽ ἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγ᾽ ἀμείνων 
νηυσὶν ἔπι γλαφυρῦσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην, 
ὅς τοι γούνατ᾽ ἔλυσα" σὲ μὲν κύνες ἠδ᾽ οἰωνοὶ 
ἑλκήσουσ᾽ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν ᾿Αγαιοί. 

Τὸν δ᾽ ὀλυγοδρανέων προζέφη κορυθαίολος Ἕτωρ᾽ 
λίσσομ᾽ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων, σῶν τε τοχήων, 
μή με ἔχ παρὰ νηυσὶ κύνας χαταδάψαι ᾿Αχαιῶν" 
ἀλλὰ οὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο, 
δῶρα, τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ᾽ 
σῶμα δὲ οἴκαδ᾽ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με 
Ὑρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι ϑανόντα. 

τὸν δ᾽ ἄρ᾽ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς 

[᾿Αχιλλεύς- 
μή με, κύον, γούνων γουνάζεο, μηδὲ τοκήων" 
ai γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ ϑυμὸς ἀνείη, 
Sip! ἀποταμνόμενον χρέα ἔδμεναι, οἷά μ᾽ ἔοργας" 
ὡς οὐχ ἔσθ᾽ ὃς σῆς γε χύνας κεφαλῆς ἀπαλάλχοι" 


$26 HOMERUS. 

οὐδ᾽ εἴ κεν δεχάκις τε καὶ εἰχοσινήριτ᾽ ἄποινα 
στήσωσ᾽ ἐνθάδ ᾿ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα - 
οὐδ᾽ εἴ χέν σ᾽ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι 
Δαρδανίδης Πρίαμος" οὐδ᾽ ὡς σέγε πότνια μήτηρ 
ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται, ὃν τέχεν αὐτὴ, 

ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται. 
Τὸν δὲ καταθνήσχων προσέφη κορυθαίολος Ἕχτωρ" 
ἢ σ᾽ ὦ γιγνώσχων προτιόσσομαι, οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἔμελλον 
πείσειν᾽ ἢ γὰρ σοΐγε σιδήρεος ἐν φρεσὶ ϑυμός. 
Φράζεο νῦν, μή τοί τι ϑεῶν μήνιμα γένωμαι, 
ἤματι τῷ, ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖδος ᾿Απόλλων, 
ἐσθλὸν ἐόντ᾽, ὀλέσωσιν ἐνὶ Σχαιῆσι πύλησιν. 

Ὡς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος ϑανάτοιο κάλυψεν" 
ψυχὴ δ᾽ ἐκ ῥεθέων πταμένη "Αἰδόςδε βεθήχει, 
ὃν πότμον γούωσα, λιποῦσ᾽ ἀδροτῆτα καὶ ἥβην. 

Τὸν καὶ τεὐνηῶτα προσηύδα δῖος ᾿Αχιλλεύς" 
Τέθναθι- κῆρα δ᾽ ἐγὼ τότε δέξομαι, ὁππότε xev δὴ 
Ζεὺς ἐθέχῃ τελέσαι ἠδ᾽ ἀθάνατοι ϑεοὶ ἄχλοι. 

Ἦ ὑα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος" 
καὶ τόγ᾽ ἄνευϑεν ἔθηχ᾽, ὁ δ᾽ ἀπ’ ὥμων τεύχε᾽ ἐσύλα 
αἱματόεντ᾽" ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες ᾿Αχαιῶν, 
οἱ καὶ ϑηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν - 
Ἕχτορος" οὐδ᾽ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη. 


HOMERUS. 531. 


ILIADIS XXIII. 

Patroclus immenso dolore lugetur ab A- 
chille, cui anima ejus in somniis apparet. 
UID amm— —— 
Μυρμιδόνας δ᾽ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι "Ay les. 

ἀλλ᾽ ὅγε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα" 
Μυρμιδόνες ταγύπωλοι, ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι, 
μὴ δή πω ὑπ᾽ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας, ἵππους, 

ἀλλ᾽ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἄσσον ἰόντες, 

Πάτροκλον χλαίωμεν" ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ ϑανόντων. 

Αὐτὰρ ἐπεὶ κ᾿ ὁλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο, 

ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες" 

ὡς £f οἱ δ᾽ ὥμωξαν ἀολλέες" ἦρχε δ᾽ Ἀχιλλεύς. 
Οἱ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐύτριχας ἤλασαν ἵππους, 

μυρόμενοι" μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὥρσεν.. 

Δεύοντο ψάμαϑοι, δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν 

δάκρυσι" τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόδοιο. 

Τοῖσι δὲ Πηλείδης ἀδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο, 

χεῖρας ἐπ ᾿ἀνδροφόνους ϑέμενος, στήθεσσιν ἑταίρου" 

Χαῖρέ οι». ὦ Πάτροκλε, xai εἰν ᾿Αἴδαο δόμοισιν" 

πάντα T din τοι TEMO, τὰ πάροιθεν ὑ ὑπέστην, 

"Ex opa δεῦρ᾽ 

δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν 


daas δώσειν κυσὶν Op δάσασθαι, 


338 HOMERUS. 
Ὑρώων ἀγλαὰ τέκνα, σέθεν χταμένοιο χολωθείς. 
"H a, καὶ Ἕχτορα δῖον ἀειχέα μήδετο ἔργα, 
πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μονοιτιάδαο τανύσσας 
ἐν χονίης" οἱ δ᾽ ἔντε᾽ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος 
χάλκεα, μαρμαίροντα, λύον δ᾽ ὑψηχέας ἵππους - 
aux δ᾽ ἴζον παρὰ νηὶ ποδώκεο; Αἰακίδαο, 
μυρίοι" αὐτὰρ ὁ τοῖσι τάφον μενοειχέα δαίνυ. 
Πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὁρέχθεον dui. σιδήρῳ, 
σφαζόμενοι, πολλοὶ δ᾽ ὄϊες xol μηχάδες αἶγες" 
“πολλοὶ δ᾽ ἀργιοδόντες ὕες, ϑαλέθοντες ἀλοιφῇ, 
εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο" 
πάντη δ᾽ ἀμφὶ νέκυν χοτυλήρυτον Diet αἷμα. 
Αὐτὰρ τόνγε ἄνακτα ποδώκεα Πηλείωνα 
εἰς ᾿Αγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες ᾿Αχαιῶν, 
σπουδῇ παρπεπιθόντες, ἑταίρου χωόμενον κῆρ. 
οἱ δ᾽ ὅτε δὴ κλισίην ᾿Αγαμέμνονος ἵξον ἰόντες, 
αὐτίκα χηρύκεασι λιγυφθόγγοισι χκέλευσαν 
ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν" εἰ πεπίθοιεν 
Πηλείδην, λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα. 
Αὐτὰρ ὅγ᾽ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ ὄρχον ὄμοσσεν" 
Οὐ μὰ Ζῆν᾽, ὅςτις τε ϑεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος, 
οὐ ϑέμις ἐστὶ λοετρὰ χαρήατος dacov ἱχέσθαι, 


πρίν γ᾽ ἐνὶ Πάτροχλον ϑέμεναι πυρὶ, σἥμάτεγεῦαι, 


HOMERUS. $29 
χείρασθαί τε κόμην" ἐπεὶ οὔ μ᾽ ἔτι δεύτερον ὧδε 
ἵξετ᾽ ἄγος κραδίην, ὄφρα ζωοῖσι μετείω. 

*A227 ἥτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί" 
ἠῶθεν δ᾽ ὄτρυνον, ἄναξ ἀνδρῶν ᾿Αγάμεμνον, 
ὕχην τ᾽ ἀξέμεναι, παρά τε σχεῖν, ὡς ἐπιεικὲς 
νεχρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα" 
ὄφρ᾽ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγηῃ ἀκάματον πῦρ 
Ξϑᾶσοσον ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ᾽ ἐπὶ ἔργα τράπωνται. 
Ὡς ἔφαθ᾽- οἱ δ᾽ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ᾽ ἐ- 
[{πίθοντο. 
Ἐσσυμένως δ᾽ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι 
δαίνυντ᾽, οὐδέ τι ϑυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης. 
Αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, 
οἱ μὲν χαχχείοντες ἔδαν χλισίηνδε ἕχαστος. 
Πηλείδης δ᾽ ἐπὶ ϑινὶ πολυφλοίσξοιο ϑαλάσσης 
κεῖτο βαρυστενάγων, πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν, 
ἐν καθαρῷ, ὅθι χύματ᾽ ἐπ᾿ ἠϊόνος χλύζεσχον" 
εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε, λύων μελεδήματα ϑυμοῦ, 
νήδυμος ἀμφιχυθείς" μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα 
“Ἕχτορ᾽ ἐπαΐσσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν. 
Ἦλθε δ᾽ ἐπὶ ψυχὴ Πατροχλῆος δειλοῖο, 
πάντ᾽ αὐτῷ, μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ᾽, εἰκυῖα, 
xa φωνὴν, καὶ τοῖα περὶ χροὶ εἵματα ἕστο" 


350 HOMERUS. 

eii δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν", 
«Εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ, "Ay uen; 
οὐ μέν peo ζῴοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ ϑανόντος" 
ϑάπτε με ὅττι τάχιστα, πύλας "Ano περήσω. 
“τὴλέ με εἴργουσι ψυχαὶ, εἴδωλα χαμόντων, 

οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν" 
«XX αὔτως ἀλάχημαι ἀν᾽ εὐρυπυλὲς Αἴδος δῶ. 
Καίμοι δὸ; τὴν χεῖρ᾽, ὁλοφύρομαι" οὐ γὰρ ἔτ᾽ αὗτις 
"νίσσομαι ἐξ ᾿Αἴδαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε. 
Οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων 
βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν' ἀλλ᾽ ἐμὲ μὲν Κὴρ 
ἀμφέχανε στυγερὴ, ἥπερ λάχε γεινόμενόν περ’ 
χαὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, Θεοῖς ἐπιείκελ᾽ Ἀχιλλεῦ, 
πείχει ὕπο Τρώων εὐηγενέων ἀπολέσθαι. 

γΆλλο δέ τοι ἐρέω χαὶ ἐφήσομαι, αἴ xe πίθηαι. 
“Μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιϑήμεναι ὀστέ᾽, ᾿Αχιλλεῦ" 
ἄχλ᾽ ὁμοῦ, ὡς ἐτράφηυεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν, 
εὖτέ με τυτϑὺν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος 
“ἤγαγεν ὑμέτερόνδ᾽, ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς, 
ἤματι τῷ, ὅτε παῖδα κατέχτανον ᾿Αμφιδάμαντος, 
νήπιος, οὐχ ἐθέλων, ἀμφ᾽ ἀστραγάλοισι χολωθείς" 
ἔνθα με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς, 
ἐτραρέ τ᾽ ἐνδυχέως, χαὶ σὸν ϑεράποντ᾽ ὀνόμηνεν" 


HOMERUS. ὅδ, 
ὃς δὲ καὶ ὀστέα νῶϊν ὁμὴ σορὸς ἀμφιχαλύπτοι, 
χρύσεος ἀμφιφορεὺς, τόν τοι πόρε πότνια μήτηρ.» 

Τὸν δὲ ἀπαμειδόμενος προσέφη πόδας ὠχὺς 'A- 
[χιλλεύς- 
Τίπτε μοι, ἡθείη κεφαλὴ, δεῦρ᾽ εἰλήλουθας, 
καί μοι ταῦτα ἕχαστ᾽ ἐπιτέλλεαι; αὐτὰρ ἔγώ τος 
πάντα μάλ᾽ ἐχτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ χελεύεις. 
"AXXd μοι ἄσσον στῆθι" μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε 
ἀχλήλους, ὁλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο. 
Ὡς ἄρα φωνήσας ὡρέξατο χερσὶ φίληῃσιν, 
οὐδ᾽ ἔλαθε" ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἀύτε χαπνὸς 
ᾧχετο τετριγυῖα. Ταφὼν δ᾽ ἀνόρουσεν ᾿Αχιλλεὺς, 
χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ᾽ ὁλοφυδνὸν ἔειπεν" 
Ὦ πόποι, ἡ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν ᾿Αἴδαο δόμοισιν 
ψυχὴ καὶ εἴδωλον" ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν. 
'Παννυχίη γάρ μοι Πατροχλῆος δειλοῖο 
ψυχὴ ἐφεστήκει γούῳσά τε μυρομένη τε, 
χαί μοι ἔχαστ᾽ ἐπέτελλεν" ἔϊκτο δὲ ϑέσκελον αὐτῷ. 
Ὡς φάτο' τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ᾽ ἵμερον ὦρσε γόοιο- 
μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς 
dupl νέκυν ἔλεεινόν. 


Google 


Google 


Google